#Ik overwon mijn verlegenheid en doorbrak de barrières die ik tegenover anderen had opgeworpen #Ik ontwikkelde het vermogen om met uiteenlopende mensen te communiceren en kreeg meer inlevingsvermogen #Het was een ervaring die ik absoluut nodig had in mijn leven

Naarmate de tijd verstreek, kwamen de gespreksonderwerpen—zowel openbare als persoonlijke—een voor een vanzelf op, en doordat ik eerst luisterde naar de zorgen en verhalen van de ander, viel de ooit stevige muur geleidelijk weg. Het mooiste aan het tussenjaar van twee maanden is dat ik veel verschillende mensen heb ontmoet. Ik kon omgaan met en communiceren met mensen uit uiteenlopende beroepen en leeftijdsgroepen, me in hen inleven en zelfs indirect iets van hun leven ervaren.
- Verblijf tijdens een tussenjaar in Parijs, Frankrijk / Jang Su-hee, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
20 jaar oud, ging ik niet meteen vanzelfsprekend rechtstreeks naar de universiteit, zoals mijn vrienden.
Ik dacht dat ik niet ging omdat ik mijn eigen ideeën en overtuigingen had. Maar naarmate de tijd verstreek, kreeg ik steeds meer zorgen en twijfels, en begon ik me af te vragen: ‘Is het juist om deze keuze te maken, alleen omdat ik het leuk vind? Is dat ene motief sterk genoeg?’Ik voelde me alsof ik alleen ronddreef op een uitgestrekte oceaan..
In die tijd kwam ik het tussenjaarprogramma te weten. Voor het eerst nam ik zelf een beslissing, vulde ik zelf het aanmeldingsformulier in en voelde ik me trots, omdat ik dacht dat ik op eigen kracht vooruit zou gaan.Na het bericht dat ik was toegelaten, had ik maar weinig tijd om me voor te bereiden.Daarom pakte ik mijn spullen zonder een reisroute of dagindeling te plannen en vloog ik naar Parijs. Hoewel de vlucht lang was, sliep ik de hele reis naar Frankrijk diep, dus had ik geen moeite met het tijdsverschil.
Eigenlijk was mijn verlegenheid al vóór het begin van mijn verblijf tijdens het tussenjaar mijn grootste zorg. Ik zou hier twee maanden lang altijd onder de mensen zijn, en ik maakte me dagenlang zorgen of ik tot last zou zijn of buitengesloten zou worden. Maar anders dan ik had verwacht, paste ik me in Parijs snel aan; de medewerksters verwelkomden me en de tante zorgde voor me, een vreemde, alsof ik haar nichtje was. Bovenal maakte de zorgzaamheid van de eigenares het leven hier aangenaam.

Zelfs mijn verlegenheidveranderde.
In het begin probeerde ik me tegenover iedereen alleen formeel op te stellen. Ook als medewerkster toonde ik alleen de gebruikelijke vriendelijkheid,en ik raakte niet bevriend met de klanten. Ik was verlegen, maar hield ook niet van oppervlakkige, vluchtige sociale contacten. Als ik mensen zag die makkelijk vrienden maakten en extravert waren, vond ik soms dat ze oppervlakkig en onoprecht leken.
Naarmate de tijd verstreek, kwamen gespreksonderwerpen—zowel openbare als persoonlijke—een voor een vanzelf op. Doordat ik eerst luisterde naar de zorgen of verhalen van de ander,viel de stevige muur geleidelijk weg..Het mooiste aan de twee maanden van mijn tussenjaar wasdat ik veel verschillende mensen heb ontmoet.Dat ik kon omgaan met en communiceren met mensen uit uiteenlopende beroepen en leeftijdsgroepen, me in hen kon inleven en zelfs indirect iets van hun leven kon ervaren.

Een onmisbare levenservaring.
Ik was altijd bang dat ik nog nergens aan was begonnen en voelde de druk dat ik snel iets moest beginnen en beslissen, maar tijdens mijn verblijf hier veranderde mijn kijk daarop sterk. Wees niet bang voor wegen die je nog niet hebt bewandeld, en als niet alles volgens plan verloopt, is dat geen mislukking. Besteed dus niet te veel tijd aan piekeren en nadenken—verstandige en zorgvuldige keuzes zijn natuurlijk belangrijk—maar tijd lost de dingen niet voor je op.Probeer het eerst.Daar raakte ik van overtuigd.
De twee maanden die ik in Parijs doorbracht, blijven de rest van mijn leven een onvergetelijke ervaring.
Als iemand me zou vragen of meedoen aan het tussenjaarprogramma een goed idee was, of zou zeggen dat diegene het ook wilde proberen en vragen of dat wel goed zou komen,zou ik zonder aarzelen zeggen dat het een onmisbare levenservaring is.

Het tussenjaar dat ik heb doorgebracht
ervaring ★★★★★
Ik ben dankbaar dat ik deze ervaring in mijn leven heb mogen opdoen.
Leren ★★★★★
Ik vind dat er geen leerervaring is zoals deze: een levenservaring die verder gaat dan alleen kennis opdoen.
Omgeving ★★★★★
De slaap- en eetruimtes zijn comfortabel en aangenaam.
Veiligheid ★★★★★
Ze houden altijd bij wanneer je vertrekt en terugkomt, dus je hoeft je geen zorgen te maken over de veiligheid.
Vrije tijd ★★★★☆
Omdat je de tijd buiten de geplande stappen vrij kunt invullen, hangt je tevredenheid af van hoe gedisciplineerd je bent.


