Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zelfvertrouwen, een regelmatiger dagelijks ritme #Ervaring met dierenbescherming, internationale uitwisseling #Trots dat ik het zelf heb gedaan.
|
Ik kreeg meer zelfvertrouwen doordat ik wist dat ik alles op eigen kracht had gedaan.Wanneer zich uitdagingen voordoen, geloof ik dat ik die goed aankan door aan deze ervaring terug te denken.Ik had vroeger een chaotische dagelijkse routine, maar dankzij deze activiteit kreeg ik een gestructureerder leven, wat mijn lichamelijke en mentale gezondheid heeft verbeterd.
Het eenvoudige, wilde leven van alledag: vrijwilligerswerk voor de zorg van achtergelaten dieren in Tokushima, Japan Een verslag van Park Subin, deelnemer aan Korea GapYear
|
# Hallo. Ik ben een universiteitsstudent die tijdens mijn tussenjaar deelnam aan een vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan.
Hallo. Ik ben een universiteitsstudent die deelnam aan ‘Het eenvoudige, wilde leven van alledag: vrijwilligerswerk voor de zorg van achtergelaten dieren in Tokushima, Japan’
tijdens mijn tussenjaar, gedurende twee weken.
Omdat ik ervan droom dierenverzorger te worden, wilde ik tijdens mijn tussenjaar verschillende activiteiten met dieren ondernemen,
en tijdens mijn zoektocht ontdekte ik het vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan.
Ik wilde altijd al vrijwilligerswerk doen voor dierenwelzijn, dus ik heb me zonder veel aarzeling aangemeld.
Bovendien sprak de kans om in Japan te werken, een land waarin ik altijd al geïnteresseerd was, me erg aan.
* Voor deelnemers die hun zelfvertrouwen en persoonlijke groei wilden versterken,werden dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten aangeboden, gericht op activiteiten die zelfvertrouwen opbouwen en persoonlijke groei bevorderen. Ook kregen deelnemers een Korea GapYear-notitieboek om te reflecteren en plannen te maken.
# Ik wilde het zelfvertrouwen hebben om alles alleen te kunnen doen!
Omdat ik meestal sterk op de mensen om me heen leun, wilde ik op eigen benen staan.
Ik dacht dat ik alles wat er in de toekomst zou gebeuren aankon, als ik me goed kon redden in het buitenland, helemaal alleen.
Ik nam deel aan een vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan, met als doel sterker, volwassener en zelfverzekerder te worden.
Ik bereidde geleidelijk alles voor wat nodig was voor mijn vertrek, zoals een verzekering, met behulp van de bestanden die tijdens het tussenjaar waren verstrekt en door informatie op internet op te zoeken.
Dankzij die voorbereiding ondervond ik ter plaatse geen ongemakken. Ik dacht zelfs dat het misschien beter was om sommige spullen daar te kopen.
# Ik was onder de indruk dat ik zulke fijne mensen met dezelfde idealen ontmoette!
Ik deed mee aan activiteiten met een stel uit Canada en mensen uit Hongkong en Australië. Ze spraken alle vier alleen Engels.
Het waren geweldige mensen die altijd glimlachten, uit zichzelf gesprekken begonnen en vroegen hoe mijn dag was. Dat maakte een blijvende indruk op me.
Als ik opnieuw de kans krijg om deel te nemen aan het vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan, wil ik zeker meer Engels studeren, zodat
ik meer gesprekken kan voeren met buitenlandse vrijwilligers die dezelfde interesses hebben als ik.
# Ik kreeg meer zelfvertrouwen en werd volwassener dan vóór mijn deelname!
Ik kreeg meer zelfvertrouwen doordat ik alles op eigen kracht voor elkaar kreeg.
Ik geloof dat ik, wat er ook gebeurt, het goed aankan als ik aan deze ervaring denk.
Ook was mijn dagelijkse routine vóór mijn deelname helemaal overhoop, maar tijdens het vrijwilligerswerk voor dierenbescherming in Tokushima, Japan,
werd ik lichamelijk en geestelijk gezonder doordat ik een regelmatig dagelijks ritme kreeg.
Daarnaast verbeterde mijn Japans genoeg om eenvoudige gesprekken te voeren, en, terwijl ik mijn hart langzaam openstelde en de honden observeerde die naar me toe kwamen,
werd ik er opnieuw aan herinnerd wat het gevoel van ‘geluk’ inhoudt.
# Een dag uit het leven van een vrijwilliger voor dierenbescherming in Tokushima, Japan
Ik word om 9 uur wakker, was me, maak me klaar en ontbijt voordat ik even uitrust.
