Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik besefte dat ik nog jong ben en kreeg een gevoel van trots #Ik leerde Spaans en deed uiteenlopende reiservaringen op #Het werd een belangrijk keerpunt in mijn leven
Ik besefte dat het niet te laat was — en misschien zelfs vroeg — om iets nieuws aan te gaan. Daardoor was ik trots op mijn keuze om een verlofperiode te nemen. Ik heb nog niet besloten welk carrièrepad het doel van mijn tussenjaar zal zijn, maar het is duidelijk dat het tussenjaarprogramma me enorm heeft geholpen mijn droom te bepalen. Als ik na lange tijd een keerpunt in mijn leven zou moeten kiezen, zou ik deze twee maanden van mijn tussenjaar in Busan er zeker bij rekenen.
- Tussenjaarverblijf in Busan :: De bruisende tweede stad / Song Ji-won, deelnemer aan Gapyear Tribe / 8 weken tussenjaar |
Van de basisschool tot en met de universiteit
Toen ik het formulier voor mijn verlofperiode invulde, dacht ik als eerste dat ik in die tijd Jeonju moest verlaten en zo veel mogelijk moest meemakenervaringenwas het idee.
De belangrijkste reden was dat ik van de basisschool tot en met de universiteit nog nooit buiten Jeonju had gewoond.Ten tweede voelde ik de behoefte om eens zelfstandig, zonder mijn ouders, te wonen.
Toen kwam ik het tussenjaar en het programma ‘Tussenjaarverblijf’ tegen. Van de vele regio’s koos ik ‘Busan’, een plek waar ik nog nooit was geweest, maar die ik altijd al had willen bezoeken.
De eerste week in Busan was pure chaos.
Op 1 maart 2015 begon mijn tussenjaarprogramma in Busan. Nadat de bussen naar Busan uitverkocht waren, kon ik op het nippertje nog een vervangende bus nemen en kwam ik na ongeveer vier uur aan. De eerste week die ik in Busan doorbracht, was letterlijk één grote ‘chaos’. Toen ik eenmaal was aangekomen en plannen probeerde te maken, voelde het alsof mijn hoofd zou ontploffen van de zorgen over hoe ik deze lege tijd moest invullen en hoe ik mijn levensonderhoud moest betalen.
Omdat ik van plan was mijn kosten van levensonderhoud te betalen met een bijbaan, solliciteerde ik op allerlei plekken in Busan en ging ik op gesprek, maar nergens zochten ze iemand voor slechts twee maanden. Ik ging naar meer dan tien sollicitatiegesprekken en werd afgewezen. De eerste dagen keek ik meerdere keren per dag voortdurend op vacaturesites voor bijbanen. Ik was zo ongerust dat ik zelfs tijdens uitstapjes alleen vacatures opzocht.Gelukkig vond ik toen een tijdelijke weekendbijbaan, en vanaf dat moment maakte ik me veel minder zorgen over mijn levensonderhoud.
Blij en vol enthousiasme
Zelfs terwijl ik op zoek was naar werk, vond ik het zonde om alleen maar te werken nu ik in Busan was, dus schreef ik me in bij eenSpaanse taalschool. Misschien omdat ik al lang Spaans wilde leren, kon ik gedurende mijn hele verblijf in Busan met plezier en enthousiasme studeren. Van alle keuzes die ik in Busan maakte, wil ik mezelf het meest prijzen voor mijn besluit om Spaans te leren.Hoewel het inschrijfgeld voor de Spaanse school mijn zorgen over de kosten van levensonderhoud vele malen groter maakte, was het toch een onbetaalbare ervaring die daar niet tegenop woog.
Buiten de lessen en mijn bijbaan deed ik in mijn vrije tijd echt mijn best om tereizen. Nog voordat ik naar Busan ging, tekende ik kaarten om de geografie van de stad te leren kennen. De reisboeken over Busan in het pension waren bijzonder nuttig. Eerst verdeelde ik de stad per district en zocht ik de bezienswaardigheden in elke buurt op. Voor plekken die veel tijd zouden kosten, plande ik een bezoek op een vrije dag.
Tegen de tijd dat de twee maanden bijna voorbij waren, had ik zo veel gereisd dat er in Busan nauwelijks nog plekken waren waar ik niet was geweest. Vaak reisde ik met een oudere vriendin, maar ik bracht ook veel tijd door met alleen rondzwerven. In die momenten kon ik nadenken over allerlei dingen waar je niet aan toekomt als je met anderen reist.
