Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#1% moed om angst te overwinnen #Waardevolle contacten; het belang van relaties #Het besef dat het leven een eindeloze reeks ontmoetingen is
Het lijkt erop dat het leven een aaneenschakeling van ontmoetingen is. Bovendien zijn relaties tussen mensen belangrijk, omdat je niet alleen kunt leven zonder anderen te ontmoeten. De vele gasten en reizigers die ik ontmoette, deden me denken aan mensen die ik eerder had leren kennen. Ik vroeg me af of ik mijn dierbare relaties misschien had verwaarloosd. Dit programma gaf me de kans om opnieuw na te denken over relaties tussen mensen, en ik heb er waardevolle contacten aan overgehouden.
- Italië, Florence — Ik wil daar wonen / Lee Hye-ryeon, gap-year-deelnemer, gapper / gap year van 8 weken |
Mijn persoonlijke gap year-verhaal in Florence
De eerste keer is moeilijk, maar de tweede en derde keer lijken heel gemakkelijk. Misschien zou iemand hierom lachen, maar op de dag dat ik naar Italië vertrok, wilde ik binnen 30 minuten alweer naar huis. Ik stond op Incheon Airport, waar ik het vliegtuig zou nemen. Ik was nog geen dag van huis. Omdat ik zoiets nog nooit had gedaan, wist ik niet wat ik moest doen. Nu ik erop terugkijk, was het eigenlijk heel eenvoudig en vraag ik me af waarom ik het niet gewoon aan iemand in de buurt heb gevraagd. In het begin wist ik niet eens hoe ik bus- of treinkaartjes moest kopen. Ik was bang en trilde van de zenuwen, terwijl ik dacht: ‘Is dit wel de juiste trein?’ Ook toen ik verkeerd liep, was ik bang, maar ik herpakte me en vond rustig mijn weg terug.
Na een paar keer dacht ik: ‘Het stelt niets voor!’ en vergat ik mijn angsten.‘Dit kan ik aan!’Ik denk dat ik die twee maanden met die instelling heb doorgebracht.1%Ik heb het gevoel dat ik nu dingen kan doen die ik eerder niet durfde, omdat ik net die 1% moed miste.
Ik ontmoette mensen die hard werkten in allerlei vakgebieden: onderzoekers, bankmedewerkers, tandartsen, verpleegkundigen, reizende studenten, schrijvers, accountants en een oudere studente die in het buitenland had gestudeerd. Hoewel de ontmoetingen kort waren, zal ik de mooie verhalen die ze toen deelden niet vergeten. Ook ben ik dankbaar voor de gastvrouw-unnie, die me veel advies gaf en haar levensverhalen vertelde. Ze hielp me begrijpen wat voor iemand ik ben en zorgde twee maanden lang voor me alsof ik familie was.
Het leven is een eindeloze aaneenschakeling van ontmoetingen.Dat lijkt inderdaad zo. Bovendien zijn relaties tussen mensen belangrijk, omdat je niet alleen kunt leven zonder anderen te ontmoeten. De vele gasten en reizigers die ik ontmoette, deden me denken aan mensen die ik eerder had leren kennen. Ik vroeg me af of ik mijn dierbare relaties misschien had verwaarloosd. Dit programma gaf me de kans om opnieuw na te denken over relaties tussen mensen, en ik heb er waardevolle contacten aan overgehouden.
Omdat ik me vaak veel zorgen maak, zoek ik dingen graag op en bereid ik me van tevoren voor. Maar tijdens dit programma dwaalde ik ongeveer de helft van de tijd zonder plan rond. Ik ging naar plekken waar anderen niet waren geweest en liep zonder kaart, met slechts weinig informatie op zak. Natuurlijk verdwaalde ik vaak en maakte ik me zorgen, maarik ontdekte dat dit soort reizen beter bij me past.Naast de populaire plekken die iedereen bezoekt, waren er veel mooie plekken. Ook vond ik de schilderingen in de kleine steegjes mooi. Mensen zeggen dat je je beter goed kunt voorbereiden voordat je ergens heen gaat, maar ik denk dat het ook fijn is om met maar een beetje voorkennis op pad te gaan en je hart te volgen.
