Omdat ik daadwerkelijk Romeinse ruïnes opgroef en ter plekke dingen leerde en meemaakte, voelde het echt alsof ik een stukje geschiedenis beleefde. Op de laatste dag van het programma groef ik een voorwerp op dat belangrijk leek, maar ook de onderzoekers ter plekke wisten niet wat het was. Daar eindigde het mee, maar later, tijdens mijn reis, bezocht ik het Historisch Museum van Barcelona en zag ik precies hetzelfde voorwerp tentoongesteld. Toen ik de museumgids vroeg wat het was, vertelde die dat het een speelstuk was dat werd gebruikt bij bordspellen uit de Romeinse tijd, vergelijkbaar met schaken of janggi. Dat vond ik echt geweldig. - Romeinse voorwerpen opgraven op de Balearen in Spanje! / Shin Hye-il, deelnemer aan een tussenjaar |
V.Kunt u uzelf kort voorstellen?
A. Hallo, ik heet Shin Hye-il. Ik heb mijn derde studiejaar afgerond en ben momenteel met studieverlof.
V.Hoe besloot u om met studieverlof te gaan?
A. Ik wilde niet zomaar aan mijn vierde jaar beginnen. Ik had het gevoel dat ik nergens op zou uitkomen als ik afstudeerde zonder echt te weten wat ik wilde of hoe ik over dingen dacht — kortom, zonder mezelf te kennen. Dus ook al betekende dat dat ik wat later zou afstuderen, wilde ik eerst meer over mezelf leren. Ik dacht dat ik, als ik wist wat voor persoon ik ben, later betere, fijnere en beter bij mij passende keuzes zou kunnen maken.
V.Wat deed u tijdens uw studieverlof?
A. Ik werkte parttime om geld te sparen en ben onlangs ongeveer anderhalve maand naar Spanje geweest als onderdeel van een tussenjaar.
V.Hoe hoorde u over het tussenjaar?
A. Ik kende het concept van een tussenjaar al, maar wist niet dat het ook in ons land bestond. Vorig jaar vond ik de website, onthield die en ging er eerder dit jaar persoonlijk langs.
V.Korea Gap Year biedt veel programma’s. Waarom koos u voor het opgravingsprogramma voor Romeinse voorwerpen?
A. Er zijn inderdaad veel programma’s. Ik wilde ze allemaal proberen, maar heb eerst een adviesgesprek aangevraagd om meer over mezelf te weten te komen. Tegelijkertijd selecteerde ik programma’s die bij me pasten en bracht ik de keuze terug tot ongeveer drie. Ik koos het programma dat het meest onbekend aanvoelde.
V.Hoe reageerden mensen toen u vertelde dat u naar Spanje ging?
A. Mijn vrienden waren jaloers dat ik met studieverlof ging, deed wat ik wilde en naar Spanje vertrok, maar mijn vader begreep het niet echt. Het was een activiteit die helemaal niets met mijn studie te maken had. Hoewel hij niet sterk gekant was tegen het idee dat ik als vrouw alleen naar het buitenland ging, was hij er vanbinnen wel op tegen en stelde hij zelfs voor dat ik het zou heroverwegen. Toen ik kennissen vertelde dat ik aan een opgravingsproject voor archeologische voorwerpen zou deelnemen, vroegen sommigen: ‘Hè? Waarom jij?’ Eerlijk gezegd waren sommige mensen, net als de meeste anderen, verbaasd omdat het zo’n onbekend vakgebied was en ik niet goed kon uitleggen wat de activiteit precies inhield.
V.Welke activiteiten deed u voornamelijk tijdens uw deelname aan het opgravingsprogramma voor Romeinse voorwerpen?
A. We leerden over de geschiedenis van de Romeinse tijd, maar niet over de hele periode. We leerden hoe de Balearen met de Romeinse tijd verbonden waren en over welke specifieke periode binnen de Romeinse tijd het ging. Omdat we leerden over de mensen die toen leefden en hun cultuur aan de hand van de voorwerpen die ik of andere deelnemers hadden opgegraven, voelde de geschiedenis veel levendiger.
V.Hoe was het leven in Spanje?
A. Tijdens de opgravingen hield ik me aan het programma, dus kreeg ik niet echt een gevoel van het Spaanse leven. Maar nadat het programma was afgelopen, reisde ik door Spanje en zag ik hoe de Spanjaarden leefden. Toen vroeg ik me af: ‘Wanneer verdienen deze mensen geld?’ Het is er zó ontspannen.In Spanje houden mensen siësta en over het algemeen lijken ze een wat rustiger leven te leiden.
V.Heeft u iets bijzonders voorbereid voordat u aan uw tussenjaarprogramma begon?
