Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Geleerd om emoties te beheersen en gedachten te ordenen #De ervaring om een leraar te worden die door de kinderen wordt gerespecteerd #De voldoening van rustig aan doen terwijl je iets nieuws leert
Voor iemand zoals ik, die tijdens mijn verblijf op Bali zelfs niet in staat was om rustig eenvoudige ‘gedachten’ te vormen, kon ik leren mijn emoties te beheersen en mijn gedachten te ordenen. En de kinderen hier Dat de kinderen me ‘juf’ noemden en me volgden, was ontroerend en iets waar ik heel dankbaar voor was!
A relaxed volunteer trip in Bali where you can see the most beautiful sunsets in the world! GapYear review Werkende GapYear-deelnemer (Gapper) (31 jaar)
|
# Tijdens mijn vakantieweek van mijn werk wilde ik in plaats van thuis uit te rusten een zinvolle tijd in het buitenland doorbrengen, dus ging ik naar Bali!
Hallo! Ik ben een 29-jarige kantoormedewerker!
Terwijl ik nadacht over hoe ik mijn vakantieweek zou besteden, kwam ik toevallig het vrijwilligersprogramma van GapYear op Bali tegen.Ik dacht dat het doorbreken van mijn dagelijkse routine en een andere omgeving me meer goed zou doen dan thuis uitrusten, dus besloot ik vanzelfsprekend naar het buitenland te gaan.
Misschien omdat het vakantie was, wilde ik zo min mogelijk beslissingen hoeven nemen. Bovendien wilde ik me als vrouw die alleen reist niet te veel zorgen maken over mijn veiligheid.Ik wilde ook niet mijn hoofd breken over het vinden van accommodatie en maaltijden. Daarom leek dit enigszins gestructureerde programma me perfect en nam ik via GapYear deel aan het vrijwilligersprogramma op Bali.Het was precies het programma dat ik nodig had, met activiteiten die ik altijd al eens wilde doen. Ik besloot meteen en vertrok naar Bali! :-)
*Voor de werkende deelnemer die een bijzondere vakantieweek en een ontspannen tijd wilde,waren er dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten met activiteiten om rustig van je tijd te genieten en jezelf beter te leren kennen. Ook kreeg je een GapYear-notitieboek om over jezelf na te denken en plannen te maken.
# Voorbereidingen voor vertrek!
Toen ik besloot deel te nemen aan het vrijwilligersprogramma voor Engelse les op Bali, waren er nog ongeveer twee weken tot de gewenste startdatum. Ik moest dringend vrij nemen en kon alleen gaan als ik meteen vertrok, dus nam ik direct contact op met GapYear. Gelukkig zeiden ze dat ik mee kon doen.
De medewerkers van GapYear hielpen me bovendien snel en grondig met de voorbereidingen voor het vrijwilligersprogramma op Bali.Nadat mijn deelname was bevestigd, boekte ik meteen mijn vlucht en las ik elke dag rustig de informatiematerialen door. Hoewel ik haast had, wilde ik niets slordig aanpakken. Daarom bereidde ik elke dag alvast een beetje voor wat ik kon.
Omdat mijn GapYear een educatieve vrijwilligersactiviteit was, kocht ik bij Daiso vouwpapier, een set washi-tape, stickers enzovoort voor de kinderen. Gelukkig kwamen de spullen die ik had voorbereid tijdens de activiteiten goed van pas.Er was niet genoeg tijd om een volledig lesplan te maken, dus vertrok ik met het idee dat ik er ter plaatse een zou opstellen. De rest van mijn spullen pakte ik in aan de hand van de checklist in het informatiemateriaal voor de introductie. Ik sloot de reisverzekering af die GapYear aanraadde. Ik vind een reisverzekering geen weggegooid geld, dus sluit ik er altijd een af, ook voor korte reizen.