Om 10.30 uur, wanneer een medewerker ons komt ophalen, stappen we allemaal in de auto en gaan we naar de locatie. Om 11 uur beginnen we met werken.
Om 12.30 uur neem ik een pauze voor mezelf (je kunt de medewerker gewoon op elk moment laten weten dat je even pauze nodig hebt!).
Na de pauze ga je terug naar de medewerker en is de volgende activiteit het uitlaten van de honden. Daarna wassen we de voerbakken van de honden af en maken we de binnenkennel schoon.
Als al het vrijwilligerswerk erop zit, is het ongeveer 15.30 à 16.00 uur. Nadat we weer in de auto zijn gestapt en terug zijn gereden naar de accommodatie, zijn de officiële activiteiten afgelopen.
Daarna heb ik vrije tijd. Meestal ga ik boodschappen doen bij een buurtwinkel of supermarkt, maak ik het avondeten klaar en rust ik uit.
# Mijn tips voor vrijwilligerswerk voor dierenbescherming in Tokushima, Japan
(Taal)
Ik gebruikte zowel Engels als Japans. Omdat sommige medewerkers moeite kunnen hebben om in het Engels te communiceren, raad ik aan om Japans te leren voordat je gaat!
Ook als je alleen losse woorden gebruikt in plaats van volledige zinnen, zullen ze je begrijpen. Ik hoop dus dat je veel woordenschat uit je hoofd leert.
Omdat alle andere vrijwilligers bovendien uit het buitenland komen, kun je nog meer van de activiteiten genieten als je goed Engels spreekt.
(Accommodatie)
Ik verbleef in accommodatie die door de organisatie werd aangeboden. De gemeenschappelijke ruimtes werden door zowel mannen als vrouwen gedeeld.
Je verblijft met drie katten, dus het is een goed idee om iets mee te nemen waarmee je kattenharen kunt opruimen (zoals een kledingroller).
Je kunt kraanwater drinken; het is schoon. Als je er gevoelig voor bent, raad ik aan flessenwater te kopen bij gemakswinkels.
Omdat de geluidsisolatie bovendien niet geweldig is, raad ik aan oordopjes mee te nemen.
(Maaltijden)
Ik kookte meestal zelf in de accommodatie.
Misschien krijg je trek in Koreaans eten. Daarom raad ik aan om meerdere pakjes ramen, gochujang en andere benodigdheden uit Korea mee te nemen.
In Japan zit er een aparte visgrill in het gasfornuis, dus kocht ik vaak verse zalm in de supermarkt en grilde die. Dat was heerlijk.
(Ingrediënten)
Omdat je de accommodatie met meerdere mensen deelt, is het goed voor de hygiëne om slippers en een drinkbeker mee te nemen. In mijn vrije tijd gebruikte ik mijn iPad veel.
Vergeet de hierboven genoemde kledingroller niet mee te nemen, en als je tijdens het regenseizoen gaat, zijn regenjassen en laarzen onmisbaar!
Vooral laarzen (lange laarzen worden aangeraden) zijn erg handig bij het schoonmaken van de hondenkennel. Neem ze dus zeker mee, ongeacht wanneer je gaat.
Ik raad ook aan om ter plaatse een Suica-kaart (ov-kaart) aan te schaffen.
Je kunt de Suica gebruiken bij gemakswinkels en grote supermarkten. Vooral met een iPhone kun je de kaart registreren. Dat is erg handig, omdat je dan niet met kleingeld hoeft te betalen.
# Ervaar het plezier van taalbarrières overwinnen!
Aan het begin van mijn tussenjaar sprak ik niet goed Japans, dus vond ik het lastig om naar restaurants en cafés te gaan.
Toch voelde ik dat als ik zulke situaties bleef vermijden, dat het doel teniet zou doen van mijn deelname aan de vrijwilligersactiviteit in Tokushima, Japan,
dus verzamelde ik de moed om eropuit te gaan.
Dat was een uitstekende keuze. Het personeel was erg vriendelijk: ze wachtten geduldig en vertelden ons vriendelijk wat we nog niet wisten.
Wees niet bang als je Japans niet zo goed is; probeer beetje bij beetje gesprekken te beginnen met eenvoudige woorden!
Naarmate je Japans beter wordt, zul je meer plezier beleven aan het lokale leven.
# Mijn bijzondere reisroute door Tokushima
Ik raad aan om naar de nabijgelegen Daiso te lopen.
