Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik ben een moediger persoon geworden #Medische ervaring in het buitenland en waardevolle contacten #Trots dat ik het zelf heb gedaan
|
Ik wilde mijn eigen weg vinden zonder op familie of vrienden te vertrouwen, en voordat ik officieel begon met de voorbereidingen op mijn afstuderen en het zoeken naar een baan, leek het me geweldig om de gezondheidszorg in een ander land zelf te ervaren. Ik heb het gevoel dat ik moediger ben geworden dan vóór mijn deelname, en deze ervaring zal voortaan een belangrijke drijfveer in mijn leven zijn.
Medisch vrijwilligerswerk: liefde delen in Ho Chi Minh, Vietnam Ervaringsverhaal van Korea GapYear-deelnemer Shin Geum-ha |
# Ik ben een verpleegkundestudent en deed vrijwilligerswerk in de medische sector in Ho Chi Minh, Vietnam!
Hallo, ik zit momenteel in het laatste jaar van de opleiding Verpleegkunde :)
Tijdens mijn vakantie deed ik mee aan een medisch vrijwilligersproject in Ho Chi Minh, Vietnam!
Ik droomde er altijd al van om vrijwilligerswerk in het buitenland te doen, vooral op het gebied van internationale medische hulp.
Voordat ik afstudeerde en serieus met mijn sollicitatievoorbereidingen begon, wilde ik de gezondheidszorg in een ander land zelf ervaren.
In plaats van me alleen maar voor te stellen hoe medische hulp in het buitenland zou zijn, wilde ik het zelf meemaken en de uitdagingen aangaan die het leven in het buitenland met zich mee kon brengen.
* Omdat Shin Geum-ha praktijkervaring in de medische zorg wilde opdoen, contact wilde leggen met leeftijdsgenoten in vergelijkbare vakgebieden en zelfstandig een uitdaging in het buitenland wilde aangaan, kreeg die persoonlijke dagelijkse één-op-één-opdrachten. Zo kon die nauw contact leggen met de lokale bevolking en andere buitenlandse vrijwilligers. Ook kreeg die een Gap Year-dagboek om te reflecteren en plannen te maken.
# Ik wilde mijn eigen weg vinden zonder op familie of vrienden te vertrouwen.
Ik wilde voor het eerst iets meemaken zonder op mijn familie of vrienden te steunen.
Vanaf het moment dat ik me aanmeldde, was het mijn doel om het geld dat ik had gespaard te investeren en mijn medische vrijwilligerswerk zelfstandig tot een goed einde te brengen.
Dat was precies wat ik tijdens mijn tussenjaar het liefst wilde veranderen.
Met deze ervaring hoopte ik me op mijn eigen manier aan nieuwe omgevingen te kunnen aanpassen, waar en wanneer dan ook.
Omdat ik me bovendien had aangemeld voor een project dat aansloot bij mijn studie, wilde ik zien welke verschillen er zijn tussen de gezondheidszorg in Vietnam en Korea.
# Ik was zenuwachtig voor de nieuwe uitdaging, maar naarmate het moment naderde, begon ik me er geleidelijk aan aan te passen!
Drie dagen voor vertrek begon ik me een beetje zenuwachtig te voelen.
Toen ik aankwam in Ho Chi Minh, Vietnam, voelde ik veel druk om in het Engels te communiceren,
maar eenmaal daar merkte ik dat ik me geleidelijk kon aanpassen.
Voor vertrek nam ik deel aan een online introductiebijeenkomst voor het tussenjaarprogramma. Tijdens vraag-en-antwoordsessies kreeg ik antwoord op al mijn vragen, zodat ik me goed kon voorbereiden.
Ik richtte me op het doornemen van het materiaal dat Korea Gap Year me via e-mail en mijn persoonlijke pagina had toegestuurd.
Omdat het om een programma voor medisch vrijwilligerswerk ging, pakte ik de benodigde kleding en andere spullen in,
en doordat ik de geldwisseling en mijn vertrek van tevoren regelde, kon ik me beter concentreren. Dat was erg handig.
# De ervaring met medisch vrijwilligerswerk in het buitenland bood me de kans om nieuwe dingen over de gezondheidszorg te leren en vrienden te maken in Vietnam!
