Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Innerlijk volwassen geworden en afstand genomen van een passieve persoonlijkheid #Betekenisvolle relaties opgebouwd en geleerd keuzes te maken #Onzekerheid over de toekomst veranderde in enthousiasme
Ik ben dankbaar dat we dankzij alle fijne mensen de hele reis, tot en met de laatste tour, veilig hebben afgerond!Tot slot wil ik de organisatoren van het tussenjaar hartelijk bedanken dat ze me deze unieke momenten uit mijn jeugd hebben laten beleven. - Tussenjaar in Parijs / Hong Yuran, deelnemer aan een tussenjaar met gastgezin / tussenjaar van 8 weken |
#Ik besloot een tussenjaar te nemen om mijn droom te vinden en te ontdekken wat ik wil doen.
Nadat ik verlof had genomen en een tijd zonder plannen had doorgebracht, begon ik te twijfelen en ging ik op zoek naar mogelijkheden. Ik kwam een lezing van CEO An Si-jun tegen en hoorde later over Korean Gap Year, waardoor ik geïnteresseerd raakte in het project.
Omdat ik het gevoel had dat ik niet echt een duidelijke droom had, wilde ik met dit projecteen tussenjaar nemen om mijn droom te vinden en te ontdekken wat ik wil doen.Ook wilde ik tijdens mijn verblijf in het gastenverblijf mijn gereserveerde, passieve persoonlijkheid veranderen.
#Voor ik het wist, begon ik zelf als eerste gesprekken aan te knopen.
Er waren al vier maanden verstreken sinds ik had besloten een tussenjaar te nemen, en toen vertrok ik. De aanvankelijke opwinding en de angst die daarop volgde, maakten me onzeker. Toen ik de eigenaar voor het eerst ontmoette, hoorde ik dat ik de komende tien weken als tourbegeleider zou moeten werken. Dat maakte me bang.
Eigenlijk ben ik iemand die zich onnodig veel zorgen maakt en bovendien was ik bang om voor anderen te spreken, dus piekerde ik er flink over. Tijdens de overdracht gingen twee weken voorbij. In die tijd oefende ik op mijn eigen manier ontzettend veel. Tijdens mijn eerste tour trilden mijn handen, kon ik moeilijk ademhalen en beefde mijn stem, maar de mensen reageerden vriendelijk op me.
Ik denk niet dat een van de reizigers die langskwamen slechte bedoelingen had. Misschien kreeg ik daardoor juist veel energie van hen. Toen ik eenmaal een paar keer op pad was geweest, had ik alleen maar mijn werk gedaan, maar de waardering die ik van hen kreeg was groter dan ik had verwacht.
Tijdens mijn tussenjaar had ik me voorgenomen mijn passieve persoonlijkheid te veranderen, maar voor ik het wist, knoopte ik zelf gesprekken aan,en op een dag merkte ik dat mensen me vaak vertelden dat ik een fijn karakter leek te hebben.
Ik had mezelf beloofd dat een tussenjaar me zeker zou veranderen. Toch deed ik mee met het vage idee dat ik misschien anders zou terugkomen als ik gewoon zou gaan, zonder na te denken over wat ik moest doen om te veranderen.
Maar gelukkig en tot mijn grote dankbaarheid heb ik dankzij de mensen die samen met mij aan het tussenjaar deelnamen veel geleerdHet was een band die ik eerlijk gezegd nooit had verwacht, maar ik denk dat ik dankzij hen veel ben veranderd. Als ik door angst en zorgen over de toekomst de hele dag somber was, gaven ze me veel goede raad en deelden ze mijn zorgen over de toekomst.
Doordat zij er waren, ging de maand in Parijs voorbij zonder zorgen. Dankzij hen kon ik leren, voelen, meeleven en me openstellen. Ze werden me erg dierbaar — misschien nog dierbaarder dan vrienden die ik al heel lang ken.Dankzij hen kon ik groeien, leren en ontdekken hoe ik keuzes moest maken.
#Het wordt een springplank waarmee ik weer een stap vooruit kan zetten.
Tot slot denk ik dat ik tijdens mijn tussenjaar innerlijk volwassener ben geworden. Ik wil de gedachten op een rij zetten die me dat gevoel hebben gegeven.
Ten eerste: aan alles komt een einde.Niets duurt eeuwig. Dat betekent dat er altijd weer een nieuw begin is.
