나답게, 단단하게, 즐겁게
Op 30 mei heb ikWakaWaterdeelgenomen aan een programma om zelf de geschikte technologie te ervaren waarmee het wordt gemaakt.
Voordat ik mijn ervaring bespreek, moet ik eerst uitleggen wat WakaWater is en wat geschikte technologie betekent, toch?
Geschikte technologie verwijst naar technologieën die niet als geavanceerde oplossingen zijn ontwikkeld, maar zijn afgestemd op de omgeving, economische omstandigheden en sociale context van onderontwikkelde gebieden of gemarginaliseerde groepen. Zo is er in delen van Afrika weinig water en lijden veel mensen daaronder. Technologieën die zijn ontworpen om water te winnen in de barre omstandigheden van Afrika — dat soort technologieën noemen we geschikte technologieën.
- WakaWater: leerzaam plezier dat de wereld verandert |

Water produceren in Afrika — dat idee houdt nauw verband met ‘WakaWater’, dat ik vandaag introduceer. Naar verluidt bedacht een architect in een Afrikaanse regio deze technologie toen hij zag hoe mensen moeite hadden om aan water te komen. Het systeem gebruikt een materiaal van de Afrikaanse wakaboom voor een buitenframe, met daarin een opgehangen nylon gaas. Door de verschillen in temperatuur en luchtvochtigheid tussen dag en nacht wordt zo water geproduceerd.

Dit WakaWater-programma vond plaats in het centrale trainingscentrum van de Koreaanse Scoutingvereniging.Het evenement werd georganiseerd door Korea Gap Year. Hoewel dit project nog nooit eerder in Korea was uitgevoerd, wil ik Korea Gap Year bedanken dat ze er bereidwillig een programma van hebben gemaakt.

Het programma bestond uit leden van de Koreaanse Scoutingvereniging en andere deelnemers die zich via Korea Gap Year hadden aangemeld. Toen ik jong was, zat ik ook bij de scouts. De jongeren die tijdens dit evenement keurig in uniform waren gekleed, brachten vage herinneringen terug :) Tegelijkertijd vroeg ik me af of we het programma met de jongere kinderen wel goed zouden kunnen uitvoeren. Terwijl we samenwerkten, besefte ik dat mijn zorgen ongegrond waren...

Wij deelnemers namen de tijd om het concept van WakaWater nog eens te bekijken terwijl we naar de uitleg van de presentator luisterden. Zowel ‘geschikte technologie’ als ‘WakaWater’ waren voor ons nog onbekende begrippen, dus de vriendelijke uitleg van de presentator was een grote hulp.




Ookkregen de deelnemers de gelegenheid om zich voor te stellen, waarna de vier begeleiders die het evenement van vandaag zouden leiden, werden voorgesteld. De deelnemers en begeleiders kwamen uit allerlei vakgebieden. Er waren enkele bijzondere mensen die ik zonder dit evenement waarschijnlijk nooit zou hebben ontmoet. Nog voor we begonnen, besefte ik opnieuw hoe blij ik was dat ik had meegedaan.

Na de kennismaking werden er vier teams gevormd, elk rond een van de vier begeleiders. Kort daarna legden de begeleiders per team opnieuw uit hoe de apparaten gebouwd moesten worden en welke taken iedereen zou krijgen. Het moment waarop ik me afvroeg welke taak ik zou krijgen... mijn hart bonsde.

Hoe dan ook! Na afloop van het teamoverleg begon het echte werk. De een zaagde slangen door, de ander boorde gaten in bamboe en weer iemand anders knipte gaas — iedereen werkte zonder pauze samen. Dat was bijzonder indrukwekkend. Vooral het enthousiasme van de scouts zodra het werk begon, was niet te beschrijven... Toen ik zag hoe zij harder dan wie ook zwoegden, raakte ik geïnspireerd en zette ik zelf ook mijn beste beentje voor.

En nog iets: er was een moment waarop de vaardigheden van de scouts echt uitblonken — toen ze de knopen legden waarmee de bamboe aan elkaar moest worden gebonden. De scouts, die allerlei overlevingstechnieken bestuderen en oefenen, brachten niet alleen hun knooptechniek mee, maar ook kleine zakmessen die ze nuttig achtten om te overleven. De stevige knopen van de jongeren en hun enthousiasme, die de deelnemers zonder scoutingervaring verbaasden, staan me nog helder voor de geest.

