Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Bewustzijn van milieuproblemen en betere zelfbeheersing #Ervaring met vrijwilligerswerk voor het milieu en vriendschappen met uiteenlopende mensen #De plicht om het milieu te beschermen en het belang van relaties
Mijn tussenjaar in de prachtige natuur van IJsland
Hallo, mijn naam is Yu-jin Lee en ik studeer geografie. Ik ben geïnteresseerd in fysische geografie en vind het leuk om landschappen, klimaten en natuurverschijnselen te ervaren en te observeren over de hele wereld.
Ik wilde tijdens mijn vakantie iets doen en helpen. In die tijd kwam ik de website van Korea Gap Year tegen. IJsland was niet mijn eerste keuze, maar ik wilde nieuwe mensen ontmoeten, het milieu beschermen en reizen.
Ik maakte me geen zorgen over een lang verblijf in het buitenland; ik was vooral bezorgd over de volledige verantwoordelijkheid voor mezelf. Het was de eerste keer dat ik naar het buitenland ging en zelf voor alles moest zorgen, zoals mijn bagage en mijn welzijn. Ik besefte hoeveel er thuis in Korea voor me werd gezorgd.
Omdat ik geen ervaring had met het voorbereiden van een reis naar het buitenland, wist ik niet goed wat ik moest doen en maakte ik me zorgen of ik alles goed zou plannen. Gelukkig biedt Korea Gap Year hulp bij allerlei zaken rond het vertrek, zoals vliegtickets, accommodatie voor en na het programma, een reisverzekering en het inpakken van mijn spullen. Zonder hun hulp was ik de weg kwijt geweest, maar dankzij hen leerde ik hoe ik me op mijn vertrek moest voorbereiden. Dankzij hun hulp kan ik voortaan goed alleen reizen, omdat ik veel ervaring heb opgedaan.
Mijn doel was om dingen met eigen ogen te zien en zelf in actie te komen, in plaats van alleen maar te leren over de ernst van milieuproblemen in theorie. Ik droomde ervan iemand te worden die de wereld kon helpen, maar tijdens mijn studie werd ik overweldigd door alle getalenteerde mensen. Ik vroeg me af of ik mijn droom wel kon verwezenlijken. Ik daagde mezelf uit en kreeg meer vertrouwen in mijn eigen doel: het belang van milieubescherming onder de aandacht brengen. Ik keek ernaar uit om samen te leven met mensen uit de hele wereld. Ik ben altijd nieuwsgierig geweest naar verschillende culturen, dus reis ik graag en ontmoet ik graag nieuwe mensen. Het idee om ervaringen met anderen te kunnen delen sprak me erg aan. Ik wilde graag mijn Engels oefenen en omdat ik momenteel Spaans leer, keek ik ernaar uit mezelf uit te dagen en iemand uit een Spaanstalig land te ontmoeten.
Los van de activiteiten tijdens mijn tussenjaar dacht ik dat ik flexibeler kon worden. Vroeger voerde ik elk plan uit, maar omdat dat hier niet lukte, raakte ik erg gestrest. Dit was iets wat ik al een tijd wilde veranderen. Door hier op mezelf naartoe te komen, kon ik dit overwinnen.
Wil je iets bijdragen aan de wereld en IJsland als vrijwilliger ervaren? Neem vandaag contact met ons op voor meer informatie en een adviesgesprek, zodat je tijdens je tussenjaar de best mogelijke ervaring opdoet! Meld je nu aan!
Dagelijkse routine
Activiteiten A en B bestonden uit strand opruimen, afval sorteren, werken in het recyclingcentrum en workshops. Het klinkt misschien vermoeiend, maar er waren voortdurend activiteiten tot aan het avondeten. In werkelijkheid hadden we, als de activiteiten vroeg afgelopen waren, vrije tijd om kunst te maken van afval of kaartspelletjes te spelen. Iedereen had afwisselende taken, zoals maaltijden bereiden, na het eten opruimen en brood bakken. Eens per week was er ook een moment voor de grote schoonmaak, waarbij iedereen een taak kreeg.