Naarmate de tijd verstreek, kwamen de gespreksonderwerpen—zowel openbare als persoonlijke—een voor een vanzelf op, en doordat ik eerst luisterde naar de zorgen en verhalen van de ander, viel de ooit stevige muur geleidelijk weg. Het mooiste aan het tussenjaar van twee maanden is dat ik veel verschillende mensen heb ontmoet. Ik kon omgaan met en communiceren met mensen uit uiteenlopende beroepen en leeftijdsgroepen, me in hen inleven en zelfs indirect iets van hun leven ervaren.
- Verblijf tijdens een tussenjaar in Parijs, Frankrijk / Jang Su-hee, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
20 jaar oud, ging ik niet meteen vanzelfsprekend rechtstreeks naar de universiteit, zoals mijn vrienden.
Ik dacht dat ik niet ging omdat ik mijn eigen ideeën en overtuigingen had. Maar naarmate de tijd verstreek, kreeg ik steeds meer zorgen en twijfels, en begon ik me af te vragen: ‘Is het juist om deze keuze te maken, alleen omdat ik het leuk vind? Is dat ene motief sterk genoeg?’Ik voelde me alsof ik alleen ronddreef op een uitgestrekte oceaan..
In die tijd kwam ik het tussenjaarprogramma te weten. Voor het eerst nam ik zelf een beslissing, vulde ik zelf het aanmeldingsformulier in en voelde ik me trots, omdat ik dacht dat ik op eigen kracht vooruit zou gaan.Na het bericht dat ik was toegelaten, had ik maar weinig tijd om me voor te bereiden.Daarom pakte ik mijn spullen zonder een reisroute of dagindeling te plannen en vloog ik naar Parijs. Hoewel de vlucht lang was, sliep ik de hele reis naar Frankrijk diep, dus had ik geen moeite met het tijdsverschil.
Eigenlijk was mijn verlegenheid al vóór het begin van mijn verblijf tijdens het tussenjaar mijn grootste zorg. Ik zou hier twee maanden lang altijd onder de mensen zijn, en ik maakte me dagenlang zorgen of ik tot last zou zijn of buitengesloten zou worden. Maar anders dan ik had verwacht, paste ik me in Parijs snel aan; de medewerksters verwelkomden me en de tante zorgde voor me, een vreemde, alsof ik haar nichtje was. Bovenal maakte de zorgzaamheid van de eigenares het leven hier aangenaam.

Zelfs mijn verlegenheidveranderde.
In het begin probeerde ik me tegenover iedereen alleen formeel op te stellen. Ook als medewerkster toonde ik alleen de gebruikelijke vriendelijkheid,en ik raakte niet bevriend met de klanten. Ik was verlegen, maar hield ook niet van oppervlakkige, vluchtige sociale contacten. Als ik mensen zag die makkelijk vrienden maakten en extravert waren, vond ik soms dat ze oppervlakkig en onoprecht leken.
Naarmate de tijd verstreek, kwamen gespreksonderwerpen—zowel openbare als persoonlijke—een voor een vanzelf op. Doordat ik eerst luisterde naar de zorgen of verhalen van de ander,viel de stevige muur geleidelijk weg..Het mooiste aan de twee maanden van mijn tussenjaar wasdat ik veel verschillende mensen heb ontmoet.Dat ik kon omgaan met en communiceren met mensen uit uiteenlopende beroepen en leeftijdsgroepen, me in hen kon inleven en zelfs indirect iets van hun leven kon ervaren.

Een onmisbare levenservaring.
Ik was altijd bang dat ik nog nergens aan was begonnen en voelde de druk dat ik snel iets moest beginnen en beslissen, maar tijdens mijn verblijf hier veranderde mijn kijk daarop sterk. Wees niet bang voor wegen die je nog niet hebt bewandeld, en als niet alles volgens plan verloopt, is dat geen mislukking. Besteed dus niet te veel tijd aan piekeren en nadenken—verstandige en zorgvuldige keuzes zijn natuurlijk belangrijk—maar tijd lost de dingen niet voor je op.Probeer het eerst.Daar raakte ik van overtuigd.
De twee maanden die ik in Parijs doorbracht, blijven de rest van mijn leven een onvergetelijke ervaring.
Als iemand me zou vragen of meedoen aan het tussenjaarprogramma een goed idee was, of zou zeggen dat diegene het ook wilde proberen en vragen of dat wel goed zou komen,zou ik zonder aarzelen zeggen dat het een onmisbare levenservaring is.

Het tussenjaar dat ik heb doorgebracht
ervaring ★★★★★
Ik ben dankbaar dat ik deze ervaring in mijn leven heb mogen opdoen.
Leren ★★★★★
Ik vind dat er geen leerervaring is zoals deze: een levenservaring die verder gaat dan alleen kennis opdoen.
Omgeving ★★★★★
De slaap- en eetruimtes zijn comfortabel en aangenaam.
Veiligheid ★★★★★
Ze houden altijd bij wanneer je vertrekt en terugkomt, dus je hoeft je geen zorgen te maken over de veiligheid.
Vrije tijd ★★★★☆
Omdat je de tijd buiten de geplande stappen vrij kunt invullen, hangt je tevredenheid af van hoe gedisciplineerd je bent.

Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.