Tijdens het tussenjaarproject verbleef ik samen met andere vrijwilligers,
en de fysiotherapeuten, anesthesiologen en artsen in het ziekenhuis begeleidden me op een vriendelijke manier.
Ik werkte ook samen met de coördinatoren van de vrijwilligers, die erg vriendelijk en attent waren.
Het ziekenhuis waar ik vrijwilligerswerk deed, was vooral gespecialiseerd in orthopedie. Er kwamen dus veel patiënten binnen na motor- en auto-ongelukken,
en veel uitgevoerde operaties waren vergelijkbaar, zoals kruisbandoperaties.
Wat me verbaasde, was dat er in Vietnam al veel medische professionals zijn. Studenten die arts, verpleegkundige of fysiotherapeut willen worden,
moeten daarom na hun afstuderen op zoek naar ander werk, bijvoorbeeld door een eigen bedrijf te beginnen. Dat vond ik verrassend en verfrissend.
Ik was ook verbaasd dat veel Vietnamezen veel weten over de Koreaanse cultuur (muziek en series) en over Koreaans eten!
# Ik heb het gevoel dat ik moediger ben geworden dan vóór mijn deelname.
Als ik mezelf vóór en na deelname aan het tussenjaarproject vergelijk, denk ik dat ik moediger ben geworden.
Ik ben echt trots op de dingen die ik zelfstandig heb bereikt, terwijl ik die zelfs in Korea nooit had gedaan.
Ik keek elke dag uit naar alleen vliegen, met mensen omgaan, naar de wasserette gaan en winkelen,
en zelfs Vietnamees eten proberen.
Deze ervaringen zullen me waarschijnlijk enorm motiveren in de rest van mijn leven!
# Hoe ziet een doorsnee dag medisch vrijwilligerswerk in Ho Chi Minh-stad, Vietnam eruit?
Het was fijn dat de vrijwilligers elke maandag contact met elkaar hadden. Ook was het prettig dat we het programma aan onze persoonlijke omstandigheden konden aanpassen.
Toen ik deelnam, zag een doorsnee dag als vrijwilliger er als volgt uit:
6.40 uur Opstaan → 7.00 uur Ontbijt → 7.30 uur Naar het ziekenhuis lopen →
8.00 uur Aankomen in het ziekenhuis en je in de kleedkamer omkleden in operatiekleding → 8:00 ~ 10:30 Medisch vrijwilligerswerk →
10:30 Na het omkleden teruglopen naar de accommodatie → 11:00 ~ 13:30 Lunch en vrije tijd →
13:30 Naar het ziekenhuis lopen → 14:00 Aankomst in het ziekenhuis, operatiekleding aantrekken →
14:00 ~ 15:30 Medisch vrijwilligerswerk → 15:30 Teruglopen naar de accommodatie / daarna vrije tijd
*(Tijdens mijn verblijf daar) In het geval van de operatiekamer gingen we om 10:30 niet terug naar de accommodatie, maar bleven we langer en kochten we eten in een winkel op de begane grond of stelden we de lunch uit. We vertrokken dan rond 12:00 tot 13:00 vanuit het ziekenhuis naar de accommodatie. .
# Mijn tips voor vrijwilligerswerk tijdens een tussenjaar in Ho Chi Minh, Vietnam!
(Taal)
Omdat je meer met andere vrijwilligers zult communiceren, denk ik persoonlijk dat het erg nuttig is om te oefenen met luisteren. Spreken lukt op de een of andere manier wel, haha.
(Accommodatie)
Je kunt het vergelijken met wonen in een slaapzaal. Er zijn kluisjes in de slaapkamers en meestal gebruikt men hetzelfde nummer voor het kluisje en het bed. Toen ik er was, kon je ook een kluisje gebruiken met een ander nummer dan je bed, zolang het maar leeg was. De knop tussen de schakelaar van de airconditioning en die van het licht moet omhoog staan om stroom te hebben. Als je problemen hebt met de voorzieningen of iets wilt navragen, kun je het beste meteen contact opnemen via WhatsApp.
(Maaltijden)
Je kunt ontbijten, lunchen en dineren in de accommodatie of in een restaurant op slechts 5 minuten afstand. Afhankelijk van de situatie kunnen gerechten niet beschikbaar zijn als de ingrediënten op zijn. Je bestelt eten met de restaurantbonnen die je hebt.
