Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Bevrijd van een buitensporige last #Hoe je jezelf zonder angst kunt uiten #De kracht om de wereld te veranderen
|
<De ultieme zelfstandige reis — vrijwilligerswerk in de kinderopvang in Chiang Rai, Thailand, met buitenlandse vrienden>
Een verslag van gapper Park Na-hyun
|
# Waarom ik een tussenjaar nam
Hallo.Ik ben Park Na-hyun, student Internationale Betrekkingen :)Ik nam deel aan een vrijwilligersprogramma in de kinderopvang in Chiang Rai, Thailand.Rond de tijd van mijn laatste zomervakantie voordat ik afstudeerde,'Wat moet ik doen zodat ik geen spijt krijg?'terwijl ik daarover nadacht,zat het me dwars dat ik nooit de kans had gehad om vrijwilligerswerk in het buitenland te doen.Omdat mijn agenda in Korea vol zat,om mijn agenda passend te maken,zocht ik naar vrijwilligersprogramma's die bij mijn agenda pasten,en zo ontdekte ik vrijwilligersprogramma's voor een tussenjaar.Van de verschillende projecten wilde ik graag een bijdrage leveren aan de kinderopvang,Als medewerker in de kinderopvang deed ik vrijwilligerswerk in Chiang Rai, Thailand.
#Alleen op tussenjaar! Samen voorbereiden! Geen zorgen!
Thailand is ook een populaire bestemming om een maand te wonen, dus ik maakte me tijdens de voorbereidingen niet al te veel zorgen over alleen reizen.Voor mijn vertrek zocht ik alvast informatie op over de omgeving van Chiang Rai. Met hulp van de Koreaanse tussenjaarbegeleider nam ik alleen voldoende medicijnen mee voor stressgerelateerde klachten (hoofdpijn en pijn achter op mijn hoofd). Verder,De begeleider hielp me vriendelijk en grondig, en omdat ik alleen de voorbereidingsstappen voor het tussenjaar hoefde te volgen, waren er geen grote moeilijkheden.
#In een omgeving waarin genegenheid vrijelijk wordt geuit, veranderde ik vanzelf.
Hoewel ik van kinderen houd, vond ik het moeilijk om zelf op hen af te stappen, ze te begroeten en mijn gevoelens te uiten. Met vrijwilligerswerk in Thailand wilde ik iemand worden die gemakkelijk zelf op kinderen afstapt en zijn gevoelens uit.
Toen ik daadwerkelijk met het vrijwilligerswerk begon, waren er kinderen die niet eens dezelfde taal spraken...In een omgeving waarin de kinderen juist hun liefde aan mij toonden en me volop genegenheid gaven, kon ook ik vanzelf veranderen.
#Dankzij een lokale projectcoördinator konden we de lessen doeltreffend geven.
Er was een coördinator die met me meeging naar de school en de hele dag lesgaf. Na het ontbijt om 8 uur kwamen we om 9 uur op school aan. Rond 9.30 uur begonnen we met de lessen voor de kinderen en rond 11.30 uur gingen we lunchen. Daarna begon de middagles om 13.00 uur en eindigde die om 15.00 uur. Ik maakte me zorgen omdat ik geen ervaring had met het leiden en geven van lessen aan kinderen, maarOmdat er een lokale coördinator met me meeging, kon ik de lessen zonder veel moeite doeltreffend geven.
#Ik heb een levensles geleerd.
Ik merkte dat er overal ter wereld veel mensen zijn die hun best doen om anderen te helpen.De opvang waar ik verbleef, diende ook als toevluchtsoord voor honden en katten. Zelfs toen er op de lokale school veel te weinig leerkrachten waren, zag ik dat de leerkrachten altijd glimlachten wanneer ze met de kinderen omgingen...Ik besefte dat er veel mensen zijn die de wil hebben om de wereld een betere plek te maken en die wil ook in praktijk brengen.
Het tussenjaarproject gaf mij, terwijl ik me zorgen maakte over het vinden van een baan na mijn afstuderen,de les mee dat je, wat voor werk je ook doet, alleen de wil nodig hebt om je uiterste best te doen en de wereld een betere plek te maken.
#Tijdens mijn tussenjaar ontmoette ik iemand met wie ik een bijzondere band kreeg.