A. Behalve geld sparen door parttime te werken, denk ik niet dat ik iets bijzonders heb voorbereid. Tijdens mijn reis in Spanje begreep ik echter veel niet omdat mijn Spaans niet goed was, waardoor het wat moeilijk was om het Spaanse leven te ervaren. Ik heb er spijt van dat ik van tevoren niet op zijn minst een beetje Spaans heb geleerd.
V.Welke taal wordt er vooral gesproken?
A. Hoewel het in Spanje is, spraken de meeste deelnemers Engels, dus tijdens het programma gebruikten we vooral Engels. Na afloop, tijdens mijn reis door Spanje, spraken we meestal Spaans, behalve op toeristische plekken of in zaken zoals McDonald’s.
V.Hoe waren de algemene opzet en organisatie van het programma?
A. Het programma bestaat uit sessies van zeven dagen, gevolgd door twee vrije dagen. Ik heb twee van zulke sessies gedaan. ’s Ochtends gingen we naar de locatie om daadwerkelijk opgravingen te doen. ’s Middags gingen we terug naar het laboratorium om te bestuderen wat er die ochtend was opgegraven, meer te leren over de geschiedenis die met die voorwerpen verband hield en soms ook meer te leren over de Romeinse geschiedenis.
V.U zei dat u twee sessies hebt gedaan. Waren er verschillen tussen beide?
A. Oorspronkelijk had ik me voor beide sessies aangemeld voor een programma waarbij Romeinse stadsruïnes zouden worden opgegraven, maar dat werd geannuleerd. Tijdens de eerste sessie groeven we daarom op een plek die een necropolis heet, een soort gemeenschappelijke begraafplaats, en hielpen we graven te openen. We verzamelden de botten die daar werden gevonden en probeerden ’s middags in het laboratorium vast te stellen uit welke eeuw de persoon kwam, wat diens geslacht was en hoe oud die ongeveer was. Tijdens de tweede sessie was er vlak bij de accommodatie een stedelijke opgravingslocatie. Daar groeven we oude huisfunderingen en sporen van een basiliek op. Verschillende deelnemers namen elk een kamer voor hun rekening en groeven die uit om te zien of er iets belangrijks te vinden was. Ik deed vooral mee aan het programma op het land. Sommige andere deelnemers deden onderwateronderzoek met duikuitrusting.
V.U zei dat u op een locatie opgroef die verband hield met de Romeinse geschiedenis. Wat is dat verband?
A. De locatie houdt verband met de midden- en late Romeinse tijd, tot aan de ondergang van het rijk. De meeste gevonden voorwerpen zijn gebruiksvoorwerpen uit die tijd, zoals eetgerei en aardewerk.
V.Kunt u iets vertellen over de mensen die u tijdens het programma hebt ontmoet?
A. Ik heb veel vrienden gemaakt. De persoon die me het meest is bijgebleven, is mijn kamergenote, een oudere vrouw uit de VS. Een voorbeeld: meestal verblijven er zeven à acht mensen in één accommodatie. Behalve ik studeerde iedereen archeologie of geschiedenis. De meesten kwamen uit de VS en toen ze me vroegen: ‘Je studeert niet iets wat hiermee te maken heeft. Hoe ben je hier terechtgekomen?’ aarzelde ik en wist ik geen antwoord. Toen zei mijn kamergenote: ‘Je doet dit toch als hobby?’ en gaf ze me een coole titel. Dat moedigde me aan en ik denk dat ik me er daarna meer voor ben gaan inzetten. De meesten waren 22 of 23, maar zij was 30.
Een andere vriend studeerde geschiedenis in de VS en was erg geïnteresseerd in wereldgeschiedenis en archeologische voorwerpen. Toen ik zei dat ik uit Korea kwam, vroeg hij of ik iets wist over het schildpaddenschip en of ik erover wilde vertellen. Ik vertelde hem het verhaal en dat vond hij erg leuk.
V.Heeft u nog bijzondere herinneringen?
A. Het programma duurt zeven dagen en daarna zijn er twee vrije dagen. Mijn verjaardag viel toevallig tijdens de eerste vrije periode van twee dagen. We hielden een verjaardagsfeest en de volgende dag vierde iedereen het opnieuw. We feestten twee dagen lang alsof het allebei mijn verjaardag was. Die vrolijke ervaring is mijn meest bijzondere herinnering.
V.Welke vrijetijdsactiviteiten deed je naast de activiteiten van het programma?
A. Tijdens het programma wilde ik mijn vrije tijd niet alleen doorbrengen, maar juist contact leggen met de internationale vrienden in het programma en hun culturen ervaren. Daarom reisde ik met vrienden, ging ik naar feestjes en bracht ik mijn vrije tijd zo door.
