Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#De bereidheid ontwikkeld om uitdagingen aan te gaan en moed opgedaan #De ervaring om grenzeloze liefde van de kinderen te ontvangen #Verdriet om het afscheid en het voornemen om terug te keren
|
Het was een ervaring waarin ik grenzeloze liefde ontving van de kinderen in het weeshuis en veel leerde van mijn mede-vrijwilligers. Hoewel ik het jammer vind om afscheid te nemen en deze ervaring een blijvende indruk heeft achtergelaten, zal ik deze herinneringen koesteren en zeker nog eens terugkomen!
Nieuwe energie opdoen met de warme liefde van kinderen in Hanoi, Vietnam Jin Eun-ju, deelnemer aan een tussenjaar (23) / Vrijwilligerswerk in Vietnam tijdens een tussenjaar van één maand |
# Hallo! Ik ben een deelnemer die net is teruggekeerd na een vrijwilligersproject van een maand tijdens een tussenjaar in Hanoi, Vietnam.
Hallo. Ik ben teruggekeerd naar Korea nadat ik een vrijwilligersproject van vier weken tijdens een tussenjaar had afgerond, genaamd ‘Nieuwe energie opdoen met de warme liefde van kinderen in Hanoi, Vietnam’.Het voelt echt alsof de maand voorbij is gevlogen. De ervaring blijft me dan ook bij en ik mis de kinderen in Vietnam enorm..
Voordat ik voor het eerst naar het buitenland vertrok voor vrijwilligerswerk tijdens een tussenjaar, maakte ik me veel zorgen: zou ik alleen naar Hanoi kunnen gaan en de kinderen dierbare herinneringen kunnen bezorgen? Zou ik het wel goed doen? Toch denk ik dat ik me heb aangemeld omdat ik dacht dat dit tussenjaar een geweldige daad van moed en een uitdaging voor mij zou zijn!
*Voor Jin Eun-ju, die op zoek was naar een bijzondere vrijwilligerservaring en tijd om zichzelf beter te leren kennen, werden dagelijkse, persoonlijke opdrachten op maat aangeboden, zodat ze zinvol vrijwilligerswerk kon doen en kon nadenken over haar levensrichting en vrije tijd. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om te reflecteren en plannen te maken.
#Tijdens het vrijwilligerswerk voelde ik echt alsof ik grenzeloze liefde van de kinderen ontving!
Daarom kwam ik naar Hanoi. Wat ik merkte toen ik de kinderen hier ontmoette, was dat de zorgen die ik vóór mijn komst had me echt nergens voor nodig waren.Dag na dag verwelkomden de kinderen me en toonden ze me hun genegenheid. Sterker nog, ik denk dat ik grenzeloze liefde van de kinderen heb ontvangen.
De kinderen in Hanoi kwamen al vanaf onze eerste ontmoeting naar me toe en wilden bij me blijven. Daardoor voelde ik me nog meer met hen verbonden. Ik voel me zelfs schuldig, omdat het lijkt alsof ik meer liefde heb ontvangen dan ik hun heb gegeven!
# Dankzij de vrienden met wie ik vrijwilligerswerk deed in Vietnam, heb ik de vier weken nog leuker kunnen doorbrengen!
Ik denk dat ik een veel leukere vier weken heb gehad doordat ik samen was met de buitenlandse vrijwilligers die ik hier heb ontmoet. Door samen vrijwilligerswerk te doen, met de kinderen te spelen en met elkaar te praten, zijn we veel hechter geworden. Soms voelde ik me moe, maar als ik naar de buitenlandse vrijwilligers om me heen keek, zette dat me aan het denken. Zelfs als ze moe en uitgeput waren, lieten ze daar niets van merken en waren ze vol enthousiasme bezig met de kinderen.
Ook deden zich soms ongemakkelijke situaties voor, en in het begin wist ik niet hoe ik daarmee om moest gaan.MaarElke keer dat zoiets gebeurde, leerde ik veel door te observeren hoe mijn mede-vrijwilligers met de kinderen omgingen, en kreeg ik veel hulp.
