Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik vond het steeds minder vervelend om alleen te zijn. #Gesprekken met mensen van verschillende nationaliteiten; de natuur van Jeju #Waar ik ook naartoe ging, de mensen herinnerde ik me het best.
Ik was ook vóór Jeju nog niet op veel plekken geweest, maar na mijn bezoek aan Jeju zijn het vooral de mensen die me het duidelijkst zijn bijgebleven. De gesprekken die ik met hen voerde, de sfeer van dat moment, de opwinding toen ik verhalen hoorde waarin ik me herkende en die me troost boden. De afgelopen twee maanden waren niet anders.
-Jeju! Ik wil daar wonen — Verblijf tijdens een tussenjaar / Lee Suhyun, tussenjaarganger / 8 weken tussenjaar |
# De kracht van alleen zijn
Zelfs in het dagelijks leven ga ik meestal gewoon alleen naar een plek als ik daarheen wil, zonder me druk te maken over het feit dat ik alleen ben. Toch,had ik altijd ergens in mijn achterhoofd de gedachte: ‘Het zou leuker zijn als ik met iemand samen was.’ Dus,Nadat ik een halfjaar verlof had genomen en bij een bedrijf had gewerkt, twijfelde ik even of ik het verblijf op Jeju tijdens mijn tussenjaar moest kiezen als ontsnapping.Ik twijfelde inderdaad. Maar achteraf ben ik blij dat ik het toch heb gedaan.
Met een opgewonden gevoel stapte ik op het vliegtuig naar Jeju. Toen ik aankwam, was er nog een medewerkster die met me samenwerkte. Op de laatste week na sliepen we twee maanden lang samen, stonden we samen op en deelden we elke maaltijd. Daardoor voelde ik me nooit alleen. Naarmate het vakantieseizoen week na week dichterbij kwam, ontmoette ik veel toeristen uit binnen- en buitenland. Er waren naar verhouding veel Chinezen, maar ik kende in het Chinees alleen ‘nihao’, terwijl de medewerkster het behoorlijk goed sprak. Als zij erbij was, stelde ik haar vragen; als ik alleen was, communiceerde ik in het Engels en met gebaren.
Ik was niet de enige die alleen naar Jeju kwam; er waren heel wat soloreizigers. Ook onder de buitenlandse bezoekers waren er veel die alleen naar Jeju waren gekomen. Soms begonnen mensen zelf een gesprek, en dankzij hen heb ik heel wat gesprekken gevoerd. Met buitenlanders sprak ik vooral Engels. Mijn vaardigheden zijn er misschien niet enorm op vooruitgegaan, maar het hielp me wel om mijn gevoel voor vreemde talen te behouden. Ik sprak met mensen uit allerlei landen — China, Japan, Maleisië, Singapore, Nederland en de Verenigde Staten — en geen enkel gesprek was ook maar één keer onaangenaam. Ik vond het heerlijk om te kletsen. Hoewel het verdrietig voelde om kort daarna alweer afscheid te nemen, dacht ik uiteindelijk dat ik nog meer spijt zou hebben gehad als ik hier niet was gekomen. Ik was blij dat ik me voor het tussenjaarprogramma had aangemeld.
# Ik ga dicht bij het water wonen
Is Jeju niet het droomeiland van Koreanen? Voor jou niet? Voor mij in ieder geval wel. Sinds het schoolreisje op de middelbare school, toen ik overal naartoe werd gesleept, beloofde ik mezelf steeds dat ik nog eens terug zou komen om gewoon plezier te maken. Uiteindelijk kwam ik via het tussenjaarprogramma. De zomer op Jeju was onvoorspelbaar. Op sommige dagen brandde de zon zo fel dat zelfs vanuit binnen naar buiten kijken onmogelijk leek. Op andere dagen waarschuwden noodmeldingen al vanaf zonsopgang voor zware regenval en tyfoons. Op een regenachtige dag ging ik naar de buurt van Yongduam, proefde ik de echte zeebries en kwam ik terug met al mijn energie voor die dag verbruikt.
