Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Werd ijveriger en overwon haar angsten #Ervaring met het boerenleven en persoonlijke groei #Geraakt door de attentheid van het gastgezin
|
Ik kon volop genieten van mijn keuze tijdens een verblijf op een boerderij in Hokkaido, Japan! Oorspronkelijk was ik erg verlegen en bang voor veel dingen, maar dankzij de vriendelijkheid van het gastgezin en het gezelschap van vele vrienden kon ik mijn angsten overwinnen!
Een verblijf op een boerderij in Hokkaido, vol afwisselende natuur en heerlijk eten! Kim Narae, deelnemer aan Korea GapYear (28 jaar)
|
# Hallo! Ik ben Kim Narae, 28 jaar, en neem voor de tweede keer deel aan een gap year.
Hallo. Ik heet Kim Narae, ben 28 jaar en neem voor de tweede keer deel aan een gap year. Vier jaar geleden ging ik voor een gap year naar Parijs in Frankrijk, waar ik twee maanden verbleef. Daarom zag ik er niet tegenop om lange tijd in het buitenland te zijn.
Toen ik me aanmeldde voor het gap year, sprak het idee van een klein bos me bijzonder aan. Rond dezelfde tijd raakte ik bevriend met een Japanner en wilde ik meer leren over de Japanse cultuur. Zo ontdekte ik het programma voor een verblijf op een boerderij in Hokkaido en besloot ik me aan te melden.
Wat me het meest aansprak, was het idee dat de maaltijden worden bereid met gewassen die rechtstreeks op de boerderij zijn geoogst!
# Mijn grootste wens was om weg te komen uit de omgeving waarin ik had geleefd.
Het klopt dat ik me aanmeldde omdat ik bevriend was geraakt met een Japanner en geïnteresseerd was geraakt in de Japanse cultuur, maar de echte reden was dat ik weg wilde uit de omgeving waarin ik had geleefd.
Mijn gap year werd in maart bevestigd, maar plotseling overleed mijn hond, die mijn hele leven bij me was geweest. Daardoor liep ik een emotionele wond op die met mijn omgeving te maken had. Daarom probeerde ik altijd van huis weg te zijn. Doordat ik met mijn gastgezin op pad ging, had ik minder tijd om me verdrietig te voelen. De eenvoudige vraag van hen: ‘Gaat het wel?’ was een enorme troost!
# Dankzij een vaste routine en gezonde maaltijden werd ik gedisciplineerder!
Na het helpen met het ontbijt ging ik samen met de anderen aan het werk. Zowel 's ochtends als 's middags was er theetijd en een pauze!
Doordat ik vroeg opstond om te helpen met het ontbijt, raakte ik onder de indruk van de ijver en oprechtheid van mijn gastgezin. Ook begon ik zelf te proberen gedisciplineerder te leven. Toen ik zag dat mijn gastheer elke dag stofzuigde, begon ik ook te stofzuigen en de vloeren te dweilen. In die 30 dagen werd het een gewoonte. Nu ik terug ben in Korea, probeer ik nog steeds vroeg op te staan en schoon te maken!
# Mijn doel was ervan te genieten, in plaats van mezelf alleen maar uit te dagen!
Vroeger was ik erg angstig en onzeker, dus ging ik allerlei uitdagingen aan en deed ik mijn best om die gevoelens te overwinnen. Maar deze keer was mijn doel niet om mezelf uit te dagen, maar gewoon om te genieten van mijn eigen keuzes.
Toen ik voor het eerst in Hokkaido aankwam, werd ik verkouden en voelde ik me slap en ziek, waardoor ik moeilijk kon genieten. Toch dacht ik vastberaden: 'Let's try doing what I can! Let’s speak the foreign languages I know!' Ik begon mijn mond open te doen. Ik begon met een paar woorden en hielp actief met dingen waar ik goed in was. Daardoor merkte ik dat ik ervan begon te genieten!