# Het meest ontroerende moment tijdens mijn vrijwilligerswerk in Vietnam!
Het meest memorabele moment hier was de laatste dag. Op de laatste dag voordat ik naar huis ging, gaf een vriend die gebarentaal gebruikt me een kaart. Op het kleine, zelfgemaakte kaartje stond de schattige boodschap ‘love you’... Het was zo’n ontroerend moment dat ik me er bijna schuldig door voelde.Ik kon geen gebarentaal gebruiken, dus had ik nooit geprobeerd met deze vriend te praten. Ik begroette diegene alleen, en ik denk dat ik er nooit aan had gedacht gebarentaal te leren om een gesprek te kunnen voeren.Toen ik het zelfgemaakte kaartje zag, voelde ik me zo verdrietig en vol spijt. Ik vroeg me af waarom ik tot dan toe niet moedig genoeg was geweest.
Ik besefte te laat dat de kinderen hier altijd zonder vooroordelen aan mijn zijde hadden gestaan. Ik was erg teleurgesteld in mezelf omdat ik niet moedig was geweest, maar besloot deze spijt met me mee te dragen en, als ik nog een kans krijg, moediger te zijn.
# De weekenduitstapjes met vrienden zullen me zeker bijblijven!
In de weekenden waarop ik geen vrijwilligerswerk deed, reisde ik met vrienden vaak naar plaatsen als Da Nang, Sapa en Ha Longbaai.Sapa en Ha Longbaai in Vietnam waren rustig, ontspannend en prachtig. Ik vroeg me af wanneer ik terug zou kunnen komen en dacht dat ik graag nog eens met mijn ouders zou terugkomen als ik de kans krijg.
Tijdens dit tussenjaar zullen niet alleen het vrijwilligerswerk, waarbij ik de kinderen liefde gaf, maar ook de uitstapjes, de gesprekken met buitenlandse vrienden en de ontmoetingen met allerlei mensen me bijblijven als mooie herinneringen!
# Mijn vrijwilligerswerk in het buitenland tijdens een tussenjaar zit erop!
Volgens mij heb ik me nog nooit zo verdrietig gevoeld bij een afscheid en zulke sterke gevoelens achteraf gehad... Ik wil dit moment niet vergeten en wil zeker nog eens terugkomen, ook als er tijd is verstreken.In het begin durfde ik niet op de kinderen af te stappen, maar elk moment in Vietnam werd zo bijzonder voor me dat ik het jammer vond dat ik er niet ten volle van had genoten.Ik hoop dat de kinderen zich mij herinneren als een goed persoon en als een mooie herinnering.
Ik wil zeggen dat deze vier weken vrijwilligerswerk in Vietnam tijdens mijn tussenjaar een periode waren waarin ik veel liefde heb ontvangen.Ik wil de coördinator van het tussenjaar oprecht bedanken, die altijd voor me klaarstond en me steunde. En ik denk echt dat ik de vrienden die ik hier heb ontmoet nooit zal vergeten. Dankzij hen heb ik veel geleerd en kon ik volop van mijn tussenjaar genieten. In die vier weken heb ik veel hulp gekregen en zijn er zoveel dingen waar ik dankbaar voor ben — ik ben heel blij dat ze er altijd voor me waren.
Bovenal ben ik ontzettend dankbaar dat ik hierheen ben gekomen en deze kinderen heb ontmoet. Door deze ervaring ben ik ambitieuzer geworden — in mijn bereidheid om uitdagingen aan te gaan en in mijn moed!
# Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op vrijwilligerswerk in Hanoi, Vietnam!