De eerste twee weken hield ik me op warme dagen in, omdat ik het gevoel had dat ik zou smelten als ik naar buiten ging. Maar later, zolang het niet hard waaide of regende, vertrouwde ik op zonnebrandcrème, trok ik mijn hoed met brede rand stevig over mijn hoofd en ging ik overal naartoe. De zomer stond tenslotte in het teken van de zee.De winterzee heeft zeker sfeer, maar de zomerzee van Jeju is werkelijk schitterend. Op heldere, zonnige dagen was het al verfrissend om er alleen maar naar te kijken, en rond zonsondergang was ze onbeschrijfelijk mooi.
Het strand dat ik het vaakst bezocht, was Iho Tewoo Beach. Dat lag het dichtst bij het pension. Het water was het warmst en het mooist...bij Gimnyeong Seongsegi Beach, en de beste plek om in het water te spelen was Gwakji Gwamul Beach. En niet alleen de stranden,ik beklom ook Eoseungsangak, vlak bij Hallasan. (Ze zeggen dat een retourtocht naar de top van Hallasan negen uur duurt. Als je niet gewend bent om te wandelen,leek dat onmogelijk, dus koos ik een plek in de buurt om te beklimmen.) Het was een mistige dag, maar ik had het gevoel dat ik boven de wolken was geklommen — een gevoel dat ik nog nooit eerder had ervaren.Het was een mistige dag, maar ik had het gevoel dat ik boven de wolken was geklommen — een gevoel dat ik nog nooit eerder had ervaren.
Ook lag hetJeju Museum of Art vlak bij het pension, dus ging ik er een keer heen. Het omringende natuurschoon was zo prachtig dat ik na afloop van de tentoonstellingbewust op een bus voor de deur wachtte en daar rustig dertig minuten bleef zitten om ervan te genieten.
# Waar ik ook heen ging, de mensen zijn me het meest bijgebleven
Ik was vóór Jeju nog niet op veel plekken geweest, maar na mijn komst naar Jeju,zijn het vooral de mensen die me het duidelijkst zijn bijgebleven.De gesprekken die ik met hen voerde, de sfeer van dat moment, het gevoel dat ik begrepen werd ende opwinding toen ik woorden hoorde die me troost boden.De afgelopen twee maanden waren niet anders.
De eigenaar van het pension (tante) ende medewerkster met wie ik samenwerkte, zijn mijn helderste herinneringen aan Jeju. De tante reageerde altijd met een glimlach en luisterde aandachtig naar alles, van mijn onbenullige verhalentot mijn zorgen. Ze luisterde altijd aandachtig, en met de medewerkster keek ik elke avond tot laat...tv. Voor ik in slaap viel, zocht ik populaire restaurants op Jeju op. We praatten en lachten over waar we de volgende dag naartoe zouden gaan, en daarna vielen we in slaap.Dat deed ik.
Voor ik naar Jeju ging, denk ik dat ik vertrok omdat ik moe was van mensen en even weg wilde. Maar zelfs nadat ik was weggegaan, had ik mensen nog steeds nodig.Toen ik weer met anderen samenleefde, voortdurend met hen in contact kwam en gedurende twee maanden steeds nieuwe mensen ontmoette,...ontdekte ik veel kanten van mezelf die ik nooit eerder had gezien.En ik denk dat ik vaag begon te begrijpen wat volwassenen bedoelen met iets wat zo waardevol is.
Ik koos ervoor te ontsnappen aan een vervelende werkelijkheid, maar dat bleek iets te zijn waaraan ik niet kon ontkomen. Tijdens mijn tijd op Jeju...leerde ik ervan te genieten. Veel mensen hebben me daarbij geholpen, en daar ben ik dankbaar voor.