Als je door het steegje in de buurt voor de basisschool loopt, hoor je op verschillende plekken zacht Japans praten en zie je overal Japanse borden, en nog veel meer.
Je hebt echt het gevoel dat je in Japan bent. Dat voelt anders dan wanneer je er alleen als toerist komt.
In het weekend is het leuk om de trein naar station Tokushima te nemen. Er zijn veel restaurants en cafés, dus het is een geweldige plek om tijd door te brengen.
In Japan serveren cafés ook brunch, en de kwaliteit is goed voor de prijs.
Sta op je vrije dagen op zoals gewoonlijk en geniet van een brunch in een café terwijl je het lokale Japanse leven volop ervaart!
# Mijn tussenjaar!
Ervaring ★★★★★
: Het was waardevol om te doen wat ik graag doe in een land waar ik van houd, en ik heb veel hartverwarmende momenten met de honden beleefd.
Leren ★★★★☆
: Ik heb geleerd hoe ik voor een groot aantal honden moet zorgen en veel praktische kennis van het Japans opgedaan.
Omgeving ★★★☆☆
: Voordat ik vertrok, maakte ik me vooral zorgen over vervoer en eten. Gelukkig hadden de gemakswinkels alles wat ik nodig had, dus dat was geen groot probleem.
Als je voor het vervoer je coördinaten van tevoren noteert en ze opzoekt in Google Maps, zul je geen noemenswaardige problemen ondervinden.
Omdat er tijdens het werk geen vaste lunchpauze is, zorgde ik ervoor dat ik voor aanvang van de dag iets kleins at als ontbijt.
Veiligheid ★★★★☆
: Er zijn soms honden die erg sterk zijn. Als je ze niet alleen durft uit te laten, laat het personeel dat dan weten!
Vrije tijd ★★★★☆
: Er is niet veel te doen in de buurt van de activiteitenlocatie. Als je echter de trein naar station Tokushima neemt, zijn er veel restaurants en cafés, waardoor het een leuke bestemming is voor uitstapjes op je vrije dagen.
Ook al zijn Daiso en winkels voor beauty- en boodschappenartikelen niet vlakbij, ze liggen wel op loopafstand, en de routes ernaartoe zijn prachtig en rustig, dus ik liep er vaak naartoe.
Een levendige recensie in videoformaat van deelnemers aan het vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan!
|
Ik kreeg meer zelfvertrouwen doordat ik wist dat ik alles op eigen kracht had gedaan.Wanneer zich uitdagingen voordoen, geloof ik dat ik die goed aankan door aan deze ervaring terug te denken.Ik had vroeger een chaotische dagelijkse routine, maar dankzij deze activiteit kreeg ik een gestructureerder leven, wat mijn lichamelijke en mentale gezondheid heeft verbeterd.
Het eenvoudige, wilde leven van alledag: vrijwilligerswerk voor de zorg van achtergelaten dieren in Tokushima, Japan Een verslag van Park Subin, deelnemer aan Korea GapYear
|
# Hallo. Ik ben een universiteitsstudent die tijdens mijn tussenjaar deelnam aan een vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan.
Hallo. Ik ben een universiteitsstudent die deelnam aan ‘Het eenvoudige, wilde leven van alledag: vrijwilligerswerk voor de zorg van achtergelaten dieren in Tokushima, Japan’
tijdens mijn tussenjaar, gedurende twee weken.
Omdat ik ervan droom dierenverzorger te worden, wilde ik tijdens mijn tussenjaar verschillende activiteiten met dieren ondernemen,
en tijdens mijn zoektocht ontdekte ik het vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan.
Ik wilde altijd al vrijwilligerswerk doen voor dierenwelzijn, dus ik heb me zonder veel aarzeling aangemeld.
Bovendien sprak de kans om in Japan te werken, een land waarin ik altijd al geïnteresseerd was, me erg aan.
* Voor deelnemers die hun zelfvertrouwen en persoonlijke groei wilden versterken,werden dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten aangeboden, gericht op activiteiten die zelfvertrouwen opbouwen en persoonlijke groei bevorderen. Ook kregen deelnemers een Korea GapYear-notitieboek om te reflecteren en plannen te maken.
# Ik wilde het zelfvertrouwen hebben om alles alleen te kunnen doen!
Omdat ik meestal sterk op de mensen om me heen leun, wilde ik op eigen benen staan.
Ik dacht dat ik alles wat er in de toekomst zou gebeuren aankon, als ik me goed kon redden in het buitenland, helemaal alleen.