- Engels
: Je moet tijdens je vrijwilligerswerk naar Engels luisteren of Engels gebruiken. Maar tegen de tweede of derde week hoor je hier al meer dan in het begin en ontwikkel je vanzelf het vermogen om de betekenis uit vertrouwde woorden op te maken. (Ik ook haha)
- Accommodatie en maaltijden
: De accommodatie had een zeer krachtige airconditioning en werd dagelijks schoongemaakt, dus het was er altijd netjes! De maaltijden waren echt heerlijk! Het ontbijt was eenvoudig, met fruit en brood, maar erg lekker. Het avondeten was ook goed! Soms kregen we zelfs pizza als avondeten haha. Alles was zo lekker dat ik nog een tweede en derde keer opschepte en vóór mijn terugkeer naar Korea 3 kg was aangekomen haha.
- Wat je moet meenemen
: Het kan op elk moment regenen, dus neem zeker een paraplu mee! Misschien heb je ook meer noodmedicatie nodig dan je denkt, zoals verkoudheidsmiddelen en maagmedicatie, dus zorg dat je die van tevoren inpakt. O, en soms krijg je misschien trek in Koreaans eten, dus zeewier of ramen meenemen kan een goed idee zijn. De rest van de benodigdheden kun je lokaal in Vietnam kopen. De prijzen zijn lager en ze hadden alles wat ik nodig had! Haha, geen zorgen!
Mijn vrijwilligerswerkervaring tijdens mijn tussenjaar in Vietnam!
Ervaring ★★★★
: Ik vond het een geweldige ervaring! Ik denk ook dat dit een van de momenten was waarop ik de meeste moed heb getoond!
Leren ★★★★★
: Ik heb een beetje Vietnamees en Engels kunnen leren. Daarnaast heb ik op allerlei manieren veel geleerd: hoe je met kinderen omgaat, over de cultuur en nog veel meer!
Omgeving/veiligheid ★★★★★
: Ik voelde me veilig en vond het echt veilig, zolang je maar niet laat op de avond alleen rondloopt! haha
Vrije tijd ★★★★★
: Het was geweldig dat ik elk weekend met vrienden naar bezienswaardigheden in de buurt kon gaan, zoals Halongbaai en Sapa! Doordeweeks had ik na het avondeten ook genoeg vrije tijd, zodat ik naar cafés kon gaan of kon sporten!
|
Het was een ervaring waarin ik grenzeloze liefde ontving van de kinderen in het weeshuis en veel leerde van mijn mede-vrijwilligers. Hoewel ik het jammer vind om afscheid te nemen en deze ervaring een blijvende indruk heeft achtergelaten, zal ik deze herinneringen koesteren en zeker nog eens terugkomen!
Nieuwe energie opdoen met de warme liefde van kinderen in Hanoi, Vietnam Jin Eun-ju, deelnemer aan een tussenjaar (23) / Vrijwilligerswerk in Vietnam tijdens een tussenjaar van één maand |
# Hallo! Ik ben een deelnemer die net is teruggekeerd na een vrijwilligersproject van een maand tijdens een tussenjaar in Hanoi, Vietnam.
Hallo. Ik ben teruggekeerd naar Korea nadat ik een vrijwilligersproject van vier weken tijdens een tussenjaar had afgerond, genaamd ‘Nieuwe energie opdoen met de warme liefde van kinderen in Hanoi, Vietnam’.Het voelt echt alsof de maand voorbij is gevlogen. De ervaring blijft me dan ook bij en ik mis de kinderen in Vietnam enorm..
Voordat ik voor het eerst naar het buitenland vertrok voor vrijwilligerswerk tijdens een tussenjaar, maakte ik me veel zorgen: zou ik alleen naar Hanoi kunnen gaan en de kinderen dierbare herinneringen kunnen bezorgen? Zou ik het wel goed doen? Toch denk ik dat ik me heb aangemeld omdat ik dacht dat dit tussenjaar een geweldige daad van moed en een uitdaging voor mij zou zijn!
*Voor Jin Eun-ju, die op zoek was naar een bijzondere vrijwilligerservaring en tijd om zichzelf beter te leren kennen, werden dagelijkse, persoonlijke opdrachten op maat aangeboden, zodat ze zinvol vrijwilligerswerk kon doen en kon nadenken over haar levensrichting en vrije tijd. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om te reflecteren en plannen te maken.
