#Zelfliefde, innerlijke rust, streven naar geluk #Ervaring met de zorg voor achtergelaten dieren, zelfreflectie #De voldoening van vrijwilligerswerk en het belang van persoonlijk geluk
Een blik op het wilde leven van Tokushima: vrijwilligerswerk voor de zorg voor achtergelaten dieren
Baek Ju Yeon wilde even ontsnappen aan haar dagelijkse leven en zich op zichzelf richten. Via een-op-eenconsultatie werd besloten dat vrijwilligerswerk in Japan het beste bij haar zou passen en haar tegelijkertijd zou helpen haar doel na te streven. We zorgden ervoor dat de voorbereidingen werden getroffen en haar vragen werden beantwoord, zodat Baek Ju Yeon goed aan haar avontuur in het buitenland kon beginnen. Hier lees je haar terugblik op haar reis van drie maanden tijdens haar tussenjaar. Heb je vragen over welk programma bij jou past? Neem vandaag nog contact met ons op!

Op zoek naar zelfliefde besloot ik naar Japan te gaan om vrijwilligerswerk te doen.
Door voor de vele honden bij de organisatie te zorgen, kon ik op een betekenisvolle manier oefenen met liefde geven én ontvangen.
Een rustig leven leiden zonder mezelf iets op te leggen, hielp me een beslissing te nemen die me echt gelukkig maakte. Dankzij een rustig leven waarin ik niets hoefde te doen, koos ik ervoor om mezelf gelukkig te maken.
Ik besloot een tussenjaar te nemen om te leren van mezelf te houden.

Hallo! Ik ben Baek Ju Yeon, 30 jaar, en ik besloot drie maanden tussenjaar te nemen om van mezelf te leren houden.
Ik hoopte eindelijk van mezelf te kunnen houden, zelfs van de kanten van mezelf die ik tot het allerlaatst niet kon accepteren. Nadat ik had besloten dat een tussenjaar voor mij de juiste keuze was, heb ik lange tijd zorgvuldig rondgekeken op de website van Korea Gap Year. Onderweg twijfelde ik, want soms dacht ik eraan om op te geven vanwege onverwachte uitdagingen. Maar ik besefte dat ik mezelf misschien nooit zou kunnen veranderen als ik het nu niet deed.
Ik zocht naar mogelijkheden om vrijwilligerswerk met dieren te doen, vooral met honden, omdat ik die geweldig vind. Ik houd ook meer van de natuur dan van de stad en omdat mijn Engels niet zo goed is, dacht ik terug aan hoe prettig ik het vond om eerder in Japan te reizen. Zo koos ik Japan als bestemming. Japan heeft bovendien een vergelijkbare leefomgeving als Korea en is goed voorzien van handige voorzieningen, waardoor je er gemakkelijk je weg vindt.
Mijn doel was om van mezelf te houden en mezelf toe te staan niets te doen.

Het uiteindelijke doel was om van mezelf te houden. Ik wilde de tijd nemen om mezelf te waarderen en te accepteren zoals ik ben. Het volgende doel was om ‘niets te doen’. Ik wilde me bevrijden van de druk om voortdurend productief te moeten zijn, zodat ik kon ontdekken wat ik echt wilde doen en elk moment zo gelukkig mogelijk kon koesteren.
Ik wilde mijn liefde voor de dieren tonen en met hen delen.

Tussen 9.30 en 10.30 uur kwam een medewerker van de organisatie me ophalen en gingen we samen naar de locatie. Bij aankomst was de eerste taak het eten voor de honden klaarmaken. ’s Ochtends liet ik de honden van de eerste verdieping uit en na de lunch wandelde ik met de honden van de andere verdieping. Nadat alle honden waren uitgelaten, zette ik het afval buiten en maakte ik het eten voor de volgende dag klaar.
Door tijd door te brengen met de honden op de locatie, oefende ik met liefde geven én ontvangen. Elke hond had andere voorkeuren, bijvoorbeeld hoe die graag uitgelaten werd of wat die leuk vond. Afhankelijk van hun karakter moest ik sommige honden rustig en geduldig benaderen, terwijl andere weer anders waren. Op regenachtige dagen wilden sommige honden niet wandelen, terwijl andere graag wilde frambozen plukten of rondrenden om salamanders te vangen. Ook de honden die lastig deden, kregen een beloning.
Ik was zo gelukkig tijdens mijn tussenjaar!

