Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik vergat de moeilijke realiteit en kwam weer op krachten #Verhalen uit het leven van allerlei verschillende mensen #Ik heb het gevoel dat ik een vakantie zonder spijt heb gehad
© Korea gapyear
Voor mij was deelnemen aan een tussenjaar een groot avontuur. Ik wist vooral niets over tussenjaren, en volgend jaar zit ik in mijn laatste studiejaar. De gedachte dat ik me moest voorbereiden op belangrijke examens voelde als een zware last. Toch dacht ik dat ik misschien geen kans meer zou krijgen om aan zo’n programma deel te nemen als ik het nu niet deed, dus schreef ik me tijdens het semester in.
- Busan, een bruisende tweede stad waar ik graag wil wonen / tussenjaar van 8 weken |
- Mijn persoonlijke advies over taalgebruik tijdens het tussenjaarprogramma (voorbereiding vooraf enz.)
Ik denk dat je houding het belangrijkst is.
- Mijn advies als deelnemer aan toekomstige vrijwilligers over wat ze moeten meenemen
Er ontbreekt niets bijzonders. Bovendien zijn er in de buurt genoeg plekken waar je gemakkelijk kunt kopen wat je nodig hebt, dus je hoeft je geen zorgen te maken.
■ Na deelname aan het tussenjaarprogramma
Wat ik leuk vond aan het tussenjaarprogramma waaraan ik heb deelgenomen·Momenten die me raakten, wat ik heb geleerd, inzichten enz.
Om te beginnen vond ik het heerlijk dat ik langere tijd kon verblijven op plekken die ik graag wilde bezoeken en er op mijn gemak op uit kon gaan. Dat voelde heel anders dan beroemde plekken in één of twee dagen bezoeken. Ik vond het ook leuk om veel geweldige mensen in het gastenverblijf te ontmoeten: zowel de medewerkers met wie ik samenwerkte als de aardige gasten. Het beste was dat ik de verhalen van allerlei verschillende mensen kon horen. Het was bijzonder om op één plek verhalen te horen van mensen met verschillende nationaliteiten, uiteenlopende manieren van denken en allerlei ervaringen.
Mensen die je via het tussenjaarprogramma hebt ontmoet of met wie je tijd hebt doorgebracht
Er waren een oudere man en een vriend die in hetzelfde gastenverblijf verbleven, de beheerders (een oudere zus en broer) en een paar parttimers. Gelukkig waren de deelnemers aan het tussenjaar en de parttimers ongeveer even oud en hadden ze een fijn karakter. Daardoor hebben we ook buiten het gastenverblijf met plezier tijd met elkaar doorgebracht.
Mijn advies als oud-deelnemer aan toekomstige deelnemers van het tussenjaarprogramma
Omdat het om een lange reis gaat, is je houding belangrijk. Kom met een open en ontspannen instelling, maar het is goed om alvast enig idee te hebben van hoe je je tijd hier wilt besteden. Ik hoop ook dat je met een open blik nieuwe activiteiten uitprobeert, zodat je veel ervaringen opdoet.
Vergelijking van voor en na deelname aan het tussenjaarprogramma
Tot nu toe had ik nog nooit zo actief rondgereisd en zoveel mensen ontmoet tijdens een vakantie, maar ik denk dat ik deze vakantie behoorlijk energiek heb doorgebracht. En het was nog mooier omdat ik er veel fijne herinneringen aan heb overgehouden.
Vertel over je persoonlijke reisroute tijdens het tussenjaar (aanraders, planning, route)
Ik verbleef in Nampo-dong. Vanaf daar kun je met een korte wandeling of een snelle busrit allerlei plekken bereiken. Ik raad Gamcheon Culture Village en de wandelroute op Dongbaekseom (Dongbaek-eiland) aan.
© Korea gapyear
Ik hoorde voor het eerst over tussenjaren tijdens een les op school. Het was tijdens een stagecursus onderwijs, waarin ik leerde dat het een systeem is dat ook in andere landen dan het Verenigd Koninkrijk wordt toegepast. De overheid neemt daarbij een onderdeel op in het lesprogramma waarmee studenten hun loopbaanmogelijkheden rechtstreeks kunnen ervaren, om zich te oriënteren op hun toekomstige beroep. Na die les raakte ik geïnteresseerd in tussenjaren. Toen ik toevallig op zoek was naar meer informatie, kwam ik een website tegen met de naam ‘Korea Gapyear’.
© Korea gapyear
Voor mij was deelnemen aan een tussenjaar een groot avontuur. Ik wist vooral niets over tussenjaren, en volgend jaar zit ik in mijn laatste studiejaar. De gedachte dat ik me moest voorbereiden op belangrijke examens voelde als een zware last. Toch dacht ik dat ik misschien geen kans meer zou krijgen om aan zo’n programma deel te nemen als ik het nu niet deed, dus schreef ik me tijdens het semester in.