Naast de leerlooierijmarktPalazzo Medici RiccardiToen ik erheen ging en de binnentuin zag, dacht ik: ‘Bestaat deze plek echt?’Palazzo VecchioToen ik de toren beklom, was ik verbaasd over hoe mooi je de Duomo en de klokkentoren kon zien,MichelangeloheuvelAls je vanaf daar iets verder omhoog gaat, aan de rechterkant, naar de kerk San Miniato al Monte, zie je Florence vanuit een heel ander perspectief. Soms was het ook fijn om in een park of op een plein te zitten en in mijn dagboek te schrijven of naar muziek te luisteren.een redelijkplan en een enigszins vrije instellingIk heb geleerd dat de reis leuker wordt als je die hebt.
V. Hoe heb je je aangemeld voor het gap year-programma?
In februari van dit jaar studeerde ik af en nam ik afscheid van mijn studentenleven. Wat moest ik vanaf dat moment doen? Waar moest ik werk zoeken? Ik voelde me erg gestrest en wist me geen raad. Terwijl ik ongeveer vijf maanden op contractbasis werkte, zakte ik voor een sollicitatiegesprek bij een bedrijf waar ik had gesolliciteerd. Misschien omdat er niet veel werkdagen meer over waren, voelde ik me nog leger en banger als ik nadacht over wat ik met mijn leven moest doen. Terugkijkend op het afgelopen jaar, waarin ik alleen maar op een baan gericht was,wilde ik het graag proberen, maarwas het me niet gelukt.Ik dacht dat ik naar het buitenland moest gaan, al was het maar voor even. Ik meldde me aan voor een gap year-programma dat ik al lange tijd wilde doen, omdat ik een nieuwe plek wilde ervaren, tot rust wilde komen en beter wilde nadenken over wat ik wilde doen.
V. Wat heb je dankzij het gap year-programma beseft?
‘ Ontmoetingen’ om opnieuw stil te staan bij het woord.
Wat ik dankzij dit gap year-programma heb beseft, is hoe belangrijk ontmoetingen zijn.
Ontmoetingen, ik ben opnieuw gaan nadenken over hoe waardevol ze zijn. Als ik niet aan dit programma had deelgenomen, had ik mensen ontmoet die ik anders nooit in mijn leven zou zijn tegengekomen, en die zijn waardevolle contacten geworden. Veel mensen deelden mooie verhalen, adviezen en raad. Door mensen met allerlei achtergronden werd ik ertoe aangezet na te denken over dingen die ik eerder niet kende, en wisselden we gedachten uit. Gedurende die twee maanden dacht ik veel na over mensen die ik eerder had leren kennen en vroeg ik me af of ik die belangrijke relaties had verwaarloosd.
‘ De wereld is groot’
waar ik woon Bestaat er zo’n plek aan de andere kant van de wereld?Er zijn echt zoveel verschillende soorten mensen op de wereld!
Dat is wat ik tijdens het gap year-programma voelde. De verhalen over de bevolking van China, die ik alleen van het nieuws kende, werden tastbaar toen ik naar Europa kwam. Ik besefte dat er aan de andere kant van de wereld plekken bestaan zoals deze, ver van waar ik woon. Toen ik zag hoe groot de wereld is, voelde ik dat ik voortaan met een bredere blik moest leven.
V. Heb je tijdens het gap year-programma mensen ontmoet of tijd met hen doorgebracht?
Ik herinner me dat ik tijdens de vakantie een student ontmoette toen ik naar het eiland Burano ging. Toen ik hoorde dat diegene een tussenjaar had genomen om de wereld rond te reizen, vond ik dat indrukwekkend. Ik vroeg me af waarom ik als student niet zo moedig was. Door naar diens gedachten en verhalen te luisteren, leerde ik nieuwe dingen en voelde ik dingen die ik nog niet eerder had overwogen. Ook de tijd die ik doorbracht met gasten die ik ontmoette tijdens mijn werk als medewerker en met een internationale studente die schoenen ontwerpt, zijn herinneringen die ik niet zal vergeten. We houden af en toe contact; ik ben dankbaar en mis die tijd.
