Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik ben weer van mijn leven gaan houden. #Mensen die van me houden, precies zoals ik ben. #Ik kan in mijn eigen tempo leven.
|
Van harte aanbevolen door Korea Gap Year-deelnemer Kim Jun-hwi 👏👏👏
Project voor het behoud van babyschildpadden op Bali, Indonesië |
‘Ik wil dit programma zeker aanraden aan mensen die een moeilijke tijd doormaken of overwegen om alleen naar het buitenland te gaan.’
.png)
Hallo :)
Ik was onlangs op Bali.Project voor het behoud van babyschildpaddenIk ben Kim Jun-hwi en ben net terug nadat ik het project heb afgerond.
Voordat ik naar Bali vertrok voor een gap year, kwamen onverwachte pijnlijke ervaringen met relaties allemaal tegelijk op me af. Ik kreeg last van een depressie en zelfs van alopecia areata. Het werd zo moeilijk om elke ochtend naar mijn werk te gaan, en ik bleef denken: ‘Is het wel goed om zo te leven?’ Ik had het gevoel dat ik echt uit elkaar zou vallen als ik niet ergens anders heen ging. Daarom besloot ik mijn baan op te zeggen en meteen op ‘gap year’ te gaan.
Van de vele programma’s werd het project voor het behoud van babyschildpadden op Balivoor het behoud van babyschildpaddengekozen omdat ik normaal gesproken van natuur en dieren houd,
en omdat ik dacht: ‘Als ik iets doe dat de wereld ook maar een beetje helpt, wordt mijn leven misschien beter?’
# Een dag met de babyschildpadden
We maakten de schildpaddenbassins schoon en zetten de pas uitgekomen schildpadjes vrij in zee. Een hele dag aan de oceaan doorbrengen bracht me geleidelijk tot rust. Vooral het zien van de schildpadden die allemaal op hun eigen manier op de golven afgingen, zette me aan het denken. Sommige schildpadden renden recht op de ruwe golven af, terwijl andere lang aarzelden voordat ze eindelijk één stap zetten. Terwijl ik naar ze keek, besefte ik opnieuw iets vanzelfsprekends maar belangrijks: als zelfs schildpadden allemaal verschillend zijn, geldt dat dan ook niet voor mensen?
Ik dacht altijd dat ik langzamer was dan anderen en voelde me ongeduldig, maar eigenlijk ging ik gewoon in mijn eigen tempo. Zoals een schildpad die langzaam voortbeweegt en om zich heen kijkt. Na die dag dacht ik: ‘Ik mag ook gewoon mijn eigen tempo aanhouden!’
# Weer vertrouwen krijgen in mensen
Het vrijwilligerswerk zelf was betekenisvol, maar nog meer troost vond ik bij de Balinesemensen.In Korea ben ik vaak gekwetst terwijl ik aardig was, maar op Bali was het precies andersom. Er waren mensen die me meerdere keren warmer behandelden dan ik hen had behandeld. Vooral was er een lokale moederfiguur die ‘Mama’ werd genoemd. Ze omhelsde me stevig en zei: ‘Ik hoop dat je je hier altijd op je gemak voelt en je geen zorgen maakt.’ Ik was ontroerd bij de gedachte: ‘Er zijn echt mensen in deze wereld die van me houden zoals ik ben.’
# Ondergedompeld in de Balinese cultuur
Naast de activiteiten voor het behoud van schildpadden deed ik ervaringen op waardoor ik de lokale cultuur met heel mijn wezen kon beleven, zoals het leren van traditionele Balinese dans, deelnemen aan ceremonies en trektochten maken. Een priester hield speciaal voor ons een ceremonie en maakte armbandjes. Dat was niet alleen een bijzondere culturele ervaring die echt bij Bali hoort, maar voelde ook op de een of andere manier rustgevend. Toen ik het losliet en elke dag doorbracht met de gedachte: ‘Vanaf nu ben ik een Balinees’, denk ik dat ik daar veel meer inzichten en geschenken heb ontvangen.
# Een nieuw perspectief en de betekenis van geluk
Als iemand net als ik een moeilijke tijd doormaakt of overweegt om alleen naar het buitenland te gaan, wil ik dit programma echt aanraden. Eerlijk gezegd was ik eerder niet zo geïnteresseerd in reizen naar het buitenland. Maar door dit gap year op Bali leerde ik dat er heel uiteenlopende mensen op de wereld zijn en dat geluk niet iets groots hoeft te zijn.
Wat me nog steeds bijblijft, is dat de mensen die ik op Bali ontmoette altijd glimlachten, zelfs terwijl ze zwaar werk deden. Ze waren tevreden met wat ze hadden en hielden van hun leven zoals het was. Toen ik hen zag, besloot ik te proberen mijn eigen leven weer lief te hebben. Ik hoop dat dit verhaal iemand die het leest een beetje moed en troost biedt. Als je hart moe is, kan het nemen van een pauze en met een ‘gap year’ naar de wereld kijken een prachtig geschenk zijn.
|
Van harte aanbevolen door Korea Gap Year-deelnemer Kim Jun-hwi 👏👏👏
Project voor het behoud van babyschildpadden op Bali, Indonesië |
‘Ik wil dit programma zeker aanraden aan mensen die een moeilijke tijd doormaken of overwegen om alleen naar het buitenland te gaan.’