(Inpakken)
Het is handig om de checklist van Gap Year te raadplegen en je spullen daarop af te stemmen. Voor de zekerheid had ik een douchefilter en een klamboe meegenomen, maar die heb ik nooit gebruikt. Zelf heb ik gevoelige voeten en krijg ik snel blaren, dus raad ik aan comfortabele schoenen mee te nemen.
# Maak je niet te veel zorgen over de taal; luister gewoon naar alledaagse Engelse gesprekken van moedertaalsprekers!
Voor iedereen die medisch vrijwilligerswerk gaat doen in Ho Chi Minh, Vietnam.
Als je niet zo goed bent in Engels, is het een goed idee om voor vertrek naar alledaagse Engelse gesprekken van moedertaalsprekers te luisteren. Ik raad het aan!
Ik vond het moeilijk om de Engelse zinnen te verstaan die de mensen hier uitspraken,
omdat ze snel spraken en verschillende accenten hadden, afhankelijk van hun nationaliteit.
Vaak deed ik alsof ik het begreep, totdat ik eraan gewend raakte.
Maar zelfs zonder te studeren, zul je ter plekke vaak vertaalapps gebruiken,
en je zult de nuances gaan oppikken, dus je hoeft je geen zorgen te maken!
#Mijn vrijwilligerservaring in Ho Chi Minh, Vietnam!
Ervaring ★★★★★
Ik vond het leuk om de Vietnamese cultuur te leren kennen en contact te hebben met mensen uit andere landen.
Leren ★★★★
Het was interessant om medisch personeel en therapeuten in het ziekenhuis te volgen en te zien wat ze doen.
Omgeving ★★★★
Ik had veel klachten over mijn omgeving, maar een maand in Australië leerde me elke dag zoveel meer te waarderen, waardoor die gedachten helemaal verdwenen.
Veiligheid ★★★★★
De donkere steegjes waren een beetje eng, maar het was eigenlijk prima om met mijn telefoon in de hand rond te lopen, zeker vergeleken met wat ik had verwacht.
Vrije tijd ★★★★★
Zorg dat je daar een massage of spabehandeling neemt. In het weekend of tijdens je vrije tijd kun je ook resorts in de buurt verkennen!
|
Ik wilde mijn eigen weg vinden zonder op familie of vrienden te vertrouwen, en voordat ik officieel begon met de voorbereidingen op mijn afstuderen en het zoeken naar een baan, leek het me geweldig om de gezondheidszorg in een ander land zelf te ervaren. Ik heb het gevoel dat ik moediger ben geworden dan vóór mijn deelname, en deze ervaring zal voortaan een belangrijke drijfveer in mijn leven zijn.
Medisch vrijwilligerswerk: liefde delen in Ho Chi Minh, Vietnam Ervaringsverhaal van Korea GapYear-deelnemer Shin Geum-ha |
# Ik ben een verpleegkundestudent en deed vrijwilligerswerk in de medische sector in Ho Chi Minh, Vietnam!
Hallo, ik zit momenteel in het laatste jaar van de opleiding Verpleegkunde :)
Tijdens mijn vakantie deed ik mee aan een medisch vrijwilligersproject in Ho Chi Minh, Vietnam!
Ik droomde er altijd al van om vrijwilligerswerk in het buitenland te doen, vooral op het gebied van internationale medische hulp.
Voordat ik afstudeerde en serieus met mijn sollicitatievoorbereidingen begon, wilde ik de gezondheidszorg in een ander land zelf ervaren.
In plaats van me alleen maar voor te stellen hoe medische hulp in het buitenland zou zijn, wilde ik het zelf meemaken en de uitdagingen aangaan die het leven in het buitenland met zich mee kon brengen.
* Omdat Shin Geum-ha praktijkervaring in de medische zorg wilde opdoen, contact wilde leggen met leeftijdsgenoten in vergelijkbare vakgebieden en zelfstandig een uitdaging in het buitenland wilde aangaan, kreeg die persoonlijke dagelijkse één-op-één-opdrachten. Zo kon die nauw contact leggen met de lokale bevolking en andere buitenlandse vrijwilligers. Ook kreeg die een Gap Year-dagboek om te reflecteren en plannen te maken.