V. Hoe zou je jezelf vergelijken vóór en na deelname aan het tussenjaarprogramma?
die teruggetrokken was geweest mezelfzelfvertrouwenin een zelfverzekerder persoonwordendie ik ben geworden.
Ik heb het gevoel dat ik alles aankan. Vroeger trok ik me veel aan van de mening van anderen, maar na deelname aan het programma besefte ik dat dit geen prioriteit is. Ook deed ik dingen vaak langzaam, maar ik ben wat sneller geworden; ik probeer positief te denken en dingen zo te zeggen dat de ander zich niet gekwetst voelt.
V. Vertel ons over je persoonlijke reisroute tijdens je tussenjaar (aanbevolen plekken, reisplan, route).
Assisi, Pisa, Arezzo, Verona, Cinque Terre, Genua, Perugia, Siena, enzovoort — plekken die je elk in ongeveer een dag kunt bezoeken.DagtochtenIk raad ze aan. Als je de tijd neemt om deze kleine maar charmante plaatsen te verkennen, ontdek je nieuwe dingen die je eerder niet waren opgevallen.
V. Heb je onvergetelijke ervaringen opgedaan tijdens het tussenjaarprogramma?
Toen ik naar een tabacchi (tabakswinkel) ging waar zwart-witansichtkaarten werden verkocht, vroeg de eigenaar of ik Chinees was. Ik zei: nee, ik ben Koreaans. Hij zei: "O, Seoul!", maar ik antwoordde: "Gwangju." Hij had ook gewoon "Seoul" kunnen accepteren — hij zou Gwangju immers toch niet kennen. Nadat ik Gwangju had genoemd, viel er een ongemakkelijke stilte. De man maakte de ansichtkaart verder in orde en begroette me met "Ciao". Een andere keer ging ik terug om een ansichtkaart te kopen; hij herkende me en glimlachte.
Op de dag dat ik Assisi bezocht, viel ik toen ik van de Sint-Franciscusbasiliek naar beneden liep. En uitgerekend die dag droeg ik een gescheurde spijkerbroek, waardoor mijn wond zichtbaar was. Iedereen die langsliep staarde naar mijn knie. Op het treinstation op de terugweg keek een oude man naar mijn knie, deed alsof hij struikelde en lachte. Ik viel, verdwaalde en het was een ontzettend zware dag.
Op de avond van de tweede dag van een uitstapje naar Venetië, tijdens mijn vrije tijd van mijn werk als medewerker van de accommodatie, kwam ik toevallig iemand tegen die daar had gelogeerd. Later ontdekte ik dat diegene op dezelfde plek, in dezelfde kamer verbleef. Dat was echt verrassend en leuk. Ik weet niet hoe het nu met die persoon gaat, maar het was een heel fijne avond.
Een jongere die ik op het eiland Burano had ontmoet, kwam naar Florence en we zagen elkaar weer. 's Avonds gingen we wijn drinken, en omdat diegene van vlees hield, vroeg die aan het personeel of er vleesgerechten waren...Het personeel zei dat die er niet waren en raadde een gerecht van de menukaart aan. Dat bleek yukhoe (rauw rundvlees) te zijn. Ik had nooit gedacht dat ik in Italië yukhoe zou eten. Het was een bijzondere ervaring.
Twee maanden voelden zowel kort als lang. Ik ben blij en trots dat ik dat deel van mijn jeugd — dat nooit meer terugkomt — goed heb benut. Ik denk dat ik die droomachtige momenten soms weer voor me zal zien. Ik wil zeker nog eens terug. De volgende keer niet alleen, maar met de mensen van wie ik houd!!
Paklijst
Spullen die ik miste:Warme kleding
Spullen die handig waren om bij me te hebben:Laptop, mobiele telefoon
Mijn persoonlijke inpaktips!
Neem een bescheiden hoeveelheid kleding mee en controleer welk seizoen het is; ik raad aan om minstens één warm kledingstuk mee te nemen. Het is ook handig om een of twee boeken in te pakken om in je vrije tijd te lezen.
