Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik begon van mezelf te houden; mijn carrièredoelen werden duidelijker #Kreeg mijn zelfvertrouwen terug en leerde me los te maken van het oordeel van anderen #Overwon mijn angst en voelde me gelukkig
Door de uitstapjes die ik hier en daar maakte, denk ik dat ik heb geleerd hoe ik van reizen kan genieten. Ik ben een perfectionist, dus ik vond reizen leuk, maar kon er niet goed van genieten. Ik maakte me zorgen: ‘Waar zal ik heen gaan?’ en stapte dan zomaar op een bus; als een plek goed voelde, stapte ik uit en keek ik rond, en gunde ik mezelf de tijd om te denken: ‘Wauw, ik wist niet dat zo’n plek bestond.’
-Jeju! Ik wil daar wonen, Gap Year Stay / Yoo Hyejin, gap-yeardeelnemer van de gap-yearcommunity / gap year van 8 weken |
‘Als je zo doorgaat, kom je nog flink in de problemen.’
Ik bezocht de website over gap years vroeger vaak uit gewoonte. Elke keer dacht ik bij mezelf dat ik ook zo’n periode wilde meemaken, maar ik denk dat ik dat probeerde te ontkennen. Ik begon later aan de universiteit dan anderen en droeg de zware last van een student die op zoek was naar werk, dus ik durfde niet gemakkelijk aan een ‘gap year’ te denken. Mijn ouders waren er ook sterk op tegen. Ik had mijn vakantie dag na dag druk en chaotisch doorgebracht, en toen het tweede semester naderde... Het leek alsof mijn innerlijke stem zei: ‘Als je zo doorgaat, kom je nog flink in de problemen.’ In die tijd was ik mentaal erg uitgeput en was ik de omgang met mensen zo beu dat ik al mijn sociale contacten had verbroken.
Bovenal zag ik geen enkele hoop voor de toekomst. De realiteit was dat ik me stortte op cijfers, Engelse scores en diploma’s, zonder zelfs maar te weten wat ik werkelijk wilde. Relaties waardoor ik me nog eenzamer voelde, mijn zelfvertrouwen dat steeds verder afnam en de druk om een baan te vinden maakten dat ik elke dag alleen maar wilde huilen.Ik voelde dat er iets vreselijk mis zou gaan als ik niet ergens naartoe vluchtte.Toen ik dit project zag, meldde ik me dus zonder veel na te denken meteen aan en vertrok ik een week later.
Eerlijk gezegd was ik ook erg bang. Twee maanden is bepaald niet kort als je in de twintig bent, mijn ouders gaven niet zomaar toestemming, en bovendien...Ik vroeg me af of ik het wel zou redden op Jeju, waar ik niemand kende...
Een belofte om er een tijd van groei van te maken, geen vlucht.
Voordat ik voor mijn gap year naar Jeju vertrok, nam ik me voor precies twee dingen te bereiken. Ten eerste: volledig van mezelf kunnen houden, Van mezelf houden zoals ik ben.Tot vlak voor mijn vertrek was mijn zelfvertrouwen eigenlijk tot een dieptepunt gezakt. Ik had het gevoel dat ik in deze wereld nergens voor deugde en wist niet eens waarom ik zou moeten leven. Mijn hoofd zat vol talloze negatieve gedachten. Ik leefde elke dag ijverig, maar hoe meer ik mijn best deed, hoe meer ik voelde dat mijn innerlijke zelf instortte. Hoe vaker dat gebeurde, hoe meer ik mezelf begon te haten.