In augustus, rond de tijd dat ik zou vertrekken, regende het ongewoon hard. Er waren daardoor geen vrijwilligers en ik bleef in de opvang om er alleen vrijwilligerswerk te doen. Ruan, de coördinator die samen met mij lesgaf op school, zorgde er echter voor dat ik me geen moment eenzaam voelde. Dankzij Ruan, die me over Thailand vertelde en nieuwsgierig was naar Korea, werd mijn tussenjaar...Ik kon veel tijd lachend doorbrengen.Zelfs nu, terwijl ik deze recensie schrijf, heb ik foto’s ontvangen van het verjaardagsfeestje van Ruans zoon, haha.
#Voor wie later aan hetzelfde project deelneemt
De lokale bevolking weet minder over Korea dan je misschien zou verwachten, maar toont toch veel belangstelling. Omdat de lessen ’s ochtends 2 uur en ’s middags 2 uur duren, moet je ongeveer 4 uur zelfstandig lesgeven,Het is een goed idee om materiaal over Korea te downloaden en mee te nemen.
Ik deed zelfintroducties in het Engels en Koreaans, leerde de namen van dieren in het Koreaans en Engels en speelde onder andere ddakji (een spel waarbij je papieren tegeltjes omdraait).
Het is goed om veel Koreaanse snacks mee te nemen. Naast snacks kun je materiaal voorbereiden dat uitlegt wat voor land Korea is en een korte presentatie geven.
(Materiaal dat de belangstelling wekt — zoals Squid Game, Koreaanse drama’s of Thai die als K-popzanger actief zijn — is geschikt.)
In Thailand zijn er ook allerlei beestjes, zoals mieren, hagedissen en motten. Als het veel regent, kan de wifi uitvallen. Maar het is ook een plek waar mensen wonen, en mensen kunnen zich aanpassen, toch?Als je er eenmaal woont, komt er vanzelf een fijne periode waarin je je thuis voelt. Haha
#Hoeveel mijn leven veranderde: 10/10. Perfect.
Door de onrust dat ik een baan moest vinden en geld moest verdienen, was ik de overtuiging even kwijtgeraakt dat ik de wereld beter wilde maken.Maar door aan dit project deel te nemen, ongeacht de vorm of het vakgebied,voelde ik me een stuk lichter, omdat ik besefte dat het genoeg is om gewoon zo te leven dat je een positieve invloed op de wereld hebt.Ook nu leef ik niet met het doel om allerlei nauwkeurig omschreven doelen voor mijn droombaan te bereiken, maarik kan mijn leven benaderen vanuit de gedachte dat ik alles kan doen wat de wereld een betere plek maakt.
#Vergelijking van vóór en na mijn tussenjaar
Zoals ik eerder al zei, was mijn doel om mijn oprechte gevoelens aan de kinderen over te brengen.
Tijdens de bijeenkomst voorafgaand aan het project adviseerde de tussenjaarcoördinator om de lessen niet te strak te plannen.Neem het niet op je met de ambitie: ‘Ik moet een bepaald doel bereiken!’, maar richt je op communiceren met en contact maken met de kinderen.De coördinator stelde voor om de lessen vooral op de kinderen af te stemmen.
Ik volgde dat advies en richtte me op de kinderen. Alles verliep soepeler dan ik had verwacht en door met hen te communiceren en contact te maken,durf ik nu zelfs oogcontact te maken en een kind dat langskomt te begroeten. Haha
#Mijn persoonlijke reisroute, ontdekt tijdens mijn verblijf
Het centrum van Chiang Rai bestaat uit winkelcentra en voetgangersstraten. Het is handig om die plekken apart te plannen. De beroemde Witte en Blauwe tempel van Chiang Rai zijn zeker een bezoek waard; ga met een gids om uitleg te krijgen. Ik vond het heerlijk om alleen door Thailand te reizen.
#Mijn verhaal over mijn tussenjaar
Het begon met het eenvoudige doel: ‘Laten we vrijwilligerswerk in het buitenland gaan doen!’, maar in de wereldzag ik mensen op hun eigen plek hun best doen om de wereld mooier te maken. Dat helpt me nu om me niet langer zo zwaar belast te voelen.
#Bedankt, coördinator van Korean Gap Year!!
Bedankt voor al je advies tijdens het voorbereidende gesprek, enik bedank de coördinator die me hielp oog in oog te staan met een kant van mezelf die ik zelf niet eens kende.
#Mijn tussenjaar is!
Ervaring★★★★★
Leren★★★★
Omgeving★★★★
Veiligheid★★★★★
Vrije tijd ★★★★★
Een nieuwe uitdaging, het begin van groei!
Korea Gap Year begeleidt mevrouw Park Na-hyun op haar reis.