#Tijdens het vrijwilligerswerk voelde ik echt alsof ik grenzeloze liefde van de kinderen ontving!
Daarom kwam ik naar Hanoi. Wat ik merkte toen ik de kinderen hier ontmoette, was dat de zorgen die ik vóór mijn komst had me echt nergens voor nodig waren.Dag na dag verwelkomden de kinderen me en toonden ze me hun genegenheid. Sterker nog, ik denk dat ik grenzeloze liefde van de kinderen heb ontvangen.
De kinderen in Hanoi kwamen al vanaf onze eerste ontmoeting naar me toe en wilden bij me blijven. Daardoor voelde ik me nog meer met hen verbonden. Ik voel me zelfs schuldig, omdat het lijkt alsof ik meer liefde heb ontvangen dan ik hun heb gegeven!
# Dankzij de vrienden met wie ik vrijwilligerswerk deed in Vietnam, heb ik de vier weken nog leuker kunnen doorbrengen!
Ik denk dat ik een veel leukere vier weken heb gehad doordat ik samen was met de buitenlandse vrijwilligers die ik hier heb ontmoet. Door samen vrijwilligerswerk te doen, met de kinderen te spelen en met elkaar te praten, zijn we veel hechter geworden. Soms voelde ik me moe, maar als ik naar de buitenlandse vrijwilligers om me heen keek, zette dat me aan het denken. Zelfs als ze moe en uitgeput waren, lieten ze daar niets van merken en waren ze vol enthousiasme bezig met de kinderen.
Ook deden zich soms ongemakkelijke situaties voor, en in het begin wist ik niet hoe ik daarmee om moest gaan.MaarElke keer dat zoiets gebeurde, leerde ik veel door te observeren hoe mijn mede-vrijwilligers met de kinderen omgingen, en kreeg ik veel hulp.
# Het meest ontroerende moment tijdens mijn vrijwilligerswerk in Vietnam!
Het meest memorabele moment hier was de laatste dag. Op de laatste dag voordat ik naar huis ging, gaf een vriend die gebarentaal gebruikt me een kaart. Op het kleine, zelfgemaakte kaartje stond de schattige boodschap ‘love you’... Het was zo’n ontroerend moment dat ik me er bijna schuldig door voelde.Ik kon geen gebarentaal gebruiken, dus had ik nooit geprobeerd met deze vriend te praten. Ik begroette diegene alleen, en ik denk dat ik er nooit aan had gedacht gebarentaal te leren om een gesprek te kunnen voeren.Toen ik het zelfgemaakte kaartje zag, voelde ik me zo verdrietig en vol spijt. Ik vroeg me af waarom ik tot dan toe niet moedig genoeg was geweest.
Ik besefte te laat dat de kinderen hier altijd zonder vooroordelen aan mijn zijde hadden gestaan. Ik was erg teleurgesteld in mezelf omdat ik niet moedig was geweest, maar besloot deze spijt met me mee te dragen en, als ik nog een kans krijg, moediger te zijn.
# De weekenduitstapjes met vrienden zullen me zeker bijblijven!
In de weekenden waarop ik geen vrijwilligerswerk deed, reisde ik met vrienden vaak naar plaatsen als Da Nang, Sapa en Ha Longbaai.Sapa en Ha Longbaai in Vietnam waren rustig, ontspannend en prachtig. Ik vroeg me af wanneer ik terug zou kunnen komen en dacht dat ik graag nog eens met mijn ouders zou terugkomen als ik de kans krijg.
Tijdens dit tussenjaar zullen niet alleen het vrijwilligerswerk, waarbij ik de kinderen liefde gaf, maar ook de uitstapjes, de gesprekken met buitenlandse vrienden en de ontmoetingen met allerlei mensen me bijblijven als mooie herinneringen!
