Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Van ‘Kan ik dit?’ naar ‘Ik kan dit.’ #Doorzettingsvermogen om moeilijke momenten te overwinnen #Ik voelde me trots en voldaan.
Na afloop van dit programma was ik echt trots op mezelf. Mijn overtuiging dat je met doorzettingsvermogen en een uitdagende instelling alles kunt bereiken, is daardoor nog sterker geworden. Ik ben het Korea Gap Year-team dankbaar voor het opzetten van dit programma. Als ik de dertig voorbij ben, zou ik graag nog eens een nieuw gapyearprogramma proberen.
-Fietstocht met de Blue Bike op Jeju: met de wind mee, dromen achterna |
Nieuwe uitdaging, nieuwe mensen, een nieuw ik
Voordat ik dertig werd, wilde ik een rondje om het eiland fietsen. Maar twijfels als ‘Kan ik dit wel?’ en ‘Geef ik halverwege op?’ en smoesjes als ‘Ik heb geen tijd, laten we het volgend jaar doen’ hielden me ervan af concrete plannen te maken. Voor ik het wist, had ik mijn militaire dienst afgerond, was ik afgestudeerd en was ik een 29-jarige werknemer geworden.Omdat ik volgend jaar dertig zou worden, besloot ik het dit jaar te doen. En omdat mijn bedrijf toevallig zomervakantie had, begon ik een fietstocht te plannen.Een van mijn collega's wilde hetzelfde, en via die collega deed ik mee aan het programma ‘Blue Bike Sharing’, georganiseerd door Korea Gap Year.
We haalden de fietsen op bij Jeju Airport en begonnen te rijden. De eerste twee uur gingen we vrolijk op weg en riepen we zelfs ‘Woehoe!’... Daarna brandde de zon op ons neer alsof die ons wilde verschroeien, en begonnen mijn benen en billen geleidelijk pijn te doen. Ik kreeg spijt en dacht: ‘O nee, dit was een vergissing.’ Maar mijn collega naast me trapte flink door, dus zei ik tegen mezelf dat ik nog even moest volhouden en fietste ik verder.
We kwamen aan bij het gastenverblijf, aten kip, praatten over de dag, lachten en hadden plezier. De volgende dag ging de helse tocht verder. Het prachtige landschap onderweg bood ons troost, en de korte rustmomenten in de schaduw voelden als een oase in de woestijn.Het gastenverblijf waar we de tweede dag verbleven, was ongeveer een maand eerder geopend. De eigenaar was jong en enthousiast. 's Avonds haalde hij de gasten die aan het uitrusten waren erbij en organiseerde een barbecue. We dronken iets en deelden verhalen over onze reizen en ons leven. Hoewel we volslagen vreemden waren, konden we goed met elkaar opschieten omdat we hetzelfde doel hadden: naar Jeju komen.
De derde dag was eindelijk aangebroken: de laatste dag op de fiets en de langste fietsdag. Omdat het de laatste dag was, waren we moe en werden we onvoorzichtig. Ik kwam zelfs ten val. Er was nog maar zo'n 10 km te gaan. Het deed pijn, maar ik beet op mijn tanden en fietste door. Al snel kwam Jeju Airport in zicht. Toen ik de luchthaven zag, flitsten de herinneringen aan alles wat we hadden meegemaakt door mijn hoofd en rolden er ongemerkt tranen over mijn wangen. De tranen van blijdschap dat we het hadden gehaald, kwamen vanzelf. Mijn collega en ik moedigden elkaar aan omdat we het hadden volgehouden.
Als ik de uitdaging alleen was aangegaan, had ik halverwege misschien echt opgegeven. Dankzij mijn collega die met me meeging, konden we de tocht veilig en zonder grote ongelukken voltooien.Na afloop van dit programmaI was very proud of myself, and my belief that anything can be accomplished with perseverance and a spirit of challenge became even stronger.Ik ben het Korea Gap Year-team dankbaar voor het opzetten van dit programma. Als ik de dertig voorbij ben, zou ik graag nog eens een nieuw gapyearprogramma proberen.
Algemene indruk van het gapyearprogramma waaraan ik heb deelgenomen (hoe het programma was en wat ik ervan vond)
Er zijn veel gapyearprogramma's, maar voor mij betekent een gap year een korte pauze nemen en door uitdagingen iets nieuws over jezelf ontdekken. In die zin leek dit Blue Bike-gapyearprogramma te voldoen aan wat ik vind dat een gap year zou moeten zijn.
Tijdens mijn vakantie van het werk heb ik in plaats van gewoon met vrienden rond te hangen, te drinken en mijn tijd aan zinloze dingen te besteden, met het Blue Bike-programma langs de kustwegen van Jeju gefietst. Ik heb contact gelegd met veel mensen die ik nog nooit eerder had ontmoet en geleerd geduld te hebben: moeilijkheden te doorstaan en te overwinnen.In het begin vroegen mensen om me heen waarom ik midden in de zomer zoiets geks zou doen en zeiden ze dat ik het niet moest doen. Maar ik wilde vóór mijn dertigste het eiland rondfietsen. Dat ik dit programma samen met een collega die er net zo over dacht veilig heb voltooid, is een trotse en onvergetelijke ervaring in mijn leven.Dat zal het waarschijnlijk worden.