Tijdens mijn verblijf in het pension waren er veel ontzettend leuke momenten en heb ik een geweldige tijd gehad met de oudere zussen en broers. Vooral met de oudere huisgenoot met wie ik samenwoonde, ging ik bij zonsopgang snacks voor ’s avonds laat halen en hadden we veel plezier. De gedachte dat ik zonder haar die twee maanden eenzaam op mijn kamer zou hebben doorgebracht, is vreselijk.
Ik ben nog jong
Wat ik door dit programma vooral besefte, was dat ik nog behoorlijk jong ben en nog talloze dingen kan doen. Als ik op mijn 22e alleen op school was gebleven, had ik misschien gedacht dat ik volwassen was tegen de tijd dat ik in het derde jaar schoolactiviteiten organiseerde en voor jongerejaars zorgde.
Maar gedurende de twee maanden dat ik in het pension woonde, noemden de oudere zussen en de tante die hielp met schoonmaken me niet ‘unni’ of ‘nuna’, maar ‘de jongste~’. Ook op de Spaanse school was ik de jongste, de echte ‘maknae’. Als mensen hoorden hoe oud ik was, zeiden ze: ‘Ah! Dat waren nog eens goede tijden! Ik ben jaloers!’
Toen ik besefte dat het niet te laat is om iets nieuws aan te gaan, en dat het misschien zelfs nog vroeg is, was ik trots op mijn keuze om een verlofperiode te nemen.tussenjaarIk weet zeker dat ik ze op één hand zou kunnen tellen.
Het tussenjaar dat ik doorbracht.
Ervaring ★★★★★
Ik volgde lessen aan een Spaanse taalschool, ontmoette veel mensen in het pension en reisde alleen, waardoor ik veel bijzondere ervaringen opdeed.
Leren ★★★★★
Door allerlei ervaringen heb ik veel kunnen leren en ervaren.
Omgeving ★★★★★
Er zijn veel bezienswaardigheden in de buurt en het is handig om dagelijkse benodigdheden te kopen.
Veiligheid ★★★★☆
Het is niet gevaarlijk zolang je vermijdt om laat uit te gaan.
Vrije tijd ★★★★☆
Ik heb veel meer vrije tijd dan ik had verwacht.3
Ik besefte dat het niet te laat was — en misschien zelfs vroeg — om iets nieuws aan te gaan. Daardoor was ik trots op mijn keuze om een verlofperiode te nemen. Ik heb nog niet besloten welk carrièrepad het doel van mijn tussenjaar zal zijn, maar het is duidelijk dat het tussenjaarprogramma me enorm heeft geholpen mijn droom te bepalen. Als ik na lange tijd een keerpunt in mijn leven zou moeten kiezen, zou ik deze twee maanden van mijn tussenjaar in Busan er zeker bij rekenen.
- Tussenjaarverblijf in Busan :: De bruisende tweede stad / Song Ji-won, deelnemer aan Gapyear Tribe / 8 weken tussenjaar |
Van de basisschool tot en met de universiteit
Toen ik het formulier voor mijn verlofperiode invulde, dacht ik als eerste dat ik in die tijd Jeonju moest verlaten en zo veel mogelijk moest meemakenervaringenwas het idee.
De belangrijkste reden was dat ik van de basisschool tot en met de universiteit nog nooit buiten Jeonju had gewoond.Ten tweede voelde ik de behoefte om eens zelfstandig, zonder mijn ouders, te wonen.
Toen kwam ik het tussenjaar en het programma ‘Tussenjaarverblijf’ tegen. Van de vele regio’s koos ik ‘Busan’, een plek waar ik nog nooit was geweest, maar die ik altijd al had willen bezoeken.
De eerste week in Busan was pure chaos.
Op 1 maart 2015 begon mijn tussenjaarprogramma in Busan. Nadat de bussen naar Busan uitverkocht waren, kon ik op het nippertje nog een vervangende bus nemen en kwam ik na ongeveer vier uur aan. De eerste week die ik in Busan doorbracht, was letterlijk één grote ‘chaos’. Toen ik eenmaal was aangekomen en plannen probeerde te maken, voelde het alsof mijn hoofd zou ontploffen van de zorgen over hoe ik deze lege tijd moest invullen en hoe ik mijn levensonderhoud moest betalen.