Ik was heel gelukkig met al die honden om me heen. Ik wilde ervaren hoe de dierenopvang in Japan georganiseerd is, en tijdens mijn vrijwilligerswerk hier ontdekte ik dat de Japanse opvangcentra voor dieren op een behoorlijk hoog niveau staan. Ik dacht dat Korea, net als Japan, meer rekening zou kunnen houden met buitenlanders en vrijwilligerswerk zou kunnen stimuleren.

Ik besefte dat ik van alles genoot, maar ook veel tijd alleen doorbracht en me toch sterk bewust bleef van hoe ik op anderen overkwam. Tijdens mijn verblijf in Tokushima kon ik echter echt naar mijn innerlijke stem luisteren, mezelf accepteren zoals ik ben en mijn eigen geluk vooropstellen. Ik vond een gevoel van oprechte rust, waardoor vreugde vanzelf van binnenuit opkwam. Het was vervullend om een rustig leven te leiden zonder druk of verwachtingen, en het geluk gewoon vrijelijk te laten stromen.

Tokushima was altijd al adembenemend mooi. Het gouden zonlicht, de groene bergen en velden, kleine huisjes en smalle, kronkelende steegjes. De lucht was gevuld met het geluid van onbekende vogels en insecten. Ik kende hun namen niet, maar vond hun aanwezigheid fascinerend. Ik genoot ervan om speels achter honden aan te rennen die graag wegliepen. Op zonnige dagen kroop ik onder een deken en dommelde ik in slaap. Ik voelde me helemaal vervuld door de warmte van de zon, waarvan de energie me een diep gevoel van rust gaf.
Ik blijf vrijwilligerswerk doen in Korea en zal het doel van mijn tussenjaar niet vergeten.

Ik houd het doel van mijn tussenjaar voor ogen, neem de tijd om van mezelf te houden en groei uit tot de persoon die ik wil zijn. Ik blijf me ontwikkelen, terwijl ik het heden omarm en het beste maak van wat ik heb. Voordat ik hieraan begon, voelde ik me verloren. De vele uitdagingen drukten zwaar op me en dreven me tot het uiterste. Door deze ervaring heb ik echter geleerd meer innerlijke rust te vinden. Alles komt goed. Ik vertrouw erop dat mijn doel op het juiste moment en op de best mogelijke manier wordt bereikt.

Taal:
Er wordt voornamelijk Japans en Engels gesproken, dus je kunt in het Engels communiceren met anderen in de accommodatie en tijdens het vrijwilligerswerk.
Accommodatie en maaltijden:
Ik verbleef in een hostel dat door de instelling werd aangeboden en at alleen. Er zijn supermarkten en gemakswinkels in de buurt, dus het is erg praktisch! Soms kwamen de andere hostelbewoners bij elkaar om feestjes te organiseren met eten uit verschillende landen als thema.
Voorbereidingen:
Een regenjas en schoenen met antislipzolen zijn aan te raden. Die komen goed van pas tijdens het vrijwilligerswerk, net als zonnebrandcrème en comfortabele kleding. In de buurt zijn supermarkten en drogisterijen zoals Daiso. Ben je basisbenodigdheden vergeten, dan kun je die ter plaatse kopen!