Omdat ik een werkende professional ben, was het lastig om lange tijd deel te nemen. Dat ik een week mee kon doen, stelde me in staat om zonder veel moeite deel te nemen.Ik maakte goed gebruik van een nachtvlucht en kon mijn reisplanning goed regelen :-)
# Met deze GapYear wilde ik ‘nieuwe ervaringen opdoen en rustig aan doen!’
Mijn doel voor deze GapYear was ‘nieuwe ervaringen opdoen en rustig aan doen’.Reizen met dierbaren is natuurlijk aantrekkelijk, maar als werkende is het niet eenvoudig om agenda’s op elkaar af te stemmen. Ik wilde ook geen stress krijgen van het proberen alles passend te maken.
Omdat ik van nature meestal nogal ongeduldig ben, was mijn doel om tot rust te komen en te besluiten het rustig aan te doen.Op de dag van vertrek kwam ik te laat bij de luchthavenbus en leek het erop dat ik de geplande bus niet zou halen. Ik haastte me, zette er flink de pas in en voor ik het wist was ik aan het rennen. Op dat moment zei ik tegen mezelf dat ik het rustig aan moest doen.Het thema van deze reis naar Bali was precies wat ik nodig had en het was een zeer geslaagd doel!
# Het meest memorabele moment tijdens mijn verblijf op Bali!
Het was de eerste dag van de vrijwilligerslessen. De tomeloze energie van de kinderen was werkelijk geweldig. Net zoals scholen in mijn land de dag afsluiten met een slotceremonie,De kinderen gingen in een rij staan om als groep afscheid te nemen en we rondden de les af. Voordat ze het klaslokaal verlieten, brachten ze mijn hand naar hun voorhoofd. Een voor een kwamen ze naar me toe, brachten mijn hand naar hun voorhoofd en zeiden: ‘Dank je wel’ :)
Later vroeg ik het aan de lokale coördinator en hoorde ik dat leerlingen dit gebaar gebruiken om respect te tonen aan een leerkracht. Het ontroerde me dat deze kinderen me als een leerkracht beschouwden.Hier zijn er niet alleen op school, maar ook bij alle lessen, waaronder mentorbegeleiding, openings- en slotwoorden. Iedereen vouwt de handen samen, sluit de ogen en zegt de woorden in koor. Het begint met ‘Om Swasti Astu’ en eindigt met ‘Om Shanti Shanti Shanti Om’. Ook dat moment was een bijzondere ervaring voor mij.
# De Balinezen leerden me bovendien hoe ik mijn emoties kan beheersen en mijn gedachten kan ordenen — iets waar ik eerder zelfs bij eenvoudig nadenken moeite mee had!
Door de Balinezen te observeren, kwam ik ook tot een ander inzicht. Ik dacht altijd dat de samenleving waarin ik leef me stress bezorgde en dat ik geen stress meer zou hebben als ik die achter me liet. Daarom nam ik zomaar aan dat de Balinezen, die midden in de natuur leven, ontspannen en stressvrij zouden zijn.
Maar na gesprekken met dorpelingen ontdekte ik dat iedereen stress heeft. Toch blijven ze daar niet in hangen: ze gaan actief met stress om en nemen de tijd voor diepgaande ‘zelfreflectie’ over hun innerlijke gevoelens.Ik luisterde naar hun diepgaande manieren om met emoties om te gaan en gedachten te ordenen, en leerde ervan. Zelfs eenvoudig ‘nadenken’ viel mij al moeilijk.Los van religie was dit een gelegenheid om opnieuw na te denken over de ‘grote glimlach’ van de Balinezen.
Op een dag reed ik met de coördinator op de motor naar school en zei die: ‘Ik denk dat het gaat regenen.’ Ik vroeg: ‘Hoe weet je dat?’ Die antwoordde: ‘Gewoon door de lucht. Het is dat soort weer. Ook aan de wolken — ik kan het niet echt uitleggen, maar ik voel het.’
Ik antwoordde: ‘Sinds ik in Seoel woon, heb ik het gevoel dat ik zulke dingen al heel lang niet meer heb aangevoeld. In de stad vertrouw je al snel op de weersvoorspelling — ook al klopt die vaak niet.’ Ze vertelden me dat ik toevallig tijdens het regenseizoen op Bali was gekomen, waardoor ze konden voelen en voorspellen dat het zou gaan regenen.