Mijn tweede doel was terugkomen met een duidelijk carrièreplan.Net als anderen was ik bezig met cijfers, opdrachten, de TOEIC en dergelijke, maar ik wist echt niet waarom ik zo moest leven. Anderen zeiden dat dat de juiste antwoorden waren, dus leefde ik ook zo, maar ik had het gevoel dat ik anders uiteindelijk een leven vol spijt zou leiden. Ik besloot me niet langer te laten leiden door antwoorden die anderen hadden bepaald. Om mijn eigen leven te leiden, besloot ik mezelf echt goed te leren kennen! Wat ik werkelijk leuk vind en waar ik goed in ben. Nadat ik daar serieus over had nagedacht, nam ik me voor duidelijke doelen voor de toekomst te stellen en terug te komen.
Door eropuit te gaan, kun je plezier vinden en jezelf ontdekken.
Ik denk dat ik bijna twee maanden lang vrijwel elke dag over Jeju heb gereisd. Voor wie later een gap year op Jeju gaat doorbrengen, wil ik een paar plekken aanraden waar ik veel plezier heb gehad.De eerste plekken die ik wil aanraden zijn de eilanden. Ook rond Jeju kun je verschillende eilanden bezoeken, elk met hun eigen charme. Ik bezocht Udo, Marado en Biyangdo, en ik vond ze alle drie geweldig.Udo staat bekend om zijn pindaroomijs, en op Marado, het zuidelijkste eiland van Korea, had ik het geluk dolfijnen te zien.
Bekijk ook zeker de grappige dol hareubangs en jangseungs in het Jeolmun Natural Recreation Forest, en het bos in het kustlandschapgebied. Terwijl ik bij het uitzichtpunt langs de kust liep en naar de rotskliffen en de zee keek, voelde ik opnieuw hoe groots de natuur is. Als je van films houdt, raad ik ook het Filmmuseum aan. ^^
Tijdens het project ben ik echt overal geweest en heb ik nieuwe geneugten ontdekt. MaarWat ik mensen die belangstelling hebben voor dit project echt wil vertellen, is dat het absoluut niet gemakkelijk is.De tijd na het werk is helemaal van mij, dus ik kan vrij reizen of studeren zoals ik wil. Maar het werk zelf kan zwaar zijn. Misschien moet je toiletten schoonmaken die je nog nooit eerder hebt schoongemaakt, afval wegbrengen en soms krijg je te maken met lastige klanten. Omdat je onbekende taken gaat uitvoeren, kan het in het begin moeilijk zijn, en misschien voel je je eenzaam als je alleen woont. Maar zodra die korte periode voorbij is, worden dit soort dingen routine en wachten er alleen nog maar fijne dagen.
De situatie veranderde niet. Maar ik wel.
Na mijn bezoek aan Jeju bleef eigenlijk alles om me heen hetzelfde. Maar nadat ik was veranderd, veranderde ook de manier waarop ik mijn omgeving ervaarde.Ik merk dat ik zo positief mogelijk probeer te denken en zelfs voor kleine dingen dankbaar ben.Ook mijn levenswaarden zijn enorm veranderd. Het belangrijkste inzicht en voornemen isLaat je nooit beïnvloeden door de woorden of vooroordelen van anderenLaten we niet twijfelen of aarzelen.Dat is het. Hoe dan ook, je leeft maar één keer, en zolang ik er geen spijt van heb, is dat genoeg. Daarom besloot ik mijn leven niet langer te leiden naar de mening van anderen.
Ook denk ik dat ik mijn gedachten over de mensen voor wie ik dankbaar ben opnieuw op een rijtje heb gezet. Tot aan mijn vertrek had ik vaak het gevoel dat ik alleen was. Maar ik ben beslist niet alleen. Een vriend van de middelbare school die in het geheim langskwam op mijn verjaardag en tijdens Chuseok, een jongere collega die oprecht om me geeft en zich zorgen om me maakt, een goede vriendin die me altijd zegt dat ze me steunt, en mijn ontzettend dierbare familie, enzovoort...Ik besefte dat ik de mensen om me heen als vanzelfsprekend had beschouwd.Ook al zijn we fysiek van elkaar gescheiden, ik voelde dat onze harten nauw met elkaar verbonden zijn en dat ik me niet langer eenzaam voel.