Heb je tijdens het programma mensen ontmoet of met anderen gereisd?
Ik besloot samen met een collega aan dit programma deel te nemen, dus die collega was de hele reis bij me. In de loop van vier dagen en drie nachten verbleven we op verschillende plekken in gastenverblijven en brachten we elke dag tijd door met nieuwe mensen die daar logeerden.
Zijn er veranderingen in jezelf geweest als je jezelf vergelijkt van vóór en na deelname aan het gapyearprogramma?
Een volledige ronde om Jeju fietsen — meer dan 200 km midden in de zomer, bij temperaturen boven de 35 °C — is beslist niet gemakkelijk. Maar ik kwam door de moeilijke momenten heen en zette door wanneer ik wilde opgeven. Uiteindelijk slaagde ik erin de tocht af te maken. Ik denk dat er ook in het werkende leven nog moeilijke momenten zullen komen. Als ik die telkens doorsta en overwin, net zoals toen, heb ik er meer vertrouwen in gekregen dat ik uiteindelijk mijn doelen kan bereiken.
Waren er dingen die beter hadden gekund of waar je spijt van had tijdens het gapyearprogramma?
Omdat we in korte tijd op de fiets heel Jeju doorkruisten, konden we veel delen van het eiland niet zien en waren we vooral bezig met fietsen. Het was beter geweest als we meer tijd hadden gehad om onderweg op verschillende plekken te stoppen en die met de fiets te verkennen.
Vertel ons over je persoonlijke reisdagboek of de route die je tijdens het gapyearprogramma hebt afgelegd.
We vertrokken vanaf Jeju International Airport, volgden de kustwegen naar het westen en keerden terug naar Jeju International Airport. We verbleven in gastenverblijven op plaatsen als Hyeopjae, Jungmun en Hadori. Omdat Jeju veel gastenverblijven met goede voorzieningen heeft, hadden we ondanks het hoogseizoen geen bijzondere problemen met het vinden van een overnachtingsplek.
Gedenkwaardige bezienswaardigheden waren onder andere het bijzonder schilderachtigeSeongsan Ilchulbong, het uitzicht op zee bij Seopjikoji 's nachts en de Manjanggul-grot, waar het zo koel was dat het koud aanvoelde.En nog meer.
Na afloop van dit programma was ik echt trots op mezelf. Mijn overtuiging dat je met doorzettingsvermogen en een uitdagende instelling alles kunt bereiken, is daardoor nog sterker geworden. Ik ben het Korea Gap Year-team dankbaar voor het opzetten van dit programma. Als ik de dertig voorbij ben, zou ik graag nog eens een nieuw gapyearprogramma proberen.
-Fietstocht met de Blue Bike op Jeju: met de wind mee, dromen achterna |
Nieuwe uitdaging, nieuwe mensen, een nieuw ik
Voordat ik dertig werd, wilde ik een rondje om het eiland fietsen. Maar twijfels als ‘Kan ik dit wel?’ en ‘Geef ik halverwege op?’ en smoesjes als ‘Ik heb geen tijd, laten we het volgend jaar doen’ hielden me ervan af concrete plannen te maken. Voor ik het wist, had ik mijn militaire dienst afgerond, was ik afgestudeerd en was ik een 29-jarige werknemer geworden.Omdat ik volgend jaar dertig zou worden, besloot ik het dit jaar te doen. En omdat mijn bedrijf toevallig zomervakantie had, begon ik een fietstocht te plannen.Een van mijn collega's wilde hetzelfde, en via die collega deed ik mee aan het programma ‘Blue Bike Sharing’, georganiseerd door Korea Gap Year.
We haalden de fietsen op bij Jeju Airport en begonnen te rijden. De eerste twee uur gingen we vrolijk op weg en riepen we zelfs ‘Woehoe!’... Daarna brandde de zon op ons neer alsof die ons wilde verschroeien, en begonnen mijn benen en billen geleidelijk pijn te doen. Ik kreeg spijt en dacht: ‘O nee, dit was een vergissing.’ Maar mijn collega naast me trapte flink door, dus zei ik tegen mezelf dat ik nog even moest volhouden en fietste ik verder.
We kwamen aan bij het gastenverblijf, aten kip, praatten over de dag, lachten en hadden plezier. De volgende dag ging de helse tocht verder. Het prachtige landschap onderweg bood ons troost, en de korte rustmomenten in de schaduw voelden als een oase in de woestijn.Het gastenverblijf waar we de tweede dag verbleven, was ongeveer een maand eerder geopend. De eigenaar was jong en enthousiast. 's Avonds haalde hij de gasten die aan het uitrusten waren erbij en organiseerde een barbecue. We dronken iets en deelden verhalen over onze reizen en ons leven. Hoewel we volslagen vreemden waren, konden we goed met elkaar opschieten omdat we hetzelfde doel hadden: naar Jeju komen.