Of het nu om relaties gaat of om welk pad je ook kiest, niets lijkt eeuwig te duren. Dushoef je je niet druk te maken over dat einde en hoef je niet vast te houden aan spijt.Ik had het gevoel dat dat me er alleen maar van weerhield om mijn toekomst tegemoet te gaan.Als het ene project eindigt, moet je je voorbereiden op het volgende.
Ten tweede: als iemand spijt voelt bij een afscheid, komt dat waarschijnlijk doordat diegene denkt die persoon misschien nooit meer terug te zien.Als je zeker weet dat je die persoon later weer zult ontmoeten, lijkt afscheid nemen niet echt spijtig.
Ik denk dat het belangrijk is om goed te bepalen wie ik echt nodig heb. Veel mensen om je heen hebben is niet per se goed; het is belangrijk om een paar mensen te hebben die goed voor me zijn, die ik wil beschermen en aan wie ik denk — mijn mensen.
Ten derde: als je het moeilijk hebt omdat de toekomst onzeker is, maakt juist die onzekerheid over wat er zal gebeuren het dan niet leuker, spannender en iets om naar uit te kijken??Dat dacht ik.
Het leven is interessant. Het leven van een mens verloopt niet helemaal zoals diegene het zich had voorgesteld. Je hoeft je niet van tevoren zorgen te maken. Dat deed ik vroeger ook, maar ik besefte dat die zorgen voor 90 procent over situaties gingen die zich nooit zullen voordoen.
Als je met een situatie wordt geconfronteerd en die aanpakt, zul je merken dat je er later, hoe moeilijk het in het begin ook was, zelfs plezier in krijgt. En als je er eenmaal doorheen bent, zul je voelen dat je veel over jezelf hebt geleerd.
Ten vierde: welke keuze ik ook maak, die mag geen vlucht uit de werkelijkheid zijn.Als je een keuze maakt, moet je ook een plan B hebben. Ik denk dat er niets dommer is dan iets doen zonder alternatief en je vervolgens zorgen maken dat het niet goed afloopt.We zijn te volwassen om ons als kinderen te gedragen.
Ten vijfde: je kunt niet twee konijnen tegelijk vangen.Om één ding te bereiken, moet je onvermijdelijk iets anders opgeven. Natuurlijk wil je als mens van beide voordelen genieten. Ik wilde dat ook, maar uiteindelijk besefte ik dat het pure hebzucht is.
Als je één ding kiest en je er zonder spijt voor inzet, zul je merken dat de beloning twee- of zelfs driemaal zo groot is.
Ten zesde: vertrek terwijl je nog applaus krijgt.Als mensen je waarderen, je op je hoogtepunt bent en je dat zelf weet, moet je nederig vertrekken.
Als hebzucht buitensporig wordt, verandert die in arrogantie, en arrogantie kan de carrière die je hebt opgebouwd gemakkelijk ruïneren. Vertrek nederig voordat je arrogant wordt. Tot slot: breng, zolang je nog jong bent, zelfs al is het maar even, tijd alleen door en geniet daar echt van.
Zelf heb ik kanten van mezelf ontdekt waarvan ik niet wist dat ze bestonden.Er waren dagen waarop de angst om alleen te zijn en mijn zorgen de overhand hadden, maar nu heb ik mezelf leren kennen door tijd alleen door te brengen en ontdekt wat ik hierna moet doen.
Ik denk dat het belangrijk is om echt van die tijd te genieten en jezelf te waarderen voor de inspanningen die je tot nu toe hebt geleverd. Dat wordt een springplank die je vooruithelpt.
#Mijn tips voor een tussenjaar
(Taal)
Als je naar Frankrijk gaat, is het een goed idee om wat Frans te leren, bijvoorbeeld door YouTube-video’s te kijken.
(Accommodatie)
Een gastenverblijf is nu eenmaal een gastenverblijf. Als je uitzonderlijk goede voorzieningen verwacht, kun je flink teleurgesteld raken.
(Maaltijden)
Je hoeft je geen zorgen te maken over de kosten van eten.
(Wat je moet meenemen)
Neem niet te veel kleding mee.
(Een woord voor toekomstige deelnemers)
Ik hoop dat je er niet met al te hoge verwachtingen naartoe gaat. En als je er eenmaal bent en je draai hebt gevonden, krijg je misschien geen zin meer om eropuit te gaan en ga je je vervelen — juist dan raad ik je aan om eropuit te trekken en nog meer te ontdekken. Het zijn kostbare momenten die nooit meer terugkomen.
