나답게, 단단하게, 즐겁게
Leer over geschikte technologie met WakaWater tijdens Korea Gap Year!

WakaWater maken heeft namelijk niet veel te maken met mijn studie elektrotechniek, en er was geen directe reden waarom ik het moest leren. Veel deelnemers vroegen zich dan ook af waarom ik meedeed. Maar ik dacht er juist anders over. Omdat ik deze studie nu volg en later in dit vakgebied zal werken, vond ik dat ik mijn kostbare jaar vrij tijdens mijn tussenjaar niet uitsluitend hoefde te besteden aan het behalen van vakgerelateerde certificaten.
- WakaWater: een leuke vorm van onderwijs die de wereld verandert |
Een kleine geheime droom sinds de middelbare school
WakaWater maken heeft namelijk niet veel te maken met mijn studie elektrotechniek, en er was geen directe reden waarom ik het moest leren. Veel deelnemers vroegen zich dan ook af waarom ik meedeed.Maar ik dacht er anders over..Ik dacht dat ik, als ik nu in dit vakgebied studeer en er later in zal werken, mijn kostbare jaar vrij tijdens mijn tussenjaar niet uitsluitend hoefde te besteden aan het behalen van vakgerelateerde certificaten.
De gedachte ‘Als ik het nu niet doe, wanneer krijg ik dan nog de kans om deze ervaring op te doen?’ werd juist een grotere drijfveer.
Er was nog een reden waarom het WakaWater-project van Korea Gap Year me bijzonder aansprak. Dat kwam door een kleine geheime droom die ik al sinds de middelbare school had.
Na mijn tentamens kwam ik vroeg thuis. Zonder erbij na te denken zette ik de tv aan om mijn hoofd leeg te maken, en ik zag een programma waarin beroemdheden naar waterschaarse gebieden in Afrika gingen en zelf watervoorzieningen aanlegden. Eerst keek ik er gedachteloos naar, maar aan het einde van de uitzending nam ik me voor dat ik, als ik later groot was, soortgelijk werk wilde doen en mensen wilde helpen.
Sinds die dag dacht ik dat putten graven of leidingen aanleggen de enige manieren waren om mensen zonder drinkwater te helpen. Voor mij was WakaWaterdan ook een heel verfrissend idee. Natuurlijk weet ik niet of ik later daadwerkelijk naar Afrika kan gaan om daar rechtstreeks hulp te bieden, of dat ik in dat geval de WakaWater-methode zou gebruiken. Maar het staat buiten kijf dat deze praktische ervaring mijn blik heeft verruimd. En ik vond het idee om zelf iets te maken gewoon leuk.

‘Vanaf dat moment wist ik zeker dat ik de juiste keuze had gemaakt door mee te doen aan het WakaWater-project.’
Toen ik aankwam, was ik een beetje te laat en kende ik niemand, dus voelde ik me wat opgelaten.
Het enige bekende gezicht was An Si-jun, de directeur van Korea Gap Year, die ik alleen van onlinefoto’s kende. Het voelde dan ook vreemd om hem in het echt te zien.Toen ik hoorde dat hij de directeur was, nam ik aan dat hij alleen administratieve taken zou uitvoeren. Maar toen ik zag dat hij zelf aan het werk meedeed, vond ik hem een geweldig persoon.
Hoe dan ook, na dat ongemakkelijke moment begonnen mensen zich een voor een voor te stellen. Vanaf dat moment wist ik zeker dat ik de juiste keuze had gemaakt door mee te doen aan het WakaWater-project. Het was interessant om tijdens alle kennismakingen te horen dat iedereen vanuit zijn eigen achtergrond belangstelling had gekregen voor geschikte technologie.
Omdat alle deelnemers uit oprechte enthousiasme meededen, dacht ik dat ik met iedereen in een team zou kunnen zitten. Nadat de teams waren gevormd, begonnen we meteen met bouwen. Het was lang geleden dat ik had gezaagd, gaten had geboord en dingen met touw had vastgeknoopt, dus ik vond het extra leuk. Ik was vergeten hoeveel plezier ik er als kind in had om dingen van gerecyclede materialen te maken, en het voelde alsof ik die interesse opnieuw had ontdekt.

De waarde van drinkwater, verkregen door tijd en moeite
Door het zelf te maken ontdekte ik dat de WakaWater-technologie berust op een heel eenvoudig wetenschappelijk principe.
Op foto’s leek het iets ingewikkelds waarvoor veel kennis nodig was om het te bouwen, maar het werkingsprincipe bleek heel eenvoudig. Juist door de eenvoudige constructie kostte het maken ervan behoorlijk wat tijd. In het begin vond ik het daarom moeilijk, maar op de Afrikaanse locaties waar WakaWater nodig is, zullen waarschijnlijk geen geavanceerde apparatuur of handige gereedschappen beschikbaar zijn om dingen te repareren. Bovendien is de benodigde tijd niet zo’n grote investering, gezien de waarde van het drinkwater dat het oplevert.
Dankzij de scouts die met ons meededen, leerde ik ook knooptechnieken. Terwijl we de WakaWater bouwden en luisterden naar de verhalen van mensen die op allerlei plekken hun eigen weg volgden, had ik het gevoel dat mijn blik een beetje werd verruimd. Toen de WakaWater uiteindelijk klaar was, voelde ik bovendien een enorme trots op wat we samen hadden bereikt.
Ik was blij dat ik op één dag zoveel positieve energie had opgedaan. Daardoor kreeg ik zin om tijdens de rest van mijn verlof nog meer dingen uit te proberen.Met die energie wil ik de rest van mijn tussenjaar zo zinvol mogelijk maken.
Leer over geschikte technologie met WakaWater tijdens Korea Gap Year!