# Zo geniet je van Jeju in de hete zomer
# Een tijd waarin mijn innerlijke kracht sterker werd — tussenjaar
# Een woord voor wie twijfelt om mee te doen aan Gap Year Stay: "Een echte aanrader!"
Misschien omdat ik zonder hoge verwachtingen aankwam, was mijn tevredenheid des te groter. Natuurlijk, Jeju...Als je aan een pension op Jeju denkt, is het beeld dat vaak bij je opkomt 'de zee buiten het raam', maar dit pension leek daar en op wat ik ervan verwachtte in de verste verte niet op...Er waren dagen waarop de zon op Jeju veel feller scheen, en dagen waarop het snel grijs werd en er zware regen viel, met een zee die op een storm leek.De wind kon al je energie voor die dag in een paar uur opslokken, maar we konden niet alles voorzien en het was onze eerste keer.Ik denk dat het een mooie herinnering is geworden.
Als je al vaak naar Jeju bent gereisd, er een paar weken hebt gewoond of het eiland goed kent,zou ik een verblijf tijdens een tussenjaar in Busan of Gyeongju aanraden.Als Jeju je doorgaans een gevoel van mysterie geeft,en je van de natuur houdt, zou ik het van harte aanbevelen. Mijn advies is: zorg dat je Jeju's rustige tempo mooi kunt vinden.Ik denk dat het gaat om een instelling waarmee je er met liefdevolle ogen naar kunt kijken.Sta er ook voor open om de vele reizigers, toeristen en mensen met wie je daar samenwerkt te ontmoeten,zoals het personeel en de eigenaren van het pension, en laat je niet afschrikken door vreemde talen,dan denk ik dat je meer van elke dag zult kunnen genieten.
TIP voor het tussenjaarproject
- De eigenaar van de accommodatie (vaak een oudere vrouw) bereidt meestal met zorg de meeste maaltijden, maar als je iets wilt, kun je dat het beste gewoon zeggen. Als je er woont alsof je thuis bent en de dagelijkse schoonmaak bijhoudt, kun je gemakkelijker aan activiteiten deelnemen.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten bekijken?▼▼▼
▼▼▼Weet je niet welk tussenjaar het beste bij je past?▼▼▼
Ik was ook vóór Jeju nog niet op veel plekken geweest, maar na mijn bezoek aan Jeju zijn het vooral de mensen die me het duidelijkst zijn bijgebleven. De gesprekken die ik met hen voerde, de sfeer van dat moment, de opwinding toen ik verhalen hoorde waarin ik me herkende en die me troost boden. De afgelopen twee maanden waren niet anders.
-Jeju! Ik wil daar wonen — Verblijf tijdens een tussenjaar / Lee Suhyun, tussenjaarganger / 8 weken tussenjaar |
# De kracht van alleen zijn
Zelfs in het dagelijks leven ga ik meestal gewoon alleen naar een plek als ik daarheen wil, zonder me druk te maken over het feit dat ik alleen ben. Toch,had ik altijd ergens in mijn achterhoofd de gedachte: ‘Het zou leuker zijn als ik met iemand samen was.’ Dus,Nadat ik een halfjaar verlof had genomen en bij een bedrijf had gewerkt, twijfelde ik even of ik het verblijf op Jeju tijdens mijn tussenjaar moest kiezen als ontsnapping.Ik twijfelde inderdaad. Maar achteraf ben ik blij dat ik het toch heb gedaan.
Met een opgewonden gevoel stapte ik op het vliegtuig naar Jeju. Toen ik aankwam, was er nog een medewerkster die met me samenwerkte. Op de laatste week na sliepen we twee maanden lang samen, stonden we samen op en deelden we elke maaltijd. Daardoor voelde ik me nooit alleen. Naarmate het vakantieseizoen week na week dichterbij kwam, ontmoette ik veel toeristen uit binnen- en buitenland. Er waren naar verhouding veel Chinezen, maar ik kende in het Chinees alleen ‘nihao’, terwijl de medewerkster het behoorlijk goed sprak. Als zij erbij was, stelde ik haar vragen; als ik alleen was, communiceerde ik in het Engels en met gebaren.