# Mijn eigen reistip voor Parijs
Ik heb heel Parijs verkend. Bezoek ook alle nabijgelegen voorsteden die je binnen ongeveer een uur met het openbaar vervoer kunt bereiken. Ik hoop dat je, wanneer je tijd hebt, door Parijs gaat dwalen en vooral zonder kaart doelloos elk hoekje en gaatje gaat verkennen. Het is ook leuk om een film over Parijs te kijken en daarna de filmlocaties te bezoeken.
# Er was geen spectaculair ‘tadaa!’-resultaat, maar ik had het gevoel dat ik innerlijk enorm was gegroeid.
Dankzij de mensen met wie ik aan mijn programma deelnam, heb ik die periode goed kunnen doorkomen. Ik heb geweldige mensen ontmoet en heb door hen veel kunnen leren en ervaren. Ook hielpen de vele gesprekken met mijn baas, terwijl ik als medewerker werkte, me inzien wat goed en fout was en mijn sterke en zwakke punten herkennen. Ik ontdekte ook kanten van mezelf die ik nog niet kende.
De oudere collega’s (unnies en oppa’s) met wie ik als medewerker werkte — ik vraag me af of ik zonder hen zo’n geweldig tussenjaar had gehad.Ze hebben mijn tussenjaar tot een succes gemaakt en zijn me daardoor heel dierbaar geworden.
Er was geen spectaculair ‘tadaa!’-resultaat, maar ik had het gevoel dat ik innerlijk enorm was gegroeid.Mijn manier van denken is veranderd. Omdat ik heb besloten anders te denken, heb ik het gevoel dat ik positiever, maar ook voorzichtiger ben geworden.
Zo eindigden mijn 70 dagen als gids in Parijs. De plek die me onbekend voorkwam toen ik er nog niets van wist, is inmiddels heel vertrouwd geworden, en sommige reizigers die ik ontmoette zijn me echt dierbaar geworden. Van degenen die me ondanks mijn tekortkomingen als gids hun dankbaarheid betuigden, heb ik veel geleerd en ervaren. Dankbaarheid wordt met dankbaarheid beantwoord.
Deze ervaringen zijn me nog dierbaarder omdat ik ze zonder de tours nooit had kunnen opdoen. Ik ben dankbaar dat ik dankzij al die fijne mensen tot en met de laatste tour alles veilig heb kunnen afronden!Ik sluit af met mijn oprechte dank aan het tussenjaarprogramma, dat me de kans gaf deze onvergetelijke momenten van mijn jeugd te beleven.
Ik ben dankbaar dat we dankzij alle fijne mensen de hele reis, tot en met de laatste tour, veilig hebben afgerond!Tot slot wil ik de organisatoren van het tussenjaar hartelijk bedanken dat ze me deze unieke momenten uit mijn jeugd hebben laten beleven. - Tussenjaar in Parijs / Hong Yuran, deelnemer aan een tussenjaar met gastgezin / tussenjaar van 8 weken |
#Ik besloot een tussenjaar te nemen om mijn droom te vinden en te ontdekken wat ik wil doen.
Nadat ik verlof had genomen en een tijd zonder plannen had doorgebracht, begon ik te twijfelen en ging ik op zoek naar mogelijkheden. Ik kwam een lezing van CEO An Si-jun tegen en hoorde later over Korean Gap Year, waardoor ik geïnteresseerd raakte in het project.
Omdat ik het gevoel had dat ik niet echt een duidelijke droom had, wilde ik met dit projecteen tussenjaar nemen om mijn droom te vinden en te ontdekken wat ik wil doen.Ook wilde ik tijdens mijn verblijf in het gastenverblijf mijn gereserveerde, passieve persoonlijkheid veranderen.
#Voor ik het wist, begon ik zelf als eerste gesprekken aan te knopen.
Er waren al vier maanden verstreken sinds ik had besloten een tussenjaar te nemen, en toen vertrok ik. De aanvankelijke opwinding en de angst die daarop volgde, maakten me onzeker. Toen ik de eigenaar voor het eerst ontmoette, hoorde ik dat ik de komende tien weken als tourbegeleider zou moeten werken. Dat maakte me bang.
Eigenlijk ben ik iemand die zich onnodig veel zorgen maakt en bovendien was ik bang om voor anderen te spreken, dus piekerde ik er flink over. Tijdens de overdracht gingen twee weken voorbij. In die tijd oefende ik op mijn eigen manier ontzettend veel. Tijdens mijn eerste tour trilden mijn handen, kon ik moeilijk ademhalen en beefde mijn stem, maar de mensen reageerden vriendelijk op me.