In het weekend was ik vrij en kon ik dus uitslapen. Ik ging met vrienden fietsen, maakte binnen kunst van afval, bakte en liftte zelfs met vrienden naar de stad.
De hoeveelheid afval in zee was voor mij erg schokkend. Op de eerste dag dat we het strand opruimden, lagen er zoveel stukjes plastic dat ik ze één voor één opraapte. De kampbegeleider vertelde me dat het geen plastic was, maar zeewier. Als mens kan ik niet eens het verschil zien tussen afval en zeewier. Toen dacht ik dat het voor dieren vast moeilijk is om ze uit elkaar te houden.
Iets anders waar ik versteld van stond, was de natuur. Soms zag ik iemand naar een enorme waterval lopen, of werd ik aangevallen door een noordse stern die zijn nest verdedigde terwijl ik langs de weg liep. Ik dacht: ‘Wauw, wat zijn mensen klein.’ Een kampbegeleider zei: ‘Wij zijn degenen die de natuur zijn binnengedrongen en het leefgebied van de dieren hebben betreden. Daarom moeten we hen respecteren en voorzichtig zijn.’’ Daar had ik nooit eerder over nagedacht, maar door dit project besefte ik eindelijk dat de natuur respecteren geen kwestie is van goede bedoelingen, maar een plicht. Ik ben iemand die graag nieuwe mensen ontmoet en daarom herinner ik me elke ontmoeting. Nadat ik twee weken met hen in dezelfde ruimte had gewoond, was ik erg aan hen gehecht geraakt. Toen we afscheid namen, stonden de tranen bij iedereen in de ogen.
Ik zal mijn leven met mijn Koreaanse kamergenoot, alle kampbegeleiders en vrienden blijven herinneren van over de hele wereld. We hebben allemaal mooie herinneringen gedeeld: van verhalen vertellen tot onze unieke en schattige klopjes, en langskomen op mijn kamer om gezellig samen te zijn. Als ik naar de landen van mijn vrienden reis, wil ik ze zeker weer ontmoeten.
Voordat ik aan het project deelnam, voelde ik me enigszins gedwongen. Ik bleef mezelf vertellen dat ik niet mocht achterblijven en succesvol moest worden, maar na dit project verdwenen die gedachten. In deze grote wereld waren de interesses van mensen belangrijker dan de universiteit. Toen ik niet meer zo dacht, voelde ik me opgelucht. Ik had het gevoel dat ik me aan de regels van mijn samenleving moest houden, maar dankzij het project kreeg ik de moed om te ontdekken hoe ik vrijer kon zijn in de dingen die ik wilde doen. Dit project was een keerpunt in mijn leven.
Ik had geen vrije tijd om IJsland te verkennen, maar ik raad Sundhöll aan, een zwembad in het centrum van Reykjavík. Er zijn binnen- en buitenbaden. Het was een geweldige, ontspannende ervaring; het bubbelbad hielp mijn vermoeidheid te verlichten. Het is bovendien niet duur.
Het was een bijzondere herinnering: ik kon er de uitgestrekte natuur ervaren, oprechte mensen van over de hele wereld ontmoeten en zinvolle activiteiten voor milieubescherming meemaken. Ik voelde en leerde veel terwijl ik dingen ervoer die alleen in IJsland mogelijk zijn. Ik wil in de toekomst meer uiteenlopende verhalen over tussenjaren blijven delen.
Ervaring ★★★★★
Er is prachtige natuur en er zijn veel vrijwilligersactiviteiten en vrijetijdsactiviteiten.
Leren ★★★★★
Vrijwilligerswerk gaf me de kans om stil te staan bij mijn leven en erop terug te kijken.
Omgeving ★★★★★
Wonen in een huis te midden van uitgestrekte natuur en omgaan met verschillende mensen kan een onvergetelijke ervaring zijn.
Veiligheid ★★★★★
Voor de activiteiten kregen we gedetailleerde instructies over voorzorgsmaatregelen en veiligheidsuitrusting.