Op weg naar huis na school hoorde ik de kinderen naar de bergen in de verte wijzen en roepen: ‘Het regent! Het regent!’Omdat ik vooral in de stad woon en veel binnen ben, ben ik niet gewend het weer te voorspellen door naar de lucht en de wolken te kijken, tenzij er onweerswolken zijn. Dat moment is me dus echt bijgebleven! :)
# Dit is het programma van het vrijwilligersproject voor Engelse les op Bali!
Vanwege mijn persoonlijke planning vroeg ik vooraf om extra accommodatie en kwam ik een dag eerder aan dan de geplande startdatum. De volgende ochtend was er na het ontbijt een introductie. Die was individueel en ging over de activiteiten in het algemeen, veiligheid, voorzorgsmaatregelen en het dagelijks leven. Ik kon er ook vragen stellen. Na afloop stuurde de lokale coördinator me via WhatsApp een persoonlijk aangepast rooster met het programma, dat ik vervolgens volgde.
Meestal ontbeet ik en gaf ik ’s ochtends één-op-één Engelse mentorlessen aan een gids. Daarna ging ik op excursie met de gids die ik begeleidde.De excursies verschilden per dag: tempelbezoeken, snorkeltochten, ervaringen met kokosolie maken en handwerk, en watervaltochten. Ook het niveau Engels van de gidsen verschilde. Sommigen spraken vloeiend en konden zich goed uitdrukken, terwijl anderen pas kort Engels leerden en het nauwelijks konden spreken.
Tijdens de begeleiding van een gids was de lokale coördinator ook aanwezig om te helpen met vertalen als de communicatie stroef verliep. En zodra de excursie voorbij was, was het tijd voor een heerlijke lunch!Op de dag dat we gingen snorkelen had ik ongewoon veel honger en heb ik heerlijk gegeten.In mijn vrije tijd deed ik dutjes, ruimde ik mijn kamer op, ontspande ik even en ging ik op tijd naar de gemeenschappelijke ruimte om me voor te bereiden op de middagles.
# Ik leerde de kinderen vooral Engelse woorden en uitdrukkingen over het weer, emoties en soortgelijke onderwerpen.
Ik bereidde ongeveer een uur lang lessen voor met de lokale coördinator. We volgden het bestaande lesmateriaal of lesrooster en oefenden eenvoudige Engelse woorden en uitdrukkingen. De coördinator hielp me daarbij, dus het ging goed.In mijn lessen behandelde ik vooral uitdrukkingen over het weer en emoties, en Engelse woordenschat over kleding. Omdat ik geen ervaring had met lesgeven in het Engels, tekende ik nauwgezet op het whiteboard en gebruikte ik mijn hele lichaam om de betekenis aan de kinderen over te brengen. Mijn tekenvaardigheid is enorm verbeterd :-)
De schoolkinderen zaten in groep 4, 5 en 6. Ik bereidde de lessen voor elke groep anders voor en had er spijt van dat ik niet meer van tevoren had voorbereid. Zelfs als de kinderen niet aan het leren waren en met elkaar praatten, begonnen hun ogen te stralen zodra we samen zongen en bewegingen maakten.
Na de les gingen we terug naar de accommodatie. Als er geen verdere plannen waren, zat de activiteit erop en genoot ik van een heerlijke rustpauze. Stond er wel iets op het programma, dan at ik een stevige avondmaaltijd en deed ik mee aan de avondactiviteiten.
