Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ontsnapt aan mijn beperkte blik op de wereld #Nieuwe levensmotivatie opgedaan en ervaren hoe het is om aan zee te wonen #De eenzaamheid overwonnen en de complexiteit van de wereld leren kennen
What I most wanted to achieve was to give myself, who had lived so intensely, a little more time to reflect. Among the many cities, Busan — and specifically Haeundae — I think the dream of living by the sea, which had been on my bucket list since childhood, played a big role.
-De plek van de jeugd! Haeundae! Gap Year Stay / Kang Min-kyung, gapyear-avonturier / tussenjaar van 4 weken |
Een bucketlistdroom uit mijn kindertijd: wonen aan zee.
Een bucketlistdroom uit mijn kindertijd: wonen aan zee.
Mijn twintiger jaren, die begonnen nadat ik mijn middelbare school had afgerond en aan de universiteit was begonnen, waren als een woelige zee.
Aan het begin van mijn bewogen twintiger jaren was ik ontzettend uitgeput. Sommigen denken misschien: ''Hoe kun je zó moe zijn?'' Maar voor mij, nog een kuikentje dat niet helemaal volwassen was...Ik wilde wanhopig graag weg uit de omgeving waarin ik uitgeput was geraakt en had behoefte aan een doorbraak. Tijdens een tussenjaar wilde ik leren op eigen benen te staan.
Wat ik vooral wilde bereiken, was mezelf, die zo intens had geleefd, wat meer tijd geven om na te denken. Van alle steden speelden Busan — en dan met name Haeundae — denk ik een grote rol, net als de droom om aan zee te wonen, die al sinds mijn kindertijd op mijn bucketlist stond.Al deze dingen samen gaven me redenen om te vertrekken.
Hoe je eenzame momenten doorkomt
Iets proberen wat je nog nooit eerder hebt gedaan, in een onbekende omgeving, was tegelijk beangstigend en spannend. In het guesthouse werkte ik als schoonmaker van de kamers. ''Kamers schoonmaken'' klinkt eenvoudig, maar er kwam heel wat bij kijken: dekbedden en lakens verschonen, zand wegvegen, prullenbakken legen en handdoeken wassen. Wanneer gasten met hun hele lichaam onder het strandzand terugkwamen en het strand als het ware naar de kamer verplaatsten, moest ik extra grondig stofzuigen.
Ik had de moed verzameld en er dagen voor vrijgemaakt, maar ik kon maar net de meest basale schoonmaaktaken bijhouden. Daarom kreeg ik vaak te horen dat ik niet grondig genoeg was. Als ik in Seoul een bijbaantje had gehad, zou ik denken: ''Als ik op mijn kop krijg, doe ik het de volgende keer beter!'' — dan zou het niet zo hartverscheurend voelen.Maar ergens anders hard proberen te werken zonder iemand op wie ik kon terugvallen, en beseffen dat het alleen maar mijn ''eigen manier'' was, maakte me verdrietig; soms huilde ik omdat er niemand was om me vast te houden.
Op zulke momenten ging ik alleen wandelen op het strand of zocht ik mijn eigen plekje op. 's Avonds op het strand zitten, een biertje drinken...Ik had ook tijd om wat meer over mezelf na te denken.Het was niet altijd eenzaam. Er was iemand van mijn leeftijd die hetzelfde werk deed. Zelfs in moeilijke tijden was een vriend hebben om die ervaringen mee te delen een grote steun.
Van een kikker in de put naar een ontmoeting met de echte wereld.
Tijdens mijn tussenjaar besefte ik iets belangrijks. Ik dacht dat ik veel wist over de wereld, maar eigenlijk was ik een ''kikker in de put''. De wereld is veel complexer; er zijn goede mensen, maar ook heel wat mensen die dat niet zijn.
Zelfs in de bijzondere omgeving van een guesthouse maakte ik veel mee en ontmoette ik veel mensen. Ik voelde dat de wereld die ik kende veel te klein was.