Vrije tijd ★★★★★
Er is volop vrije tijd en er zijn allerlei activiteiten beschikbaar, zoals kaartspelletjes, bakken en films kijken.
Mijn tussenjaar in de prachtige natuur van IJsland
Hallo, mijn naam is Yu-jin Lee en ik studeer geografie. Ik ben geïnteresseerd in fysische geografie en vind het leuk om landschappen, klimaten en natuurverschijnselen te ervaren en te observeren over de hele wereld.
Ik wilde tijdens mijn vakantie iets doen en helpen. In die tijd kwam ik de website van Korea Gap Year tegen. IJsland was niet mijn eerste keuze, maar ik wilde nieuwe mensen ontmoeten, het milieu beschermen en reizen.
Ik maakte me geen zorgen over een lang verblijf in het buitenland; ik was vooral bezorgd over de volledige verantwoordelijkheid voor mezelf. Het was de eerste keer dat ik naar het buitenland ging en zelf voor alles moest zorgen, zoals mijn bagage en mijn welzijn. Ik besefte hoeveel er thuis in Korea voor me werd gezorgd.
Omdat ik geen ervaring had met het voorbereiden van een reis naar het buitenland, wist ik niet goed wat ik moest doen en maakte ik me zorgen of ik alles goed zou plannen. Gelukkig biedt Korea Gap Year hulp bij allerlei zaken rond het vertrek, zoals vliegtickets, accommodatie voor en na het programma, een reisverzekering en het inpakken van mijn spullen. Zonder hun hulp was ik de weg kwijt geweest, maar dankzij hen leerde ik hoe ik me op mijn vertrek moest voorbereiden. Dankzij hun hulp kan ik voortaan goed alleen reizen, omdat ik veel ervaring heb opgedaan.
Mijn doel was om dingen met eigen ogen te zien en zelf in actie te komen, in plaats van alleen maar te leren over de ernst van milieuproblemen in theorie. Ik droomde ervan iemand te worden die de wereld kon helpen, maar tijdens mijn studie werd ik overweldigd door alle getalenteerde mensen. Ik vroeg me af of ik mijn droom wel kon verwezenlijken. Ik daagde mezelf uit en kreeg meer vertrouwen in mijn eigen doel: het belang van milieubescherming onder de aandacht brengen. Ik keek ernaar uit om samen te leven met mensen uit de hele wereld. Ik ben altijd nieuwsgierig geweest naar verschillende culturen, dus reis ik graag en ontmoet ik graag nieuwe mensen. Het idee om ervaringen met anderen te kunnen delen sprak me erg aan. Ik wilde graag mijn Engels oefenen en omdat ik momenteel Spaans leer, keek ik ernaar uit mezelf uit te dagen en iemand uit een Spaanstalig land te ontmoeten.
Los van de activiteiten tijdens mijn tussenjaar dacht ik dat ik flexibeler kon worden. Vroeger voerde ik elk plan uit, maar omdat dat hier niet lukte, raakte ik erg gestrest. Dit was iets wat ik al een tijd wilde veranderen. Door hier op mezelf naartoe te komen, kon ik dit overwinnen.
Wil je iets bijdragen aan de wereld en IJsland als vrijwilliger ervaren? Neem vandaag contact met ons op voor meer informatie en een adviesgesprek, zodat je tijdens je tussenjaar de best mogelijke ervaring opdoet! Meld je nu aan!
Dagelijkse routine
Activiteiten A en B bestonden uit strand opruimen, afval sorteren, werken in het recyclingcentrum en workshops. Het klinkt misschien vermoeiend, maar er waren voortdurend activiteiten tot aan het avondeten. In werkelijkheid hadden we, als de activiteiten vroeg afgelopen waren, vrije tijd om kunst te maken van afval of kaartspelletjes te spelen. Iedereen had afwisselende taken, zoals maaltijden bereiden, na het eten opruimen en brood bakken. Eens per week was er ook een moment voor de grote schoonmaak, waarbij iedereen een taak kreeg.
In het weekend was ik vrij en kon ik dus uitslapen. Ik ging met vrienden fietsen, maakte binnen kunst van afval, bakte en liftte zelfs met vrienden naar de stad.
