Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Bezorgdheid over een nieuwe omgeving omzetten in vertrouwen om uitdagingen aan te gaan #Inzicht in buitenlandse medische omgevingen en culturen #Herinneringen aan hoe ik mijn blik verruimde in Ho Chi Minhstad
Mijn eerste medische vrijwilligerswerk in Vietnam
Hallo. Ik ben Park Ye-eun. Ik heb mijn derde jaar verpleegkunde afgerond en ben momenteel met studieverlof.Ik was altijd al geïnteresseerd in de medische sector en dacht dat ik ooit eens aan medisch vrijwilligerswerk in het buitenland wilde deelnemen.
Tijdens deze periode van studieverlof wilde ik nieuwe ervaringen opdoen in een andere omgeving, dus nam ik deel aan een medisch vrijwilligersproject in Ho Chi Minhstad.Tijdens mijn studie verpleegkunde heb ik vaak gedacht dat ik verschillende medische omgevingen in de praktijk wilde ervaren, niet alleen in studieboeken of oefenruimtes. Ik wilde vooral zorgverleners en patiënten ontmoeten in een medische omgeving die anders is dan die in Korea.
Omdat ik altijd in een vertrouwde omgeving had geleefd, wilde ik mezelf op een nieuwe plek uitdagen en groeien. Ik wilde mijn studieverlof zinvol besteden en dacht dat medisch vrijwilligerswerk daarvoor de uitdaging was die het beste bij mij paste.
Wat ik tijdens dit tussenjaar het liefst wilde veranderen, was mijn houding tegenover nieuwe omgevingen.
Tot dan toe had ik in een vertrouwde omgeving en tussen bekende mensen geleefd, waardoor ik mezelf niet vaak in onbekende situaties had gebracht.
Daarom wilde ik deze keer ook in een nieuwe omgeving flexibel kunnen wennen, allerlei mensen ontmoeten en mijn blik verruimen. Daarnaast wilde ik als student verpleegkunde mijn kijk op de medische praktijk verbreden.
Ik hoopte dat het niet alleen vrijwilligerswerk zou zijn, maar ook een gelegenheid om verschillende culturen en medische omgevingen te ervaren en na te denken over wat voor zorgverlener ik later wil worden.
Eerlijk gezegd maakte ik me voor vertrek veel zorgen. Het was de eerste keer dat ik langere tijd in het buitenland zou wonen, en ik was vooral bang dat ik me alleen aan een onbekende omgeving zou moeten aanpassen.
Ook waren er taalbarrières en vroeg ik me vaak af wat ik moest doen als ik ziek werd of er iets onverwachts gebeurde.
Voor vertrek trof ik de basisvoorbereidingen zorgvuldig: mijn paspoort, vliegticket en verzekering. Ook zocht ik van tevoren informatie op over het leven en de cultuur ter plaatse. Verder nam ik de nodige medicijnen mee en liet ik me medisch onderzoeken om mijn gezondheid te controleren.
Tijdens de voorbereidingen was ik gespannen, maar tegelijkertijd keek ik er erg naar uit om nieuwe ervaringen op te doen.
De accommodatie en leefomstandigheden waren goed geregeld, waardoor ik me zonder grote problemen aan het leven ter plaatse kon aanpassen. Vanaf voor vertrek tot aan de activiteiten ter plaatse kregen we duidelijke en gestructureerde informatie, en over het algemeen kon ik veilig aan de activiteiten deelnemen.
Het project was vrij gestructureerd opgezet. Op werkdagen gingen we naar het ziekenhuis om vrijwilligerswerk te doen. Buiten de activiteiten om gebruikte ik mijn vrije tijd om de lokale cultuur te leren kennen of tijd door te brengen met andere deelnemers.
Ook buiten het vrijwilligerswerk kon ik de lokale cultuur en allerlei plekken ontdekken, wat de tijd extra waardevol maakte.
In het ziekenhuis verliepen de activiteiten onder begeleiding van het medisch personeel. Door patiënten van dichtbij te observeren, kon ik kennismaken met verschillende medische omgevingen.
Als ik tijdens de activiteiten vragen had, kon ik die stellen aan de zorgverleners of begeleiders, wat erg behulpzaam was. In het begin voelde alles vreemd, maar na verloop van tijd raakte ik gewend aan het leven ter plaatse en leken de dagen voorbij te vliegen.
Tijdens het project bracht ik veel tijd door met het lokale medische personeel en de ziekenhuismedewerkers, maar ook met de vrijwilligers die samen met mij deelnamen.
We verschilden allemaal in leeftijd, studierichting en achtergrond, maar hadden gemeen dat we hier waren voor een nieuwe ervaring. Door onze verhalen met elkaar te delen, inspireerden we elkaar.
Ik vond het vooral interessant dat iedereen om een andere reden voor een tussenjaar had gekozen. Het was een gelegenheid om een kijkje te nemen in allerlei levenspaden.
Het mooiste vond ik dat ik een medische omgeving in het buitenland kon ervaren waar ik anders niet snel mee in aanraking zou komen. Ik ontdekte dat zelfs de werkwijze in eenzelfde medische omgeving kan verschillen naargelang de omstandigheden en cultuur.