Het lijkt erop dat het leven een aaneenschakeling van ontmoetingen is. Bovendien zijn relaties tussen mensen belangrijk, omdat je niet alleen kunt leven zonder anderen te ontmoeten. De vele gasten en reizigers die ik ontmoette, deden me denken aan mensen die ik eerder had leren kennen. Ik vroeg me af of ik mijn dierbare relaties misschien had verwaarloosd. Dit programma gaf me de kans om opnieuw na te denken over relaties tussen mensen, en ik heb er waardevolle contacten aan overgehouden.
- Italië, Florence — Ik wil daar wonen / Lee Hye-ryeon, gap-year-deelnemer, gapper / gap year van 8 weken |
Mijn persoonlijke gap year-verhaal in Florence
De eerste keer is moeilijk, maar de tweede en derde keer lijken heel gemakkelijk. Misschien zou iemand hierom lachen, maar op de dag dat ik naar Italië vertrok, wilde ik binnen 30 minuten alweer naar huis. Ik stond op Incheon Airport, waar ik het vliegtuig zou nemen. Ik was nog geen dag van huis. Omdat ik zoiets nog nooit had gedaan, wist ik niet wat ik moest doen. Nu ik erop terugkijk, was het eigenlijk heel eenvoudig en vraag ik me af waarom ik het niet gewoon aan iemand in de buurt heb gevraagd. In het begin wist ik niet eens hoe ik bus- of treinkaartjes moest kopen. Ik was bang en trilde van de zenuwen, terwijl ik dacht: ‘Is dit wel de juiste trein?’ Ook toen ik verkeerd liep, was ik bang, maar ik herpakte me en vond rustig mijn weg terug.
Na een paar keer dacht ik: ‘Het stelt niets voor!’ en vergat ik mijn angsten.‘Dit kan ik aan!’Ik denk dat ik die twee maanden met die instelling heb doorgebracht.1%Ik heb het gevoel dat ik nu dingen kan doen die ik eerder niet durfde, omdat ik net die 1% moed miste.
Ik ontmoette mensen die hard werkten in allerlei vakgebieden: onderzoekers, bankmedewerkers, tandartsen, verpleegkundigen, reizende studenten, schrijvers, accountants en een oudere studente die in het buitenland had gestudeerd. Hoewel de ontmoetingen kort waren, zal ik de mooie verhalen die ze toen deelden niet vergeten. Ook ben ik dankbaar voor de gastvrouw-unnie, die me veel advies gaf en haar levensverhalen vertelde. Ze hielp me begrijpen wat voor iemand ik ben en zorgde twee maanden lang voor me alsof ik familie was.
Het leven is een eindeloze aaneenschakeling van ontmoetingen.Dat lijkt inderdaad zo. Bovendien zijn relaties tussen mensen belangrijk, omdat je niet alleen kunt leven zonder anderen te ontmoeten. De vele gasten en reizigers die ik ontmoette, deden me denken aan mensen die ik eerder had leren kennen. Ik vroeg me af of ik mijn dierbare relaties misschien had verwaarloosd. Dit programma gaf me de kans om opnieuw na te denken over relaties tussen mensen, en ik heb er waardevolle contacten aan overgehouden.
Omdat ik me vaak veel zorgen maak, zoek ik dingen graag op en bereid ik me van tevoren voor. Maar tijdens dit programma dwaalde ik ongeveer de helft van de tijd zonder plan rond. Ik ging naar plekken waar anderen niet waren geweest en liep zonder kaart, met slechts weinig informatie op zak. Natuurlijk verdwaalde ik vaak en maakte ik me zorgen, maarik ontdekte dat dit soort reizen beter bij me past.Naast de populaire plekken die iedereen bezoekt, waren er veel mooie plekken. Ook vond ik de schilderingen in de kleine steegjes mooi. Mensen zeggen dat je je beter goed kunt voorbereiden voordat je ergens heen gaat, maar ik denk dat het ook fijn is om met maar een beetje voorkennis op pad te gaan en je hart te volgen.