De hoeveelheid afval in zee was voor mij erg schokkend. Op de eerste dag dat we het strand opruimden, lagen er zoveel stukjes plastic dat ik ze één voor één opraapte. De kampbegeleider vertelde me dat het geen plastic was, maar zeewier. Als mens kan ik niet eens het verschil zien tussen afval en zeewier. Toen dacht ik dat het voor dieren vast moeilijk is om ze uit elkaar te houden.
Iets anders waar ik versteld van stond, was de natuur. Soms zag ik iemand naar een enorme waterval lopen, of werd ik aangevallen door een noordse stern die zijn nest verdedigde terwijl ik langs de weg liep. Ik dacht: ‘Wauw, wat zijn mensen klein.’ Een kampbegeleider zei: ‘Wij zijn degenen die de natuur zijn binnengedrongen en het leefgebied van de dieren hebben betreden. Daarom moeten we hen respecteren en voorzichtig zijn.’’ Daar had ik nooit eerder over nagedacht, maar door dit project besefte ik eindelijk dat de natuur respecteren geen kwestie is van goede bedoelingen, maar een plicht. Ik ben iemand die graag nieuwe mensen ontmoet en daarom herinner ik me elke ontmoeting. Nadat ik twee weken met hen in dezelfde ruimte had gewoond, was ik erg aan hen gehecht geraakt. Toen we afscheid namen, stonden de tranen bij iedereen in de ogen.
Ik zal mijn leven met mijn Koreaanse kamergenoot, alle kampbegeleiders en vrienden blijven herinneren van over de hele wereld. We hebben allemaal mooie herinneringen gedeeld: van verhalen vertellen tot onze unieke en schattige klopjes, en langskomen op mijn kamer om gezellig samen te zijn. Als ik naar de landen van mijn vrienden reis, wil ik ze zeker weer ontmoeten.
Voordat ik aan het project deelnam, voelde ik me enigszins gedwongen. Ik bleef mezelf vertellen dat ik niet mocht achterblijven en succesvol moest worden, maar na dit project verdwenen die gedachten. In deze grote wereld waren de interesses van mensen belangrijker dan de universiteit. Toen ik niet meer zo dacht, voelde ik me opgelucht. Ik had het gevoel dat ik me aan de regels van mijn samenleving moest houden, maar dankzij het project kreeg ik de moed om te ontdekken hoe ik vrijer kon zijn in de dingen die ik wilde doen. Dit project was een keerpunt in mijn leven.
Ik had geen vrije tijd om IJsland te verkennen, maar ik raad Sundhöll aan, een zwembad in het centrum van Reykjavík. Er zijn binnen- en buitenbaden. Het was een geweldige, ontspannende ervaring; het bubbelbad hielp mijn vermoeidheid te verlichten. Het is bovendien niet duur.
Het was een bijzondere herinnering: ik kon er de uitgestrekte natuur ervaren, oprechte mensen van over de hele wereld ontmoeten en zinvolle activiteiten voor milieubescherming meemaken. Ik voelde en leerde veel terwijl ik dingen ervoer die alleen in IJsland mogelijk zijn. Ik wil in de toekomst meer uiteenlopende verhalen over tussenjaren blijven delen.
Ervaring ★★★★★
Er is prachtige natuur en er zijn veel vrijwilligersactiviteiten en vrijetijdsactiviteiten.
Leren ★★★★★
Vrijwilligerswerk gaf me de kans om stil te staan bij mijn leven en erop terug te kijken.
Omgeving ★★★★★
Wonen in een huis te midden van uitgestrekte natuur en omgaan met verschillende mensen kan een onvergetelijke ervaring zijn.
Veiligheid ★★★★★
Voor de activiteiten kregen we gedetailleerde instructies over voorzorgsmaatregelen en veiligheidsuitrusting.
Vrije tijd ★★★★★
Er is volop vrije tijd en er zijn allerlei activiteiten beschikbaar, zoals kaartspelletjes, bakken en films kijken.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