De derde dag was eindelijk aangebroken: de laatste dag op de fiets en de langste fietsdag. Omdat het de laatste dag was, waren we moe en werden we onvoorzichtig. Ik kwam zelfs ten val. Er was nog maar zo'n 10 km te gaan. Het deed pijn, maar ik beet op mijn tanden en fietste door. Al snel kwam Jeju Airport in zicht. Toen ik de luchthaven zag, flitsten de herinneringen aan alles wat we hadden meegemaakt door mijn hoofd en rolden er ongemerkt tranen over mijn wangen. De tranen van blijdschap dat we het hadden gehaald, kwamen vanzelf. Mijn collega en ik moedigden elkaar aan omdat we het hadden volgehouden.
Als ik de uitdaging alleen was aangegaan, had ik halverwege misschien echt opgegeven. Dankzij mijn collega die met me meeging, konden we de tocht veilig en zonder grote ongelukken voltooien.Na afloop van dit programmaI was very proud of myself, and my belief that anything can be accomplished with perseverance and a spirit of challenge became even stronger.Ik ben het Korea Gap Year-team dankbaar voor het opzetten van dit programma. Als ik de dertig voorbij ben, zou ik graag nog eens een nieuw gapyearprogramma proberen.
Algemene indruk van het gapyearprogramma waaraan ik heb deelgenomen (hoe het programma was en wat ik ervan vond)
Er zijn veel gapyearprogramma's, maar voor mij betekent een gap year een korte pauze nemen en door uitdagingen iets nieuws over jezelf ontdekken. In die zin leek dit Blue Bike-gapyearprogramma te voldoen aan wat ik vind dat een gap year zou moeten zijn.
Tijdens mijn vakantie van het werk heb ik in plaats van gewoon met vrienden rond te hangen, te drinken en mijn tijd aan zinloze dingen te besteden, met het Blue Bike-programma langs de kustwegen van Jeju gefietst. Ik heb contact gelegd met veel mensen die ik nog nooit eerder had ontmoet en geleerd geduld te hebben: moeilijkheden te doorstaan en te overwinnen.In het begin vroegen mensen om me heen waarom ik midden in de zomer zoiets geks zou doen en zeiden ze dat ik het niet moest doen. Maar ik wilde vóór mijn dertigste het eiland rondfietsen. Dat ik dit programma samen met een collega die er net zo over dacht veilig heb voltooid, is een trotse en onvergetelijke ervaring in mijn leven.Dat zal het waarschijnlijk worden.
Heb je tijdens het programma mensen ontmoet of met anderen gereisd?
Ik besloot samen met een collega aan dit programma deel te nemen, dus die collega was de hele reis bij me. In de loop van vier dagen en drie nachten verbleven we op verschillende plekken in gastenverblijven en brachten we elke dag tijd door met nieuwe mensen die daar logeerden.
Zijn er veranderingen in jezelf geweest als je jezelf vergelijkt van vóór en na deelname aan het gapyearprogramma?
Een volledige ronde om Jeju fietsen — meer dan 200 km midden in de zomer, bij temperaturen boven de 35 °C — is beslist niet gemakkelijk. Maar ik kwam door de moeilijke momenten heen en zette door wanneer ik wilde opgeven. Uiteindelijk slaagde ik erin de tocht af te maken. Ik denk dat er ook in het werkende leven nog moeilijke momenten zullen komen. Als ik die telkens doorsta en overwin, net zoals toen, heb ik er meer vertrouwen in gekregen dat ik uiteindelijk mijn doelen kan bereiken.
Waren er dingen die beter hadden gekund of waar je spijt van had tijdens het gapyearprogramma?
Omdat we in korte tijd op de fiets heel Jeju doorkruisten, konden we veel delen van het eiland niet zien en waren we vooral bezig met fietsen. Het was beter geweest als we meer tijd hadden gehad om onderweg op verschillende plekken te stoppen en die met de fiets te verkennen.
Vertel ons over je persoonlijke reisdagboek of de route die je tijdens het gapyearprogramma hebt afgelegd.
We vertrokken vanaf Jeju International Airport, volgden de kustwegen naar het westen en keerden terug naar Jeju International Airport. We verbleven in gastenverblijven op plaatsen als Hyeopjae, Jungmun en Hadori. Omdat Jeju veel gastenverblijven met goede voorzieningen heeft, hadden we ondanks het hoogseizoen geen bijzondere problemen met het vinden van een overnachtingsplek.
Gedenkwaardige bezienswaardigheden waren onder andere het bijzonder schilderachtigeSeongsan Ilchulbong, het uitzicht op zee bij Seopjikoji 's nachts en de Manjanggul-grot, waar het zo koel was dat het koud aanvoelde.En nog meer.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