Door de realiteit waarin ik me bevond te accepteren en geleidelijk aan te doen wat ik kon, begon ik er uiteindelijk van te genieten.
# Dankzij dit project heb ik veel geweldige mensen ontmoet!
De lokale medewerkers op de boerderij waren ontzettend vriendelijk en attent. Als ik een fout maakte, zeiden ze altijd ‘Geeft niet.’ Hun zorgzaamheid verwarmde vaak mijn hart.
En de leden van het gastgezin waren heel attente mensen. Toen ik ze elke dag allerlei maaltijden zag bereiden, nam ik me voor om mijn familie en vrienden op heerlijke maaltijden te trakteren wanneer ik terug zou zijn in Korea. Alleen al door bij hen te zijn voelde ik zo veel liefde en zorg, en dat maakte me vaak aan het lachen!
Ook kon ik dankzij een Koreaanse zus die in mijn laatste week van het gap year opdook, nog meer verschillende herinneringen maken. Ze nam een projector mee en elke avond keken we films op mijn kamer met behulp van de projector, haha. Dankzij deze romantische zus was mijn gap year nog gelukkiger!
# Mijn tips voor de voorbereiding op een verblijf op een boerderij in Hokkaido, Japan!
- Taal
: Ik kende maar een beetje alledaagse conversatie, maar dat was genoeg. Ik was niet zo goed in Japans of Engels, maar probeerde te zeggen wat ik kon. Daardoor kon ik met de lokale bevolking over allerlei onderwerpen praten. Bij taal draait het om initiatief nemen! Ik geloof dat je beter wordt door gewoon te praten!
- Accommodatie
: Ik woonde bij een lokaal gezin in een gastgezin. Het gastgezin gebruikte de eerste verdieping en de vrijwilligers verbleven op de tweede verdieping in privékamers, gescheiden naar geslacht. Omdat we een eigen kamer kregen, kon ik die maand allerlei dingen uitproberen!
- Maaltijden
: Het gastgezin bereidt de maaltijden. Omdat de ingrediënten van de boerderij komen, zijn ze vers. Ze vragen altijd of er iets is dat je niet kunt eten of niet lust, en houden daar altijd rekening mee.
- Wat je moet meenemen
: Omdat je een eigen kamer hebt, is het handig om spullen mee te nemen vanuit Korea waarmee je je tijdens de maand wilt bezighouden. Ik nam bijvoorbeeld boeken mee om die maand te lezen, een schildersdoek, verf, een dagboek en nog meer. Ook spullen waarmee je van culturele activiteiten kunt genieten, zoals een projector, zijn ideaal!
Mijn tussenjaar op een boerderij in Hokkaido!
Ervaring ★★★★★
: Elke maaltijd was anders. Het was motiverend om te zien hoe hard het gastgezin al vroeg in de ochtend aan het werk ging, en ik heb er veel goede dingen van geleerd. Samen gaven we vorm aan mijn dagen!
Leren ★★★★★
: De leden van het gastgezin zijn ontzettend attent. Als ik een fout maakte of iets moeilijk vond, stelden ze me altijd gerust met de woorden: "Het is niet erg." Ook zeiden ze vaak: "Bedankt" en "Je hebt hard gewerkt." In die maand ben ik ijveriger geworden en een beter mens, doordat ik leerde van hun harde werk, oprechtheid, professionaliteit en zorgzaamheid.
Omgeving ★★★★★
Veiligheid ★★★★★
Omdat het een landelijk gebied is, is het veilig zolang je 's nachts niet rondloopt.