© Korea gapyear
Mijn reden om me voor dit tussenjaar in te schrijven was niet zo bijzonder. Ik kwam niet met de instelling van een reiziger die alle bezienswaardigheden en beroemde restaurants van Busan wilde bezoeken en een of twee maanden lang op pad wilde gaan.Ik dacht gewoon dat ik na een zwaar derde studiejaar wat tijd nodig had om uit te rusten.Maar nadat ik er een dag of twee had gewoond, merkte ik dat ik meer tijd had dan verwacht. Omdat ik dacht dat deze vakantie niet meer terug zou komen, vroeg ik me af hoe ik die zeeën van tijd, naast reizen, het beste kon besteden. De volgende dag kocht ik daarom een boek om voor de TOEIC te studeren, iets wat ik steeds had uitgesteld, en schreef ik me in bij een sportschool. Ik maakte ook korte wandelingen door de buurt. Als dat niet lukte, bracht ik tijd door met gasten in het gastenverblijf of praatte ik met vrienden.
Wat ik tijdens het tussenjaar het meest heb beseft, is dat ‘iedereen klaarstaat om zijn eigen verhaal te vertellen’.Ik wilde docent worden en dacht dat je voor dat beroep uiteenlopende ervaringen nodig hebt. Daarom vond ik het fijn dat ik door met gasten te praten direct over verschillende levens en gedachten kon horen en zo ervaringen van anderen kon opdoen. In het begin was het onwennig en een beetje gênant om zomaar een gesprek aan te knopen met vreemden. Maar het kostte weinig moeite om zoveel verhalen te horen. Zelfs korte vragen als ‘Wat voor weer is het vandaag?’, ‘Ben je hier alleen?’ of ‘Waar ben je naartoe geweest?’ waren genoeg om gasten ertoe te brengen hun verhalen vriendelijk en enthousiast te delen. Misschien omdat ze reizigers waren, hoorde ik prachtige verhalen van geweldige mensen. Daardoor voelde ik me niet eenzaam terwijl ik in Busan woonde en er niemand kende.
Bijna twee maanden in Busan doorbrengen voelde, afhankelijk van hoe je het bekijkt, zowel kort als lang.
Ik heb nog steeds veel spijt, bijvoorbeeld: ‘Ik had vaker op pad moeten gaan... Ik had er meer van moeten genieten...’.
Toch denk ik dat dit de vakantie was waar ik het minst spijt van heb.
© Korea gapyear
Voor mij was deelnemen aan een tussenjaar een groot avontuur. Ik wist vooral niets over tussenjaren, en volgend jaar zit ik in mijn laatste studiejaar. De gedachte dat ik me moest voorbereiden op belangrijke examens voelde als een zware last. Toch dacht ik dat ik misschien geen kans meer zou krijgen om aan zo’n programma deel te nemen als ik het nu niet deed, dus schreef ik me tijdens het semester in.
- Busan, een bruisende tweede stad waar ik graag wil wonen / tussenjaar van 8 weken |
- Mijn persoonlijke advies over taalgebruik tijdens het tussenjaarprogramma (voorbereiding vooraf enz.)
Ik denk dat je houding het belangrijkst is.
- Mijn advies als deelnemer aan toekomstige vrijwilligers over wat ze moeten meenemen
Er ontbreekt niets bijzonders. Bovendien zijn er in de buurt genoeg plekken waar je gemakkelijk kunt kopen wat je nodig hebt, dus je hoeft je geen zorgen te maken.
■ Na deelname aan het tussenjaarprogramma
Wat ik leuk vond aan het tussenjaarprogramma waaraan ik heb deelgenomen·Momenten die me raakten, wat ik heb geleerd, inzichten enz.
Om te beginnen vond ik het heerlijk dat ik langere tijd kon verblijven op plekken die ik graag wilde bezoeken en er op mijn gemak op uit kon gaan. Dat voelde heel anders dan beroemde plekken in één of twee dagen bezoeken. Ik vond het ook leuk om veel geweldige mensen in het gastenverblijf te ontmoeten: zowel de medewerkers met wie ik samenwerkte als de aardige gasten. Het beste was dat ik de verhalen van allerlei verschillende mensen kon horen. Het was bijzonder om op één plek verhalen te horen van mensen met verschillende nationaliteiten, uiteenlopende manieren van denken en allerlei ervaringen.
Mensen die je via het tussenjaarprogramma hebt ontmoet of met wie je tijd hebt doorgebracht
Er waren een oudere man en een vriend die in hetzelfde gastenverblijf verbleven, de beheerders (een oudere zus en broer) en een paar parttimers. Gelukkig waren de deelnemers aan het tussenjaar en de parttimers ongeveer even oud en hadden ze een fijn karakter. Daardoor hebben we ook buiten het gastenverblijf met plezier tijd met elkaar doorgebracht.