Door de uitstapjes die ik hier en daar maakte, denk ik dat ik ook heb geleerd hoe ik van reizen kan genieten.Ik ben een perfectionist, dus hoewel ik van reizen houd, kon ik er niet goed van genieten. Ik maakte me zorgen: ‘Waar zal ik heen gaan?’ en stapte dan zomaar op een bus; als iets goed voelde, stapte ik uit en keek ik rond, en nam ik rustig de tijd om te denken: ‘Wauw, zo’n plek bestaat dus.’Ik kan kaarten niet goed lezen en ben bang aangelegd. Dus voordat ik op reis ging, werd ik overspoeld door een vaag gevoel van angst,Maar op de een of andere manier, terwijl ik met een kaart mijn weg zocht,voelde ik een groot gevoel van voldoening wanneer ik mijn bestemming bereikte, en kon mijn angst veranderen in zelfvertrouwen.
Nu denk ik dat ik niet bang hoef te zijn, waar ter wereld ik ook heen ga, en dat ik prima alleen kan reizen. De belangrijkste les die ik op Jeju heb geleerd, is dat je niets weet totdat je eropuit gaat. Je weet niet wat je te wachten staat als je er eenmaal bent. Maar ik besefte ook dat het geluk waar ik naar op zoek was daar op me wachtte. Voortaan zal ik proberen elke reis met moed aan te gaan.
Een gap year is geen verloren tijd.
Ik ben eindeloos gelukkig, alsof ik die twee maanden lang heb gedroomd. Terwijl mijn vrienden zich zorgen maakten over banen en opdrachten, dacht ik na over ‘Waar zal ik vandaag naartoe reizen?’ en leefde ik met eenvoudige maar fijne zorgen, zoals ‘Wat als het regent—hoe zit het dan met de was?’ Je zou zelfs kunnen zeggen dat ik stilstond vergeleken met anderen, maar in die twee maanden kreeg ik de moed om opnieuw te gaan leven en veranderde mijn kijk op de wereld. Het lijkt misschien alsof ik een omweg maak in vergelijking met anderen, maar ik heb het gevoel dat ik energie opbouw waarmee ik ooit kan vliegen.Ik ben de gap year oprecht dankbaar voor deze kostbare ervaring, en mezelf voor de moed die ik heb getoond.
Ook veranderde mijn kijk op de wereld door het gapyearproject. Ik ontdekte wat mij gelukkig maakt en dat er altijd mensen zijn die je troosten, net zoals de wereld je pijn doet. Dus als iemand me naar dit project vraagt, zou ik het zeker aanraden.
Voor mij is een gap year:
Ervaring ★★★★★
Als je vaak alleen reist, doe je waardevolle ervaringen op die je nergens anders kunt opdoen. Bovendien verblijven er veel buitenlandse gasten in de pensions, waardoor je met een beetje moeite elke dag nieuwe ervaringen kunt opdoen.
Leren ★★★★☆
Met het leren waarover ik het hier wil hebben, bedoel ik volgens mij leren over het leven en over mezelf. Ik heb veel innerlijke lessen kunnen ervaren die ik in het dagelijks leven niet zou voelen.
Omgeving ★★★★★
Jeju heeft de mooiste natuur, die 180 graden verschilt van de drukke stedelijke omgeving. Ik denk dat Jeju de beste omgeving heeft, die kan wedijveren met die van elk ander land.
Veiligheid ★★☆☆☆
Hoewel Jeju bij Korea hoort, zijn er veel risico's voor een vrouw die zich zonder auto alleen verplaatst.
Vooral na 18.00 uur zijn veel plekken helemaal donker en is er geen straatverlichting, dus wees voorzichtig als je 's avonds op pad gaat!