Ik denk niet dat een van de reizigers die langskwamen slechte bedoelingen had. Misschien kreeg ik daardoor juist veel energie van hen. Toen ik eenmaal een paar keer op pad was geweest, had ik alleen maar mijn werk gedaan, maar de waardering die ik van hen kreeg was groter dan ik had verwacht.
Tijdens mijn tussenjaar had ik me voorgenomen mijn passieve persoonlijkheid te veranderen, maar voor ik het wist, knoopte ik zelf gesprekken aan,en op een dag merkte ik dat mensen me vaak vertelden dat ik een fijn karakter leek te hebben.
Ik had mezelf beloofd dat een tussenjaar me zeker zou veranderen. Toch deed ik mee met het vage idee dat ik misschien anders zou terugkomen als ik gewoon zou gaan, zonder na te denken over wat ik moest doen om te veranderen.
Maar gelukkig en tot mijn grote dankbaarheid heb ik dankzij de mensen die samen met mij aan het tussenjaar deelnamen veel geleerdHet was een band die ik eerlijk gezegd nooit had verwacht, maar ik denk dat ik dankzij hen veel ben veranderd. Als ik door angst en zorgen over de toekomst de hele dag somber was, gaven ze me veel goede raad en deelden ze mijn zorgen over de toekomst.
Doordat zij er waren, ging de maand in Parijs voorbij zonder zorgen. Dankzij hen kon ik leren, voelen, meeleven en me openstellen. Ze werden me erg dierbaar — misschien nog dierbaarder dan vrienden die ik al heel lang ken.Dankzij hen kon ik groeien, leren en ontdekken hoe ik keuzes moest maken.
#Het wordt een springplank waarmee ik weer een stap vooruit kan zetten.
Tot slot denk ik dat ik tijdens mijn tussenjaar innerlijk volwassener ben geworden. Ik wil de gedachten op een rij zetten die me dat gevoel hebben gegeven.
Ten eerste: aan alles komt een einde.Niets duurt eeuwig. Dat betekent dat er altijd weer een nieuw begin is.
Of het nu om relaties gaat of om welk pad je ook kiest, niets lijkt eeuwig te duren. Dushoef je je niet druk te maken over dat einde en hoef je niet vast te houden aan spijt.Ik had het gevoel dat dat me er alleen maar van weerhield om mijn toekomst tegemoet te gaan.Als het ene project eindigt, moet je je voorbereiden op het volgende.
Ten tweede: als iemand spijt voelt bij een afscheid, komt dat waarschijnlijk doordat diegene denkt die persoon misschien nooit meer terug te zien.Als je zeker weet dat je die persoon later weer zult ontmoeten, lijkt afscheid nemen niet echt spijtig.
Ik denk dat het belangrijk is om goed te bepalen wie ik echt nodig heb. Veel mensen om je heen hebben is niet per se goed; het is belangrijk om een paar mensen te hebben die goed voor me zijn, die ik wil beschermen en aan wie ik denk — mijn mensen.
Ten derde: als je het moeilijk hebt omdat de toekomst onzeker is, maakt juist die onzekerheid over wat er zal gebeuren het dan niet leuker, spannender en iets om naar uit te kijken??Dat dacht ik.
Het leven is interessant. Het leven van een mens verloopt niet helemaal zoals diegene het zich had voorgesteld. Je hoeft je niet van tevoren zorgen te maken. Dat deed ik vroeger ook, maar ik besefte dat die zorgen voor 90 procent over situaties gingen die zich nooit zullen voordoen.
Als je met een situatie wordt geconfronteerd en die aanpakt, zul je merken dat je er later, hoe moeilijk het in het begin ook was, zelfs plezier in krijgt. En als je er eenmaal doorheen bent, zul je voelen dat je veel over jezelf hebt geleerd.
Ten vierde: welke keuze ik ook maak, die mag geen vlucht uit de werkelijkheid zijn.Als je een keuze maakt, moet je ook een plan B hebben. Ik denk dat er niets dommer is dan iets doen zonder alternatief en je vervolgens zorgen maken dat het niet goed afloopt.We zijn te volwassen om ons als kinderen te gedragen.
Ten vijfde: je kunt niet twee konijnen tegelijk vangen.Om één ding te bereiken, moet je onvermijdelijk iets anders opgeven. Natuurlijk wil je als mens van beide voordelen genieten. Ik wilde dat ook, maar uiteindelijk besefte ik dat het pure hebzucht is.
Als je één ding kiest en je er zonder spijt voor inzet, zul je merken dat de beloning twee- of zelfs driemaal zo groot is.
