Ik vond het fijn om alleen te zijn als ik alleen was, en om samen te zijn wanneer ik met anderen was. Ik was blij dat ik volop kon genieten van de zee waar ik zo van hield, en voelde me trots op mezelf omdat ik me aanpaste aan een nieuw leven. Ik dacht dat ik niet goed was in mijn werk, maar kreeg complimenten. Elke keer dat iemand zei dat ik het goed deed, groeide mijn zelfvertrouwen enorm. Het is duidelijk dat ik dingen heb gevoeld die ik niet zou hebben gevoeld als ik er alleen op bezoek was geweest. - Jeju! Ik wil er wonen, verblijf tijdens een tussenjaar / Kim Sujin, deelnemer aan een gezinsprogramma voor een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
"De studie die ik sinds de basisschool volgde even opzijzetten"
Tijdens het tussenjaar dat ik aan de overkant van de zee doorbracht — vier en een half jaar lang, of beter gezegd: door de studie die ik sinds de basisschool volgde opzij te zetten — liet ik alle sociale rollen die ik had, zoals die van student, kind en vriend, achter me. In die tijd had ik mijn eigen plannen en doelen.
Hallasan beklimmen, een nacht in een bosverblijf doorbrengen, terugkomen met het diepe besef hoe kostbaar de persoon naast me was, enzovoort.
Sommige dingen heb ik bereikt en andere niet, maar ik heb geen spijt van wat ik niet heb kunnen doen. Doordat ik dit tussenjaar eenmaal heb meegemaakt, heb ik het vertrouwen gekregen dat ik er weer een kan nemen als ik dat ooit nodig heb.
Voordat ik aan mijn tussenjaar begon, was ik een erg onzeker persoon. Ik was gevoelig en nauwgezet, en mensen zeiden dat het zielig was om me te zien.
Voor iemand zoals ik was het om mijn huis, vrienden en dierbaren achter te laten en twee maanden ergens anders heen te gaan iets dat veel verder ging dan moed, avontuurlijkheid of zelfstandigheid. Het was spannend, maar ook beangstigend en ongemakkelijk.
"Een nieuwe omgeving, nieuwe mensen"
Al met al heb ik het gevoel dat ik een mooie reis heb gemaakt, maar daar werd ik ook geconfronteerd met mijn ware innerlijke zelf. Toen ik de tekortkomingen onder ogen zag die ik was vergeten, voelde dat onwennig en overweldigend. Ook de gedachte dat ik er zonder hulp van iemand anders alleen doorheen moest, was ontmoedigend.
Maar juist op zulke momenten werden de nieuwe omgeving en de nieuwe mensen die ik daar ontmoette onverwacht nieuwe ‘mensen van mij’, mijn relaties. Zo raakte ik gewend aan een plek die aanvoelde als thuis en familie.
Ik vond het fijn om alleen te zijn als ik alleen was, en om samen te zijn wanneer ik met anderen was. Ik was blij dat ik volop kon genieten van de zee waar ik zo van hield, en voelde me trots op mezelf omdat ik me aanpaste aan een nieuw leven. Ik dacht dat ik niet goed was in mijn werk, maar kreeg complimenten. Elke keer dat iemand zei dat ik het goed deed, groeide mijn zelfvertrouwen enorm.Het is duidelijk dat ik dingen heb gevoeld die ik niet zou hebben gevoeld als ik er alleen als toerist was gekomen.
"Soms vond ik het werk dat ik kreeg behoorlijk uitputtend"
Maar ik denk dat ik een positieve instelling heb ontwikkeld die ik ergens anders niet zou hebben gehad. Met gedachten als ‘omdat het een nieuwe plek is’ en ‘omdat ik hier uit eigen keuze naartoe ben gekomen’ hield ik steeds opnieuw vast aan het voornemen dat ik had voordat ik naar Jeju vertrok. Ik probeerde de kleine dagelijkse vreugden in mijn hart te prenten en daardoor kon ik in een gelukkiger gemoedstoestand terugkeren.
Nieuwe gasten ontmoeten gaf me meer plezier dan stress. Wanneer ik zag dat gasten een bedankberichtje op het prikbord achterlieten en daarna vertrokken, voelde ik me enorm trots en blij.Natuurlijk waren er momenten waarop ik het werk zwaar vond en me vaak lichamelijk uitgeput voelde, maar juist daardoor was het beter. Omdat het geen gemakkelijke beslissing was en ook geen makkelijke ervaring, ben ik nu trots dat ik erdoorheen ben gekomen.
De avond voordat ik naar huis terugging. Ik was verdeeld: voor de helft wilde ik vertrekken en voor de helft wilde ik langer blijven. Ik weet nog steeds niet of dat betekent dat het zo betekenisvol was of dat ik spijt voelde, maar ik heb veel gelachen en er waren veel mooie én moeilijke momenten.
"Mijn leven na thuiskomst"
Mijn leven na thuiskomst is niet veel anders dan daarvoor, en mijn instelling is niet 180 graden veranderd.
Wat me is bijgebleven, is de trots dat ik Hallasan heb beklommen en de fijne herinneringen aan de mensen die ik daar heb ontmoet.
Maar ik heb twee onvergetelijke maanden beleefd. Ik weet het nog niet, maar naarmate de tijd verstrijkt, kijk ik ernaar uit om te zien hoe die twee maanden op Jeju me later als een waardevolle ervaring zullen bijblijven.
Ik herinner me dat ik zei dat ik in de reisbranche wilde werken. Een ander doel dat ontstond nadat ik daar had gewoond, is een pension op Jeju beginnen. Wie weet wanneer mijn droom verandert, maar voorlopig is dat mijn doel.
Startpagina
