Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Verspreide gedachten omgezet in mijn eigen overtuigingen #De kracht om mijn zwakheden te erkennen en verder te gaan #Een heldere weerklank en een blijvende indruk zijn me bijgebleven
Wat begon als een enigszins onbeduidende kwetsbaarheid en uitgroeide tot mijn eigen overtuiging over de wereld, was te danken aan de vragen van de docent en de uiteenlopende perspectieven van de vrienden met wie ik deze tijd deelde.
-[Mentor Song Ji-eun] Chamtoring-recensie |
Hallo, ik ben Lee Ga-eun van Superman Eungga.
We ontmoetten elkaar in de hete zomer, en nu is het alweer herfst en trekken we onze kleren wat dichter om ons heen.
Ik neem nu de tijd om terug te blikken op onze bijeenkomsten tot nu toe.
Ik voel me trots, een beetje weemoedig, blij en verdrietig.
Tijdens zes bijeenkomsten
beleefden we samen twee seizoenen,
lazen we vijf boeken,
en deelden we de gedachten van zeven mensen.
Het was een korte reeks van zes bijeenkomsten,
maar ze hebben een duidelijke weerklank en indruk op me achtergelaten.
Dankzij die momenten
kon ik ‘Het verhaal van de vijf sterren van een kind dat droomt van Superman’ schrijven.
De ‘gedachten over hoe te leven’ die hier en daar verspreid lagen als voorbijdrijvende wolken
kon ik iets duidelijker en met iets meer overtuiging op papier zetten.
Uit ‘Het verhaal van de vijf sterren van een kind dat droomt van Superman’ — overpeinzing bij de derde ster
Tijdens de eerste bijeenkomst, als antwoord op de vraag waarom ik belangstelling kreeg voor de geesteswetenschappen,
zei ik dat eenzaamheid de fundamentele drijfveer was.
Wat begon als een enigszins onbeduidende kwetsbaarheid
en ertoe leidde dat ik mijn eigen overtuiging over de wereld kon vormen,
was te danken aan de vragen van de docent en de uiteenlopende perspectieven van de vrienden die bij me waren.
Van ‘Het boek is een bijl’ tot de vraag of liefde egoïstisch of altruïstisch is.
Van ‘De vermoeidheidsmaatschappij’: een gesprek over de vraag of we in een disciplinaire of prestatiemaatschappij leven.
Van ‘De Gesprekken’: een gesprek over de vraag of actieve zorg of passieve zorg de juiste keuze is.
Van ‘Dingen die je niet met geld kunt kopen’: een gesprek over de vraag of iets een cadeau of contant geld is.
Tot slot, aan de hand van ‘Filosofieconcert’: een gesprek over de vraag of een liberale (vrijemarkteconomie) of socialistische economie de voorkeur verdient.
Als deze periode er niet was geweest,
had ik misschien nooit over deze onderwerpen nagedacht. Daarom ben ik des te dankbaarder.
Zoals de docent zei, houden de geesteswetenschappen in
dat je kunt aanvaarden dat mensen zwak zijn,
en dat je desondanks de kracht ontwikkelt om in je eigen leven gestaag vooruit te gaan.
Ik zal dit in mijn hart bewaren en nooit loslaten.
Aan docent Song Ji-eun, die me begeleidde,
aan Hyejin, Dayoung, Daun, Daewoo en Jiyun, die bij me waren,
aan Korea Gap Year, dat dit geweldige programma heeft opgezet, en aan CEO Choi Kyung-hee,
ben ik oprecht dankbaar.
Van jullie leerling, Gaeun.
PS. Wanneer ik een situatie of gedrag tegenkom dat niet juist is (of anders dan ikzelf ben),
vraag ik me af of het accepteren ervan
werkelijk betekent dat ik de ander volledig begrijp,
of dat het mijn vermomde onverschilligheid is, bedoeld om te voorkomen dat ik me vermoeid voel.
Ik vind het nog steeds moeilijk om daar zeker van te zijn. ㅠㅠ
Als seizoen 2 niet doorgaat, moet ik maar naar Beomgye vliegen. Hahahahaha.