Naast de leerlooierijmarktPalazzo Medici RiccardiToen ik erheen ging en de binnentuin zag, dacht ik: ‘Bestaat deze plek echt?’Palazzo VecchioToen ik de toren beklom, was ik verbaasd over hoe mooi je de Duomo en de klokkentoren kon zien,MichelangeloheuvelAls je vanaf daar iets verder omhoog gaat, aan de rechterkant, naar de kerk San Miniato al Monte, zie je Florence vanuit een heel ander perspectief. Soms was het ook fijn om in een park of op een plein te zitten en in mijn dagboek te schrijven of naar muziek te luisteren.een redelijkplan en een enigszins vrije instellingIk heb geleerd dat de reis leuker wordt als je die hebt.
V. Hoe heb je je aangemeld voor het gap year-programma?
In februari van dit jaar studeerde ik af en nam ik afscheid van mijn studentenleven. Wat moest ik vanaf dat moment doen? Waar moest ik werk zoeken? Ik voelde me erg gestrest en wist me geen raad. Terwijl ik ongeveer vijf maanden op contractbasis werkte, zakte ik voor een sollicitatiegesprek bij een bedrijf waar ik had gesolliciteerd. Misschien omdat er niet veel werkdagen meer over waren, voelde ik me nog leger en banger als ik nadacht over wat ik met mijn leven moest doen. Terugkijkend op het afgelopen jaar, waarin ik alleen maar op een baan gericht was,wilde ik het graag proberen, maarwas het me niet gelukt.Ik dacht dat ik naar het buitenland moest gaan, al was het maar voor even. Ik meldde me aan voor een gap year-programma dat ik al lange tijd wilde doen, omdat ik een nieuwe plek wilde ervaren, tot rust wilde komen en beter wilde nadenken over wat ik wilde doen.
V. Wat heb je dankzij het gap year-programma beseft?
‘ Ontmoetingen’ om opnieuw stil te staan bij het woord.
Wat ik dankzij dit gap year-programma heb beseft, is hoe belangrijk ontmoetingen zijn.
Ontmoetingen, ik ben opnieuw gaan nadenken over hoe waardevol ze zijn. Als ik niet aan dit programma had deelgenomen, had ik mensen ontmoet die ik anders nooit in mijn leven zou zijn tegengekomen, en die zijn waardevolle contacten geworden. Veel mensen deelden mooie verhalen, adviezen en raad. Door mensen met allerlei achtergronden werd ik ertoe aangezet na te denken over dingen die ik eerder niet kende, en wisselden we gedachten uit. Gedurende die twee maanden dacht ik veel na over mensen die ik eerder had leren kennen en vroeg ik me af of ik die belangrijke relaties had verwaarloosd.
‘ De wereld is groot’
waar ik woon Bestaat er zo’n plek aan de andere kant van de wereld?Er zijn echt zoveel verschillende soorten mensen op de wereld!
Dat is wat ik tijdens het gap year-programma voelde. De verhalen over de bevolking van China, die ik alleen van het nieuws kende, werden tastbaar toen ik naar Europa kwam. Ik besefte dat er aan de andere kant van de wereld plekken bestaan zoals deze, ver van waar ik woon. Toen ik zag hoe groot de wereld is, voelde ik dat ik voortaan met een bredere blik moest leven.
V. Heb je tijdens het gap year-programma mensen ontmoet of tijd met hen doorgebracht?
Ik herinner me dat ik tijdens de vakantie een student ontmoette toen ik naar het eiland Burano ging. Toen ik hoorde dat diegene een tussenjaar had genomen om de wereld rond te reizen, vond ik dat indrukwekkend. Ik vroeg me af waarom ik als student niet zo moedig was. Door naar diens gedachten en verhalen te luisteren, leerde ik nieuwe dingen en voelde ik dingen die ik nog niet eerder had overwogen. Ook de tijd die ik doorbracht met gasten die ik ontmoette tijdens mijn werk als medewerker en met een internationale studente die schoenen ontwerpt, zijn herinneringen die ik niet zal vergeten. We houden af en toe contact; ik ben dankbaar en mis die tijd.