Het vrijwilligerswerk van mevrouw Na-hyun als docent Engels in Chiang Rai, ThailandProject
uitgebreide informatie en verschillende recensies vind je hieronderKlik op de afbeelding hieronder :)
|
<De ultieme zelfstandige reis — vrijwilligerswerk in de kinderopvang in Chiang Rai, Thailand, met buitenlandse vrienden>
Een verslag van gapper Park Na-hyun
|
# Waarom ik een tussenjaar nam
Hallo.Ik ben Park Na-hyun, student Internationale Betrekkingen :)Ik nam deel aan een vrijwilligersprogramma in de kinderopvang in Chiang Rai, Thailand.Rond de tijd van mijn laatste zomervakantie voordat ik afstudeerde,'Wat moet ik doen zodat ik geen spijt krijg?'terwijl ik daarover nadacht,zat het me dwars dat ik nooit de kans had gehad om vrijwilligerswerk in het buitenland te doen.Omdat mijn agenda in Korea vol zat,om mijn agenda passend te maken,zocht ik naar vrijwilligersprogramma's die bij mijn agenda pasten,en zo ontdekte ik vrijwilligersprogramma's voor een tussenjaar.Van de verschillende projecten wilde ik graag een bijdrage leveren aan de kinderopvang,Als medewerker in de kinderopvang deed ik vrijwilligerswerk in Chiang Rai, Thailand.
#Alleen op tussenjaar! Samen voorbereiden! Geen zorgen!
Thailand is ook een populaire bestemming om een maand te wonen, dus ik maakte me tijdens de voorbereidingen niet al te veel zorgen over alleen reizen.Voor mijn vertrek zocht ik alvast informatie op over de omgeving van Chiang Rai. Met hulp van de Koreaanse tussenjaarbegeleider nam ik alleen voldoende medicijnen mee voor stressgerelateerde klachten (hoofdpijn en pijn achter op mijn hoofd). Verder,De begeleider hielp me vriendelijk en grondig, en omdat ik alleen de voorbereidingsstappen voor het tussenjaar hoefde te volgen, waren er geen grote moeilijkheden.
#In een omgeving waarin genegenheid vrijelijk wordt geuit, veranderde ik vanzelf.
Hoewel ik van kinderen houd, vond ik het moeilijk om zelf op hen af te stappen, ze te begroeten en mijn gevoelens te uiten. Met vrijwilligerswerk in Thailand wilde ik iemand worden die gemakkelijk zelf op kinderen afstapt en zijn gevoelens uit.
Toen ik daadwerkelijk met het vrijwilligerswerk begon, waren er kinderen die niet eens dezelfde taal spraken...In een omgeving waarin de kinderen juist hun liefde aan mij toonden en me volop genegenheid gaven, kon ook ik vanzelf veranderen.
#Dankzij een lokale projectcoördinator konden we de lessen doeltreffend geven.
Er was een coördinator die met me meeging naar de school en de hele dag lesgaf. Na het ontbijt om 8 uur kwamen we om 9 uur op school aan. Rond 9.30 uur begonnen we met de lessen voor de kinderen en rond 11.30 uur gingen we lunchen. Daarna begon de middagles om 13.00 uur en eindigde die om 15.00 uur. Ik maakte me zorgen omdat ik geen ervaring had met het leiden en geven van lessen aan kinderen, maarOmdat er een lokale coördinator met me meeging, kon ik de lessen zonder veel moeite doeltreffend geven.
#Ik heb een levensles geleerd.
Ik merkte dat er overal ter wereld veel mensen zijn die hun best doen om anderen te helpen.De opvang waar ik verbleef, diende ook als toevluchtsoord voor honden en katten. Zelfs toen er op de lokale school veel te weinig leerkrachten waren, zag ik dat de leerkrachten altijd glimlachten wanneer ze met de kinderen omgingen...Ik besefte dat er veel mensen zijn die de wil hebben om de wereld een betere plek te maken en die wil ook in praktijk brengen.
Het tussenjaarproject gaf mij, terwijl ik me zorgen maakte over het vinden van een baan na mijn afstuderen,de les mee dat je, wat voor werk je ook doet, alleen de wil nodig hebt om je uiterste best te doen en de wereld een betere plek te maken.
#Tijdens mijn tussenjaar ontmoette ik iemand met wie ik een bijzondere band kreeg.
In augustus, rond de tijd dat ik zou vertrekken, regende het ongewoon hard. Er waren daardoor geen vrijwilligers en ik bleef in de opvang om er alleen vrijwilligerswerk te doen. Ruan, de coördinator die samen met mij lesgaf op school, zorgde er echter voor dat ik me geen moment eenzaam voelde. Dankzij Ruan, die me over Thailand vertelde en nieuwsgierig was naar Korea, werd mijn tussenjaar...Ik kon veel tijd lachend doorbrengen.Zelfs nu, terwijl ik deze recensie schrijf, heb ik foto’s ontvangen van het verjaardagsfeestje van Ruans zoon, haha.