Vrije tijd ★★★★☆
Als je op Jeju maar een klein stukje naar buiten gaat, kom je overal natuurschoon tegen. Daarom denk ik dat het eiland perfect is om van je vrije tijd te genieten.
Door de uitstapjes die ik hier en daar maakte, denk ik dat ik heb geleerd hoe ik van reizen kan genieten. Ik ben een perfectionist, dus ik vond reizen leuk, maar kon er niet goed van genieten. Ik maakte me zorgen: ‘Waar zal ik heen gaan?’ en stapte dan zomaar op een bus; als een plek goed voelde, stapte ik uit en keek ik rond, en gunde ik mezelf de tijd om te denken: ‘Wauw, ik wist niet dat zo’n plek bestond.’
-Jeju! Ik wil daar wonen, Gap Year Stay / Yoo Hyejin, gap-yeardeelnemer van de gap-yearcommunity / gap year van 8 weken |
‘Als je zo doorgaat, kom je nog flink in de problemen.’
Ik bezocht de website over gap years vroeger vaak uit gewoonte. Elke keer dacht ik bij mezelf dat ik ook zo’n periode wilde meemaken, maar ik denk dat ik dat probeerde te ontkennen. Ik begon later aan de universiteit dan anderen en droeg de zware last van een student die op zoek was naar werk, dus ik durfde niet gemakkelijk aan een ‘gap year’ te denken. Mijn ouders waren er ook sterk op tegen. Ik had mijn vakantie dag na dag druk en chaotisch doorgebracht, en toen het tweede semester naderde... Het leek alsof mijn innerlijke stem zei: ‘Als je zo doorgaat, kom je nog flink in de problemen.’ In die tijd was ik mentaal erg uitgeput en was ik de omgang met mensen zo beu dat ik al mijn sociale contacten had verbroken.
Bovenal zag ik geen enkele hoop voor de toekomst. De realiteit was dat ik me stortte op cijfers, Engelse scores en diploma’s, zonder zelfs maar te weten wat ik werkelijk wilde. Relaties waardoor ik me nog eenzamer voelde, mijn zelfvertrouwen dat steeds verder afnam en de druk om een baan te vinden maakten dat ik elke dag alleen maar wilde huilen.Ik voelde dat er iets vreselijk mis zou gaan als ik niet ergens naartoe vluchtte.Toen ik dit project zag, meldde ik me dus zonder veel na te denken meteen aan en vertrok ik een week later.
Eerlijk gezegd was ik ook erg bang. Twee maanden is bepaald niet kort als je in de twintig bent, mijn ouders gaven niet zomaar toestemming, en bovendien...Ik vroeg me af of ik het wel zou redden op Jeju, waar ik niemand kende...
Een belofte om er een tijd van groei van te maken, geen vlucht.
Voordat ik voor mijn gap year naar Jeju vertrok, nam ik me voor precies twee dingen te bereiken. Ten eerste: volledig van mezelf kunnen houden, Van mezelf houden zoals ik ben.Tot vlak voor mijn vertrek was mijn zelfvertrouwen eigenlijk tot een dieptepunt gezakt. Ik had het gevoel dat ik in deze wereld nergens voor deugde en wist niet eens waarom ik zou moeten leven. Mijn hoofd zat vol talloze negatieve gedachten. Ik leefde elke dag ijverig, maar hoe meer ik mijn best deed, hoe meer ik voelde dat mijn innerlijke zelf instortte. Hoe vaker dat gebeurde, hoe meer ik mezelf begon te haten.
Mijn tweede doel was terugkomen met een duidelijk carrièreplan.Net als anderen was ik bezig met cijfers, opdrachten, de TOEIC en dergelijke, maar ik wist echt niet waarom ik zo moest leven. Anderen zeiden dat dat de juiste antwoorden waren, dus leefde ik ook zo, maar ik had het gevoel dat ik anders uiteindelijk een leven vol spijt zou leiden. Ik besloot me niet langer te laten leiden door antwoorden die anderen hadden bepaald. Om mijn eigen leven te leiden, besloot ik mezelf echt goed te leren kennen! Wat ik werkelijk leuk vind en waar ik goed in ben. Nadat ik daar serieus over had nagedacht, nam ik me voor duidelijke doelen voor de toekomst te stellen en terug te komen.