Dankzij ieders harde werk begonnen alle teams de onderdelen af te maken. De foto hierboven toont een van de vier voltooide bouwwerken. De onderdelen werden, zoals op de foto, op elkaar gestapeld. Elk team maakte dus vier lagen (1, 2, 3, 4), die vervolgens samen werden gemonteerd. Tijdens dit programma kon ik aan den lijve ondervinden hoe belangrijk samenwerking is.

Maar zoals met veel dingen lukte het niet meteen de eerste keer. Kleine foutjes onderweg zorgden onvermijdelijk voor vertraging. Toch voelde ik een zekere trots omdat we die fouten samen opspoorden en oplosten.

Toen we de fouten hadden hersteld en de toren opbouwden... Het stapelen was enigszins gevaarlijk, dus deden vooral de mannen dat. Wonder boven wonder pasten de bovenste en onderste lagen perfect op elkaar. Dat was volgens mij grotendeels te danken aan de lange voorbereidingsperiode en aan de begeleiders, die tijdens het evenement alles op alles zetten om de kwaliteit te verbeteren. Goed gedaan!

Zo stapelden we alle torens zorgvuldig en nauwgezet op elkaar. Met de vier lagen erop was de toren behoorlijk hoog. Nu hoefden we alleen nog te controleren of er via het nylon gaas in de toren water zou worden geproduceerd. Omdat waterwinning door verschillen in luchtvochtigheid en temperatuur niet zo snel gebeurt, konden we niet vaststellen of er water was geproduceerd. Zucht — het is toch begrijpelijk dat het niet meteen perfect werkt?

Ik denk dat het in dit programma niet belangrijk was of het product dat we maakten goed functioneerde. Anders dan mensen in Afrika kunnen wij ook zonder WakaWater leven zonder een tekort aan water te hebben.
Welke betekenis had de ervaring van vandaag dan?
Persoonlijkdenk ik dat we door geschikte technologie aan den lijve te ervaren — technologie die is ontworpen om allerlei problemen overal ter wereld op te lossen —de kans kregen om dieper na te denken over de moeilijkheden waarmee mensen in die gebieden te maken hebben.Dankzij deze ervaring hebben we meer geleerd over het concept van geschikte technologie en bovendien over WakaWater als Afrikaanse geschikte technologie. Bedankt allemaal voor jullie harde werk :)
Op 30 mei heb ikWakaWaterdeelgenomen aan een programma om zelf de geschikte technologie te ervaren waarmee het wordt gemaakt.
Voordat ik mijn ervaring bespreek, moet ik eerst uitleggen wat WakaWater is en wat geschikte technologie betekent, toch?
Geschikte technologie verwijst naar technologieën die niet als geavanceerde oplossingen zijn ontwikkeld, maar zijn afgestemd op de omgeving, economische omstandigheden en sociale context van onderontwikkelde gebieden of gemarginaliseerde groepen. Zo is er in delen van Afrika weinig water en lijden veel mensen daaronder. Technologieën die zijn ontworpen om water te winnen in de barre omstandigheden van Afrika — dat soort technologieën noemen we geschikte technologieën.
- WakaWater: leerzaam plezier dat de wereld verandert |

Water produceren in Afrika — dat idee houdt nauw verband met ‘WakaWater’, dat ik vandaag introduceer. Naar verluidt bedacht een architect in een Afrikaanse regio deze technologie toen hij zag hoe mensen moeite hadden om aan water te komen. Het systeem gebruikt een materiaal van de Afrikaanse wakaboom voor een buitenframe, met daarin een opgehangen nylon gaas. Door de verschillen in temperatuur en luchtvochtigheid tussen dag en nacht wordt zo water geproduceerd.

Dit WakaWater-programma vond plaats in het centrale trainingscentrum van de Koreaanse Scoutingvereniging.Het evenement werd georganiseerd door Korea Gap Year. Hoewel dit project nog nooit eerder in Korea was uitgevoerd, wil ik Korea Gap Year bedanken dat ze er bereidwillig een programma van hebben gemaakt.

Het programma bestond uit leden van de Koreaanse Scoutingvereniging en andere deelnemers die zich via Korea Gap Year hadden aangemeld. Toen ik jong was, zat ik ook bij de scouts. De jongeren die tijdens dit evenement keurig in uniform waren gekleed, brachten vage herinneringen terug :) Tegelijkertijd vroeg ik me af of we het programma met de jongere kinderen wel goed zouden kunnen uitvoeren. Terwijl we samenwerkten, besefte ik dat mijn zorgen ongegrond waren...