Ten zesde: vertrek terwijl je nog applaus krijgt.Als mensen je waarderen, je op je hoogtepunt bent en je dat zelf weet, moet je nederig vertrekken.
Als hebzucht buitensporig wordt, verandert die in arrogantie, en arrogantie kan de carrière die je hebt opgebouwd gemakkelijk ruïneren. Vertrek nederig voordat je arrogant wordt. Tot slot: breng, zolang je nog jong bent, zelfs al is het maar even, tijd alleen door en geniet daar echt van.
Zelf heb ik kanten van mezelf ontdekt waarvan ik niet wist dat ze bestonden.Er waren dagen waarop de angst om alleen te zijn en mijn zorgen de overhand hadden, maar nu heb ik mezelf leren kennen door tijd alleen door te brengen en ontdekt wat ik hierna moet doen.
Ik denk dat het belangrijk is om echt van die tijd te genieten en jezelf te waarderen voor de inspanningen die je tot nu toe hebt geleverd. Dat wordt een springplank die je vooruithelpt.
#Mijn tips voor een tussenjaar
(Taal)
Als je naar Frankrijk gaat, is het een goed idee om wat Frans te leren, bijvoorbeeld door YouTube-video’s te kijken.
(Accommodatie)
Een gastenverblijf is nu eenmaal een gastenverblijf. Als je uitzonderlijk goede voorzieningen verwacht, kun je flink teleurgesteld raken.
(Maaltijden)
Je hoeft je geen zorgen te maken over de kosten van eten.
(Wat je moet meenemen)
Neem niet te veel kleding mee.
(Een woord voor toekomstige deelnemers)
Ik hoop dat je er niet met al te hoge verwachtingen naartoe gaat. En als je er eenmaal bent en je draai hebt gevonden, krijg je misschien geen zin meer om eropuit te gaan en ga je je vervelen — juist dan raad ik je aan om eropuit te trekken en nog meer te ontdekken. Het zijn kostbare momenten die nooit meer terugkomen.
# Mijn eigen reistip voor Parijs
Ik heb heel Parijs verkend. Bezoek ook alle nabijgelegen voorsteden die je binnen ongeveer een uur met het openbaar vervoer kunt bereiken. Ik hoop dat je, wanneer je tijd hebt, door Parijs gaat dwalen en vooral zonder kaart doelloos elk hoekje en gaatje gaat verkennen. Het is ook leuk om een film over Parijs te kijken en daarna de filmlocaties te bezoeken.
# Er was geen spectaculair ‘tadaa!’-resultaat, maar ik had het gevoel dat ik innerlijk enorm was gegroeid.
Dankzij de mensen met wie ik aan mijn programma deelnam, heb ik die periode goed kunnen doorkomen. Ik heb geweldige mensen ontmoet en heb door hen veel kunnen leren en ervaren. Ook hielpen de vele gesprekken met mijn baas, terwijl ik als medewerker werkte, me inzien wat goed en fout was en mijn sterke en zwakke punten herkennen. Ik ontdekte ook kanten van mezelf die ik nog niet kende.
De oudere collega’s (unnies en oppa’s) met wie ik als medewerker werkte — ik vraag me af of ik zonder hen zo’n geweldig tussenjaar had gehad.Ze hebben mijn tussenjaar tot een succes gemaakt en zijn me daardoor heel dierbaar geworden.
Er was geen spectaculair ‘tadaa!’-resultaat, maar ik had het gevoel dat ik innerlijk enorm was gegroeid.Mijn manier van denken is veranderd. Omdat ik heb besloten anders te denken, heb ik het gevoel dat ik positiever, maar ook voorzichtiger ben geworden.
Zo eindigden mijn 70 dagen als gids in Parijs. De plek die me onbekend voorkwam toen ik er nog niets van wist, is inmiddels heel vertrouwd geworden, en sommige reizigers die ik ontmoette zijn me echt dierbaar geworden. Van degenen die me ondanks mijn tekortkomingen als gids hun dankbaarheid betuigden, heb ik veel geleerd en ervaren. Dankbaarheid wordt met dankbaarheid beantwoord.
Deze ervaringen zijn me nog dierbaarder omdat ik ze zonder de tours nooit had kunnen opdoen. Ik ben dankbaar dat ik dankzij al die fijne mensen tot en met de laatste tour alles veilig heb kunnen afronden!Ik sluit af met mijn oprechte dank aan het tussenjaarprogramma, dat me de kans gaf deze onvergetelijke momenten van mijn jeugd te beleven.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