Door eropuit te gaan, kun je plezier vinden en jezelf ontdekken.
Ik denk dat ik bijna twee maanden lang vrijwel elke dag over Jeju heb gereisd. Voor wie later een gap year op Jeju gaat doorbrengen, wil ik een paar plekken aanraden waar ik veel plezier heb gehad.De eerste plekken die ik wil aanraden zijn de eilanden. Ook rond Jeju kun je verschillende eilanden bezoeken, elk met hun eigen charme. Ik bezocht Udo, Marado en Biyangdo, en ik vond ze alle drie geweldig.Udo staat bekend om zijn pindaroomijs, en op Marado, het zuidelijkste eiland van Korea, had ik het geluk dolfijnen te zien.
Bekijk ook zeker de grappige dol hareubangs en jangseungs in het Jeolmun Natural Recreation Forest, en het bos in het kustlandschapgebied. Terwijl ik bij het uitzichtpunt langs de kust liep en naar de rotskliffen en de zee keek, voelde ik opnieuw hoe groots de natuur is. Als je van films houdt, raad ik ook het Filmmuseum aan. ^^
Tijdens het project ben ik echt overal geweest en heb ik nieuwe geneugten ontdekt. MaarWat ik mensen die belangstelling hebben voor dit project echt wil vertellen, is dat het absoluut niet gemakkelijk is.De tijd na het werk is helemaal van mij, dus ik kan vrij reizen of studeren zoals ik wil. Maar het werk zelf kan zwaar zijn. Misschien moet je toiletten schoonmaken die je nog nooit eerder hebt schoongemaakt, afval wegbrengen en soms krijg je te maken met lastige klanten. Omdat je onbekende taken gaat uitvoeren, kan het in het begin moeilijk zijn, en misschien voel je je eenzaam als je alleen woont. Maar zodra die korte periode voorbij is, worden dit soort dingen routine en wachten er alleen nog maar fijne dagen.
De situatie veranderde niet. Maar ik wel.
Na mijn bezoek aan Jeju bleef eigenlijk alles om me heen hetzelfde. Maar nadat ik was veranderd, veranderde ook de manier waarop ik mijn omgeving ervaarde.Ik merk dat ik zo positief mogelijk probeer te denken en zelfs voor kleine dingen dankbaar ben.Ook mijn levenswaarden zijn enorm veranderd. Het belangrijkste inzicht en voornemen isLaat je nooit beïnvloeden door de woorden of vooroordelen van anderenLaten we niet twijfelen of aarzelen.Dat is het. Hoe dan ook, je leeft maar één keer, en zolang ik er geen spijt van heb, is dat genoeg. Daarom besloot ik mijn leven niet langer te leiden naar de mening van anderen.
Ook denk ik dat ik mijn gedachten over de mensen voor wie ik dankbaar ben opnieuw op een rijtje heb gezet. Tot aan mijn vertrek had ik vaak het gevoel dat ik alleen was. Maar ik ben beslist niet alleen. Een vriend van de middelbare school die in het geheim langskwam op mijn verjaardag en tijdens Chuseok, een jongere collega die oprecht om me geeft en zich zorgen om me maakt, een goede vriendin die me altijd zegt dat ze me steunt, en mijn ontzettend dierbare familie, enzovoort...Ik besefte dat ik de mensen om me heen als vanzelfsprekend had beschouwd.Ook al zijn we fysiek van elkaar gescheiden, ik voelde dat onze harten nauw met elkaar verbonden zijn en dat ik me niet langer eenzaam voel.