Vooral op woensdag en vrijdag is er een conversatieles waarin we tijd besteden aan gesprekken in het Engels. De sfeer is ontspannen en iedereen praat met elkaar.Dorpsbewoners die Engels willen leren, komen langs om te praten en ervaringen uit te wisselen. De sfeer is er opener dan in de les, dus we konden elkaar van alles vragen waar we nieuwsgierig naar waren.Als het middagprogramma zo was afgelopen, had ik vrije tijd en zat de dag erop :-)
# De mensen die ik tijdens mijn verblijf op Bali heb ontmoet!
Lu –Zij was de lokale coördinator bij de vrijwilligersorganisatie en begeleidde de vrijwilligers die Engelse les gaven.Ze zorgde met veel warmte voor ons en ik leunde vaak op haar kalme aanwezigheid.Tijdens de activiteiten bracht ik ook de meeste tijd met haar door. Als ik het moeilijk had, moedigde ze me vaak aan en gaf ze me moed. Ik huilde bijna toen we afscheid namen. Het is een coördinator die ik ooit zeker nog eens wil ontmoeten. Ik herinner me dat we het over Koreaanse dramaseries hadden. Omdat ze geïnteresseerd was in onderwijs, vroeg ze of de serie SKY Castle de werkelijkheid weerspiegelt, haha.
Bella –Ik zat in een restaurant te eten en hoorde steeds van ver KakaoTalk-meldingen. Ik dacht dus: ‘O, ze gebruiken KakaoTalk vast ook in Indonesië.’Maar het bleek een mannelijke student uit een lokaal Balinees dorp te zijn, Bella genaamd, die Koreaans leerde — en hij was er heel goed in..Hij werkt in een resort in de omgeving van Ubud. Hij vertelde dat hij altijd langskomt om Koreanen te ontmoeten zodra hij hoort dat ze eraan komen. Hij had vrij genomen om mij te ontmoeten.
We konden elkaar maar één dag zien, maar hij was de vriend die me het meest is bijgebleven.Waarom hij Koreaans is gaan leren en waarom hij zo goed Engels spreekt. Hoewel hij financiële problemen had en niet kon doen wat hij wilde, kwamen er vrijwilligers die Engels gaven, en...De verhalen over hoe Engels leren hem aan een baan hielp, motiveerden mij persoonlijk ook enorm.
# Mijn persoonlijke reistips voor Bali!
In het dorp waar ik verbleef, ligt het strand recht voor je: je kunt de zonsopgang rechts zien en de zonsondergang links! Kijk van tevoren op Google hoe laat de zon opkomt en ondergaat. Ik raad je vooral aan om op die tijdstippen op het strand te gaan zitten en ervan te genieten :)
Verder waren de meeste excursieprogramma’s goed georganiseerd, dus heb ik geen uitstapjes op eigen houtje gemaakt.
# Voor iedereen die een tussenjaar als vrijwilliger Engelse les wil geven op Bali!
Wie eraan denkt om in het buitenland als vrijwilliger Engelse les te geven, vraagt zich misschien af of dat wel lukt als je geen moedertaalspreker bent. Dat vroeg ik me ook af. Maar omdat de normen voor het onderwijs verschillen,Als je gewoon ons onderwijssysteem hebt doorlopen, kun je de lokale dorpsbewoners op zijn minst basiswoordenschat, grammatica en uitdrukkingen leren. Ik denk dus niet dat je je zorgen hoeft te maken.
Het is een kans om elkaar te helpen. In plaats van je zorgen te maken over wie beter of minder goed is, of over je eigen vaardigheden, kun je je volgens mij beter richten op samen groeien.Voordat de lessen beginnen, bereidt de lokale coördinator samen met je lessen voor met het materiaal van de organisatie en bedenkt die ideeën. Ik hoop dus dat je zonder je bezwaard te voelen meedoet! Ik nam gekleurd papier, tape met figuurtjes en stickers mee voor de kinderen, en we deden knutselactiviteiten en quizzen. Zelfs zonder prijzen voor de quizzen waren de kinderen ontzettend geconcentreerd, haha.
# Mijn tips voor de voorbereiding op een tussenjaar!
- Taal
: Als er in het land geen Engels wordt gesproken, leer ik meestal eenvoudige begroetingen en zinnen om mezelf voor te stellen. Meer dan dat is lastig, maar zelfs als je van tevoren een paar eenvoudige zinnen leert, worden de lokale bewoners blij. Dat leverde me kleine geluksmomentjes op, haha. (Ik heb een paar zinnen opgezocht in het basisoriëntatiemateriaal!)
