Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer verantwoordelijkheidsgevoel en betere vaardigheden in zelfpromotie #Vaardigheden in leerbewerking en waardevolle contacten #Leerde met plezier te werken
Enthousiasme en de bereidheid om hard te werken zijn belangrijk, maar het is nog beter om eraan deel te nemen met het besef dat een stage niet alleen een kans is om te werken, maar ook ruimte biedt om vaardigheden te leren.
-Een actuele trend: stage leerbewerking in Parijs, Frankrijk / Hong Iyoung, gapyear-deelnemer / gap year van 8 weken |
V.Kunt u uzelf kort voorstellen?
Ik ben Hong Iyoung, 29 jaar, en ik heb kleding- en textielwetenschappen gestudeerd. Na mijn afstuderen werkte ik als stagiair op de afdeling internationale marketing van een tassenmerk en daarna op de afdeling exportverkoop van een kledingexportbedrijf. Tijdens mijn werk besefte ik echter dat de baan niet bij me paste. Na lang nadenken nam ik ontslag om te ontdekken wat ik echt wilde doen...wat ik echt wilde doen.Ik besloot een gap year te nemen om dat te ontdekken.
Mijn persoonlijke verhaal over mijn gap year in Parijs
Ik nam acht weken deel aan het gapyearprogramma. Omdat het geen lange periode was, kon ik niet leren hoe ik het kenmerkende product van het atelier — horlogebandjes — moest maken. In plaats daarvan leerde ik eenvoudige leren accessoires maken.
Ik had in Korea al een beetje ervaring opgedaan met leerbewerking in een atelier, dus ik wist al hoe de basishandelingen werden uitgevoerd. Omdat de technieken voor leerbewerking enigszins verschillen per maker, volgde ik de werkwijze van het plaatselijke atelier.
Ik werkte onder andere aan riemen, paspoorthouders, telefoonhoesjes, etuis en armbanden. Sommige maakte ik helemaal zelf, van begin tot eind, terwijl ik bij andere alleen bepaalde onderdelen van het proces uitvoerde.
Tijdens de eerste weken oefende ik technieken zoals het aanbrengen van kleur op de zijkanten van eenvoudige leren producten,randvervenen het maken van een groef, waarbij de rand wordt verhit om het leer te verharden en er lijnen in te drukken,groeven makenDie technieken leerde ik. In het begin werkte ik erg langzaam en kreeg ik geen nette resultaten. Maar na een aantal dagen herhalen kreeg ik de vaardigheden geleidelijk onder de knie en kon ik sneller afgewerkte producten maken. Hetzelfde werk herhalen kon saai zijn en me zin geven om iets anders te leren, maar ik bleef werken met het idee dat ik aan het oefenen was.
©Korea Gapyear
Soms was er een echte bestelling waaraan ik kon werken. Dan voerde ik die uit volgens de aanwijzingen van de manager. Op die momenten kon ik mijnvaardighedendaadwerkelijk inzetten, waardoor ik met meer verantwoordelijkheidsgevoel en plezier aan het werk ging.
Soms voerde ik de toegewezen taken nogal passief uit: dagenlang hetzelfde werk herhalen of lang wachten wanneer er niets te doen was. Op zulke momenten besefte ik dat een passieve houdingje niet veel oplevert.Daarom vertelde ik de manager welke werkzaamheden ik aankon en gaf ik aan dat ik ook taken wilde proberen die verder gingen dan eenvoudig, repetitief werk. Daardoor kreeg ik andere werkzaamheden. Omdat er niet voortdurend iemand is die voor je zorgt,besefte ik toen dat ik mezelf moest laten zien en kansen moest grijpen..
Naarmate de tijd verstreek, leerde ik allerlei taken, zoals leer snijden en machines bedienen. Ook kon ik soms veel leren door gewoon te kijken hoe de manager aan andere producten werkte.
Het werk bestond meestal uit fijn priegelwerk aan kleine producten, waardoor mijn ogen pijn deden als ik voortdurend naar piepkleine details keek. Ik klopte ook op het leer en gebruikte kracht vanuit mijn schouders en handen om lijnen erin te drukken. Daardoor had ik soms blauwe plekken op mijn schouders. Omdat we met duur leer werkten, was het materiaal na een fout onbruikbaar en moest ik uiterst zorgvuldig werken. Maar tegelijkertijd was hetechtgeweldig om met veel kostbaar krokodillenleer te kunnen werken.Voor handwerk moet je door veel ervaring gevoel ontwikkelen. De kans om producten te maken van allerlei soorten hoogwaardig leer was een geweldige mogelijkheid die dit stageprogramma van Korea Gapyear bood.kan er een van worden gekozen.