Ik was niet de enige die alleen naar Jeju kwam; er waren heel wat soloreizigers. Ook onder de buitenlandse bezoekers waren er veel die alleen naar Jeju waren gekomen. Soms begonnen mensen zelf een gesprek, en dankzij hen heb ik heel wat gesprekken gevoerd. Met buitenlanders sprak ik vooral Engels. Mijn vaardigheden zijn er misschien niet enorm op vooruitgegaan, maar het hielp me wel om mijn gevoel voor vreemde talen te behouden. Ik sprak met mensen uit allerlei landen — China, Japan, Maleisië, Singapore, Nederland en de Verenigde Staten — en geen enkel gesprek was ook maar één keer onaangenaam. Ik vond het heerlijk om te kletsen. Hoewel het verdrietig voelde om kort daarna alweer afscheid te nemen, dacht ik uiteindelijk dat ik nog meer spijt zou hebben gehad als ik hier niet was gekomen. Ik was blij dat ik me voor het tussenjaarprogramma had aangemeld.
# Ik ga dicht bij het water wonen
Is Jeju niet het droomeiland van Koreanen? Voor jou niet? Voor mij in ieder geval wel. Sinds het schoolreisje op de middelbare school, toen ik overal naartoe werd gesleept, beloofde ik mezelf steeds dat ik nog eens terug zou komen om gewoon plezier te maken. Uiteindelijk kwam ik via het tussenjaarprogramma. De zomer op Jeju was onvoorspelbaar. Op sommige dagen brandde de zon zo fel dat zelfs vanuit binnen naar buiten kijken onmogelijk leek. Op andere dagen waarschuwden noodmeldingen al vanaf zonsopgang voor zware regenval en tyfoons. Op een regenachtige dag ging ik naar de buurt van Yongduam, proefde ik de echte zeebries en kwam ik terug met al mijn energie voor die dag verbruikt.
De eerste twee weken hield ik me op warme dagen in, omdat ik het gevoel had dat ik zou smelten als ik naar buiten ging. Maar later, zolang het niet hard waaide of regende, vertrouwde ik op zonnebrandcrème, trok ik mijn hoed met brede rand stevig over mijn hoofd en ging ik overal naartoe. De zomer stond tenslotte in het teken van de zee.De winterzee heeft zeker sfeer, maar de zomerzee van Jeju is werkelijk schitterend. Op heldere, zonnige dagen was het al verfrissend om er alleen maar naar te kijken, en rond zonsondergang was ze onbeschrijfelijk mooi.
Het strand dat ik het vaakst bezocht, was Iho Tewoo Beach. Dat lag het dichtst bij het pension. Het water was het warmst en het mooist...bij Gimnyeong Seongsegi Beach, en de beste plek om in het water te spelen was Gwakji Gwamul Beach. En niet alleen de stranden,ik beklom ook Eoseungsangak, vlak bij Hallasan. (Ze zeggen dat een retourtocht naar de top van Hallasan negen uur duurt. Als je niet gewend bent om te wandelen,leek dat onmogelijk, dus koos ik een plek in de buurt om te beklimmen.) Het was een mistige dag, maar ik had het gevoel dat ik boven de wolken was geklommen — een gevoel dat ik nog nooit eerder had ervaren.Het was een mistige dag, maar ik had het gevoel dat ik boven de wolken was geklommen — een gevoel dat ik nog nooit eerder had ervaren.
Ook lag hetJeju Museum of Art vlak bij het pension, dus ging ik er een keer heen. Het omringende natuurschoon was zo prachtig dat ik na afloop van de tentoonstellingbewust op een bus voor de deur wachtte en daar rustig dertig minuten bleef zitten om ervan te genieten.
