Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Moed en een gevoel van verwachting voor de toekomst gekregen #Ontmoetingen met allerlei mensen, zelfvertrouwen #Contact met andere mensen is waardevol en maakt me gelukkig
Ik had na mijn afstuderen nog niet eens een concrete richting gekozen. In plaats van doelloos en zonder betekenis ergens aan te werken, wilde ik nadenken over de richting die ik in mijn leven op wil. Ik dacht dat alleen wonen op een onbekende plek een geschikte omgeving zou zijn om na te denken over mijn loopbaan en de toekomst van mijn leven. Mijn belangrijkste doel voor mijn tussenjaar was dan ook om na te denken over mijn loopbaan.
- Tussenjaarverblijf in Busan / Kang Sujin, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 4 weken |
Vakantie na het laatste semester — is studeren voor mijn opleiding echt de beste keuze?
Toen mijn vakantie na het laatste semester aanbrak, overwoog ik even om deze laatste vakantie te besteden aan meer studeren voor mijn opleiding in plaats van aan reizen. Maar al snel besefte ik dat ik dat na mijn afstuderen de rest van mijn leven zou blijven doen.Ik had na mijn afstuderen nog niet eens een concrete richting gekozen. In plaats van doelloos en zonder betekenis ergens aan te werken, wilde ik nadenken over de richting die ik in mijn leven op wil.Ik dacht dat alleen wonen op een onbekende plek een geschikte omgeving zou zijn om na te denken over mijn loopbaan en de toekomst van mijn leven. Mijn belangrijkste doel voor mijn tussenjaar was dan ook om na te denken over mijn loopbaan.
Een ander doel, vergelijkbaar met dat van mijn eerdere reizen, was om veel verschillende mensen te ontmoeten.Tijdens het semester beperkte mijn sociale kring zich altijd tot mensen van dezelfde opleiding en dezelfde school. Daarom wilde ik uit dat kader breken, andere mensen ontmoeten en horen wat zij te zeggen hadden.Tijdens het semester bestond mijn leven alleen uit colleges en school, dus kreeg ik niet veel gelegenheid om met allerlei verschillende mensen om te gaan, maardankzij het karakter van het gastenverblijf kon ik allerlei verschillende mensen ontmoeten en naar hun verhalen luisteren. Hun verhalen en levens gaven me moed en hoop voor mijn eigen toekomst.
Busan, het tussenjaarverblijf dat me troost bood na een zwaar semester
Vlak voordat mijn tussenjaar begon, had ik het zwaarste semester van mijn studietijd achter de rug. Ik kwam maar net door de lange, slopende eindexamens heen door te dromen over een zomervakantie van een maand in Busan.Toen die zware periode voorbij was, vertrok ik op 2 juli eindelijk naar Busan, met een koffer vol spullen. In het gastenverblijf waren tante en manager Hangeol de vloeren aan het dweilen. Dat was mijn eerste kennismaking met de plek waar ik zou verblijven en de mensen met wie ik tijd zou doorbrengen.
Ik had niet veel verwachtingen van de accommodatie in het gastenverblijf. Maar de kamer was ingericht met kleurrijke bedden en voelde heel knus aan.Zelfs nu denk ik, als ik aan mijn kamer daar terugdenk, als eerste aan het gevoel van geborgenheid en geluk.Mijn belangrijkste taak was het schoonmaken van de kamers. Dankzij de vriendin die me uitlegde hoe ik moest schoonmaken en tante kon ik me goed aanpassen aan het leven in het gastenverblijf. Ze werden goede vriendinnen.
Het gastenverblijf lag in een achterafstraatje, vlak achter Nampo-dong, een winkelstraat zoals Myeong-dong,dus was het heel handig om de spullen te kopen die ik nodig had.Ik schreef me in bij een sportschool en leerde de steegjes met eetkraampjes op de Internationale Markt kennen. Zo raakte ik geleidelijk gewend aan het leven in Busan. Wie had gedacht dat ik een vaste klant zou worden bij kraam nummer 63 in het eetstraatje van de Internationale Markt, bij de kraam van de ajumma!
Een ander soort reis vanuit het gastenverblijf in Busan: een reis langs mensen
Als ik terugdenk aan de meest gedenkwaardige dingen in het gastenverblijf, denk ik vooral aan de momenten waarop ik allerlei mensen ontmoette.