In een maand die voor mezelf kort maar toch ook lang aanvoelde, heb ik volgens mij het perspectief en de daadkracht opgedaan om mijn toekomstige leven goed vorm te geven.Ik weet niet of ik zulke dingen in de toekomst nog eens zal meemaken, maar op dit moment...Ik wil mijn vroegere zelf, die zich voor een tussenjaar heeft aangemeld, een applaus geven en mezelf stevig vasthouden omdat ik alle moeilijkheden standvastig heb overwonnen.
Voor jou, die een tussenjaar overweegt,
Na mijn tussenjaar werd het duidelijker en concreter waarom ik terug naar school moest en aan mijn carrière moest werken. Ik had blindelings vooruitgerend, maar kon nu antwoord vinden op de vraag ''waarom'' en onderweg betere keuzes maken.
Als je een tussenjaar overweegt, hoop ik dat je vóór vertrek goed nadenkt over waarom je het nodig hebt en wat je ermee wilt doen. Denk aan allerlei scenario's, stel prioriteiten en ga er dan voor.VeelBereid zijn veel te verdragen en je volledig op één ding te richten, betekent dat je motivatie sterk is. Zo niet, dan kun je de draad kwijtraken en kan het tijdverspilling worden.
Mijn tussenjaar was,
Ervaring★★★★★
Ik kon zelf dingen ervaren die ik normaal gesproken niet achter mijn bureau zou doen, en heb veel ervaring opgedaan.
Leren★★★★★
Doordat ik veel meemaakte, leerde ik ook veel. De wereld is groot en er is nog zoveel dat ik moet leren en in mezelf moet ontwikkelen.
Omgeving★★★☆☆
Mijn eetpatroon verslechterde flink en mijn gezondheid ging snel achteruit. Zorg ervoor dat je op tijd eet.
Veiligheid★★★☆☆
Voor het guesthouse waar ik verbleef, zat een grote club, dus 's nachts was het gevaarlijk. Omdat de accommodatie 24 uur per dag open is, moet je zelf goed opletten.
Vrije tijd★★★★☆
Ik werkte van 11 tot 3, dus de rest van de tijd was voor mezelf. Ik raad aan om van je vrije tijd te genieten en die af te stemmen op de werkdruk van die dag en hoe je je voelt.
What I most wanted to achieve was to give myself, who had lived so intensely, a little more time to reflect. Among the many cities, Busan — and specifically Haeundae — I think the dream of living by the sea, which had been on my bucket list since childhood, played a big role.
-De plek van de jeugd! Haeundae! Gap Year Stay / Kang Min-kyung, gapyear-avonturier / tussenjaar van 4 weken |
Een bucketlistdroom uit mijn kindertijd: wonen aan zee.
Een bucketlistdroom uit mijn kindertijd: wonen aan zee.
Mijn twintiger jaren, die begonnen nadat ik mijn middelbare school had afgerond en aan de universiteit was begonnen, waren als een woelige zee.
Aan het begin van mijn bewogen twintiger jaren was ik ontzettend uitgeput. Sommigen denken misschien: ''Hoe kun je zó moe zijn?'' Maar voor mij, nog een kuikentje dat niet helemaal volwassen was...Ik wilde wanhopig graag weg uit de omgeving waarin ik uitgeput was geraakt en had behoefte aan een doorbraak. Tijdens een tussenjaar wilde ik leren op eigen benen te staan.
Wat ik vooral wilde bereiken, was mezelf, die zo intens had geleefd, wat meer tijd geven om na te denken. Van alle steden speelden Busan — en dan met name Haeundae — denk ik een grote rol, net als de droom om aan zee te wonen, die al sinds mijn kindertijd op mijn bucketlist stond.Al deze dingen samen gaven me redenen om te vertrekken.
Hoe je eenzame momenten doorkomt
Iets proberen wat je nog nooit eerder hebt gedaan, in een onbekende omgeving, was tegelijk beangstigend en spannend. In het guesthouse werkte ik als schoonmaker van de kamers. ''Kamers schoonmaken'' klinkt eenvoudig, maar er kwam heel wat bij kijken: dekbedden en lakens verschonen, zand wegvegen, prullenbakken legen en handdoeken wassen. Wanneer gasten met hun hele lichaam onder het strandzand terugkwamen en het strand als het ware naar de kamer verplaatsten, moest ik extra grondig stofzuigen.
