Ik probeerde een ander soort moeder te zijn dan mijn eigen moeder.Ik probeer mijn kinderen objectiever te bekijken, vanuit het perspectief van een buitenstaander, en alleen de rol van supporter op me te nemen.Ik laat de keuzes aan de kinderen over. Wat ze ook kiezen—of ze nu falen of opgeven—ik moedig ze aan om het van zich af te zetten en...Geen spijt koesteren is mijn motto. -1:1-begeleiding voor een tussenjaar: tijd om mijn vervlogen droom terug te vinden |
1. Stel jezelf eens voor :)
Hallo. Ik ben de moeder van een leerling in de vierde klas van de middelbare school en een leerling in het tweede jaar van de onderbouw.
Ik werk als freelance tekstschrijver.
2. Hoe heb je over het tussenjaarprogramma gehoord?
Ik hoorde over het tussenjaar nadat ik de lezing van de directeur op Sebasi had bekeken.
3. Was er een reden waarom je besloot begeleiding te zoeken?
Mijn oudste kind zit in de vierde klas van de middelbare school en studeert moderne dans.
Tijdens het oefenen raakte mijn kind gewond aan een been. Tijdens de ziekenhuisopname zei de arts dat doorgaan met dansen te riskant zou zijn (het kon tot een beperking leiden).
Mijn kind en ik waren er kapot van.
Als mijn kind niet meer kon dansen, zou die een andere loopbaan moeten kiezen, en als moeder wist ik niet wat ik moest zeggen.
Het was een ingewikkelde kwestie: overstappen naar een algemene of beroepsgerichte school, een tijdje stoppen met school of uitvallen.
Ondanks de pijn hield mijn kind vol dat die koste wat kost wilde blijven dansen, terwijl ik als moeder dacht dat gezondheid voorop moest staan...
Als kind had mijn kind vijf jaar lang ziekenhuisbehandelingen ondergaan en was die volledig genezen verklaard,
en zelfs vijf jaar later was het vergeefs om mijn kind duidelijk te maken dat gezondheid op de eerste plaats komt, zo koppig was die.
Ik voelde dat als we het op dit cruciale moment oneens zouden zijn, de emotionele kloof tussen ons groter kon worden,
dus besloten we advies en hulp te zoeken bij een deskundige (CEO An Si-jun) en gingen we meteen naar Seoul, naar het tussenjaarprogramma.
Ik heb altijd de aanhoudende spijt gehad dat ik vanaf mijn schooltijd tot nu geen mentor heb gehad...
Uiteindelijk voelde advies van een moeder niet meer dan gezeur.
Mijn moeder zei vaker 'nee' dan 'ja'.
Daarom probeerde ik een ander soort moeder te zijn dan mijn eigen moeder.
Ik probeer mijn kinderen objectiever te bekijken, vanuit het perspectief van een buitenstaander, en alleen een steunende rol te vervullen.
Ik laat de keuzes aan de kinderen over. Wat ze ook kiezen—of ze nu falen of opgeven—ze moeten het moedig van zich afzetten en geen spijt koesteren,
Geen spijt koesteren is mijn motto.
4. Wat was het meest memorabele advies dat je tijdens de begeleiding kreeg?
'De beste mentor is je moeder,' zei hij, en...
I was told to praise my child a lot, hug them, tell them ''I love you'' and ''Mom is on your side,'' and to act as a reliable protective barrier. *^ ^ *
5Wat was het eerste wat je dochter deed na de begeleiding?
Ze prijst me enthousiast, zelfs om kleine dingen, noemt me haar beschermengel en spreidt een dekentje uit, zodat we elkaar stevig kunnen vasthouden en samen slapen.
6.Wat veranderde er vóór en na de begeleiding?
Bijna geen communicatie We spraken elkaar op een agressieve toon aan Onpersoonlijke reacties Opstandig gedrag in de puberteit (de stormachtige tienerjaren) |
Een zachte toon Helpt ook goed mee met het huishouden Ze ontwikkelde de wil om dingen zelfstandig te doen |
7.Als je de begeleiding voor het tussenjaar in één woord moest omschrijven, welk woord zou dat zijn?
'Zee'
Zoals al het water naar de zee stroomt, besefte ik dat de ene kant die ik had gezien niet het hele verhaal was—er zijn veel verschillende kanten.
8. Welk advies zou je willen geven aan vrienden die aan het begeleidingsprogramma gaan deelnemen, of: 'Ik raad het aan mensen zoals...'
Wanneer iemand vraagt: ‘Wat is je droom?’, hoop ik dat diegene zelfverzekerd en trots kan antwoorden, in plaats van te zeggen: ‘Ik weet het niet’ of ‘Ik heb er geen.’ Niemand kan je droom afpakken, dus ik wil dat deelnemers vol overtuiging kunnen antwoorden. Ik zou het aanraden aan mensen met veel onzekerheid en weinig zelfvertrouwen.
9. Nu je het adviestraject hebt afgerond, wat zijn je plannen voor de toekomst?
De woorden ‘De wereld is groot en er is veel te doen’ komen bij me op. Ik wil met de kinderen reizen plannen, in eigen land of naar het buitenland.
10. Tot slot, wat betekent Gap Year voor jou?
‘Een bron’Zo wil ik het omschrijven.
Gap Year diende ook als brug voor communicatie tussen moeder en kind.
Het leste onze dorst (vervulde ons verlangen) en bood levensgevende, spirituele steun.
Startpagina