Zoals dat bij gastenverblijven vaak gaat, hadden de mensen die elkaar daar ontmoetten elkaar pas enkele minuten eerder leren kennen. Toch konden we openhartig praten over dingen die we zelfs met oude vrienden niet konden delen.Toen ik alleen in Busan aankwam om aan mijn tussenjaar te beginnen, was ik aanvankelijk op mezelf aangewezen. Toch bouwde ik veel contacten op: met collega’s van mijn bijbaan, mensen die als gast kwamen en uiteindelijk vrienden werden, reisgenoten die ik tijdens korte uitstapjes ontmoette, en nog veel meer.
Ik verbleef in het gastenverblijf terwijl mensen aankwamen en een paar dagen later weer vertrokken, dus afscheid nemen was vaak verdrietig. Maar door de verhalen die we in die korte tijd deelden, voelde de tijd samen extra kostbaar.De charme van reizen zit misschien in het plezier van plekken bezoeken waar je nog nooit bent geweest, maar de grootste vreugde is nieuwe mensen ontmoeten. Ik vond het fijn om een kijkje te krijgen in het leven van anderen: hun werk, dagelijks leven, kleine gedachten, dromen, dingen die ze leuk of juist niet leuk vinden.
Allereerst denk ik aan mijn Britse vriend Duke.Duke had een uitwisselingssemester aan KAIST afgerond en reisde daarna door Vietnam, Japan en Korea. Omdat hij zich tijdens zijn verblijf aan KAIST volledig op studeren en examens had gericht, had hij in de vier maanden dat hij in Korea was nog niet veel plekken bezocht.Ik had Busan zelf ook nog niet goed leren kennen, dus samen hebben we een leuke tijd gehad terwijl we de stad verkenden.
Er zijn nog meer vrienden die ik me goed herinner. Elke vrijdag hield het gastenverblijf een kippenfeestje. Ik denk nog vaak aan de vrienden die ik daar ontmoette. Aan onze tafel zaten die dag twee oudere zussen uit Daegu, twee jongere broers en zussen uit Incheon, ikzelf en de jongste uit Seoul.In het begin was het ongemakkelijk, maar al snel begonnen we met z’n zessen verhalen te delen over liefdesverdriet en relaties. We zijn vrienden geworden en hebben nog steeds contact. Als ik eraan terugdenk, vind ik het nog steeds grappig :-)
Ik herinner me ook nog levendig de vrouwelijke gast met wie ik de kamer deelde en met wie ik de zonsopgang ging bekijken.Meestal had ik de kamer voor mezelf, maar na half juli kwamen er meer gasten en waren er dagen waarop er iemand bij mij op de kamer sliep. Het was drie uur ’s nachts en de gast in het bed naast me lag wakker. Toen raakten we aan de praat. Ikwas heel dankbaar voor de vele inzichten van de unnie, die de tien jaar die ik nog niet heb meegemaakt al achter de rug had, voor haar warme begrip en voor haar oprechte gedachten en verhalen.
Wat ik aan mijn tussenjaar overhield: Busan / Zelfvertrouwen / Mensen
Ik heb zoveel aan mijn tussenjaar overgehouden. Misschien besef ik het nu nog niet, maar ik denk dat de dingen die ik heb gewonnen na verloop van tijd weer in me op zullen komen. Het eerste wat ik eraan overhield, was de stad Busan.Ik was in Seoul geboren en opgegroeid en had daar meer dan twintig jaar gewoond. Ik dacht dat ik het drukke stadsleven achter me wilde laten. Maar Busan, de op één na grootste stad van Korea, was anders dan ik me had voorgesteld en ook anders dan Busan dat ik tijdens twee korte reizen had leren kennen.Ik raakte zo verknocht aan de charme van de stad dat ik zelfs zo enthousiast werd over Busan dat ik er na mijn afstuderen wilde werken.