V. Hoe zou je jezelf vergelijken vóór en na deelname aan het tussenjaarprogramma?
die teruggetrokken was geweest mezelfzelfvertrouwenin een zelfverzekerder persoonwordendie ik ben geworden.
Ik heb het gevoel dat ik alles aankan. Vroeger trok ik me veel aan van de mening van anderen, maar na deelname aan het programma besefte ik dat dit geen prioriteit is. Ook deed ik dingen vaak langzaam, maar ik ben wat sneller geworden; ik probeer positief te denken en dingen zo te zeggen dat de ander zich niet gekwetst voelt.
V. Vertel ons over je persoonlijke reisroute tijdens je tussenjaar (aanbevolen plekken, reisplan, route).
Assisi, Pisa, Arezzo, Verona, Cinque Terre, Genua, Perugia, Siena, enzovoort — plekken die je elk in ongeveer een dag kunt bezoeken.DagtochtenIk raad ze aan. Als je de tijd neemt om deze kleine maar charmante plaatsen te verkennen, ontdek je nieuwe dingen die je eerder niet waren opgevallen.
V. Heb je onvergetelijke ervaringen opgedaan tijdens het tussenjaarprogramma?
Toen ik naar een tabacchi (tabakswinkel) ging waar zwart-witansichtkaarten werden verkocht, vroeg de eigenaar of ik Chinees was. Ik zei: nee, ik ben Koreaans. Hij zei: "O, Seoul!", maar ik antwoordde: "Gwangju." Hij had ook gewoon "Seoul" kunnen accepteren — hij zou Gwangju immers toch niet kennen. Nadat ik Gwangju had genoemd, viel er een ongemakkelijke stilte. De man maakte de ansichtkaart verder in orde en begroette me met "Ciao". Een andere keer ging ik terug om een ansichtkaart te kopen; hij herkende me en glimlachte.
Op de dag dat ik Assisi bezocht, viel ik toen ik van de Sint-Franciscusbasiliek naar beneden liep. En uitgerekend die dag droeg ik een gescheurde spijkerbroek, waardoor mijn wond zichtbaar was. Iedereen die langsliep staarde naar mijn knie. Op het treinstation op de terugweg keek een oude man naar mijn knie, deed alsof hij struikelde en lachte. Ik viel, verdwaalde en het was een ontzettend zware dag.
Op de avond van de tweede dag van een uitstapje naar Venetië, tijdens mijn vrije tijd van mijn werk als medewerker van de accommodatie, kwam ik toevallig iemand tegen die daar had gelogeerd. Later ontdekte ik dat diegene op dezelfde plek, in dezelfde kamer verbleef. Dat was echt verrassend en leuk. Ik weet niet hoe het nu met die persoon gaat, maar het was een heel fijne avond.
Een jongere die ik op het eiland Burano had ontmoet, kwam naar Florence en we zagen elkaar weer. 's Avonds gingen we wijn drinken, en omdat diegene van vlees hield, vroeg die aan het personeel of er vleesgerechten waren...Het personeel zei dat die er niet waren en raadde een gerecht van de menukaart aan. Dat bleek yukhoe (rauw rundvlees) te zijn. Ik had nooit gedacht dat ik in Italië yukhoe zou eten. Het was een bijzondere ervaring.
Twee maanden voelden zowel kort als lang. Ik ben blij en trots dat ik dat deel van mijn jeugd — dat nooit meer terugkomt — goed heb benut. Ik denk dat ik die droomachtige momenten soms weer voor me zal zien. Ik wil zeker nog eens terug. De volgende keer niet alleen, maar met de mensen van wie ik houd!!
Paklijst
Spullen die ik miste:Warme kleding
Spullen die handig waren om bij me te hebben:Laptop, mobiele telefoon
Mijn persoonlijke inpaktips!
Neem een bescheiden hoeveelheid kleding mee en controleer welk seizoen het is; ik raad aan om minstens één warm kledingstuk mee te nemen. Het is ook handig om een of twee boeken in te pakken om in je vrije tijd te lezen.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