ⓒKorea Gapyear
Naast de ervaringen met dit soort werk vond ik het heel fijn om de familiaire sfeer in het Franse atelier mee te maken. In plaats van de gebruikelijke hiërarchische verhoudingen in Korea werkte iedereen in een gelijkwaardige sfeer. Soms maakten ze ruzie, maar ze begrepen elkaar ook en deelden hun gedachten. Wanneer iemand het atelier verliet, bereidde diegene bovendien iets kleins te eten of te drinken en kwam iedereen samen om hem of haar het beste voor de toekomst te wensen. En als iemand jarig was, werd er een feestje gevierd. Er waren veel gelegenheden waarop het personeel samenkwam.
Als ik erop terugkijk, betaalde ik zowel mijn onkosten als mijn werk met mijn eigen tijd. Omdat ik graag veel wilde leren, voelde ik me soms gefrustreerd, maar die periode...zelfIk besefte dat het ervan afhangt hoe je die tijd invult en wat je ervan maakt, of je iets leert of niet. Hoe je een stage in een leeratelier ervaart, hangt dus echt af van je eigen houding en instelling.
Wat ik achteraf betreur, is dat er in het atelier vooral Frans werd gesproken, terwijl ik erheen ging zonder Frans te leren. Als ik zelfs maar een beetje Frans had gekend, had ik meer kunnen leren en een hechtere band met het personeel van het atelier kunnen opbouwen.Al met al was het een waardevolle ervaring: ik kon de vakkennis van het atelier leren en producten maken van verschillende soorten leer, in een familiaire sfeer.
V.Hoe heb je je vertrek voorbereid?
Ik zorgde voor praktische benodigdheden, zoals een creditcard voor lokaal gebruik en medicijnen voor noodgevallen. Ook zocht ik online uit wat je moet weten om in Parijs te wonen, zoals hoe je een lokale mobiele telefoon regelt, een bankrekening opent en de metro gebruikt.
V.Wat was het meest memorabel aan je deelname aan het gapyearprogramma?
Tijdens mijn gap year liep ik stage in een leeratelier,en wat me het meest is bijgebleven en wat ik ervan heb geleerd, is dat het personeel in het atelier allemaal in een familiaire sfeer samenwerkte. De eigenaar maakte vooral graag grapjes met het personeel en zorgde voor een sfeer waarin iedereen vrijelijk zijn of haar mening kon uiten en bespreken. Zo hielden ze hun onderlinge band hecht en gelijkwaardig. Ook tijdens het werk...communicatieZe praatten veel met elkaar tijdens het werk. Daardoor duurde het soms langer, maar dankzij de familiaire sfeer konden ze uiteindelijk juist synergie creëren.
V.Hoe was het programma opgezet en georganiseerd?
Er werd in principe een Engelssprekende manager aan mij toegewezen die toezicht op me hield. Als de manager het druk had of afwezig was, vroeg ik andere medewerkers om hulp. Mijn werk bestond uit het maken van artikelen uit het bestaande assortiment of het uitvoeren van onderdelen van nieuwe bestellingen die ik zelfstandig aankon.
ⓒKorea Gapyear
V.Kun je een typische dag beschrijven?
Ik werkte van 11.00 tot 18.00 uur. Als er nog werk van de vorige dag lag, ging ik daarmee verder; anders kreeg ik nieuwe taken van de manager. Ik nam een uur lunchpauze op een moment naar keuze tussen 11.00 en 16.00 uur. Als het werk uitliep, was ik soms pas na 18.00 uur klaar, maar meestal rond 18.30 uur. De werkplaats sloot uiterlijk om 19.00 uur.
V.Vertel over een bijzondere plek die je tijdens je tussenjaar hebt ontdekt.
Tijdens mijn verblijf in Parijs,andere regio's van Frankrijkraad ik aan om naar andere regio's van Frankrijk te reizen. Het is ook leuk om andere Europese landen te bezoeken, maar als je naar andere delen van Frankrijk reist, kun je veel aspecten van het land ervaren die je in Parijs niet kunt beleven. In het westen van Frankrijk,de regio NormandiëAls je de kustweg van noord naar zuid volgt, krijg je de kans om niet alleen het prachtige natuurschoon van Frankrijk te zien en te ervaren, maar ook de geschiedenis van het oude Europa, waaronder sporen van de wereldoorlogen. In het zuiden van Frankrijk kun je ook de Alpen bezoeken.Chamonixis ook een aanrader.
