Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Zelfvertrouwen, veerkracht en probleemoplossend vermogen #Praktijkervaring in de verpleegkunde en persoonlijke groei #Het gevoel dankbaar en geliefd te zijn
|
Elk moment van mijn tussenjaar werd ik door anderen gerespecteerd, en ik leerde hen ook op mijn beurt te respecteren😀
Medische vrijwilligerswerk in Phnom Penh, Cambodja, waarbij je kinderen behandelt en waaraan iedereen kan deelnemen Recensie door Kim *Soo, deelnemer aan Korea GapYear |
# Hallo. Ik ben een universiteitsstudent die heeft deelgenomen aan medische vrijwilligersactiviteiten in Phnom Penh, Cambodja.
Hallo. Gedurende één maand, van juni tot juli, nam ik deel aan het
medische vrijwilligersprogramma in Phnom Penh, Cambodja, waarbij je kinderen behandelt en waaraan iedereen kan deelnemen. Momenteel studeer ik verpleegkunde.
Tegen de tijd dat ik in mijn derde studiejaar zat, was ik uitgeput door de colleges en praktijktrainingen.
Omdat ik graag ergens heen wilde, zocht ik zomaar naar activiteiten in het buitenland,
en het idee om in het buitenland mijn eigen tijd te hebben sprak me aan.
Daarom besloot ik me aan te melden voor een medisch vrijwilligersprogramma in Cambodja.😀
* Voor Kim O-su, die tijdens zijn tussenjaar rustig aan wilde doen, werden persoonlijke 1-op-1-opdrachten aangeboden, zodat deelnemers zich volledig konden richten op de activiteiten die ze wilden doen en echt van hun tussenjaar konden genieten.
# Ik kon vrienden maken uit allerlei landen.
Vrienden maken uit verschillende landen was waar ik het meest naar uitkeek voordat ik aan het medische vrijwilligersprogramma in Cambodja begon.
Ik heb behoorlijk veel naar het buitenland gereisd, maar de kans om buitenlandse vrienden te maken is zeldzaam.
Tijdens dit tussenjaar kon ik echter vrienden maken uit allerlei landen!
Ik ontmoette mensen uit Duitsland, Australië, Frankrijk, Spanje, India en nog veel meer landen,
en kon hun culturen direct en indirect ervaren, terwijl ik ook de Koreaanse cultuur met hen deelde.
Dankzij dit tussenjaar heb ik waardevolle contacten opgedaan.🫶🏻
# Ik kon als verpleegkundige werken, niet alleen als stagiair.
.jpg)
Meteen nadat ik mijn eerste semester van het derde studiejaar had afgerond, nam ik deel aan vrijwilligerswerk in de medische zorg in Cambodja. Daardoor merkte ik het verschil tussen ziekenhuizen in Korea en Cambodja.
Ik dacht dat ik op een goede stageplek veel had geleerd vergeleken met mijn studiegenoten in Korea, maar het lokale ziekenhuis was nog beter en ik kon er veel meer ervaring opdoen :)
In het Cambodjaanse ziekenhuis konden zelfs stagiairs als verpleegkundige werken, recepten lezen en medicijnen toedienen.
Ik weet nog dat ik trilde bij de gedachte dat ik op de eerste dag zou horen: ‘Kun je de patiënt in bed 1 een intramusculaire injectie geven?’
Toen de verpleegkundige me zo zag, zei ze: ‘Heb je dit nog nooit gedaan? Geen zorgen. Ik help je.’
Het was de eerste keer dat ik een intramusculaire injectie gaf, iets wat ik tot dan toe alleen in theorie had geleerd.
Bovendien waren de patiënten en hun begeleiders dankbaar voor alle medische medewerkers en werkten ze mee aan alle medische handelingen.
Toen het me vier keer achter elkaar niet lukte om bloed af te nemen en ik bang was dat de begeleider boos zou worden, bood een patiënt me in plaats van boos te worden zijn andere arm en been aan en zei dat het niet erg was.