Wij deelnemers namen de tijd om het concept van WakaWater nog eens te bekijken terwijl we naar de uitleg van de presentator luisterden. Zowel ‘geschikte technologie’ als ‘WakaWater’ waren voor ons nog onbekende begrippen, dus de vriendelijke uitleg van de presentator was een grote hulp.




Ookkregen de deelnemers de gelegenheid om zich voor te stellen, waarna de vier begeleiders die het evenement van vandaag zouden leiden, werden voorgesteld. De deelnemers en begeleiders kwamen uit allerlei vakgebieden. Er waren enkele bijzondere mensen die ik zonder dit evenement waarschijnlijk nooit zou hebben ontmoet. Nog voor we begonnen, besefte ik opnieuw hoe blij ik was dat ik had meegedaan.

Na de kennismaking werden er vier teams gevormd, elk rond een van de vier begeleiders. Kort daarna legden de begeleiders per team opnieuw uit hoe de apparaten gebouwd moesten worden en welke taken iedereen zou krijgen. Het moment waarop ik me afvroeg welke taak ik zou krijgen... mijn hart bonsde.

Hoe dan ook! Na afloop van het teamoverleg begon het echte werk. De een zaagde slangen door, de ander boorde gaten in bamboe en weer iemand anders knipte gaas — iedereen werkte zonder pauze samen. Dat was bijzonder indrukwekkend. Vooral het enthousiasme van de scouts zodra het werk begon, was niet te beschrijven... Toen ik zag hoe zij harder dan wie ook zwoegden, raakte ik geïnspireerd en zette ik zelf ook mijn beste beentje voor.

En nog iets: er was een moment waarop de vaardigheden van de scouts echt uitblonken — toen ze de knopen legden waarmee de bamboe aan elkaar moest worden gebonden. De scouts, die allerlei overlevingstechnieken bestuderen en oefenen, brachten niet alleen hun knooptechniek mee, maar ook kleine zakmessen die ze nuttig achtten om te overleven. De stevige knopen van de jongeren en hun enthousiasme, die de deelnemers zonder scoutingervaring verbaasden, staan me nog helder voor de geest.

Dankzij ieders harde werk begonnen alle teams de onderdelen af te maken. De foto hierboven toont een van de vier voltooide bouwwerken. De onderdelen werden, zoals op de foto, op elkaar gestapeld. Elk team maakte dus vier lagen (1, 2, 3, 4), die vervolgens samen werden gemonteerd. Tijdens dit programma kon ik aan den lijve ondervinden hoe belangrijk samenwerking is.

Maar zoals met veel dingen lukte het niet meteen de eerste keer. Kleine foutjes onderweg zorgden onvermijdelijk voor vertraging. Toch voelde ik een zekere trots omdat we die fouten samen opspoorden en oplosten.

Toen we de fouten hadden hersteld en de toren opbouwden... Het stapelen was enigszins gevaarlijk, dus deden vooral de mannen dat. Wonder boven wonder pasten de bovenste en onderste lagen perfect op elkaar. Dat was volgens mij grotendeels te danken aan de lange voorbereidingsperiode en aan de begeleiders, die tijdens het evenement alles op alles zetten om de kwaliteit te verbeteren. Goed gedaan!

Zo stapelden we alle torens zorgvuldig en nauwgezet op elkaar. Met de vier lagen erop was de toren behoorlijk hoog. Nu hoefden we alleen nog te controleren of er via het nylon gaas in de toren water zou worden geproduceerd. Omdat waterwinning door verschillen in luchtvochtigheid en temperatuur niet zo snel gebeurt, konden we niet vaststellen of er water was geproduceerd. Zucht — het is toch begrijpelijk dat het niet meteen perfect werkt?

Ik denk dat het in dit programma niet belangrijk was of het product dat we maakten goed functioneerde. Anders dan mensen in Afrika kunnen wij ook zonder WakaWater leven zonder een tekort aan water te hebben.
Welke betekenis had de ervaring van vandaag dan?
Persoonlijkdenk ik dat we door geschikte technologie aan den lijve te ervaren — technologie die is ontworpen om allerlei problemen overal ter wereld op te lossen —de kans kregen om dieper na te denken over de moeilijkheden waarmee mensen in die gebieden te maken hebben.Dankzij deze ervaring hebben we meer geleerd over het concept van geschikte technologie en bovendien over WakaWater als Afrikaanse geschikte technologie. Bedankt allemaal voor jullie harde werk :)
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.