Ik nam deel aan een vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan, met als doel sterker, volwassener en zelfverzekerder te worden.
Ik bereidde geleidelijk alles voor wat nodig was voor mijn vertrek, zoals een verzekering, met behulp van de bestanden die tijdens het tussenjaar waren verstrekt en door informatie op internet op te zoeken.
Dankzij die voorbereiding ondervond ik ter plaatse geen ongemakken. Ik dacht zelfs dat het misschien beter was om sommige spullen daar te kopen.
# Ik was onder de indruk dat ik zulke fijne mensen met dezelfde idealen ontmoette!
Ik deed mee aan activiteiten met een stel uit Canada en mensen uit Hongkong en Australië. Ze spraken alle vier alleen Engels.
Het waren geweldige mensen die altijd glimlachten, uit zichzelf gesprekken begonnen en vroegen hoe mijn dag was. Dat maakte een blijvende indruk op me.
Als ik opnieuw de kans krijg om deel te nemen aan het vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan, wil ik zeker meer Engels studeren, zodat
ik meer gesprekken kan voeren met buitenlandse vrijwilligers die dezelfde interesses hebben als ik.
# Ik kreeg meer zelfvertrouwen en werd volwassener dan vóór mijn deelname!
Ik kreeg meer zelfvertrouwen doordat ik alles op eigen kracht voor elkaar kreeg.
Ik geloof dat ik, wat er ook gebeurt, het goed aankan als ik aan deze ervaring denk.
Ook was mijn dagelijkse routine vóór mijn deelname helemaal overhoop, maar tijdens het vrijwilligerswerk voor dierenbescherming in Tokushima, Japan,
werd ik lichamelijk en geestelijk gezonder doordat ik een regelmatig dagelijks ritme kreeg.
Daarnaast verbeterde mijn Japans genoeg om eenvoudige gesprekken te voeren, en, terwijl ik mijn hart langzaam openstelde en de honden observeerde die naar me toe kwamen,
werd ik er opnieuw aan herinnerd wat het gevoel van ‘geluk’ inhoudt.
# Een dag uit het leven van een vrijwilliger voor dierenbescherming in Tokushima, Japan
Ik word om 9 uur wakker, was me, maak me klaar en ontbijt voordat ik even uitrust.
Om 10.30 uur, wanneer een medewerker ons komt ophalen, stappen we allemaal in de auto en gaan we naar de locatie. Om 11 uur beginnen we met werken.
Om 12.30 uur neem ik een pauze voor mezelf (je kunt de medewerker gewoon op elk moment laten weten dat je even pauze nodig hebt!).
Na de pauze ga je terug naar de medewerker en is de volgende activiteit het uitlaten van de honden. Daarna wassen we de voerbakken van de honden af en maken we de binnenkennel schoon.
Als al het vrijwilligerswerk erop zit, is het ongeveer 15.30 à 16.00 uur. Nadat we weer in de auto zijn gestapt en terug zijn gereden naar de accommodatie, zijn de officiële activiteiten afgelopen.
Daarna heb ik vrije tijd. Meestal ga ik boodschappen doen bij een buurtwinkel of supermarkt, maak ik het avondeten klaar en rust ik uit.
# Mijn tips voor vrijwilligerswerk voor dierenbescherming in Tokushima, Japan
(Taal)
Ik gebruikte zowel Engels als Japans. Omdat sommige medewerkers moeite kunnen hebben om in het Engels te communiceren, raad ik aan om Japans te leren voordat je gaat!
Ook als je alleen losse woorden gebruikt in plaats van volledige zinnen, zullen ze je begrijpen. Ik hoop dus dat je veel woordenschat uit je hoofd leert.
Omdat alle andere vrijwilligers bovendien uit het buitenland komen, kun je nog meer van de activiteiten genieten als je goed Engels spreekt.
(Accommodatie)
Ik verbleef in accommodatie die door de organisatie werd aangeboden. De gemeenschappelijke ruimtes werden door zowel mannen als vrouwen gedeeld.
Je verblijft met drie katten, dus het is een goed idee om iets mee te nemen waarmee je kattenharen kunt opruimen (zoals een kledingroller).
Je kunt kraanwater drinken; het is schoon. Als je er gevoelig voor bent, raad ik aan flessenwater te kopen bij gemakswinkels.
Omdat de geluidsisolatie bovendien niet geweldig is, raad ik aan oordopjes mee te nemen.
(Maaltijden)
Ik kookte meestal zelf in de accommodatie.