V.Mijn tip voor toekomstige deelnemers!
De motivatie om hard te werken is belangrijk, maar het is beter om naast werk ook wat vrije tijd te hebben envaardigheden te kunnen leren.Je kunt het beste deelnemen met het besef dat dit in feite een stage is.
V.Zijn er veranderingen geweest als je de periode vóór en na deelname aan het tussenjaar vergelijkt?
Voordat ik deelnam, was ik door mijn werkervaring in Korea uit gewoonte tijdens werktijd voortdurend alleen op mijn werk gefocust. Ik dacht dat ik altijd iets moest doen en werkte hard en nauwgezet. Na mijn deelname heb ik geleerd dat je ontspannen kunt werken, met collega's kunt communiceren en toch plezier in je werk kunt hebben.
Taal
Mijn Engelse taalvaardigheid vóór deelname was:Alledaagse gesprekken: prima
Op het moment van deelnameEnigszins moeilijk
Mijn persoonlijke tip over taal
Ik nam deel aan het programma en communiceerde alleen in het Engels, zonder Frans te leren. Omdat het personeel van de werkplaats veel Frans spreekt, raad ik echter aan om vooraf op zijn minst enkele essentiële Franse woorden en zinnen te leren.
Paklijst
Spullen die je echt nodig had:Schrijfwaren zoals pennen en andere benodigdheden zijn in Parijs verkrijgbaar, maar ze zijn duur.
Spullen die handig waren om bij je te hebben:Handdoeken, föhn
Spullen die niet handig waren om mee te nemen:Kleding en cosmetica nemen veel ruimte in je bagage in. Ik raad daarom aan om ze ter plaatse te kopen.
Mijn persoonlijke inpaktip!
Omdat je bagage tijdens je verblijf ter plaatse vaak toeneemt, raad ik aan om zo min mogelijk mee te nemen. Neem ook spullen mee die je ter plaatse kunt gebruiken en daarna weggooien. Door ze weg te doen voordat je naar huis terugkeert, bespaar je op kosten en bagageruimte.
Enthousiasme en de bereidheid om hard te werken zijn belangrijk, maar het is nog beter om eraan deel te nemen met het besef dat een stage niet alleen een kans is om te werken, maar ook ruimte biedt om vaardigheden te leren.
-Een actuele trend: stage leerbewerking in Parijs, Frankrijk / Hong Iyoung, gapyear-deelnemer / gap year van 8 weken |
V.Kunt u uzelf kort voorstellen?
Ik ben Hong Iyoung, 29 jaar, en ik heb kleding- en textielwetenschappen gestudeerd. Na mijn afstuderen werkte ik als stagiair op de afdeling internationale marketing van een tassenmerk en daarna op de afdeling exportverkoop van een kledingexportbedrijf. Tijdens mijn werk besefte ik echter dat de baan niet bij me paste. Na lang nadenken nam ik ontslag om te ontdekken wat ik echt wilde doen...wat ik echt wilde doen.Ik besloot een gap year te nemen om dat te ontdekken.
Mijn persoonlijke verhaal over mijn gap year in Parijs
Ik nam acht weken deel aan het gapyearprogramma. Omdat het geen lange periode was, kon ik niet leren hoe ik het kenmerkende product van het atelier — horlogebandjes — moest maken. In plaats daarvan leerde ik eenvoudige leren accessoires maken.
Ik had in Korea al een beetje ervaring opgedaan met leerbewerking in een atelier, dus ik wist al hoe de basishandelingen werden uitgevoerd. Omdat de technieken voor leerbewerking enigszins verschillen per maker, volgde ik de werkwijze van het plaatselijke atelier.
Ik werkte onder andere aan riemen, paspoorthouders, telefoonhoesjes, etuis en armbanden. Sommige maakte ik helemaal zelf, van begin tot eind, terwijl ik bij andere alleen bepaalde onderdelen van het proces uitvoerde.