Hun dankbaarheid gaf me moed. Toen ik het opnieuw probeerde, lukte het meteen. Net toen ik mijn excuses wilde aanbieden, schoten de tranen in de ogen van de begeleider en stopte die wat zakgeld in mijn handen terwijl die me bedankte. Dat moment staat me nog helder voor de geest.
Eigenlijk had ik hen moeten bedanken, maar op dat moment hielden ze mijn hand stevig vast en riepen ze: ‘upkkun upkkun’ (goed gedaan).
Ik geloof dat deze ervaring me zal steunen in moeilijke tijden wanneer ik later verpleegkundige word.✨
# Ik voelde de liefde van mijn begeleiders, die voor me zorgden als voor hun jongste dochter.
Vier weken lang verzorgde ik patiënten voor en na hun operatie op de SICU-afdeling.
Ik deed er zoveel verschillende ervaringen op dat ik me geen enkele handeling kan herinneren die ik op die afdeling niet heb uitgevoerd.
De eerste week voelde ik me ontmoedigd omdat er meer mislukte dan lukte. Toen moedigde een verpleegkundige me met een vertaalapparaat aan en zei: ‘Je bent toch niet bang voor bloed? Of wel?’ Die woorden gaven me enorm veel kracht.
Ook alle andere begeleiders moedigden me aan en zeiden dat de pogingen zelf waardevolle ervaringen waren, ongeacht of ze slaagden.
Wanneer iets lukte, applaudisseerden ze allemaal en prezen ze me uitbundig.
Ze behandelden me allemaal hartelijk en zorgden voor een sfeer waarin ik, als oudste dochter, me voor het eerst in mijn leven als de jongste dochter voelde!
Wanneer ik 's ochtends op mijn werk aankwam, zeiden de begeleiders hartelijk: ‘Buiten is het erg warm. Heb je ontbeten? Neem even pauze voordat je aan het werk gaat!’ Ondertussen zetten ze de airco aan, die uit had gestaan, en stelden ze me allerlei vragen.
Ik voelde zoveel liefde van hen.
Ik heb ontdekt dat ik alles kan proberen en bereiken!
Het is me gelukt om het zo goed te doen, zelfs in een vreemd land waar ik niemand kende.
Ik ben gaan inzien dat ik in de toekomst alles kan proberen en tot een goed einde kan brengen.
Dankzij de moed en ervaringen die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan, kon ik zien hoe ik groeide,
en merkte ik dat zelfs moeilijke taken lukken als ik blijf proberen.
Dit inzicht, opgedaan door mijn eigen ervaringen, zal ik volgens mij nog lang onthouden en in gedachten houden!✌🏻
# Hoe ziet een dag vrijwilligerswerk in de medische zorg in Phnom Penh, Cambodja eruit?
Je moet je uiterlijk om 8.00 uur in het ziekenhuis melden.
Voordat ik naar mijn werk ging, ontbeet ik vaak in een restaurant of sliep ik nog wat langer.
Vlak bij mijn accommodatie staat naast een supermarkt een klein koffiehuisje dat Lucky Express heet. Daar kocht ik een kop koffie
en nam ik een tuktuk; dat werd mijn vaste routine.😀
Hoewel er stond dat je je om 8.00 uur moest melden, kon je afhankelijk van hoe je je voelde iets later komen.
Als ik laat kwam, bleef ik gewoon langer in het ziekenhuis!
Van 12.00 tot 14.00 uur is het lunchtijd.
In het begin vond ik het vreemd dat de lunchpauze langer was dan in Korea, maar om ervoor te zorgen dat ik niet alleen was,
namen alle medewerkers van het ziekenhuis om de beurt de tijd om bij me te zijn!
Na een werkdag tot 16.00 uur is het tijd om naar huis te gaan.
Als je wilt, kun je na 16.00 uur vrij deelnemen aan activiteiten.
Alle plannen na het werk waren flexibel!
Daarnaast kun je een of twee vrije dagen opnemen als je van plan bent naar nabijgelegen plaatsen te reizen, zoals Siem Reap of Sihanoukville.