Vrije tijd ★★★★★
Tijdens de vier weekenden nam mijn gastgezin me altijd mee op pad. We deden allerlei leuke dingen, zoals naar warmwaterbronnen gaan, paardrijden, dorpsfeesten bezoeken en uitstapjes maken naar plaatsen in de buurt. Doordat ze steeds vroegen: "Ga je mee?", heb ik allerlei verschillende ervaringen opgedaan!
|
Ik kon volop genieten van mijn keuze tijdens een verblijf op een boerderij in Hokkaido, Japan! Oorspronkelijk was ik erg verlegen en bang voor veel dingen, maar dankzij de vriendelijkheid van het gastgezin en het gezelschap van vele vrienden kon ik mijn angsten overwinnen!
Een verblijf op een boerderij in Hokkaido, vol afwisselende natuur en heerlijk eten! Kim Narae, deelnemer aan Korea GapYear (28 jaar)
|
# Hallo! Ik ben Kim Narae, 28 jaar, en neem voor de tweede keer deel aan een gap year.
Hallo. Ik heet Kim Narae, ben 28 jaar en neem voor de tweede keer deel aan een gap year. Vier jaar geleden ging ik voor een gap year naar Parijs in Frankrijk, waar ik twee maanden verbleef. Daarom zag ik er niet tegenop om lange tijd in het buitenland te zijn.
Toen ik me aanmeldde voor het gap year, sprak het idee van een klein bos me bijzonder aan. Rond dezelfde tijd raakte ik bevriend met een Japanner en wilde ik meer leren over de Japanse cultuur. Zo ontdekte ik het programma voor een verblijf op een boerderij in Hokkaido en besloot ik me aan te melden.
Wat me het meest aansprak, was het idee dat de maaltijden worden bereid met gewassen die rechtstreeks op de boerderij zijn geoogst!
# Mijn grootste wens was om weg te komen uit de omgeving waarin ik had geleefd.
Het klopt dat ik me aanmeldde omdat ik bevriend was geraakt met een Japanner en geïnteresseerd was geraakt in de Japanse cultuur, maar de echte reden was dat ik weg wilde uit de omgeving waarin ik had geleefd.
Mijn gap year werd in maart bevestigd, maar plotseling overleed mijn hond, die mijn hele leven bij me was geweest. Daardoor liep ik een emotionele wond op die met mijn omgeving te maken had. Daarom probeerde ik altijd van huis weg te zijn. Doordat ik met mijn gastgezin op pad ging, had ik minder tijd om me verdrietig te voelen. De eenvoudige vraag van hen: ‘Gaat het wel?’ was een enorme troost!
# Dankzij een vaste routine en gezonde maaltijden werd ik gedisciplineerder!
Na het helpen met het ontbijt ging ik samen met de anderen aan het werk. Zowel 's ochtends als 's middags was er theetijd en een pauze!
Doordat ik vroeg opstond om te helpen met het ontbijt, raakte ik onder de indruk van de ijver en oprechtheid van mijn gastgezin. Ook begon ik zelf te proberen gedisciplineerder te leven. Toen ik zag dat mijn gastheer elke dag stofzuigde, begon ik ook te stofzuigen en de vloeren te dweilen. In die 30 dagen werd het een gewoonte. Nu ik terug ben in Korea, probeer ik nog steeds vroeg op te staan en schoon te maken!
# Mijn doel was ervan te genieten, in plaats van mezelf alleen maar uit te dagen!
Vroeger was ik erg angstig en onzeker, dus ging ik allerlei uitdagingen aan en deed ik mijn best om die gevoelens te overwinnen. Maar deze keer was mijn doel niet om mezelf uit te dagen, maar gewoon om te genieten van mijn eigen keuzes.
Toen ik voor het eerst in Hokkaido aankwam, werd ik verkouden en voelde ik me slap en ziek, waardoor ik moeilijk kon genieten. Toch dacht ik vastberaden: 'Let's try doing what I can! Let’s speak the foreign languages I know!' Ik begon mijn mond open te doen. Ik begon met een paar woorden en hielp actief met dingen waar ik goed in was. Daardoor merkte ik dat ik ervan begon te genieten!