Misschien krijg je trek in Koreaans eten. Daarom raad ik aan om meerdere pakjes ramen, gochujang en andere benodigdheden uit Korea mee te nemen.
In Japan zit er een aparte visgrill in het gasfornuis, dus kocht ik vaak verse zalm in de supermarkt en grilde die. Dat was heerlijk.
(Ingrediënten)
Omdat je de accommodatie met meerdere mensen deelt, is het goed voor de hygiëne om slippers en een drinkbeker mee te nemen. In mijn vrije tijd gebruikte ik mijn iPad veel.
Vergeet de hierboven genoemde kledingroller niet mee te nemen, en als je tijdens het regenseizoen gaat, zijn regenjassen en laarzen onmisbaar!
Vooral laarzen (lange laarzen worden aangeraden) zijn erg handig bij het schoonmaken van de hondenkennel. Neem ze dus zeker mee, ongeacht wanneer je gaat.
Ik raad ook aan om ter plaatse een Suica-kaart (ov-kaart) aan te schaffen.
Je kunt de Suica gebruiken bij gemakswinkels en grote supermarkten. Vooral met een iPhone kun je de kaart registreren. Dat is erg handig, omdat je dan niet met kleingeld hoeft te betalen.
# Ervaar het plezier van taalbarrières overwinnen!
Aan het begin van mijn tussenjaar sprak ik niet goed Japans, dus vond ik het lastig om naar restaurants en cafés te gaan.
Toch voelde ik dat als ik zulke situaties bleef vermijden, dat het doel teniet zou doen van mijn deelname aan de vrijwilligersactiviteit in Tokushima, Japan,
dus verzamelde ik de moed om eropuit te gaan.
Dat was een uitstekende keuze. Het personeel was erg vriendelijk: ze wachtten geduldig en vertelden ons vriendelijk wat we nog niet wisten.
Wees niet bang als je Japans niet zo goed is; probeer beetje bij beetje gesprekken te beginnen met eenvoudige woorden!
Naarmate je Japans beter wordt, zul je meer plezier beleven aan het lokale leven.
# Mijn bijzondere reisroute door Tokushima
Ik raad aan om naar de nabijgelegen Daiso te lopen.
Als je door het steegje in de buurt voor de basisschool loopt, hoor je op verschillende plekken zacht Japans praten en zie je overal Japanse borden, en nog veel meer.
Je hebt echt het gevoel dat je in Japan bent. Dat voelt anders dan wanneer je er alleen als toerist komt.
In het weekend is het leuk om de trein naar station Tokushima te nemen. Er zijn veel restaurants en cafés, dus het is een geweldige plek om tijd door te brengen.
In Japan serveren cafés ook brunch, en de kwaliteit is goed voor de prijs.
Sta op je vrije dagen op zoals gewoonlijk en geniet van een brunch in een café terwijl je het lokale Japanse leven volop ervaart!
# Mijn tussenjaar!
Ervaring ★★★★★
: Het was waardevol om te doen wat ik graag doe in een land waar ik van houd, en ik heb veel hartverwarmende momenten met de honden beleefd.
Leren ★★★★☆
: Ik heb geleerd hoe ik voor een groot aantal honden moet zorgen en veel praktische kennis van het Japans opgedaan.
Omgeving ★★★☆☆
: Voordat ik vertrok, maakte ik me vooral zorgen over vervoer en eten. Gelukkig hadden de gemakswinkels alles wat ik nodig had, dus dat was geen groot probleem.
Als je voor het vervoer je coördinaten van tevoren noteert en ze opzoekt in Google Maps, zul je geen noemenswaardige problemen ondervinden.
Omdat er tijdens het werk geen vaste lunchpauze is, zorgde ik ervoor dat ik voor aanvang van de dag iets kleins at als ontbijt.
Veiligheid ★★★★☆
: Er zijn soms honden die erg sterk zijn. Als je ze niet alleen durft uit te laten, laat het personeel dat dan weten!
Vrije tijd ★★★★☆
: Er is niet veel te doen in de buurt van de activiteitenlocatie. Als je echter de trein naar station Tokushima neemt, zijn er veel restaurants en cafés, waardoor het een leuke bestemming is voor uitstapjes op je vrije dagen.
Ook al zijn Daiso en winkels voor beauty- en boodschappenartikelen niet vlakbij, ze liggen wel op loopafstand, en de routes ernaartoe zijn prachtig en rustig, dus ik liep er vaak naartoe.
Een levendige recensie in videoformaat van deelnemers aan het vrijwilligersprogramma voor dierenbescherming in Tokushima, Japan!
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