- Accommodatie
: Ik meldde me alleen aan en boekte, omdat ik graag mijn eigen ruimte had, een villa.De villa had een balkon, dus in mijn vrije tijd zat ik met uitzicht op zee of lag ik lekker op bed te ontspannen.De airconditioning werkte goed en de badkamer had een douche met warm water, dus ik had het er heel comfortabel!!En als je iets nodig hebt, helpen de gastheer of de keukenhulp je als je het vraagt.
Ter informatie: in de villa kun je massages krijgen en ook privé-excursies regelen. Vraag gerust om wat je nodig hebt! In mijn vrije tijd boekte ik een massage en liet ik me masseren! :)
- Maaltijden
: Er wordt drie keer per dag eten verzorgd! Elke dag krijg je ruime porties van goed uitgebalanceerde maaltijden, dus ik heb er volop van genoten!Als ontbijt at ik meestal bananenpannenkoeken, toast, omeletten en fruit. De lunch was elke dag anders. Voor het avondeten gaf het personeel me een menu en vroegen ze altijd wat ik wilde eten. Zo genoot ik van allerlei gerechten, zoals nasi goreng en mie goreng. Als ik voor het slapengaan een biertje wilde, bestelde ik er soms een bij het restaurant van de accommodatie en dronk ik die op! haha
- Wat je moet meenemen
: Eén ding dat je zeker moet meenemen als je op Bali gaat winkelen, is een boodschappentas.Vanwege het zwerfafval in zee en de plasticvervuiling gebruikt Bali de laatste tijd geen plastic tasjes meer om het milieu te beschermen. Als je er geen meeneemt, kun je op lokale markten goedkoop een papieren tas kopen. Ik raad ook aan om een herbruikbare drinkbeker mee te nemen; die komt op allerlei manieren van pas! Neem ook zeker slippers, muggenspray en een zwempak (rashguard) mee!!
Mijn tussenjaar!
Ervaring★★★★★
: Persoonlijk ontmoet ik liever de lokale bevolking en ervaar ik de plaatselijke cultuur dan dat ik typische toeristische bezienswaardigheden bezoek. Daarom was vrijwilligerswerk op Bali tijdens deze reis een heel bijzondere ervaring voor mij en een onvergetelijke tijd.
Leren★★★★
: Het was mijn eerste bezoek aan Indonesië en ik kreeg de kans om de cultuur, verhalen en bevolking van het land echt te leren kennen en te ervaren. Ik leerde ook over de hindoeïstische cultuur van Bali en vooral was dit een periode waarin ik veel voelde en leerde van de levenshouding van de Balinezen.
Omgeving★★★★
: De activiteiten van de vrijwilligers vinden plaats in lokale Balinese dorpen en eigenlijk is alles wat je nodig hebt aanwezig! Natuurlijk kun je het gebrek aan moderne gemakken als onhandig ervaren, maar wanneer je de zonsopgang en zonsondergang, de uitgestrekte blauwe zee, de sterren aan de nachtelijke hemel en de palmbomen die hoog naar de hemel reiken ziet, voel je je alsof je alles ter wereld hebt.
Veiligheid★★★★★
: Het Balinese dorp waar ik verbleef was echt veilig! Natuurlijk moet je in het buitenland altijd voorzichtig zijn, maar als je ergens last van hebt of een probleem ervaart, vertel het dan aan het lokale personeel. Zij helpen je zo goed mogelijk!
Vrije tijd★★★★★
: Ik heb heel ontspannen van mijn vrije tijd genoten. Buiten het vrijwilligerswerk om speelde ik, at ik en sliep ik haha. Ik luisterde naar muziek terwijl ik gedachteloos naar de zee staarde. Omdat ik graag een dagboek schrijf en mijn gedachten op een rijtje zet, heb ik extra van die momenten genoten. Omdat ik daar normaal gesproken geen tijd voor heb, vond ik ze des te waardevoller. Ik pakte dus het notitieboekje voor mijn tussenjaar dat ze me hadden gegeven, schreef er ijverig in en nam de tijd om over mezelf na te denken!