Tijdens de eerste weken oefende ik technieken zoals het aanbrengen van kleur op de zijkanten van eenvoudige leren producten,randvervenen het maken van een groef, waarbij de rand wordt verhit om het leer te verharden en er lijnen in te drukken,groeven makenDie technieken leerde ik. In het begin werkte ik erg langzaam en kreeg ik geen nette resultaten. Maar na een aantal dagen herhalen kreeg ik de vaardigheden geleidelijk onder de knie en kon ik sneller afgewerkte producten maken. Hetzelfde werk herhalen kon saai zijn en me zin geven om iets anders te leren, maar ik bleef werken met het idee dat ik aan het oefenen was.
©Korea Gapyear
Soms was er een echte bestelling waaraan ik kon werken. Dan voerde ik die uit volgens de aanwijzingen van de manager. Op die momenten kon ik mijnvaardighedendaadwerkelijk inzetten, waardoor ik met meer verantwoordelijkheidsgevoel en plezier aan het werk ging.
Soms voerde ik de toegewezen taken nogal passief uit: dagenlang hetzelfde werk herhalen of lang wachten wanneer er niets te doen was. Op zulke momenten besefte ik dat een passieve houdingje niet veel oplevert.Daarom vertelde ik de manager welke werkzaamheden ik aankon en gaf ik aan dat ik ook taken wilde proberen die verder gingen dan eenvoudig, repetitief werk. Daardoor kreeg ik andere werkzaamheden. Omdat er niet voortdurend iemand is die voor je zorgt,besefte ik toen dat ik mezelf moest laten zien en kansen moest grijpen..
Naarmate de tijd verstreek, leerde ik allerlei taken, zoals leer snijden en machines bedienen. Ook kon ik soms veel leren door gewoon te kijken hoe de manager aan andere producten werkte.
Het werk bestond meestal uit fijn priegelwerk aan kleine producten, waardoor mijn ogen pijn deden als ik voortdurend naar piepkleine details keek. Ik klopte ook op het leer en gebruikte kracht vanuit mijn schouders en handen om lijnen erin te drukken. Daardoor had ik soms blauwe plekken op mijn schouders. Omdat we met duur leer werkten, was het materiaal na een fout onbruikbaar en moest ik uiterst zorgvuldig werken. Maar tegelijkertijd was hetechtgeweldig om met veel kostbaar krokodillenleer te kunnen werken.Voor handwerk moet je door veel ervaring gevoel ontwikkelen. De kans om producten te maken van allerlei soorten hoogwaardig leer was een geweldige mogelijkheid die dit stageprogramma van Korea Gapyear bood.kan er een van worden gekozen.
ⓒKorea Gapyear
Naast de ervaringen met dit soort werk vond ik het heel fijn om de familiaire sfeer in het Franse atelier mee te maken. In plaats van de gebruikelijke hiërarchische verhoudingen in Korea werkte iedereen in een gelijkwaardige sfeer. Soms maakten ze ruzie, maar ze begrepen elkaar ook en deelden hun gedachten. Wanneer iemand het atelier verliet, bereidde diegene bovendien iets kleins te eten of te drinken en kwam iedereen samen om hem of haar het beste voor de toekomst te wensen. En als iemand jarig was, werd er een feestje gevierd. Er waren veel gelegenheden waarop het personeel samenkwam.
Als ik erop terugkijk, betaalde ik zowel mijn onkosten als mijn werk met mijn eigen tijd. Omdat ik graag veel wilde leren, voelde ik me soms gefrustreerd, maar die periode...zelfIk besefte dat het ervan afhangt hoe je die tijd invult en wat je ervan maakt, of je iets leert of niet. Hoe je een stage in een leeratelier ervaart, hangt dus echt af van je eigen houding en instelling.
Wat ik achteraf betreur, is dat er in het atelier vooral Frans werd gesproken, terwijl ik erheen ging zonder Frans te leren. Als ik zelfs maar een beetje Frans had gekend, had ik meer kunnen leren en een hechtere band met het personeel van het atelier kunnen opbouwen.Al met al was het een waardevolle ervaring: ik kon de vakkennis van het atelier leren en producten maken van verschillende soorten leer, in een familiaire sfeer.
V.Hoe heb je je vertrek voorbereid?
Ik zorgde voor praktische benodigdheden, zoals een creditcard voor lokaal gebruik en medicijnen voor noodgevallen. Ook zocht ik online uit wat je moet weten om in Parijs te wonen, zoals hoe je een lokale mobiele telefoon regelt, een bankrekening opent en de metro gebruikt.
V.Wat was het meest memorabel aan je deelname aan het gapyearprogramma?