Het tweede wat ik eraan overhield, was zelfvertrouwen en moed voor de toekomst.In die maand ontmoette ik veel verschillende mensen en leerde ik veel van hun levens en van de manier waarop ze daar met volle overtuiging vorm aan gaven.Door te zien en te horen hoe allerlei mensen leven, kon ik me concreter voorstellen hoe ik mijn eigen toekomst vorm wil geven en wat voor leven ik wil leiden. Mijn overtuiging dat je moet leven met een eigen, herkenbare kleur en richting werd sterker.Na lange tijd student te zijn geweest, besefte ik dat ik geleidelijk op mijn lauweren was gaan rusten en keek ik kritisch naar mezelf. Ik kreeg het vertrouwen dat ik in de anderhalf jaar tot mijn afstuderen concreter over mijn leven kon nadenken.
Tot slotheb ik er een familie in het gastenverblijf bij gekregen.Tijdens mijn tussenjaar bracht ik de meeste tijd door met tante (imo-nim), manager Hangeol, mijn schoonmaakmaatje Haekyung, Daeun die nachtdiensten draaide en Hyangji die in het weekend werkte. Deze vijf mensen van mijn familie in het gastenverblijf staan me het meest bij en ik ben hun heel dankbaar. Ook dankzij mijn vrienden Mirae en Myeongi, die tijdens hun tussenjaar in het gastenverblijf in Haeundae verbleven, hebben we samen een geweldige tijd gehad.
Tot slot ben ik de organisatoren van Korean Gap Year, die dit project hebben bedacht en uitgevoerd, enorm dankbaar.Ik hoop in de toekomst de kans te krijgen om aan andere waardevolle tussenjaarprojecten deel te nemen.
Mijn tussenjaar is,
Ervaring★★★★★
Je doet veel ervaring op door nieuwe plekken, nieuw werk en nieuwe mensen te ontmoeten.
Leren★★★★☆
Hoeveel en wat je leert, hangt af van je eigen inzet.
Omgeving★★★★★
Dit kan per situatie verschillen, maar destijds had ik de kamer voor mezelf en was ik tevreden over de voorzieningen van het guesthouse.
Veiligheid★★★★★
De accommodatie had een codeslot en kluisjes, dus het was er veilig. Ook de omgeving van de accommodatie was veilig.
Vrije tijd★★★☆☆
Er was veel vrije tijd, maar die voelde wat te beperkt om ergens heen te gaan. Het zou goed zijn om de vrije momenten goed te benutten.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten bekijken?▼▼▼
▼▼▼Weet je niet wat voor tussenjaar je wilt nemen?▼▼▼
Ik had na mijn afstuderen nog niet eens een concrete richting gekozen. In plaats van doelloos en zonder betekenis ergens aan te werken, wilde ik nadenken over de richting die ik in mijn leven op wil. Ik dacht dat alleen wonen op een onbekende plek een geschikte omgeving zou zijn om na te denken over mijn loopbaan en de toekomst van mijn leven. Mijn belangrijkste doel voor mijn tussenjaar was dan ook om na te denken over mijn loopbaan.
- Tussenjaarverblijf in Busan / Kang Sujin, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 4 weken |
Vakantie na het laatste semester — is studeren voor mijn opleiding echt de beste keuze?
Toen mijn vakantie na het laatste semester aanbrak, overwoog ik even om deze laatste vakantie te besteden aan meer studeren voor mijn opleiding in plaats van aan reizen. Maar al snel besefte ik dat ik dat na mijn afstuderen de rest van mijn leven zou blijven doen.Ik had na mijn afstuderen nog niet eens een concrete richting gekozen. In plaats van doelloos en zonder betekenis ergens aan te werken, wilde ik nadenken over de richting die ik in mijn leven op wil.Ik dacht dat alleen wonen op een onbekende plek een geschikte omgeving zou zijn om na te denken over mijn loopbaan en de toekomst van mijn leven. Mijn belangrijkste doel voor mijn tussenjaar was dan ook om na te denken over mijn loopbaan.
Een ander doel, vergelijkbaar met dat van mijn eerdere reizen, was om veel verschillende mensen te ontmoeten.Tijdens het semester beperkte mijn sociale kring zich altijd tot mensen van dezelfde opleiding en dezelfde school. Daarom wilde ik uit dat kader breken, andere mensen ontmoeten en horen wat zij te zeggen hadden.Tijdens het semester bestond mijn leven alleen uit colleges en school, dus kreeg ik niet veel gelegenheid om met allerlei verschillende mensen om te gaan, maardankzij het karakter van het gastenverblijf kon ik allerlei verschillende mensen ontmoeten en naar hun verhalen luisteren. Hun verhalen en levens gaven me moed en hoop voor mijn eigen toekomst.