Hallo :)
Ik was onlangs op Bali.Project voor het behoud van babyschildpaddenIk ben Kim Jun-hwi en ben net terug nadat ik het project heb afgerond.
Voordat ik naar Bali vertrok voor een gap year, kwamen onverwachte pijnlijke ervaringen met relaties allemaal tegelijk op me af. Ik kreeg last van een depressie en zelfs van alopecia areata. Het werd zo moeilijk om elke ochtend naar mijn werk te gaan, en ik bleef denken: ‘Is het wel goed om zo te leven?’ Ik had het gevoel dat ik echt uit elkaar zou vallen als ik niet ergens anders heen ging. Daarom besloot ik mijn baan op te zeggen en meteen op ‘gap year’ te gaan.
Van de vele programma’s werd het project voor het behoud van babyschildpadden op Balivoor het behoud van babyschildpaddengekozen omdat ik normaal gesproken van natuur en dieren houd,
en omdat ik dacht: ‘Als ik iets doe dat de wereld ook maar een beetje helpt, wordt mijn leven misschien beter?’
# Een dag met de babyschildpadden
We maakten de schildpaddenbassins schoon en zetten de pas uitgekomen schildpadjes vrij in zee. Een hele dag aan de oceaan doorbrengen bracht me geleidelijk tot rust. Vooral het zien van de schildpadden die allemaal op hun eigen manier op de golven afgingen, zette me aan het denken. Sommige schildpadden renden recht op de ruwe golven af, terwijl andere lang aarzelden voordat ze eindelijk één stap zetten. Terwijl ik naar ze keek, besefte ik opnieuw iets vanzelfsprekends maar belangrijks: als zelfs schildpadden allemaal verschillend zijn, geldt dat dan ook niet voor mensen?
Ik dacht altijd dat ik langzamer was dan anderen en voelde me ongeduldig, maar eigenlijk ging ik gewoon in mijn eigen tempo. Zoals een schildpad die langzaam voortbeweegt en om zich heen kijkt. Na die dag dacht ik: ‘Ik mag ook gewoon mijn eigen tempo aanhouden!’
# Weer vertrouwen krijgen in mensen
Het vrijwilligerswerk zelf was betekenisvol, maar nog meer troost vond ik bij de Balinesemensen.In Korea ben ik vaak gekwetst terwijl ik aardig was, maar op Bali was het precies andersom. Er waren mensen die me meerdere keren warmer behandelden dan ik hen had behandeld. Vooral was er een lokale moederfiguur die ‘Mama’ werd genoemd. Ze omhelsde me stevig en zei: ‘Ik hoop dat je je hier altijd op je gemak voelt en je geen zorgen maakt.’ Ik was ontroerd bij de gedachte: ‘Er zijn echt mensen in deze wereld die van me houden zoals ik ben.’
# Ondergedompeld in de Balinese cultuur
Naast de activiteiten voor het behoud van schildpadden deed ik ervaringen op waardoor ik de lokale cultuur met heel mijn wezen kon beleven, zoals het leren van traditionele Balinese dans, deelnemen aan ceremonies en trektochten maken. Een priester hield speciaal voor ons een ceremonie en maakte armbandjes. Dat was niet alleen een bijzondere culturele ervaring die echt bij Bali hoort, maar voelde ook op de een of andere manier rustgevend. Toen ik het losliet en elke dag doorbracht met de gedachte: ‘Vanaf nu ben ik een Balinees’, denk ik dat ik daar veel meer inzichten en geschenken heb ontvangen.
# Een nieuw perspectief en de betekenis van geluk
Als iemand net als ik een moeilijke tijd doormaakt of overweegt om alleen naar het buitenland te gaan, wil ik dit programma echt aanraden. Eerlijk gezegd was ik eerder niet zo geïnteresseerd in reizen naar het buitenland. Maar door dit gap year op Bali leerde ik dat er heel uiteenlopende mensen op de wereld zijn en dat geluk niet iets groots hoeft te zijn.
Wat me nog steeds bijblijft, is dat de mensen die ik op Bali ontmoette altijd glimlachten, zelfs terwijl ze zwaar werk deden. Ze waren tevreden met wat ze hadden en hielden van hun leven zoals het was. Toen ik hen zag, besloot ik te proberen mijn eigen leven weer lief te hebben. Ik hoop dat dit verhaal iemand die het leest een beetje moed en troost biedt. Als je hart moe is, kan het nemen van een pauze en met een ‘gap year’ naar de wereld kijken een prachtig geschenk zijn.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