Door de realiteit waarin ik me bevond te accepteren en geleidelijk aan te doen wat ik kon, begon ik er uiteindelijk van te genieten.
# Dankzij dit project heb ik veel geweldige mensen ontmoet!
De lokale medewerkers op de boerderij waren ontzettend vriendelijk en attent. Als ik een fout maakte, zeiden ze altijd ‘Geeft niet.’ Hun zorgzaamheid verwarmde vaak mijn hart.
En de leden van het gastgezin waren heel attente mensen. Toen ik ze elke dag allerlei maaltijden zag bereiden, nam ik me voor om mijn familie en vrienden op heerlijke maaltijden te trakteren wanneer ik terug zou zijn in Korea. Alleen al door bij hen te zijn voelde ik zo veel liefde en zorg, en dat maakte me vaak aan het lachen!
Ook kon ik dankzij een Koreaanse zus die in mijn laatste week van het gap year opdook, nog meer verschillende herinneringen maken. Ze nam een projector mee en elke avond keken we films op mijn kamer met behulp van de projector, haha. Dankzij deze romantische zus was mijn gap year nog gelukkiger!
# Mijn tips voor de voorbereiding op een verblijf op een boerderij in Hokkaido, Japan!
- Taal
: Ik kende maar een beetje alledaagse conversatie, maar dat was genoeg. Ik was niet zo goed in Japans of Engels, maar probeerde te zeggen wat ik kon. Daardoor kon ik met de lokale bevolking over allerlei onderwerpen praten. Bij taal draait het om initiatief nemen! Ik geloof dat je beter wordt door gewoon te praten!
- Accommodatie
: Ik woonde bij een lokaal gezin in een gastgezin. Het gastgezin gebruikte de eerste verdieping en de vrijwilligers verbleven op de tweede verdieping in privékamers, gescheiden naar geslacht. Omdat we een eigen kamer kregen, kon ik die maand allerlei dingen uitproberen!
- Maaltijden
: Het gastgezin bereidt de maaltijden. Omdat de ingrediënten van de boerderij komen, zijn ze vers. Ze vragen altijd of er iets is dat je niet kunt eten of niet lust, en houden daar altijd rekening mee.
- Wat je moet meenemen
: Omdat je een eigen kamer hebt, is het handig om spullen mee te nemen vanuit Korea waarmee je je tijdens de maand wilt bezighouden. Ik nam bijvoorbeeld boeken mee om die maand te lezen, een schildersdoek, verf, een dagboek en nog meer. Ook spullen waarmee je van culturele activiteiten kunt genieten, zoals een projector, zijn ideaal!
Mijn tussenjaar op een boerderij in Hokkaido!
Ervaring ★★★★★
: Elke maaltijd was anders. Het was motiverend om te zien hoe hard het gastgezin al vroeg in de ochtend aan het werk ging, en ik heb er veel goede dingen van geleerd. Samen gaven we vorm aan mijn dagen!
Leren ★★★★★
: De leden van het gastgezin zijn ontzettend attent. Als ik een fout maakte of iets moeilijk vond, stelden ze me altijd gerust met de woorden: "Het is niet erg." Ook zeiden ze vaak: "Bedankt" en "Je hebt hard gewerkt." In die maand ben ik ijveriger geworden en een beter mens, doordat ik leerde van hun harde werk, oprechtheid, professionaliteit en zorgzaamheid.
Omgeving ★★★★★
Veiligheid ★★★★★
Omdat het een landelijk gebied is, is het veilig zolang je 's nachts niet rondloopt.
Vrije tijd ★★★★★
Tijdens de vier weekenden nam mijn gastgezin me altijd mee op pad. We deden allerlei leuke dingen, zoals naar warmwaterbronnen gaan, paardrijden, dorpsfeesten bezoeken en uitstapjes maken naar plaatsen in de buurt. Doordat ze steeds vroegen: "Ga je mee?", heb ik allerlei verschillende ervaringen opgedaan!
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