Busan, het tussenjaarverblijf dat me troost bood na een zwaar semester
Vlak voordat mijn tussenjaar begon, had ik het zwaarste semester van mijn studietijd achter de rug. Ik kwam maar net door de lange, slopende eindexamens heen door te dromen over een zomervakantie van een maand in Busan.Toen die zware periode voorbij was, vertrok ik op 2 juli eindelijk naar Busan, met een koffer vol spullen. In het gastenverblijf waren tante en manager Hangeol de vloeren aan het dweilen. Dat was mijn eerste kennismaking met de plek waar ik zou verblijven en de mensen met wie ik tijd zou doorbrengen.
Ik had niet veel verwachtingen van de accommodatie in het gastenverblijf. Maar de kamer was ingericht met kleurrijke bedden en voelde heel knus aan.Zelfs nu denk ik, als ik aan mijn kamer daar terugdenk, als eerste aan het gevoel van geborgenheid en geluk.Mijn belangrijkste taak was het schoonmaken van de kamers. Dankzij de vriendin die me uitlegde hoe ik moest schoonmaken en tante kon ik me goed aanpassen aan het leven in het gastenverblijf. Ze werden goede vriendinnen.
Het gastenverblijf lag in een achterafstraatje, vlak achter Nampo-dong, een winkelstraat zoals Myeong-dong,dus was het heel handig om de spullen te kopen die ik nodig had.Ik schreef me in bij een sportschool en leerde de steegjes met eetkraampjes op de Internationale Markt kennen. Zo raakte ik geleidelijk gewend aan het leven in Busan. Wie had gedacht dat ik een vaste klant zou worden bij kraam nummer 63 in het eetstraatje van de Internationale Markt, bij de kraam van de ajumma!
Een ander soort reis vanuit het gastenverblijf in Busan: een reis langs mensen
Als ik terugdenk aan de meest gedenkwaardige dingen in het gastenverblijf, denk ik vooral aan de momenten waarop ik allerlei mensen ontmoette.
Zoals dat bij gastenverblijven vaak gaat, hadden de mensen die elkaar daar ontmoetten elkaar pas enkele minuten eerder leren kennen. Toch konden we openhartig praten over dingen die we zelfs met oude vrienden niet konden delen.Toen ik alleen in Busan aankwam om aan mijn tussenjaar te beginnen, was ik aanvankelijk op mezelf aangewezen. Toch bouwde ik veel contacten op: met collega’s van mijn bijbaan, mensen die als gast kwamen en uiteindelijk vrienden werden, reisgenoten die ik tijdens korte uitstapjes ontmoette, en nog veel meer.
Ik verbleef in het gastenverblijf terwijl mensen aankwamen en een paar dagen later weer vertrokken, dus afscheid nemen was vaak verdrietig. Maar door de verhalen die we in die korte tijd deelden, voelde de tijd samen extra kostbaar.De charme van reizen zit misschien in het plezier van plekken bezoeken waar je nog nooit bent geweest, maar de grootste vreugde is nieuwe mensen ontmoeten. Ik vond het fijn om een kijkje te krijgen in het leven van anderen: hun werk, dagelijks leven, kleine gedachten, dromen, dingen die ze leuk of juist niet leuk vinden.
Allereerst denk ik aan mijn Britse vriend Duke.Duke had een uitwisselingssemester aan KAIST afgerond en reisde daarna door Vietnam, Japan en Korea. Omdat hij zich tijdens zijn verblijf aan KAIST volledig op studeren en examens had gericht, had hij in de vier maanden dat hij in Korea was nog niet veel plekken bezocht.Ik had Busan zelf ook nog niet goed leren kennen, dus samen hebben we een leuke tijd gehad terwijl we de stad verkenden.