Tijdens mijn gap year liep ik stage in een leeratelier,en wat me het meest is bijgebleven en wat ik ervan heb geleerd, is dat het personeel in het atelier allemaal in een familiaire sfeer samenwerkte. De eigenaar maakte vooral graag grapjes met het personeel en zorgde voor een sfeer waarin iedereen vrijelijk zijn of haar mening kon uiten en bespreken. Zo hielden ze hun onderlinge band hecht en gelijkwaardig. Ook tijdens het werk...communicatieZe praatten veel met elkaar tijdens het werk. Daardoor duurde het soms langer, maar dankzij de familiaire sfeer konden ze uiteindelijk juist synergie creëren.
V.Hoe was het programma opgezet en georganiseerd?
Er werd in principe een Engelssprekende manager aan mij toegewezen die toezicht op me hield. Als de manager het druk had of afwezig was, vroeg ik andere medewerkers om hulp. Mijn werk bestond uit het maken van artikelen uit het bestaande assortiment of het uitvoeren van onderdelen van nieuwe bestellingen die ik zelfstandig aankon.
ⓒKorea Gapyear
V.Kun je een typische dag beschrijven?
Ik werkte van 11.00 tot 18.00 uur. Als er nog werk van de vorige dag lag, ging ik daarmee verder; anders kreeg ik nieuwe taken van de manager. Ik nam een uur lunchpauze op een moment naar keuze tussen 11.00 en 16.00 uur. Als het werk uitliep, was ik soms pas na 18.00 uur klaar, maar meestal rond 18.30 uur. De werkplaats sloot uiterlijk om 19.00 uur.
V.Vertel over een bijzondere plek die je tijdens je tussenjaar hebt ontdekt.
Tijdens mijn verblijf in Parijs,andere regio's van Frankrijkraad ik aan om naar andere regio's van Frankrijk te reizen. Het is ook leuk om andere Europese landen te bezoeken, maar als je naar andere delen van Frankrijk reist, kun je veel aspecten van het land ervaren die je in Parijs niet kunt beleven. In het westen van Frankrijk,de regio NormandiëAls je de kustweg van noord naar zuid volgt, krijg je de kans om niet alleen het prachtige natuurschoon van Frankrijk te zien en te ervaren, maar ook de geschiedenis van het oude Europa, waaronder sporen van de wereldoorlogen. In het zuiden van Frankrijk kun je ook de Alpen bezoeken.Chamonixis ook een aanrader.
V.Mijn tip voor toekomstige deelnemers!
De motivatie om hard te werken is belangrijk, maar het is beter om naast werk ook wat vrije tijd te hebben envaardigheden te kunnen leren.Je kunt het beste deelnemen met het besef dat dit in feite een stage is.
V.Zijn er veranderingen geweest als je de periode vóór en na deelname aan het tussenjaar vergelijkt?
Voordat ik deelnam, was ik door mijn werkervaring in Korea uit gewoonte tijdens werktijd voortdurend alleen op mijn werk gefocust. Ik dacht dat ik altijd iets moest doen en werkte hard en nauwgezet. Na mijn deelname heb ik geleerd dat je ontspannen kunt werken, met collega's kunt communiceren en toch plezier in je werk kunt hebben.
Taal
Mijn Engelse taalvaardigheid vóór deelname was:Alledaagse gesprekken: prima
Op het moment van deelnameEnigszins moeilijk
Mijn persoonlijke tip over taal
Ik nam deel aan het programma en communiceerde alleen in het Engels, zonder Frans te leren. Omdat het personeel van de werkplaats veel Frans spreekt, raad ik echter aan om vooraf op zijn minst enkele essentiële Franse woorden en zinnen te leren.
Paklijst
Spullen die je echt nodig had:Schrijfwaren zoals pennen en andere benodigdheden zijn in Parijs verkrijgbaar, maar ze zijn duur.
Spullen die handig waren om bij je te hebben:Handdoeken, föhn
Spullen die niet handig waren om mee te nemen:Kleding en cosmetica nemen veel ruimte in je bagage in. Ik raad daarom aan om ze ter plaatse te kopen.
Mijn persoonlijke inpaktip!
Omdat je bagage tijdens je verblijf ter plaatse vaak toeneemt, raad ik aan om zo min mogelijk mee te nemen. Neem ook spullen mee die je ter plaatse kunt gebruiken en daarna weggooien. Door ze weg te doen voordat je naar huis terugkeert, bespaar je op kosten en bagageruimte.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