# Mijn vrijwilligerswerk in het buitenland tijdens een tussenjaar zit erop!
Volgens mij heb ik me nog nooit zo verdrietig gevoeld bij een afscheid en zulke sterke gevoelens achteraf gehad... Ik wil dit moment niet vergeten en wil zeker nog eens terugkomen, ook als er tijd is verstreken.In het begin durfde ik niet op de kinderen af te stappen, maar elk moment in Vietnam werd zo bijzonder voor me dat ik het jammer vond dat ik er niet ten volle van had genoten.Ik hoop dat de kinderen zich mij herinneren als een goed persoon en als een mooie herinnering.
Ik wil zeggen dat deze vier weken vrijwilligerswerk in Vietnam tijdens mijn tussenjaar een periode waren waarin ik veel liefde heb ontvangen.Ik wil de coördinator van het tussenjaar oprecht bedanken, die altijd voor me klaarstond en me steunde. En ik denk echt dat ik de vrienden die ik hier heb ontmoet nooit zal vergeten. Dankzij hen heb ik veel geleerd en kon ik volop van mijn tussenjaar genieten. In die vier weken heb ik veel hulp gekregen en zijn er zoveel dingen waar ik dankbaar voor ben — ik ben heel blij dat ze er altijd voor me waren.
Bovenal ben ik ontzettend dankbaar dat ik hierheen ben gekomen en deze kinderen heb ontmoet. Door deze ervaring ben ik ambitieuzer geworden — in mijn bereidheid om uitdagingen aan te gaan en in mijn moed!
# Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op vrijwilligerswerk in Hanoi, Vietnam!
- Engels
: Je moet tijdens je vrijwilligerswerk naar Engels luisteren of Engels gebruiken. Maar tegen de tweede of derde week hoor je hier al meer dan in het begin en ontwikkel je vanzelf het vermogen om de betekenis uit vertrouwde woorden op te maken. (Ik ook haha)
- Accommodatie en maaltijden
: De accommodatie had een zeer krachtige airconditioning en werd dagelijks schoongemaakt, dus het was er altijd netjes! De maaltijden waren echt heerlijk! Het ontbijt was eenvoudig, met fruit en brood, maar erg lekker. Het avondeten was ook goed! Soms kregen we zelfs pizza als avondeten haha. Alles was zo lekker dat ik nog een tweede en derde keer opschepte en vóór mijn terugkeer naar Korea 3 kg was aangekomen haha.
- Wat je moet meenemen
: Het kan op elk moment regenen, dus neem zeker een paraplu mee! Misschien heb je ook meer noodmedicatie nodig dan je denkt, zoals verkoudheidsmiddelen en maagmedicatie, dus zorg dat je die van tevoren inpakt. O, en soms krijg je misschien trek in Koreaans eten, dus zeewier of ramen meenemen kan een goed idee zijn. De rest van de benodigdheden kun je lokaal in Vietnam kopen. De prijzen zijn lager en ze hadden alles wat ik nodig had! Haha, geen zorgen!
Mijn vrijwilligerswerkervaring tijdens mijn tussenjaar in Vietnam!
Ervaring ★★★★
: Ik vond het een geweldige ervaring! Ik denk ook dat dit een van de momenten was waarop ik de meeste moed heb getoond!
Leren ★★★★★
: Ik heb een beetje Vietnamees en Engels kunnen leren. Daarnaast heb ik op allerlei manieren veel geleerd: hoe je met kinderen omgaat, over de cultuur en nog veel meer!
Omgeving/veiligheid ★★★★★
: Ik voelde me veilig en vond het echt veilig, zolang je maar niet laat op de avond alleen rondloopt! haha
Vrije tijd ★★★★★
: Het was geweldig dat ik elk weekend met vrienden naar bezienswaardigheden in de buurt kon gaan, zoals Halongbaai en Sapa! Doordeweeks had ik na het avondeten ook genoeg vrije tijd, zodat ik naar cafés kon gaan of kon sporten!
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