Mijn terugblik op vrijwilligerswerk in Tokushima, Japan!
ERVARING - ★★★★★ - Je doet nieuwe ervaringen op.
LEREN - ★★★★★ - Je doet kennis op in nieuwe vakgebieden en groeit.
OMGEVING - ★★★★★ - Je kunt wonen in een prachtige omgeving, midden in de natuur.
VEILIGHEID - ★★★★★ - Je hoeft je geen zorgen te maken over gevaarlijke situaties.
VRIJE TIJD - ★★★★★ - Je hebt genoeg tijd voor jezelf.
Een blik op het wilde leven van Tokushima: vrijwilligerswerk voor de zorg voor achtergelaten dieren
Baek Ju Yeon wilde even ontsnappen aan haar dagelijkse leven en zich op zichzelf richten. Via een-op-eenconsultatie werd besloten dat vrijwilligerswerk in Japan het beste bij haar zou passen en haar tegelijkertijd zou helpen haar doel na te streven. We zorgden ervoor dat de voorbereidingen werden getroffen en haar vragen werden beantwoord, zodat Baek Ju Yeon goed aan haar avontuur in het buitenland kon beginnen. Hier lees je haar terugblik op haar reis van drie maanden tijdens haar tussenjaar. Heb je vragen over welk programma bij jou past? Neem vandaag nog contact met ons op!

Op zoek naar zelfliefde besloot ik naar Japan te gaan om vrijwilligerswerk te doen.
Door voor de vele honden bij de organisatie te zorgen, kon ik op een betekenisvolle manier oefenen met liefde geven én ontvangen.
Een rustig leven leiden zonder mezelf iets op te leggen, hielp me een beslissing te nemen die me echt gelukkig maakte. Dankzij een rustig leven waarin ik niets hoefde te doen, koos ik ervoor om mezelf gelukkig te maken.
Ik besloot een tussenjaar te nemen om te leren van mezelf te houden.

Hallo! Ik ben Baek Ju Yeon, 30 jaar, en ik besloot drie maanden tussenjaar te nemen om van mezelf te leren houden.
Ik hoopte eindelijk van mezelf te kunnen houden, zelfs van de kanten van mezelf die ik tot het allerlaatst niet kon accepteren. Nadat ik had besloten dat een tussenjaar voor mij de juiste keuze was, heb ik lange tijd zorgvuldig rondgekeken op de website van Korea Gap Year. Onderweg twijfelde ik, want soms dacht ik eraan om op te geven vanwege onverwachte uitdagingen. Maar ik besefte dat ik mezelf misschien nooit zou kunnen veranderen als ik het nu niet deed.
Ik zocht naar mogelijkheden om vrijwilligerswerk met dieren te doen, vooral met honden, omdat ik die geweldig vind. Ik houd ook meer van de natuur dan van de stad en omdat mijn Engels niet zo goed is, dacht ik terug aan hoe prettig ik het vond om eerder in Japan te reizen. Zo koos ik Japan als bestemming. Japan heeft bovendien een vergelijkbare leefomgeving als Korea en is goed voorzien van handige voorzieningen, waardoor je er gemakkelijk je weg vindt.
Mijn doel was om van mezelf te houden en mezelf toe te staan niets te doen.

Het uiteindelijke doel was om van mezelf te houden. Ik wilde de tijd nemen om mezelf te waarderen en te accepteren zoals ik ben. Het volgende doel was om ‘niets te doen’. Ik wilde me bevrijden van de druk om voortdurend productief te moeten zijn, zodat ik kon ontdekken wat ik echt wilde doen en elk moment zo gelukkig mogelijk kon koesteren.
Ik wilde mijn liefde voor de dieren tonen en met hen delen.

Tussen 9.30 en 10.30 uur kwam een medewerker van de organisatie me ophalen en gingen we samen naar de locatie. Bij aankomst was de eerste taak het eten voor de honden klaarmaken. ’s Ochtends liet ik de honden van de eerste verdieping uit en na de lunch wandelde ik met de honden van de andere verdieping. Nadat alle honden waren uitgelaten, zette ik het afval buiten en maakte ik het eten voor de volgende dag klaar.
Door tijd door te brengen met de honden op de locatie, oefende ik met liefde geven én ontvangen. Elke hond had andere voorkeuren, bijvoorbeeld hoe die graag uitgelaten werd of wat die leuk vond. Afhankelijk van hun karakter moest ik sommige honden rustig en geduldig benaderen, terwijl andere weer anders waren. Op regenachtige dagen wilden sommige honden niet wandelen, terwijl andere graag wilde frambozen plukten of rondrenden om salamanders te vangen. Ook de honden die lastig deden, kregen een beloning.
Ik was zo gelukkig tijdens mijn tussenjaar!