V.Welke van de plaatsen die je hebt bezocht, was je favoriet?
A. Ze waren allemaal geweldig! Als ik er één moest kiezen, dan waren de Balearen fantastisch. Het is de grootste eilandengroep van Spanje, dus ook al ben je op een eiland, er is ontzettend veel te beleven. Als ik nog een plek moest noemen, zou ik Sevilla aanraden: daar kun je de essentie van Spanje echt voelen.
V.Wat vond je het moeilijkst aan deelname aan het programma?
A. Ik wist niet veel over de Romeinse tijd, dus sommige delen van de lessen spraken me niet zo aan. Mijn eerste bijeenkomst was op de necropolis en de meeste opgegraven voorwerpen waren menselijke botten. Ik moest er in het Engels over presenteren en omdat ik niet vertrouwd was met het onderwerp, had ik extra tijd nodig om me voor te bereiden.
V.Wat waren volgens jou de sterke en zwakke punten van het programma?
A. Het voordeel was dat ik daadwerkelijk Romeinse ruïnes opgroef en al doende leerde. Daardoor voelde ik echt alsof ik deel uitmaakte van de geschiedenis. Op de laatste dag van het programma groef ik een voorwerp op dat belangrijk leek. Zelfs de onderzoekers daar wisten niet wat het was. Daar eindigde het mee, maar later, toen ik op reis was en het Geschiedenismuseum van Barcelona bezocht, stond precies hetzelfde voorwerp dat ik had opgegraven daar tentoongesteld. Ik vroeg de museumgids dus wat het was, en die vertelde dat het een speelstuk was dat werd gebruikt bij bordspellen uit de Romeinse tijd, zoals schaken of janggi. Dat was echt geweldig.
Het nadeel was dat dit de eerste sessie van dat jaar was. Hoewel de inhoud van het programma prima was, vond ik dat de organisatie nog niet helemaal goed voorbereid was.
V.Welk advies zou je geven aan vrienden die in de toekomst aan dit programma deelnemen, of aan wie zou je het aanraden?
A. Ik denk dat het geschikt is voor mensen met veel interesse in geschiedenis, niet alleen in de Romeinse geschiedenis. Toen ik aan het programma deelnam met een vriend die van geschiedenis houdt, hadden we heel verschillende gevoelens, zelfs wanneer we hetzelfde voorwerp ontdekten. Als een vriend met interesse in geschiedenis aan dit programma meedoet, denk ik dat die er nog meer van zal genieten.
V.Wat is de grootste verandering als je de periode vóór en na je tussenjaar vergelijkt?
A. Ik ben beter geworden in het duidelijker verwoorden van mijn gedachten. Tijdens gesprekken merkte ik dat ik veel gedachten in mijn hoofd had, maar ze niet goed kon uiten. Daarom deed ik mee omdat ik mezelf wilde veranderen. Misschien kwam het doordat ik met die vastberadenheid vertrok, maar ik uitte mezelf meer. Ook maakte ik geen gewone reis, maar koos ik voor een bijzondere manier van reizen die anderen niet snel proberen. Door die dingen één voor één voor elkaar te krijgen, kreeg ik meer vertrouwen in mezelf. Eerder dacht ik bij de vraag ‘wat ga ik hierna doen?’ alleen maar na, zonder veel moeite te doen, en wist ik eigenlijk niet goed wat ik leuk vond. Maar ik heb zelf aan dit programma meegedaan, ben eraan begonnen en heb het tot het einde volgehouden. Dankzij deze ervaring ontdekte ik wat ik leuk vind en wat ik wil meemaken, en kreeg ik de moed om die dingen te plannen en er werk van te maken.
V.Wat betekent een tussenjaar voor Hyeil?
A. Tijd om over mezelf na te denken.
Meestal bereiden studenten zich tijdens een studieonderbreking voor op examens zoals de TOEIC of bouwen ze aan hun cv. De meeste mensen doen dat en vinden dat het zo hoort. Toen mensen om me heen vroegen: ‘Wat doe je tijdens je onderbreking?’ en ik zei dat ik een tussenjaar nam, zeiden sommigen dat het tijdverspilling was. Maar ik denk daar anders over. Ik vind het juist tijdverspilling om gewoon iedereen te volgen en je voor te bereiden terwijl je jezelf niet goed kent — niet weet wat je leuk vindt of wat je wilt — in plaats van jezelf goed te leren kennen en je met een helder toekomstbeeld voor te bereiden.
V.Als je dit programma in één woord moest omschrijven.
A. Troost.
Ik denk dat ik het zo kan ervaren omdat het tijd was die ik helemaal aan mezelf besteedde.