Ik had de moed verzameld en er dagen voor vrijgemaakt, maar ik kon maar net de meest basale schoonmaaktaken bijhouden. Daarom kreeg ik vaak te horen dat ik niet grondig genoeg was. Als ik in Seoul een bijbaantje had gehad, zou ik denken: ''Als ik op mijn kop krijg, doe ik het de volgende keer beter!'' — dan zou het niet zo hartverscheurend voelen.Maar ergens anders hard proberen te werken zonder iemand op wie ik kon terugvallen, en beseffen dat het alleen maar mijn ''eigen manier'' was, maakte me verdrietig; soms huilde ik omdat er niemand was om me vast te houden.
Op zulke momenten ging ik alleen wandelen op het strand of zocht ik mijn eigen plekje op. 's Avonds op het strand zitten, een biertje drinken...Ik had ook tijd om wat meer over mezelf na te denken.Het was niet altijd eenzaam. Er was iemand van mijn leeftijd die hetzelfde werk deed. Zelfs in moeilijke tijden was een vriend hebben om die ervaringen mee te delen een grote steun.
Van een kikker in de put naar een ontmoeting met de echte wereld.
Tijdens mijn tussenjaar besefte ik iets belangrijks. Ik dacht dat ik veel wist over de wereld, maar eigenlijk was ik een ''kikker in de put''. De wereld is veel complexer; er zijn goede mensen, maar ook heel wat mensen die dat niet zijn.
Zelfs in de bijzondere omgeving van een guesthouse maakte ik veel mee en ontmoette ik veel mensen. Ik voelde dat de wereld die ik kende veel te klein was.
In een maand die voor mezelf kort maar toch ook lang aanvoelde, heb ik volgens mij het perspectief en de daadkracht opgedaan om mijn toekomstige leven goed vorm te geven.Ik weet niet of ik zulke dingen in de toekomst nog eens zal meemaken, maar op dit moment...Ik wil mijn vroegere zelf, die zich voor een tussenjaar heeft aangemeld, een applaus geven en mezelf stevig vasthouden omdat ik alle moeilijkheden standvastig heb overwonnen.
Voor jou, die een tussenjaar overweegt,
Na mijn tussenjaar werd het duidelijker en concreter waarom ik terug naar school moest en aan mijn carrière moest werken. Ik had blindelings vooruitgerend, maar kon nu antwoord vinden op de vraag ''waarom'' en onderweg betere keuzes maken.
Als je een tussenjaar overweegt, hoop ik dat je vóór vertrek goed nadenkt over waarom je het nodig hebt en wat je ermee wilt doen. Denk aan allerlei scenario's, stel prioriteiten en ga er dan voor.VeelBereid zijn veel te verdragen en je volledig op één ding te richten, betekent dat je motivatie sterk is. Zo niet, dan kun je de draad kwijtraken en kan het tijdverspilling worden.
Mijn tussenjaar was,
Ervaring★★★★★
Ik kon zelf dingen ervaren die ik normaal gesproken niet achter mijn bureau zou doen, en heb veel ervaring opgedaan.
Leren★★★★★
Doordat ik veel meemaakte, leerde ik ook veel. De wereld is groot en er is nog zoveel dat ik moet leren en in mezelf moet ontwikkelen.
Omgeving★★★☆☆
Mijn eetpatroon verslechterde flink en mijn gezondheid ging snel achteruit. Zorg ervoor dat je op tijd eet.
Veiligheid★★★☆☆
Voor het guesthouse waar ik verbleef, zat een grote club, dus 's nachts was het gevaarlijk. Omdat de accommodatie 24 uur per dag open is, moet je zelf goed opletten.
Vrije tijd★★★★☆
Ik werkte van 11 tot 3, dus de rest van de tijd was voor mezelf. Ik raad aan om van je vrije tijd te genieten en die af te stemmen op de werkdruk van die dag en hoe je je voelt.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