Er zijn nog meer vrienden die ik me goed herinner. Elke vrijdag hield het gastenverblijf een kippenfeestje. Ik denk nog vaak aan de vrienden die ik daar ontmoette. Aan onze tafel zaten die dag twee oudere zussen uit Daegu, twee jongere broers en zussen uit Incheon, ikzelf en de jongste uit Seoul.In het begin was het ongemakkelijk, maar al snel begonnen we met z’n zessen verhalen te delen over liefdesverdriet en relaties. We zijn vrienden geworden en hebben nog steeds contact. Als ik eraan terugdenk, vind ik het nog steeds grappig :-)
Ik herinner me ook nog levendig de vrouwelijke gast met wie ik de kamer deelde en met wie ik de zonsopgang ging bekijken.Meestal had ik de kamer voor mezelf, maar na half juli kwamen er meer gasten en waren er dagen waarop er iemand bij mij op de kamer sliep. Het was drie uur ’s nachts en de gast in het bed naast me lag wakker. Toen raakten we aan de praat. Ikwas heel dankbaar voor de vele inzichten van de unnie, die de tien jaar die ik nog niet heb meegemaakt al achter de rug had, voor haar warme begrip en voor haar oprechte gedachten en verhalen.
Wat ik aan mijn tussenjaar overhield: Busan / Zelfvertrouwen / Mensen
Ik heb zoveel aan mijn tussenjaar overgehouden. Misschien besef ik het nu nog niet, maar ik denk dat de dingen die ik heb gewonnen na verloop van tijd weer in me op zullen komen. Het eerste wat ik eraan overhield, was de stad Busan.Ik was in Seoul geboren en opgegroeid en had daar meer dan twintig jaar gewoond. Ik dacht dat ik het drukke stadsleven achter me wilde laten. Maar Busan, de op één na grootste stad van Korea, was anders dan ik me had voorgesteld en ook anders dan Busan dat ik tijdens twee korte reizen had leren kennen.Ik raakte zo verknocht aan de charme van de stad dat ik zelfs zo enthousiast werd over Busan dat ik er na mijn afstuderen wilde werken.
Het tweede wat ik eraan overhield, was zelfvertrouwen en moed voor de toekomst.In die maand ontmoette ik veel verschillende mensen en leerde ik veel van hun levens en van de manier waarop ze daar met volle overtuiging vorm aan gaven.Door te zien en te horen hoe allerlei mensen leven, kon ik me concreter voorstellen hoe ik mijn eigen toekomst vorm wil geven en wat voor leven ik wil leiden. Mijn overtuiging dat je moet leven met een eigen, herkenbare kleur en richting werd sterker.Na lange tijd student te zijn geweest, besefte ik dat ik geleidelijk op mijn lauweren was gaan rusten en keek ik kritisch naar mezelf. Ik kreeg het vertrouwen dat ik in de anderhalf jaar tot mijn afstuderen concreter over mijn leven kon nadenken.
Tot slotheb ik er een familie in het gastenverblijf bij gekregen.Tijdens mijn tussenjaar bracht ik de meeste tijd door met tante (imo-nim), manager Hangeol, mijn schoonmaakmaatje Haekyung, Daeun die nachtdiensten draaide en Hyangji die in het weekend werkte. Deze vijf mensen van mijn familie in het gastenverblijf staan me het meest bij en ik ben hun heel dankbaar. Ook dankzij mijn vrienden Mirae en Myeongi, die tijdens hun tussenjaar in het gastenverblijf in Haeundae verbleven, hebben we samen een geweldige tijd gehad.
Tot slot ben ik de organisatoren van Korean Gap Year, die dit project hebben bedacht en uitgevoerd, enorm dankbaar.Ik hoop in de toekomst de kans te krijgen om aan andere waardevolle tussenjaarprojecten deel te nemen.
Mijn tussenjaar is,
Ervaring★★★★★
Je doet veel ervaring op door nieuwe plekken, nieuw werk en nieuwe mensen te ontmoeten.
Leren★★★★☆
Hoeveel en wat je leert, hangt af van je eigen inzet.
Omgeving★★★★★
Dit kan per situatie verschillen, maar destijds had ik de kamer voor mezelf en was ik tevreden over de voorzieningen van het guesthouse.
Veiligheid★★★★★
De accommodatie had een codeslot en kluisjes, dus het was er veilig. Ook de omgeving van de accommodatie was veilig.
Vrije tijd★★★☆☆
Er was veel vrije tijd, maar die voelde wat te beperkt om ergens heen te gaan. Het zou goed zijn om de vrije momenten goed te benutten.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten bekijken?▼▼▼
▼▼▼Weet je niet wat voor tussenjaar je wilt nemen?▼▼▼
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