#Voor wie later aan hetzelfde project deelneemt
De lokale bevolking weet minder over Korea dan je misschien zou verwachten, maar toont toch veel belangstelling. Omdat de lessen ’s ochtends 2 uur en ’s middags 2 uur duren, moet je ongeveer 4 uur zelfstandig lesgeven,Het is een goed idee om materiaal over Korea te downloaden en mee te nemen.
Ik deed zelfintroducties in het Engels en Koreaans, leerde de namen van dieren in het Koreaans en Engels en speelde onder andere ddakji (een spel waarbij je papieren tegeltjes omdraait).
Het is goed om veel Koreaanse snacks mee te nemen. Naast snacks kun je materiaal voorbereiden dat uitlegt wat voor land Korea is en een korte presentatie geven.
(Materiaal dat de belangstelling wekt — zoals Squid Game, Koreaanse drama’s of Thai die als K-popzanger actief zijn — is geschikt.)
In Thailand zijn er ook allerlei beestjes, zoals mieren, hagedissen en motten. Als het veel regent, kan de wifi uitvallen. Maar het is ook een plek waar mensen wonen, en mensen kunnen zich aanpassen, toch?Als je er eenmaal woont, komt er vanzelf een fijne periode waarin je je thuis voelt. Haha
#Hoeveel mijn leven veranderde: 10/10. Perfect.
Door de onrust dat ik een baan moest vinden en geld moest verdienen, was ik de overtuiging even kwijtgeraakt dat ik de wereld beter wilde maken.Maar door aan dit project deel te nemen, ongeacht de vorm of het vakgebied,voelde ik me een stuk lichter, omdat ik besefte dat het genoeg is om gewoon zo te leven dat je een positieve invloed op de wereld hebt.Ook nu leef ik niet met het doel om allerlei nauwkeurig omschreven doelen voor mijn droombaan te bereiken, maarik kan mijn leven benaderen vanuit de gedachte dat ik alles kan doen wat de wereld een betere plek maakt.
#Vergelijking van vóór en na mijn tussenjaar
Zoals ik eerder al zei, was mijn doel om mijn oprechte gevoelens aan de kinderen over te brengen.
Tijdens de bijeenkomst voorafgaand aan het project adviseerde de tussenjaarcoördinator om de lessen niet te strak te plannen.Neem het niet op je met de ambitie: ‘Ik moet een bepaald doel bereiken!’, maar richt je op communiceren met en contact maken met de kinderen.De coördinator stelde voor om de lessen vooral op de kinderen af te stemmen.
Ik volgde dat advies en richtte me op de kinderen. Alles verliep soepeler dan ik had verwacht en door met hen te communiceren en contact te maken,durf ik nu zelfs oogcontact te maken en een kind dat langskomt te begroeten. Haha
#Mijn persoonlijke reisroute, ontdekt tijdens mijn verblijf
Het centrum van Chiang Rai bestaat uit winkelcentra en voetgangersstraten. Het is handig om die plekken apart te plannen. De beroemde Witte en Blauwe tempel van Chiang Rai zijn zeker een bezoek waard; ga met een gids om uitleg te krijgen. Ik vond het heerlijk om alleen door Thailand te reizen.
#Mijn verhaal over mijn tussenjaar
Het begon met het eenvoudige doel: ‘Laten we vrijwilligerswerk in het buitenland gaan doen!’, maar in de wereldzag ik mensen op hun eigen plek hun best doen om de wereld mooier te maken. Dat helpt me nu om me niet langer zo zwaar belast te voelen.
#Bedankt, coördinator van Korean Gap Year!!
Bedankt voor al je advies tijdens het voorbereidende gesprek, enik bedank de coördinator die me hielp oog in oog te staan met een kant van mezelf die ik zelf niet eens kende.
#Mijn tussenjaar is!
Ervaring★★★★★
Leren★★★★
Omgeving★★★★
Veiligheid★★★★★
Vrije tijd ★★★★★
Een nieuwe uitdaging, het begin van groei!
Korea Gap Year begeleidt mevrouw Park Na-hyun op haar reis.
Het vrijwilligerswerk van mevrouw Na-hyun als docent Engels in Chiang Rai, ThailandProject
uitgebreide informatie en verschillende recensies vind je hieronderKlik op de afbeelding hieronder :)
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