# Ik wilde mijn eigen weg vinden zonder op familie of vrienden te vertrouwen.
Ik wilde voor het eerst iets meemaken zonder op mijn familie of vrienden te steunen.
Vanaf het moment dat ik me aanmeldde, was het mijn doel om het geld dat ik had gespaard te investeren en mijn medische vrijwilligerswerk zelfstandig tot een goed einde te brengen.
Dat was precies wat ik tijdens mijn tussenjaar het liefst wilde veranderen.
Met deze ervaring hoopte ik me op mijn eigen manier aan nieuwe omgevingen te kunnen aanpassen, waar en wanneer dan ook.
Omdat ik me bovendien had aangemeld voor een project dat aansloot bij mijn studie, wilde ik zien welke verschillen er zijn tussen de gezondheidszorg in Vietnam en Korea.
# Ik was zenuwachtig voor de nieuwe uitdaging, maar naarmate het moment naderde, begon ik me er geleidelijk aan aan te passen!
Drie dagen voor vertrek begon ik me een beetje zenuwachtig te voelen.
Toen ik aankwam in Ho Chi Minh, Vietnam, voelde ik veel druk om in het Engels te communiceren,
maar eenmaal daar merkte ik dat ik me geleidelijk kon aanpassen.
Voor vertrek nam ik deel aan een online introductiebijeenkomst voor het tussenjaarprogramma. Tijdens vraag-en-antwoordsessies kreeg ik antwoord op al mijn vragen, zodat ik me goed kon voorbereiden.
Ik richtte me op het doornemen van het materiaal dat Korea Gap Year me via e-mail en mijn persoonlijke pagina had toegestuurd.
Omdat het om een programma voor medisch vrijwilligerswerk ging, pakte ik de benodigde kleding en andere spullen in,
en doordat ik de geldwisseling en mijn vertrek van tevoren regelde, kon ik me beter concentreren. Dat was erg handig.
# De ervaring met medisch vrijwilligerswerk in het buitenland bood me de kans om nieuwe dingen over de gezondheidszorg te leren en vrienden te maken in Vietnam!
Tijdens het tussenjaarproject verbleef ik samen met andere vrijwilligers,
en de fysiotherapeuten, anesthesiologen en artsen in het ziekenhuis begeleidden me op een vriendelijke manier.
Ik werkte ook samen met de coördinatoren van de vrijwilligers, die erg vriendelijk en attent waren.
Het ziekenhuis waar ik vrijwilligerswerk deed, was vooral gespecialiseerd in orthopedie. Er kwamen dus veel patiënten binnen na motor- en auto-ongelukken,
en veel uitgevoerde operaties waren vergelijkbaar, zoals kruisbandoperaties.
Wat me verbaasde, was dat er in Vietnam al veel medische professionals zijn. Studenten die arts, verpleegkundige of fysiotherapeut willen worden,
moeten daarom na hun afstuderen op zoek naar ander werk, bijvoorbeeld door een eigen bedrijf te beginnen. Dat vond ik verrassend en verfrissend.
Ik was ook verbaasd dat veel Vietnamezen veel weten over de Koreaanse cultuur (muziek en series) en over Koreaans eten!
# Ik heb het gevoel dat ik moediger ben geworden dan vóór mijn deelname.
Als ik mezelf vóór en na deelname aan het tussenjaarproject vergelijk, denk ik dat ik moediger ben geworden.
Ik ben echt trots op de dingen die ik zelfstandig heb bereikt, terwijl ik die zelfs in Korea nooit had gedaan.
Ik keek elke dag uit naar alleen vliegen, met mensen omgaan, naar de wasserette gaan en winkelen,
en zelfs Vietnamees eten proberen.
Deze ervaringen zullen me waarschijnlijk enorm motiveren in de rest van mijn leven!
# Hoe ziet een doorsnee dag medisch vrijwilligerswerk in Ho Chi Minh-stad, Vietnam eruit?
Het was fijn dat de vrijwilligers elke maandag contact met elkaar hadden. Ook was het prettig dat we het programma aan onze persoonlijke omstandigheden konden aanpassen.
