Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Van onzeker en terughoudend zijn naar uitdagingen willen aangaan #Gespreksvaardigheid in het Japans en motivatie om de taal te studeren #Een maand in Sapporo, met ook tijd om te ontspannen
Ik ben Sua Lee, ik houd van Japan en wil mijn Japans verbeteren. Ik nam deel aan een taalstudieproject van een maand in Sapporo, met als doel mijn Japans te verbeteren en meer zelfvertrouwen te krijgen. Omdat ik meer van de winter houd dan van de zomer en al lang naar Sapporo wilde, koos ik voor dit project met het idee om een taal waar ik van houd te leren op een plek waar ik graag ben.
Het was de eerste keer dat ik alleen naar het buitenland ging, dus maakte ik me veel zorgen. Ik vroeg me af of ik het wel alleen zou redden en wat ik moest doen als er iets gebeurde dat ik niet kon oplossen. Maar vóór mijn vertrekbereidde ik me stap voor stap voor met de gap year-opdrachten, waardoor ik het gevoel kreeg dat het me zou lukken.
Wanneer ik werkte of ergens een beslissing over moest nemen, handelde ik vaak zonder zelfvertrouwen. Daarom stelde ik mezelf als doel om, ook wanneer ik bang was of aarzelde om iets nieuws te proberen, de instelling te hebben: ‘Gewoon doen! Laten we het proberen!’ Ter plaatse was ik heel voorzichtig en bewoog ik me veilig; alleen de gladde wegen waren lastig. Toen ik er was, sneeuwde het niet erg veel, dus kon ik me prima verplaatsen.
De lessen aan de taalschool begonnen om 9.30 uur, dus ik ging om 9.00 uur naar school om de lesstof van die dag voor te bereiden. De lessen duurden normaal gesproken 50 minuten. Na het eerste lesuur hadden we 10 minuten pauze en de reguliere ochtendlessen eindigden om 12.20 uur. In de eerste week kregen we elke dag tijd om onszelf voor te stellen, zodat we vertrouwd konden raken met onze klasgenoten en docenten.
De lesmethoden verschilden een beetje per docent, maar meestal bespraken we aan de hand van het leerboek het onderwerp van die dag en de betekenis ervan, waarna we met een klasgenoot over dat onderwerp oefenden. Van maandag tot en met woensdag verliepen de lessen op deze manier. Op donderdag maakten we een korte toets en een schrijfopdracht. Op vrijdag vertelden we ons eigen verhaal. Daarna lazen we elkaars schrijfopdrachten van donderdag en schreven we er een korte reactie bij. Dat vond ik erg leuk.
Na de reguliere ochtendlessen kon je deelnemen aan activiteiten die door de school werden georganiseerd. Alleen wie zich had aangemeld, kon meedoen. Omdat de lessen met een kleine groep werden gegeven, konden we ons beter concentreren op de docent en onze klasgenoten, wat erg fijn was. Iedereen legde alles vriendelijk en aardig uit, waardoor ik het erg fijn vond dat ik me niet onzeker hoefde te voelen als ik een fout maakte.
De mensen die me het meest zijn bijgebleven, zijn de docenten van de taalschool.Ik herinner me docent Mizuki, die altijd met veel plezier lesgaf, en docent Masaki, om wie ik me zorgen maakte omdat die na de eerste les verkouden werd. Het was een tijd waarin ik veel leerde door te genieten van de lessen en te luisteren naar de verhalen van mijn klasgenoten en docenten.
Voor de lunch ging ik altijd pittige miso-ramen eten. De lekkerste vond ik bij らーめん西や, de vestiging tegenover station Otaru, vlak bij het station. Ik vind het jammer dat ik alleen de omgeving van Sapporo heb verkend, maar ik denk dat je juist door iets te missen een reden hebt om later terug te gaan.
Na mijn taalstudie van een maand kreeg ik iets meer zelfvertrouwen. Ik merk dat ik de gewoonten die ik in Japan had, heb behouden en dat ik daardoor ook veel minder lui ben geworden. Ik heb ook goed kunnen uitrusten en wil nu naast Japans ook andere talen gaan studeren.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