Mijn advies als oud-deelnemer aan toekomstige deelnemers van het tussenjaarprogramma
Omdat het om een lange reis gaat, is je houding belangrijk. Kom met een open en ontspannen instelling, maar het is goed om alvast enig idee te hebben van hoe je je tijd hier wilt besteden. Ik hoop ook dat je met een open blik nieuwe activiteiten uitprobeert, zodat je veel ervaringen opdoet.
Vergelijking van voor en na deelname aan het tussenjaarprogramma
Tot nu toe had ik nog nooit zo actief rondgereisd en zoveel mensen ontmoet tijdens een vakantie, maar ik denk dat ik deze vakantie behoorlijk energiek heb doorgebracht. En het was nog mooier omdat ik er veel fijne herinneringen aan heb overgehouden.
Vertel over je persoonlijke reisroute tijdens het tussenjaar (aanraders, planning, route)
Ik verbleef in Nampo-dong. Vanaf daar kun je met een korte wandeling of een snelle busrit allerlei plekken bereiken. Ik raad Gamcheon Culture Village en de wandelroute op Dongbaekseom (Dongbaek-eiland) aan.
© Korea gapyear
Ik hoorde voor het eerst over tussenjaren tijdens een les op school. Het was tijdens een stagecursus onderwijs, waarin ik leerde dat het een systeem is dat ook in andere landen dan het Verenigd Koninkrijk wordt toegepast. De overheid neemt daarbij een onderdeel op in het lesprogramma waarmee studenten hun loopbaanmogelijkheden rechtstreeks kunnen ervaren, om zich te oriënteren op hun toekomstige beroep. Na die les raakte ik geïnteresseerd in tussenjaren. Toen ik toevallig op zoek was naar meer informatie, kwam ik een website tegen met de naam ‘Korea Gapyear’.
© Korea gapyear
Voor mij was deelnemen aan een tussenjaar een groot avontuur. Ik wist vooral niets over tussenjaren, en volgend jaar zit ik in mijn laatste studiejaar. De gedachte dat ik me moest voorbereiden op belangrijke examens voelde als een zware last. Toch dacht ik dat ik misschien geen kans meer zou krijgen om aan zo’n programma deel te nemen als ik het nu niet deed, dus schreef ik me tijdens het semester in.
© Korea gapyear
Mijn reden om me voor dit tussenjaar in te schrijven was niet zo bijzonder. Ik kwam niet met de instelling van een reiziger die alle bezienswaardigheden en beroemde restaurants van Busan wilde bezoeken en een of twee maanden lang op pad wilde gaan.Ik dacht gewoon dat ik na een zwaar derde studiejaar wat tijd nodig had om uit te rusten.Maar nadat ik er een dag of twee had gewoond, merkte ik dat ik meer tijd had dan verwacht. Omdat ik dacht dat deze vakantie niet meer terug zou komen, vroeg ik me af hoe ik die zeeën van tijd, naast reizen, het beste kon besteden. De volgende dag kocht ik daarom een boek om voor de TOEIC te studeren, iets wat ik steeds had uitgesteld, en schreef ik me in bij een sportschool. Ik maakte ook korte wandelingen door de buurt. Als dat niet lukte, bracht ik tijd door met gasten in het gastenverblijf of praatte ik met vrienden.
Wat ik tijdens het tussenjaar het meest heb beseft, is dat ‘iedereen klaarstaat om zijn eigen verhaal te vertellen’.Ik wilde docent worden en dacht dat je voor dat beroep uiteenlopende ervaringen nodig hebt. Daarom vond ik het fijn dat ik door met gasten te praten direct over verschillende levens en gedachten kon horen en zo ervaringen van anderen kon opdoen. In het begin was het onwennig en een beetje gênant om zomaar een gesprek aan te knopen met vreemden. Maar het kostte weinig moeite om zoveel verhalen te horen. Zelfs korte vragen als ‘Wat voor weer is het vandaag?’, ‘Ben je hier alleen?’ of ‘Waar ben je naartoe geweest?’ waren genoeg om gasten ertoe te brengen hun verhalen vriendelijk en enthousiast te delen. Misschien omdat ze reizigers waren, hoorde ik prachtige verhalen van geweldige mensen. Daardoor voelde ik me niet eenzaam terwijl ik in Busan woonde en er niemand kende.
Bijna twee maanden in Busan doorbrengen voelde, afhankelijk van hoe je het bekijkt, zowel kort als lang.
Ik heb nog steeds veel spijt, bijvoorbeeld: ‘Ik had vaker op pad moeten gaan... Ik had er meer van moeten genieten...’.
Toch denk ik dat dit de vakantie was waar ik het minst spijt van heb.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