Ik was heel gelukkig met al die honden om me heen. Ik wilde ervaren hoe de dierenopvang in Japan georganiseerd is, en tijdens mijn vrijwilligerswerk hier ontdekte ik dat de Japanse opvangcentra voor dieren op een behoorlijk hoog niveau staan. Ik dacht dat Korea, net als Japan, meer rekening zou kunnen houden met buitenlanders en vrijwilligerswerk zou kunnen stimuleren.

Ik besefte dat ik van alles genoot, maar ook veel tijd alleen doorbracht en me toch sterk bewust bleef van hoe ik op anderen overkwam. Tijdens mijn verblijf in Tokushima kon ik echter echt naar mijn innerlijke stem luisteren, mezelf accepteren zoals ik ben en mijn eigen geluk vooropstellen. Ik vond een gevoel van oprechte rust, waardoor vreugde vanzelf van binnenuit opkwam. Het was vervullend om een rustig leven te leiden zonder druk of verwachtingen, en het geluk gewoon vrijelijk te laten stromen.

Tokushima was altijd al adembenemend mooi. Het gouden zonlicht, de groene bergen en velden, kleine huisjes en smalle, kronkelende steegjes. De lucht was gevuld met het geluid van onbekende vogels en insecten. Ik kende hun namen niet, maar vond hun aanwezigheid fascinerend. Ik genoot ervan om speels achter honden aan te rennen die graag wegliepen. Op zonnige dagen kroop ik onder een deken en dommelde ik in slaap. Ik voelde me helemaal vervuld door de warmte van de zon, waarvan de energie me een diep gevoel van rust gaf.
Ik blijf vrijwilligerswerk doen in Korea en zal het doel van mijn tussenjaar niet vergeten.

Ik houd het doel van mijn tussenjaar voor ogen, neem de tijd om van mezelf te houden en groei uit tot de persoon die ik wil zijn. Ik blijf me ontwikkelen, terwijl ik het heden omarm en het beste maak van wat ik heb. Voordat ik hieraan begon, voelde ik me verloren. De vele uitdagingen drukten zwaar op me en dreven me tot het uiterste. Door deze ervaring heb ik echter geleerd meer innerlijke rust te vinden. Alles komt goed. Ik vertrouw erop dat mijn doel op het juiste moment en op de best mogelijke manier wordt bereikt.

Taal:
Er wordt voornamelijk Japans en Engels gesproken, dus je kunt in het Engels communiceren met anderen in de accommodatie en tijdens het vrijwilligerswerk.
Accommodatie en maaltijden:
Ik verbleef in een hostel dat door de instelling werd aangeboden en at alleen. Er zijn supermarkten en gemakswinkels in de buurt, dus het is erg praktisch! Soms kwamen de andere hostelbewoners bij elkaar om feestjes te organiseren met eten uit verschillende landen als thema.
Voorbereidingen:
Een regenjas en schoenen met antislipzolen zijn aan te raden. Die komen goed van pas tijdens het vrijwilligerswerk, net als zonnebrandcrème en comfortabele kleding. In de buurt zijn supermarkten en drogisterijen zoals Daiso. Ben je basisbenodigdheden vergeten, dan kun je die ter plaatse kopen!

Mijn terugblik op vrijwilligerswerk in Tokushima, Japan!
ERVARING - ★★★★★ - Je doet nieuwe ervaringen op.
LEREN - ★★★★★ - Je doet kennis op in nieuwe vakgebieden en groeit.
OMGEVING - ★★★★★ - Je kunt wonen in een prachtige omgeving, midden in de natuur.
VEILIGHEID - ★★★★★ - Je hoeft je geen zorgen te maken over gevaarlijke situaties.
VRIJE TIJD - ★★★★★ - Je hebt genoeg tijd voor jezelf.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.