Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Zelfontdekking, innerlijke rust #Liefde geven en ontvangen, zelfacceptatie #Een vredig leven, geluk in de natuur
Een kijkje in het natuurlijke leven van Tokushima: een vrijwilliger die voor achtergelaten dieren zorgt
Op zoek naar zelfliefde besloot ik naar Japan te reizen en vrijwilligerswerk te doen.
Door voor zoveel honden bij de organisatie te zorgen, kon ik op een betekenisvolle manier oefenen met liefde geven en ontvangen. Door een rustig leven te leiden en mezelf niet onder druk te zetten om iets te doen, kon ik een beslissing nemen die me echt gelukkig maakte. Dankzij een leven in rust, waarin ik niet werd gedwongen iets te doen, koos ik ervoor om voor mezelf gelukkig te zijn.
Een eenvoudig leven als vrijwilliger in de natuur: zorgen voor achtergelaten dieren in Tokushima, Japan.
Hallo, ik ben Baek Ju Yeon, een 30-jarige vrouw die besloot een sabbatical van drie maanden te nemen om te leren van mezelf te houden.
Ik hoopte dat ik volledig van mezelf zou kunnen houden, ook van die kanten die ik tot het einde toe moeilijk kon accepteren. Nadat ik had vastgesteld dat een sabbatical nemen voor mij de juiste keuze was, zocht ik lang en zorgvuldig op de website van Korea Gap Year. Onderweg twijfelde ik, en op momenten dacht ik er door onverwachte gebeurtenissen aan om op te geven, maar ik besefte dat ik misschien nooit zou kunnen veranderen als ik het nu niet deed.
Ik zocht naar vrijwilligerswerk met dieren, vooral honden, omdat ik van ze houd. Ik geef ook de voorkeur aan de natuur boven de stad en omdat mijn Engels niet zo goed is, herinnerde ik me dat ik me eerder prettig had gevoeld tijdens een reis in Japan. Daarom koos ik Japan als bestemming. Japan heeft bovendien een leefomgeving die lijkt op die van Korea en beschikt over veel handige voorzieningen, waardoor je er gemakkelijk je weg vindt.
Het doel was om van mezelf te houden en alles op zijn beloop te laten.
Mijn uiteindelijke doel was van mezelf te houden. Ik wilde mezelf de tijd geven om dat te waarderen en mezelf te accepteren zoals ik ben. Het volgende doel was 'niets doen'. Ik wilde mezelf bevrijden van de druk om voortdurend productief te moeten zijn en mezelf de ruimte geven om te ontdekken wat ik echt wilde doen, terwijl ik elk moment zo gelukkig mogelijk beleefde.
Ik wilde mijn liefde voor de honden uiten en met hen delen.
Tussen half tien en half elf 's ochtends kwam de vertegenwoordiger van de organisatie me ophalen en gingen we samen naar de locatie. Bij aankomst was de eerste taak om het eten voor de honden klaar te maken. 's Ochtends liet ik de honden op de eerste verdieping uit en na de lunch liet ik de honden op de andere verdieping uit. Nadat iedereen een wandeling had gemaakt, zette ik het afval buiten en maakte ik het eten voor de volgende dag klaar.
Tijd doorbrengen met de honden gaf me de kans om te oefenen met liefde geven en ontvangen. Elke hond had andere voorkeuren, bijvoorbeeld wat betreft de manier waarop hij graag werd uitgelaten of de dingen die hij leuk vond. Afhankelijk van hun karakter hadden sommige honden een zachte, geduldige benadering nodig, terwijl andere weer heel anders waren. Op regenachtige dagen wilden sommige honden niet naar buiten, terwijl andere het leuk vonden om wilde frambozen te verzamelen of salamanders achterna te zitten. Zelfs de lastigste honden werden beloond.
Tijdens mijn sabbatical was ik heel gelukkig!
Omringd zijn door zoveel honden maakte me echt gelukkig.Ik wilde ervaren hoe de opvangcentra voor dieren in Japan georganiseerd zijn, maar door hier vrijwilligerswerk te doen, leerde ik dat opvangcentra voor dieren in Japan behoorlijk goed ontwikkeld zijn. Ik dacht dat Korea beter kon worden in het verwelkomen van buitenlanders en, net als Japan, meer vrijwilligersactiviteiten kon organiseren.
Ik besefte dat ik, hoewel ik van veel dingen genoot, ook veel tijd alleen doorbracht en toch sterk bezig was met hoe anderen mij zagen. Tijdens mijn verblijf in Tokushima kon ik echter echt naar mijn innerlijke stem luisteren, mezelf accepteren zoals ik ben en mijn eigen geluk vooropstellen. Ik vond oprechte rust, waardoor vreugde vanzelf van binnenuit kon ontstaan.Het was bevredigend om een rustig leven te leiden zonder druk of verwachtingen, en het geluk gewoon vrij te laten stromen.