# Mijn ervaring met vrijwilligerswerk tijdens mijn tussenjaar in Phnom Penh, Cambodja!
Ervaring ★★★★★
Als student verpleegkunde vind ik het een waardevolle ervaring dat ik alles wat ik in theorie heb geleerd in de praktijk kan toepassen.
Leren ★★★★★
Ik heb veel theoretische kennis opgedaan en praktische vaardigheden in mijn vakgebied ontwikkeld.
Bovendien bood het wonen in een nieuwe omgeving en het contact met mensen van verschillende nationaliteiten veel mogelijkheden om door uiteenlopende ervaringen te leren.
Omgeving ★★★★★
Hoewel het niet erg comfortabel was, kon ik me prima redden, ook al geef ik de voorkeur aan schone omgevingen en kan ik doorgaans slecht tegen slechte omstandigheden! Het was niet helemaal schoon of perfect, maar ook niet onverdraaglijk. Niet alleen de accommodatie, maar ook het ziekenhuis en verschillende lokale plekken waren goed onderhouden en lieten een aanzienlijke ontwikkeling zien.
Veiligheid ★★★★★
Na 20.00 uur lijkt het een beetje gevaarlijk om alleen te lopen. Ik zag vaak dat deelnemers om me heen werden bestolen door zakkenrollers.
Maar als je voorzichtig bent, zou er niets aan de hand moeten zijn. Bovendien is er volop lokale ondersteuning om de veiligheid van deelnemers te waarborgen.
Vrije tijd ★★★★
Er zijn volop leuke activiteiten in Phnom Penh en de omgeving. Vooral met de vele historische plekken, zoals Angkor Wat, lijkt het een geweldige bestemming om je vrije tijd zinvol door te brengen. De lokale markten zijn goed ontwikkeld en ook de toeristische attracties zijn relatief goed uitgerust, dus ik was erg tevreden over de mogelijkheden voor mijn vrije tijd. Het ziekenhuis hield ook rekening met onze vrije tijd, waardoor we onze ervaringen in alle rust konden beleven.
|
Elk moment van mijn tussenjaar werd ik door anderen gerespecteerd, en ik leerde hen ook op mijn beurt te respecteren😀
Medische vrijwilligerswerk in Phnom Penh, Cambodja, waarbij je kinderen behandelt en waaraan iedereen kan deelnemen Recensie door Kim *Soo, deelnemer aan Korea GapYear |
# Hallo. Ik ben een universiteitsstudent die heeft deelgenomen aan medische vrijwilligersactiviteiten in Phnom Penh, Cambodja.
Hallo. Gedurende één maand, van juni tot juli, nam ik deel aan het
medische vrijwilligersprogramma in Phnom Penh, Cambodja, waarbij je kinderen behandelt en waaraan iedereen kan deelnemen. Momenteel studeer ik verpleegkunde.
Tegen de tijd dat ik in mijn derde studiejaar zat, was ik uitgeput door de colleges en praktijktrainingen.
Omdat ik graag ergens heen wilde, zocht ik zomaar naar activiteiten in het buitenland,
en het idee om in het buitenland mijn eigen tijd te hebben sprak me aan.
Daarom besloot ik me aan te melden voor een medisch vrijwilligersprogramma in Cambodja.😀
* Voor Kim O-su, die tijdens zijn tussenjaar rustig aan wilde doen, werden persoonlijke 1-op-1-opdrachten aangeboden, zodat deelnemers zich volledig konden richten op de activiteiten die ze wilden doen en echt van hun tussenjaar konden genieten.
# Ik kon vrienden maken uit allerlei landen.
Vrienden maken uit verschillende landen was waar ik het meest naar uitkeek voordat ik aan het medische vrijwilligersprogramma in Cambodja begon.
Ik heb behoorlijk veel naar het buitenland gereisd, maar de kans om buitenlandse vrienden te maken is zeldzaam.
Tijdens dit tussenjaar kon ik echter vrienden maken uit allerlei landen!