Ook de manier waarop zorgverleners met patiënten omgingen, maakte indruk op me. Daarnaast besefte ik opnieuw dat vrijwilligerswerk niet iets groots of bijzonders hoeft te zijn: het betekent tijd vrijmaken voor iemand en aandacht delen.
Bovenal ontdekte ik dat ik me beter kan aanpassen dan ik dacht, toen ik mijn vertrouwde omgeving achter me liet en met nieuwe mensen ging samenleven.
Na afloop van het vrijwilligerswerk kon ik mijn vrije tijd gebruiken om verschillende plekken in Ho Chi Minhstad te bezoeken.
De route die me persoonlijk het meest is bijgebleven, begon bij de Ben Thanh-markt en liep tot aan Saigon Square. Ik kon de lokale sfeer van dichtbij ervaren en onderweg allerlei gerechten en mensen leren kennen.
's Avonds vond ik het fijn om in een café in District 1 te zitten en naar de voorbijgangers te kijken, of een wandeling te maken langs de Saigon-rivier. In plaats van op zoek te gaan naar spectaculaire toeristische attracties, kon ik zo het dagelijks leven van de lokale bevolking van dichtbij zien, wat me meer is bijgebleven.
Als je tijd hebt, raad ik ook een bezoek aan het Onafhankelijkheidspaleis en het Oorlogsmuseum aan. Dat hielp me de geschiedenis en cultuur van Vietnam beter te begrijpen,
en gaf me de kans om de mensen die ik tijdens het medisch vrijwilligerswerk had ontmoet en hun leven beter te begrijpen.
Als aanbevolen dagindeling kun je 's ochtends bezienswaardigheden bezoeken, 's middags in een café ontspannen en de lokale sfeer opsnuiven, en 's avonds een wandeling maken over de Nguyen Hue-straat en langs de Saigon-rivier.
Ik wil je meegeven dat je niet alles perfect hoeft voor te bereiden.
Je maakt je misschien over veel dingen zorgen, maar eenmaal ter plaatse zul je je waarschijnlijk beter aanpassen dan je denkt. Je gaat erheen om nieuwe ervaringen op te doen, dus zie fouten als onderdeel van die ervaring en doe mee met een open houding.
Als je bovendien actief probeert te communiceren met de lokale bevolking, zul je er veel meer uit halen.
Ik zou deze ervaring een 9 geven voor de verandering die ze in mijn leven teweegbracht.
Ik kan niet zeggen dat mijn leven in korte tijd volledig is veranderd, maar deze ervaring gaf me wel aanleiding om na te denken over mijn houding tegenover nieuwe omgevingen en over de richting die ik in de toekomst op wil. Vooral de moed die ik kreeg om te denken: ‘Ik ga het gewoon proberen’, maakte deze ervaring bijzonder waardevol.
Voorafgaand aan mijn deelname maakte ik me vooral zorgen over de nieuwe omgeving. Maar na afloop kreeg ik het vertrouwen dat ik iets gewoon kan proberen, ook als ik niet alles perfect heb voorbereid. Ook is mijn blik op de wereld wat ruimer geworden en ben ik meer bereid geraakt om het leven en de cultuur van verschillende mensen te begrijpen.
Dit tussenjaar betekende voor mij meer dan alleen vrijwilligerswerk in het buitenland. Voor vertrek maakte ik me veel zorgen en vroeg ik me af of ik het wel goed zou doen. Maar toen ik ter plaatse ging wonen en mensen ontmoette, verdwenen die zorgen geleidelijk. Toen ik naar het ziekenhuis ging, herinnerde ik me vooral iets wat de arts die mij behandelde vertelde terwijl ik mijn buitenlandse vrijwilligerswerk voorbereidde: hij ging telkens wanneer de omstandigheden het toelieten vrijwilligerswerk in het buitenland doen.
Voor mij was het een uitdaging waarvoor ik veel moed nodig had, maar het maakte grote indruk op me dat het voor iemand anders vanzelfsprekend deel uitmaakte van het leven. Door deze ervaring ben ik gaan denken dat vrijwilligerswerk niet alleen iets is voor bijzondere mensen, maar iets wat je vanuit je eigen positie consequent kunt doen.
Mijn eerste langere verblijf in het buitenland, waarbij ik deelnam aan medisch vrijwilligerswerk, was een grote uitdaging en een kans om te groeien. Ik kon mijn blik verruimen door verschillende medische omgevingen en culturen zelf te ervaren, dingen die je niet uit een studieboek kunt leren.
Ik wil deze ervaring nog lang blijven herinneren en mezelf blijven uitdagen om de wijdere wereld te ontdekken.
Bedankt dat u vanaf voor mijn vertrek tot het einde van het project met me meeleefde en me aanmoedigde. Omdat het mijn eerste keer was, maakte ik me best veel zorgen, maar dankzij u is alles goed verlopen. Ik denk dat ik deze ervaring nog lang zal herinneren. Bedankt. 😊
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