Tokushima heeft altijd indruk op me gemaakt.Daar ontbrak het aan niets: er was gouden zonlicht, groene bergen en velden, kleine huisjes en steegjes. De lucht zat vol onbekende insecten — ik kende hun namen niet, maar vond hun aanwezigheid fascinerend. Ik genoot ervan de speelse honden achterna te zitten die graag ontsnapten. Op zonnige dagen krulde ik me op en viel ik in slaap, terwijl ik voelde hoe de warmte van de zon me helemaal omhulde en me een diep gevoel van rust gaf.
Ik blijf vrijwilligerswerk doen in Korea en zal mijn doel niet vergeten.
Ik zal het doel dat ik voor mijn sabbatical heb gesteld niet uit het oog verliezen, de tijd nemen om van mezelf te houden en de persoon worden die ik wil zijn. Ik zal me blijven ontwikkelen, terwijl ik van het heden geniet en het beste maak van wat ik heb.Voordat ik aan het project begon, voelde ik me verloren, omdat veel moeilijkheden op me drukten en me tot het uiterste dreven. Door deze ervaring leerde ik echter meer innerlijke rust te vinden. Alles komt goed; ik vertrouw erop dat mijn doel op het juiste moment en op de best mogelijke manier zal worden bereikt.
Tips voor vrijwilligerswerk in Tokushima, Japan!
Taal:
Er wordt Japans en Engels gesproken, dus je kunt in het Engels communiceren met andere vrijwilligers.
Accommodatie en maaltijden:
Ik verbleef in een hostel dat door de organisatie werd aangeboden en zorgde zelf voor mijn maaltijden. In de buurt van de accommodatie zijn supermarkten en gemakswinkels, wat erg handig is. Soms organiseerden de andere bewoners van het hostel feestjes met eten uit verschillende landen.
Voorbereiding:
Het is aan te raden een regenjas en schoenen met antislipzolen mee te nemen. Zonnebrandcrème en comfortabele kleding zijn ook handig. Als je iets essentieels vergeet, kun je het gemakkelijk kopen bij supermarkten en winkels zoals Daiso.
Mijn beoordeling van vrijwilligerswerk in Tokushima, Japan!
ERVARING– ★★★★★ - Je doet nieuwe ervaringen op.
LEREN– ★★★★★ - Je doet nieuwe kennis op en ontwikkelt jezelf.
OMGEVING– ★★★★★ - Je woont midden in een prachtige natuur.
VEILIGHEID– ★★★★★ - Je hoeft je geen zorgen te maken over gevaarlijke situaties.
VRIJE TIJD– ★★★★★ - Je hebt genoeg tijd voor jezelf.
Een kijkje in het natuurlijke leven van Tokushima: een vrijwilliger die voor achtergelaten dieren zorgt
Op zoek naar zelfliefde besloot ik naar Japan te reizen en vrijwilligerswerk te doen.
Door voor zoveel honden bij de organisatie te zorgen, kon ik op een betekenisvolle manier oefenen met liefde geven en ontvangen. Door een rustig leven te leiden en mezelf niet onder druk te zetten om iets te doen, kon ik een beslissing nemen die me echt gelukkig maakte. Dankzij een leven in rust, waarin ik niet werd gedwongen iets te doen, koos ik ervoor om voor mezelf gelukkig te zijn.
Een eenvoudig leven als vrijwilliger in de natuur: zorgen voor achtergelaten dieren in Tokushima, Japan.
Hallo, ik ben Baek Ju Yeon, een 30-jarige vrouw die besloot een sabbatical van drie maanden te nemen om te leren van mezelf te houden.
Ik hoopte dat ik volledig van mezelf zou kunnen houden, ook van die kanten die ik tot het einde toe moeilijk kon accepteren. Nadat ik had vastgesteld dat een sabbatical nemen voor mij de juiste keuze was, zocht ik lang en zorgvuldig op de website van Korea Gap Year. Onderweg twijfelde ik, en op momenten dacht ik er door onverwachte gebeurtenissen aan om op te geven, maar ik besefte dat ik misschien nooit zou kunnen veranderen als ik het nu niet deed.
Ik zocht naar vrijwilligerswerk met dieren, vooral honden, omdat ik van ze houd. Ik geef ook de voorkeur aan de natuur boven de stad en omdat mijn Engels niet zo goed is, herinnerde ik me dat ik me eerder prettig had gevoeld tijdens een reis in Japan. Daarom koos ik Japan als bestemming. Japan heeft bovendien een leefomgeving die lijkt op die van Korea en beschikt over veel handige voorzieningen, waardoor je er gemakkelijk je weg vindt.
Het doel was om van mezelf te houden en alles op zijn beloop te laten.
Mijn uiteindelijke doel was van mezelf te houden. Ik wilde mezelf de tijd geven om dat te waarderen en mezelf te accepteren zoals ik ben. Het volgende doel was 'niets doen'. Ik wilde mezelf bevrijden van de druk om voortdurend productief te moeten zijn en mezelf de ruimte geven om te ontdekken wat ik echt wilde doen, terwijl ik elk moment zo gelukkig mogelijk beleefde.