Ik ontmoette mensen uit Duitsland, Australië, Frankrijk, Spanje, India en nog veel meer landen,
en kon hun culturen direct en indirect ervaren, terwijl ik ook de Koreaanse cultuur met hen deelde.
Dankzij dit tussenjaar heb ik waardevolle contacten opgedaan.🫶🏻
# Ik kon als verpleegkundige werken, niet alleen als stagiair.
Meteen nadat ik mijn eerste semester van het derde studiejaar had afgerond, nam ik deel aan vrijwilligerswerk in de medische zorg in Cambodja. Daardoor merkte ik het verschil tussen ziekenhuizen in Korea en Cambodja.
Ik dacht dat ik op een goede stageplek veel had geleerd vergeleken met mijn studiegenoten in Korea, maar het lokale ziekenhuis was nog beter en ik kon er veel meer ervaring opdoen :)
In het Cambodjaanse ziekenhuis konden zelfs stagiairs als verpleegkundige werken, recepten lezen en medicijnen toedienen.
Ik weet nog dat ik trilde bij de gedachte dat ik op de eerste dag zou horen: ‘Kun je de patiënt in bed 1 een intramusculaire injectie geven?’
Toen de verpleegkundige me zo zag, zei ze: ‘Heb je dit nog nooit gedaan? Geen zorgen. Ik help je.’
Het was de eerste keer dat ik een intramusculaire injectie gaf, iets wat ik tot dan toe alleen in theorie had geleerd.
Bovendien waren de patiënten en hun begeleiders dankbaar voor alle medische medewerkers en werkten ze mee aan alle medische handelingen.
Toen het me vier keer achter elkaar niet lukte om bloed af te nemen en ik bang was dat de begeleider boos zou worden, bood een patiënt me in plaats van boos te worden zijn andere arm en been aan en zei dat het niet erg was.
Hun dankbaarheid gaf me moed. Toen ik het opnieuw probeerde, lukte het meteen. Net toen ik mijn excuses wilde aanbieden, schoten de tranen in de ogen van de begeleider en stopte die wat zakgeld in mijn handen terwijl die me bedankte. Dat moment staat me nog helder voor de geest.
Eigenlijk had ik hen moeten bedanken, maar op dat moment hielden ze mijn hand stevig vast en riepen ze: ‘upkkun upkkun’ (goed gedaan).
Ik geloof dat deze ervaring me zal steunen in moeilijke tijden wanneer ik later verpleegkundige word.✨
# Ik voelde de liefde van mijn begeleiders, die voor me zorgden als voor hun jongste dochter.
Vier weken lang verzorgde ik patiënten voor en na hun operatie op de SICU-afdeling.
Ik deed er zoveel verschillende ervaringen op dat ik me geen enkele handeling kan herinneren die ik op die afdeling niet heb uitgevoerd.
De eerste week voelde ik me ontmoedigd omdat er meer mislukte dan lukte. Toen moedigde een verpleegkundige me met een vertaalapparaat aan en zei: ‘Je bent toch niet bang voor bloed? Of wel?’ Die woorden gaven me enorm veel kracht.
Ook alle andere begeleiders moedigden me aan en zeiden dat de pogingen zelf waardevolle ervaringen waren, ongeacht of ze slaagden.
Wanneer iets lukte, applaudisseerden ze allemaal en prezen ze me uitbundig.
Ze behandelden me allemaal hartelijk en zorgden voor een sfeer waarin ik, als oudste dochter, me voor het eerst in mijn leven als de jongste dochter voelde!
Wanneer ik 's ochtends op mijn werk aankwam, zeiden de begeleiders hartelijk: ‘Buiten is het erg warm. Heb je ontbeten? Neem even pauze voordat je aan het werk gaat!’ Ondertussen zetten ze de airco aan, die uit had gestaan, en stelden ze me allerlei vragen.
Ik voelde zoveel liefde van hen.
Ik heb ontdekt dat ik alles kan proberen en bereiken!