WakaWater maken heeft namelijk niet veel te maken met mijn studie elektrotechniek, en er was geen directe reden waarom ik het moest leren. Veel deelnemers vroegen zich dan ook af waarom ik meedeed. Maar ik dacht er juist anders over. Omdat ik deze studie nu volg en later in dit vakgebied zal werken, vond ik dat ik mijn kostbare jaar vrij tijdens mijn tussenjaar niet uitsluitend hoefde te besteden aan het behalen van vakgerelateerde certificaten.
- WakaWater: een leuke vorm van onderwijs die de wereld verandert |
Een kleine geheime droom sinds de middelbare school
WakaWater maken heeft namelijk niet veel te maken met mijn studie elektrotechniek, en er was geen directe reden waarom ik het moest leren. Veel deelnemers vroegen zich dan ook af waarom ik meedeed.Maar ik dacht er anders over..Ik dacht dat ik, als ik nu in dit vakgebied studeer en er later in zal werken, mijn kostbare jaar vrij tijdens mijn tussenjaar niet uitsluitend hoefde te besteden aan het behalen van vakgerelateerde certificaten.
De gedachte ‘Als ik het nu niet doe, wanneer krijg ik dan nog de kans om deze ervaring op te doen?’ werd juist een grotere drijfveer.
Er was nog een reden waarom het WakaWater-project van Korea Gap Year me bijzonder aansprak. Dat kwam door een kleine geheime droom die ik al sinds de middelbare school had.
Na mijn tentamens kwam ik vroeg thuis. Zonder erbij na te denken zette ik de tv aan om mijn hoofd leeg te maken, en ik zag een programma waarin beroemdheden naar waterschaarse gebieden in Afrika gingen en zelf watervoorzieningen aanlegden. Eerst keek ik er gedachteloos naar, maar aan het einde van de uitzending nam ik me voor dat ik, als ik later groot was, soortgelijk werk wilde doen en mensen wilde helpen.
Sinds die dag dacht ik dat putten graven of leidingen aanleggen de enige manieren waren om mensen zonder drinkwater te helpen. Voor mij was WakaWaterdan ook een heel verfrissend idee. Natuurlijk weet ik niet of ik later daadwerkelijk naar Afrika kan gaan om daar rechtstreeks hulp te bieden, of dat ik in dat geval de WakaWater-methode zou gebruiken. Maar het staat buiten kijf dat deze praktische ervaring mijn blik heeft verruimd. En ik vond het idee om zelf iets te maken gewoon leuk.

‘Vanaf dat moment wist ik zeker dat ik de juiste keuze had gemaakt door mee te doen aan het WakaWater-project.’
Toen ik aankwam, was ik een beetje te laat en kende ik niemand, dus voelde ik me wat opgelaten.
Het enige bekende gezicht was An Si-jun, de directeur van Korea Gap Year, die ik alleen van onlinefoto’s kende. Het voelde dan ook vreemd om hem in het echt te zien.Toen ik hoorde dat hij de directeur was, nam ik aan dat hij alleen administratieve taken zou uitvoeren. Maar toen ik zag dat hij zelf aan het werk meedeed, vond ik hem een geweldig persoon.
Hoe dan ook, na dat ongemakkelijke moment begonnen mensen zich een voor een voor te stellen. Vanaf dat moment wist ik zeker dat ik de juiste keuze had gemaakt door mee te doen aan het WakaWater-project. Het was interessant om tijdens alle kennismakingen te horen dat iedereen vanuit zijn eigen achtergrond belangstelling had gekregen voor geschikte technologie.
Omdat alle deelnemers uit oprechte enthousiasme meededen, dacht ik dat ik met iedereen in een team zou kunnen zitten. Nadat de teams waren gevormd, begonnen we meteen met bouwen. Het was lang geleden dat ik had gezaagd, gaten had geboord en dingen met touw had vastgeknoopt, dus ik vond het extra leuk. Ik was vergeten hoeveel plezier ik er als kind in had om dingen van gerecyclede materialen te maken, en het voelde alsof ik die interesse opnieuw had ontdekt.

De waarde van drinkwater, verkregen door tijd en moeite
Door het zelf te maken ontdekte ik dat de WakaWater-technologie berust op een heel eenvoudig wetenschappelijk principe.
Op foto’s leek het iets ingewikkelds waarvoor veel kennis nodig was om het te bouwen, maar het werkingsprincipe bleek heel eenvoudig. Juist door de eenvoudige constructie kostte het maken ervan behoorlijk wat tijd. In het begin vond ik het daarom moeilijk, maar op de Afrikaanse locaties waar WakaWater nodig is, zullen waarschijnlijk geen geavanceerde apparatuur of handige gereedschappen beschikbaar zijn om dingen te repareren. Bovendien is de benodigde tijd niet zo’n grote investering, gezien de waarde van het drinkwater dat het oplevert.
Dankzij de scouts die met ons meededen, leerde ik ook knooptechnieken. Terwijl we de WakaWater bouwden en luisterden naar de verhalen van mensen die op allerlei plekken hun eigen weg volgden, had ik het gevoel dat mijn blik een beetje werd verruimd. Toen de WakaWater uiteindelijk klaar was, voelde ik bovendien een enorme trots op wat we samen hadden bereikt.
Ik was blij dat ik op één dag zoveel positieve energie had opgedaan. Daardoor kreeg ik zin om tijdens de rest van mijn verlof nog meer dingen uit te proberen.Met die energie wil ik de rest van mijn tussenjaar zo zinvol mogelijk maken.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.