Omdat ik van plan was mijn kosten van levensonderhoud te betalen met een bijbaan, solliciteerde ik op allerlei plekken in Busan en ging ik op gesprek, maar nergens zochten ze iemand voor slechts twee maanden. Ik ging naar meer dan tien sollicitatiegesprekken en werd afgewezen. De eerste dagen keek ik meerdere keren per dag voortdurend op vacaturesites voor bijbanen. Ik was zo ongerust dat ik zelfs tijdens uitstapjes alleen vacatures opzocht.Gelukkig vond ik toen een tijdelijke weekendbijbaan, en vanaf dat moment maakte ik me veel minder zorgen over mijn levensonderhoud.
Blij en vol enthousiasme
Zelfs terwijl ik op zoek was naar werk, vond ik het zonde om alleen maar te werken nu ik in Busan was, dus schreef ik me in bij eenSpaanse taalschool. Misschien omdat ik al lang Spaans wilde leren, kon ik gedurende mijn hele verblijf in Busan met plezier en enthousiasme studeren. Van alle keuzes die ik in Busan maakte, wil ik mezelf het meest prijzen voor mijn besluit om Spaans te leren.Hoewel het inschrijfgeld voor de Spaanse school mijn zorgen over de kosten van levensonderhoud vele malen groter maakte, was het toch een onbetaalbare ervaring die daar niet tegenop woog.
Buiten de lessen en mijn bijbaan deed ik in mijn vrije tijd echt mijn best om tereizen. Nog voordat ik naar Busan ging, tekende ik kaarten om de geografie van de stad te leren kennen. De reisboeken over Busan in het pension waren bijzonder nuttig. Eerst verdeelde ik de stad per district en zocht ik de bezienswaardigheden in elke buurt op. Voor plekken die veel tijd zouden kosten, plande ik een bezoek op een vrije dag.
Tegen de tijd dat de twee maanden bijna voorbij waren, had ik zo veel gereisd dat er in Busan nauwelijks nog plekken waren waar ik niet was geweest. Vaak reisde ik met een oudere vriendin, maar ik bracht ook veel tijd door met alleen rondzwerven. In die momenten kon ik nadenken over allerlei dingen waar je niet aan toekomt als je met anderen reist.
Tijdens mijn verblijf in het pension waren er veel ontzettend leuke momenten en heb ik een geweldige tijd gehad met de oudere zussen en broers. Vooral met de oudere huisgenoot met wie ik samenwoonde, ging ik bij zonsopgang snacks voor ’s avonds laat halen en hadden we veel plezier. De gedachte dat ik zonder haar die twee maanden eenzaam op mijn kamer zou hebben doorgebracht, is vreselijk.
Ik ben nog jong
Wat ik door dit programma vooral besefte, was dat ik nog behoorlijk jong ben en nog talloze dingen kan doen. Als ik op mijn 22e alleen op school was gebleven, had ik misschien gedacht dat ik volwassen was tegen de tijd dat ik in het derde jaar schoolactiviteiten organiseerde en voor jongerejaars zorgde.
Maar gedurende de twee maanden dat ik in het pension woonde, noemden de oudere zussen en de tante die hielp met schoonmaken me niet ‘unni’ of ‘nuna’, maar ‘de jongste~’. Ook op de Spaanse school was ik de jongste, de echte ‘maknae’. Als mensen hoorden hoe oud ik was, zeiden ze: ‘Ah! Dat waren nog eens goede tijden! Ik ben jaloers!’
Toen ik besefte dat het niet te laat is om iets nieuws aan te gaan, en dat het misschien zelfs nog vroeg is, was ik trots op mijn keuze om een verlofperiode te nemen.tussenjaarIk weet zeker dat ik ze op één hand zou kunnen tellen.
Het tussenjaar dat ik doorbracht.
Ervaring ★★★★★
Ik volgde lessen aan een Spaanse taalschool, ontmoette veel mensen in het pension en reisde alleen, waardoor ik veel bijzondere ervaringen opdeed.
Leren ★★★★★
Door allerlei ervaringen heb ik veel kunnen leren en ervaren.
Omgeving ★★★★★
Er zijn veel bezienswaardigheden in de buurt en het is handig om dagelijkse benodigdheden te kopen.
Veiligheid ★★★★☆
Het is niet gevaarlijk zolang je vermijdt om laat uit te gaan.
Vrije tijd ★★★★☆
Ik heb veel meer vrije tijd dan ik had verwacht.3
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