Ik wilde mijn liefde voor de honden uiten en met hen delen.
Tussen half tien en half elf 's ochtends kwam de vertegenwoordiger van de organisatie me ophalen en gingen we samen naar de locatie. Bij aankomst was de eerste taak om het eten voor de honden klaar te maken. 's Ochtends liet ik de honden op de eerste verdieping uit en na de lunch liet ik de honden op de andere verdieping uit. Nadat iedereen een wandeling had gemaakt, zette ik het afval buiten en maakte ik het eten voor de volgende dag klaar.
Tijd doorbrengen met de honden gaf me de kans om te oefenen met liefde geven en ontvangen. Elke hond had andere voorkeuren, bijvoorbeeld wat betreft de manier waarop hij graag werd uitgelaten of de dingen die hij leuk vond. Afhankelijk van hun karakter hadden sommige honden een zachte, geduldige benadering nodig, terwijl andere weer heel anders waren. Op regenachtige dagen wilden sommige honden niet naar buiten, terwijl andere het leuk vonden om wilde frambozen te verzamelen of salamanders achterna te zitten. Zelfs de lastigste honden werden beloond.
Tijdens mijn sabbatical was ik heel gelukkig!
Omringd zijn door zoveel honden maakte me echt gelukkig.Ik wilde ervaren hoe de opvangcentra voor dieren in Japan georganiseerd zijn, maar door hier vrijwilligerswerk te doen, leerde ik dat opvangcentra voor dieren in Japan behoorlijk goed ontwikkeld zijn. Ik dacht dat Korea beter kon worden in het verwelkomen van buitenlanders en, net als Japan, meer vrijwilligersactiviteiten kon organiseren.
Ik besefte dat ik, hoewel ik van veel dingen genoot, ook veel tijd alleen doorbracht en toch sterk bezig was met hoe anderen mij zagen. Tijdens mijn verblijf in Tokushima kon ik echter echt naar mijn innerlijke stem luisteren, mezelf accepteren zoals ik ben en mijn eigen geluk vooropstellen. Ik vond oprechte rust, waardoor vreugde vanzelf van binnenuit kon ontstaan.Het was bevredigend om een rustig leven te leiden zonder druk of verwachtingen, en het geluk gewoon vrij te laten stromen.
Tokushima heeft altijd indruk op me gemaakt.Daar ontbrak het aan niets: er was gouden zonlicht, groene bergen en velden, kleine huisjes en steegjes. De lucht zat vol onbekende insecten — ik kende hun namen niet, maar vond hun aanwezigheid fascinerend. Ik genoot ervan de speelse honden achterna te zitten die graag ontsnapten. Op zonnige dagen krulde ik me op en viel ik in slaap, terwijl ik voelde hoe de warmte van de zon me helemaal omhulde en me een diep gevoel van rust gaf.
Ik blijf vrijwilligerswerk doen in Korea en zal mijn doel niet vergeten.
Ik zal het doel dat ik voor mijn sabbatical heb gesteld niet uit het oog verliezen, de tijd nemen om van mezelf te houden en de persoon worden die ik wil zijn. Ik zal me blijven ontwikkelen, terwijl ik van het heden geniet en het beste maak van wat ik heb.Voordat ik aan het project begon, voelde ik me verloren, omdat veel moeilijkheden op me drukten en me tot het uiterste dreven. Door deze ervaring leerde ik echter meer innerlijke rust te vinden. Alles komt goed; ik vertrouw erop dat mijn doel op het juiste moment en op de best mogelijke manier zal worden bereikt.
Tips voor vrijwilligerswerk in Tokushima, Japan!
Taal:
Er wordt Japans en Engels gesproken, dus je kunt in het Engels communiceren met andere vrijwilligers.
Accommodatie en maaltijden:
Ik verbleef in een hostel dat door de organisatie werd aangeboden en zorgde zelf voor mijn maaltijden. In de buurt van de accommodatie zijn supermarkten en gemakswinkels, wat erg handig is. Soms organiseerden de andere bewoners van het hostel feestjes met eten uit verschillende landen.
Voorbereiding:
Het is aan te raden een regenjas en schoenen met antislipzolen mee te nemen. Zonnebrandcrème en comfortabele kleding zijn ook handig. Als je iets essentieels vergeet, kun je het gemakkelijk kopen bij supermarkten en winkels zoals Daiso.
Mijn beoordeling van vrijwilligerswerk in Tokushima, Japan!
ERVARING– ★★★★★ - Je doet nieuwe ervaringen op.
LEREN– ★★★★★ - Je doet nieuwe kennis op en ontwikkelt jezelf.
OMGEVING– ★★★★★ - Je woont midden in een prachtige natuur.
VEILIGHEID– ★★★★★ - Je hoeft je geen zorgen te maken over gevaarlijke situaties.
VRIJE TIJD– ★★★★★ - Je hebt genoeg tijd voor jezelf.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