Toen ik deelnam, zag een doorsnee dag als vrijwilliger er als volgt uit:
6.40 uur Opstaan → 7.00 uur Ontbijt → 7.30 uur Naar het ziekenhuis lopen →
8.00 uur Aankomen in het ziekenhuis en je in de kleedkamer omkleden in operatiekleding → 8:00 ~ 10:30 Medisch vrijwilligerswerk →
10:30 Na het omkleden teruglopen naar de accommodatie → 11:00 ~ 13:30 Lunch en vrije tijd →
13:30 Naar het ziekenhuis lopen → 14:00 Aankomst in het ziekenhuis, operatiekleding aantrekken →
14:00 ~ 15:30 Medisch vrijwilligerswerk → 15:30 Teruglopen naar de accommodatie / daarna vrije tijd
*(Tijdens mijn verblijf daar) In het geval van de operatiekamer gingen we om 10:30 niet terug naar de accommodatie, maar bleven we langer en kochten we eten in een winkel op de begane grond of stelden we de lunch uit. We vertrokken dan rond 12:00 tot 13:00 vanuit het ziekenhuis naar de accommodatie. .
# Mijn tips voor vrijwilligerswerk tijdens een tussenjaar in Ho Chi Minh, Vietnam!
(Taal)
Omdat je meer met andere vrijwilligers zult communiceren, denk ik persoonlijk dat het erg nuttig is om te oefenen met luisteren. Spreken lukt op de een of andere manier wel, haha.
(Accommodatie)
Je kunt het vergelijken met wonen in een slaapzaal. Er zijn kluisjes in de slaapkamers en meestal gebruikt men hetzelfde nummer voor het kluisje en het bed. Toen ik er was, kon je ook een kluisje gebruiken met een ander nummer dan je bed, zolang het maar leeg was. De knop tussen de schakelaar van de airconditioning en die van het licht moet omhoog staan om stroom te hebben. Als je problemen hebt met de voorzieningen of iets wilt navragen, kun je het beste meteen contact opnemen via WhatsApp.
(Maaltijden)
Je kunt ontbijten, lunchen en dineren in de accommodatie of in een restaurant op slechts 5 minuten afstand. Afhankelijk van de situatie kunnen gerechten niet beschikbaar zijn als de ingrediënten op zijn. Je bestelt eten met de restaurantbonnen die je hebt.
(Inpakken)
Het is handig om de checklist van Gap Year te raadplegen en je spullen daarop af te stemmen. Voor de zekerheid had ik een douchefilter en een klamboe meegenomen, maar die heb ik nooit gebruikt. Zelf heb ik gevoelige voeten en krijg ik snel blaren, dus raad ik aan comfortabele schoenen mee te nemen.
# Maak je niet te veel zorgen over de taal; luister gewoon naar alledaagse Engelse gesprekken van moedertaalsprekers!
Voor iedereen die medisch vrijwilligerswerk gaat doen in Ho Chi Minh, Vietnam.
Als je niet zo goed bent in Engels, is het een goed idee om voor vertrek naar alledaagse Engelse gesprekken van moedertaalsprekers te luisteren. Ik raad het aan!
Ik vond het moeilijk om de Engelse zinnen te verstaan die de mensen hier uitspraken,
omdat ze snel spraken en verschillende accenten hadden, afhankelijk van hun nationaliteit.
Vaak deed ik alsof ik het begreep, totdat ik eraan gewend raakte.
Maar zelfs zonder te studeren, zul je ter plekke vaak vertaalapps gebruiken,
en je zult de nuances gaan oppikken, dus je hoeft je geen zorgen te maken!
#Mijn vrijwilligerservaring in Ho Chi Minh, Vietnam!
Ervaring ★★★★★
Ik vond het leuk om de Vietnamese cultuur te leren kennen en contact te hebben met mensen uit andere landen.
Leren ★★★★
Het was interessant om medisch personeel en therapeuten in het ziekenhuis te volgen en te zien wat ze doen.
Omgeving ★★★★
Ik had veel klachten over mijn omgeving, maar een maand in Australië leerde me elke dag zoveel meer te waarderen, waardoor die gedachten helemaal verdwenen.
Veiligheid ★★★★★
De donkere steegjes waren een beetje eng, maar het was eigenlijk prima om met mijn telefoon in de hand rond te lopen, zeker vergeleken met wat ik had verwacht.
Vrije tijd ★★★★★
Zorg dat je daar een massage of spabehandeling neemt. In het weekend of tijdens je vrije tijd kun je ook resorts in de buurt verkennen!
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