Door de uitstapjes die ik hier en daar maakte, denk ik dat ik ook heb geleerd hoe ik van reizen kan genieten.Ik ben een perfectionist, dus hoewel ik van reizen houd, kon ik er niet goed van genieten. Ik maakte me zorgen: ‘Waar zal ik heen gaan?’ en stapte dan zomaar op een bus; als iets goed voelde, stapte ik uit en keek ik rond, en nam ik rustig de tijd om te denken: ‘Wauw, zo’n plek bestaat dus.’Ik kan kaarten niet goed lezen en ben bang aangelegd. Dus voordat ik op reis ging, werd ik overspoeld door een vaag gevoel van angst,Maar op de een of andere manier, terwijl ik met een kaart mijn weg zocht,voelde ik een groot gevoel van voldoening wanneer ik mijn bestemming bereikte, en kon mijn angst veranderen in zelfvertrouwen.
Nu denk ik dat ik niet bang hoef te zijn, waar ter wereld ik ook heen ga, en dat ik prima alleen kan reizen. De belangrijkste les die ik op Jeju heb geleerd, is dat je niets weet totdat je eropuit gaat. Je weet niet wat je te wachten staat als je er eenmaal bent. Maar ik besefte ook dat het geluk waar ik naar op zoek was daar op me wachtte. Voortaan zal ik proberen elke reis met moed aan te gaan.
Een gap year is geen verloren tijd.
Ik ben eindeloos gelukkig, alsof ik die twee maanden lang heb gedroomd. Terwijl mijn vrienden zich zorgen maakten over banen en opdrachten, dacht ik na over ‘Waar zal ik vandaag naartoe reizen?’ en leefde ik met eenvoudige maar fijne zorgen, zoals ‘Wat als het regent—hoe zit het dan met de was?’ Je zou zelfs kunnen zeggen dat ik stilstond vergeleken met anderen, maar in die twee maanden kreeg ik de moed om opnieuw te gaan leven en veranderde mijn kijk op de wereld. Het lijkt misschien alsof ik een omweg maak in vergelijking met anderen, maar ik heb het gevoel dat ik energie opbouw waarmee ik ooit kan vliegen.Ik ben de gap year oprecht dankbaar voor deze kostbare ervaring, en mezelf voor de moed die ik heb getoond.
Ook veranderde mijn kijk op de wereld door het gapyearproject. Ik ontdekte wat mij gelukkig maakt en dat er altijd mensen zijn die je troosten, net zoals de wereld je pijn doet. Dus als iemand me naar dit project vraagt, zou ik het zeker aanraden.
Voor mij is een gap year:
Ervaring ★★★★★
Als je vaak alleen reist, doe je waardevolle ervaringen op die je nergens anders kunt opdoen. Bovendien verblijven er veel buitenlandse gasten in de pensions, waardoor je met een beetje moeite elke dag nieuwe ervaringen kunt opdoen.
Leren ★★★★☆
Met het leren waarover ik het hier wil hebben, bedoel ik volgens mij leren over het leven en over mezelf. Ik heb veel innerlijke lessen kunnen ervaren die ik in het dagelijks leven niet zou voelen.
Omgeving ★★★★★
Jeju heeft de mooiste natuur, die 180 graden verschilt van de drukke stedelijke omgeving. Ik denk dat Jeju de beste omgeving heeft, die kan wedijveren met die van elk ander land.
Veiligheid ★★☆☆☆
Hoewel Jeju bij Korea hoort, zijn er veel risico's voor een vrouw die zich zonder auto alleen verplaatst.
Vooral na 18.00 uur zijn veel plekken helemaal donker en is er geen straatverlichting, dus wees voorzichtig als je 's avonds op pad gaat!
Vrije tijd ★★★★☆
Als je op Jeju maar een klein stukje naar buiten gaat, kom je overal natuurschoon tegen. Daarom denk ik dat het eiland perfect is om van je vrije tijd te genieten.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