Het is me gelukt om het zo goed te doen, zelfs in een vreemd land waar ik niemand kende.
Ik ben gaan inzien dat ik in de toekomst alles kan proberen en tot een goed einde kan brengen.
Dankzij de moed en ervaringen die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan, kon ik zien hoe ik groeide,
en merkte ik dat zelfs moeilijke taken lukken als ik blijf proberen.
Dit inzicht, opgedaan door mijn eigen ervaringen, zal ik volgens mij nog lang onthouden en in gedachten houden!✌🏻
# Hoe ziet een dag vrijwilligerswerk in de medische zorg in Phnom Penh, Cambodja eruit?
Je moet je uiterlijk om 8.00 uur in het ziekenhuis melden.
Voordat ik naar mijn werk ging, ontbeet ik vaak in een restaurant of sliep ik nog wat langer.
Vlak bij mijn accommodatie staat naast een supermarkt een klein koffiehuisje dat Lucky Express heet. Daar kocht ik een kop koffie
en nam ik een tuktuk; dat werd mijn vaste routine.😀
Hoewel er stond dat je je om 8.00 uur moest melden, kon je afhankelijk van hoe je je voelde iets later komen.
Als ik laat kwam, bleef ik gewoon langer in het ziekenhuis!
Van 12.00 tot 14.00 uur is het lunchtijd.
In het begin vond ik het vreemd dat de lunchpauze langer was dan in Korea, maar om ervoor te zorgen dat ik niet alleen was,
namen alle medewerkers van het ziekenhuis om de beurt de tijd om bij me te zijn!
Na een werkdag tot 16.00 uur is het tijd om naar huis te gaan.
Als je wilt, kun je na 16.00 uur vrij deelnemen aan activiteiten.
Alle plannen na het werk waren flexibel!
Daarnaast kun je een of twee vrije dagen opnemen als je van plan bent naar nabijgelegen plaatsen te reizen, zoals Siem Reap of Sihanoukville.
# Mijn ervaring met vrijwilligerswerk tijdens mijn tussenjaar in Phnom Penh, Cambodja!
Ervaring ★★★★★
Als student verpleegkunde vind ik het een waardevolle ervaring dat ik alles wat ik in theorie heb geleerd in de praktijk kan toepassen.
Leren ★★★★★
Ik heb veel theoretische kennis opgedaan en praktische vaardigheden in mijn vakgebied ontwikkeld.
Bovendien bood het wonen in een nieuwe omgeving en het contact met mensen van verschillende nationaliteiten veel mogelijkheden om door uiteenlopende ervaringen te leren.
Omgeving ★★★★★
Hoewel het niet erg comfortabel was, kon ik me prima redden, ook al geef ik de voorkeur aan schone omgevingen en kan ik doorgaans slecht tegen slechte omstandigheden! Het was niet helemaal schoon of perfect, maar ook niet onverdraaglijk. Niet alleen de accommodatie, maar ook het ziekenhuis en verschillende lokale plekken waren goed onderhouden en lieten een aanzienlijke ontwikkeling zien.
Veiligheid ★★★★★
Na 20.00 uur lijkt het een beetje gevaarlijk om alleen te lopen. Ik zag vaak dat deelnemers om me heen werden bestolen door zakkenrollers.
Maar als je voorzichtig bent, zou er niets aan de hand moeten zijn. Bovendien is er volop lokale ondersteuning om de veiligheid van deelnemers te waarborgen.
Vrije tijd ★★★★
Er zijn volop leuke activiteiten in Phnom Penh en de omgeving. Vooral met de vele historische plekken, zoals Angkor Wat, lijkt het een geweldige bestemming om je vrije tijd zinvol door te brengen. De lokale markten zijn goed ontwikkeld en ook de toeristische attracties zijn relatief goed uitgerust, dus ik was erg tevreden over de mogelijkheden voor mijn vrije tijd. Het ziekenhuis hield ook rekening met onze vrije tijd, waardoor we onze ervaringen in alle rust konden beleven.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