# Waar ik ook heen ging, de mensen zijn me het meest bijgebleven
Ik was vóór Jeju nog niet op veel plekken geweest, maar na mijn komst naar Jeju,zijn het vooral de mensen die me het duidelijkst zijn bijgebleven.De gesprekken die ik met hen voerde, de sfeer van dat moment, het gevoel dat ik begrepen werd ende opwinding toen ik woorden hoorde die me troost boden.De afgelopen twee maanden waren niet anders.
De eigenaar van het pension (tante) ende medewerkster met wie ik samenwerkte, zijn mijn helderste herinneringen aan Jeju. De tante reageerde altijd met een glimlach en luisterde aandachtig naar alles, van mijn onbenullige verhalentot mijn zorgen. Ze luisterde altijd aandachtig, en met de medewerkster keek ik elke avond tot laat...tv. Voor ik in slaap viel, zocht ik populaire restaurants op Jeju op. We praatten en lachten over waar we de volgende dag naartoe zouden gaan, en daarna vielen we in slaap.Dat deed ik.
Voor ik naar Jeju ging, denk ik dat ik vertrok omdat ik moe was van mensen en even weg wilde. Maar zelfs nadat ik was weggegaan, had ik mensen nog steeds nodig.Toen ik weer met anderen samenleefde, voortdurend met hen in contact kwam en gedurende twee maanden steeds nieuwe mensen ontmoette,...ontdekte ik veel kanten van mezelf die ik nooit eerder had gezien.En ik denk dat ik vaag begon te begrijpen wat volwassenen bedoelen met iets wat zo waardevol is.
Ik koos ervoor te ontsnappen aan een vervelende werkelijkheid, maar dat bleek iets te zijn waaraan ik niet kon ontkomen. Tijdens mijn tijd op Jeju...leerde ik ervan te genieten. Veel mensen hebben me daarbij geholpen, en daar ben ik dankbaar voor.
# Zo geniet je van Jeju in de hete zomer
# Een tijd waarin mijn innerlijke kracht sterker werd — tussenjaar
# Een woord voor wie twijfelt om mee te doen aan Gap Year Stay: "Een echte aanrader!"
Misschien omdat ik zonder hoge verwachtingen aankwam, was mijn tevredenheid des te groter. Natuurlijk, Jeju...Als je aan een pension op Jeju denkt, is het beeld dat vaak bij je opkomt 'de zee buiten het raam', maar dit pension leek daar en op wat ik ervan verwachtte in de verste verte niet op...Er waren dagen waarop de zon op Jeju veel feller scheen, en dagen waarop het snel grijs werd en er zware regen viel, met een zee die op een storm leek.De wind kon al je energie voor die dag in een paar uur opslokken, maar we konden niet alles voorzien en het was onze eerste keer.Ik denk dat het een mooie herinnering is geworden.
Als je al vaak naar Jeju bent gereisd, er een paar weken hebt gewoond of het eiland goed kent,zou ik een verblijf tijdens een tussenjaar in Busan of Gyeongju aanraden.Als Jeju je doorgaans een gevoel van mysterie geeft,en je van de natuur houdt, zou ik het van harte aanbevelen. Mijn advies is: zorg dat je Jeju's rustige tempo mooi kunt vinden.Ik denk dat het gaat om een instelling waarmee je er met liefdevolle ogen naar kunt kijken.Sta er ook voor open om de vele reizigers, toeristen en mensen met wie je daar samenwerkt te ontmoeten,zoals het personeel en de eigenaren van het pension, en laat je niet afschrikken door vreemde talen,dan denk ik dat je meer van elke dag zult kunnen genieten.
TIP voor het tussenjaarproject
- De eigenaar van de accommodatie (vaak een oudere vrouw) bereidt meestal met zorg de meeste maaltijden, maar als je iets wilt, kun je dat het beste gewoon zeggen. Als je er woont alsof je thuis bent en de dagelijkse schoonmaak bijhoudt, kun je gemakkelijker aan activiteiten deelnemen.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten bekijken?▼▼▼
▼▼▼Weet je niet welk tussenjaar het beste bij je past?▼▼▼
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