Tot ziens in december!
Wat begon als een enigszins onbeduidende kwetsbaarheid en uitgroeide tot mijn eigen overtuiging over de wereld, was te danken aan de vragen van de docent en de uiteenlopende perspectieven van de vrienden met wie ik deze tijd deelde.
-[Mentor Song Ji-eun] Chamtoring-recensie |
Hallo, ik ben Lee Ga-eun van Superman Eungga.
We ontmoetten elkaar in de hete zomer, en nu is het alweer herfst en trekken we onze kleren wat dichter om ons heen.
Ik neem nu de tijd om terug te blikken op onze bijeenkomsten tot nu toe.
Ik voel me trots, een beetje weemoedig, blij en verdrietig.
Tijdens zes bijeenkomsten
beleefden we samen twee seizoenen,
lazen we vijf boeken,
en deelden we de gedachten van zeven mensen.
Het was een korte reeks van zes bijeenkomsten,
maar ze hebben een duidelijke weerklank en indruk op me achtergelaten.
Dankzij die momenten
kon ik ‘Het verhaal van de vijf sterren van een kind dat droomt van Superman’ schrijven.
De ‘gedachten over hoe te leven’ die hier en daar verspreid lagen als voorbijdrijvende wolken
kon ik iets duidelijker en met iets meer overtuiging op papier zetten.
Uit ‘Het verhaal van de vijf sterren van een kind dat droomt van Superman’ — overpeinzing bij de derde ster
Tijdens de eerste bijeenkomst, als antwoord op de vraag waarom ik belangstelling kreeg voor de geesteswetenschappen,
zei ik dat eenzaamheid de fundamentele drijfveer was.
Wat begon als een enigszins onbeduidende kwetsbaarheid
en ertoe leidde dat ik mijn eigen overtuiging over de wereld kon vormen,
was te danken aan de vragen van de docent en de uiteenlopende perspectieven van de vrienden die bij me waren.
Van ‘Het boek is een bijl’ tot de vraag of liefde egoïstisch of altruïstisch is.
Van ‘De vermoeidheidsmaatschappij’: een gesprek over de vraag of we in een disciplinaire of prestatiemaatschappij leven.
Van ‘De Gesprekken’: een gesprek over de vraag of actieve zorg of passieve zorg de juiste keuze is.
Van ‘Dingen die je niet met geld kunt kopen’: een gesprek over de vraag of iets een cadeau of contant geld is.
Tot slot, aan de hand van ‘Filosofieconcert’: een gesprek over de vraag of een liberale (vrijemarkteconomie) of socialistische economie de voorkeur verdient.
Als deze periode er niet was geweest,
had ik misschien nooit over deze onderwerpen nagedacht. Daarom ben ik des te dankbaarder.
Zoals de docent zei, houden de geesteswetenschappen in
dat je kunt aanvaarden dat mensen zwak zijn,
en dat je desondanks de kracht ontwikkelt om in je eigen leven gestaag vooruit te gaan.
Ik zal dit in mijn hart bewaren en nooit loslaten.
Aan docent Song Ji-eun, die me begeleidde,
aan Hyejin, Dayoung, Daun, Daewoo en Jiyun, die bij me waren,
aan Korea Gap Year, dat dit geweldige programma heeft opgezet, en aan CEO Choi Kyung-hee,
ben ik oprecht dankbaar.
Van jullie leerling, Gaeun.
PS. Wanneer ik een situatie of gedrag tegenkom dat niet juist is (of anders dan ikzelf ben),
vraag ik me af of het accepteren ervan
werkelijk betekent dat ik de ander volledig begrijp,
of dat het mijn vermomde onverschilligheid is, bedoeld om te voorkomen dat ik me vermoeid voel.
Ik vind het nog steeds moeilijk om daar zeker van te zijn. ㅠㅠ
Als seizoen 2 niet doorgaat, moet ik maar naar Beomgye vliegen. Hahahahaha.
Tot ziens in december!
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