Een kort tussenjaar, ook voor werkende professionalsVrijwilligersproject Engelse les op Bali in het buitenlandWil je meer informatie?!
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
Voor iemand zoals ik, die tijdens mijn verblijf op Bali zelfs niet in staat was om rustig eenvoudige ‘gedachten’ te vormen, kon ik leren mijn emoties te beheersen en mijn gedachten te ordenen. En de kinderen hier Dat de kinderen me ‘juf’ noemden en me volgden, was ontroerend en iets waar ik heel dankbaar voor was!
A relaxed volunteer trip in Bali where you can see the most beautiful sunsets in the world! GapYear review Werkende GapYear-deelnemer (Gapper) (31 jaar)
|
# Tijdens mijn vakantieweek van mijn werk wilde ik in plaats van thuis uit te rusten een zinvolle tijd in het buitenland doorbrengen, dus ging ik naar Bali!
Hallo! Ik ben een 29-jarige kantoormedewerker!
Terwijl ik nadacht over hoe ik mijn vakantieweek zou besteden, kwam ik toevallig het vrijwilligersprogramma van GapYear op Bali tegen.Ik dacht dat het doorbreken van mijn dagelijkse routine en een andere omgeving me meer goed zou doen dan thuis uitrusten, dus besloot ik vanzelfsprekend naar het buitenland te gaan.
Misschien omdat het vakantie was, wilde ik zo min mogelijk beslissingen hoeven nemen. Bovendien wilde ik me als vrouw die alleen reist niet te veel zorgen maken over mijn veiligheid.Ik wilde ook niet mijn hoofd breken over het vinden van accommodatie en maaltijden. Daarom leek dit enigszins gestructureerde programma me perfect en nam ik via GapYear deel aan het vrijwilligersprogramma op Bali.Het was precies het programma dat ik nodig had, met activiteiten die ik altijd al eens wilde doen. Ik besloot meteen en vertrok naar Bali! :-)
*Voor de werkende deelnemer die een bijzondere vakantieweek en een ontspannen tijd wilde,waren er dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten met activiteiten om rustig van je tijd te genieten en jezelf beter te leren kennen. Ook kreeg je een GapYear-notitieboek om over jezelf na te denken en plannen te maken.
# Voorbereidingen voor vertrek!
Toen ik besloot deel te nemen aan het vrijwilligersprogramma voor Engelse les op Bali, waren er nog ongeveer twee weken tot de gewenste startdatum. Ik moest dringend vrij nemen en kon alleen gaan als ik meteen vertrok, dus nam ik direct contact op met GapYear. Gelukkig zeiden ze dat ik mee kon doen.
De medewerkers van GapYear hielpen me bovendien snel en grondig met de voorbereidingen voor het vrijwilligersprogramma op Bali.Nadat mijn deelname was bevestigd, boekte ik meteen mijn vlucht en las ik elke dag rustig de informatiematerialen door. Hoewel ik haast had, wilde ik niets slordig aanpakken. Daarom bereidde ik elke dag alvast een beetje voor wat ik kon.
Omdat mijn GapYear een educatieve vrijwilligersactiviteit was, kocht ik bij Daiso vouwpapier, een set washi-tape, stickers enzovoort voor de kinderen. Gelukkig kwamen de spullen die ik had voorbereid tijdens de activiteiten goed van pas.Er was niet genoeg tijd om een volledig lesplan te maken, dus vertrok ik met het idee dat ik er ter plaatse een zou opstellen. De rest van mijn spullen pakte ik in aan de hand van de checklist in het informatiemateriaal voor de introductie. Ik sloot de reisverzekering af die GapYear aanraadde. Ik vind een reisverzekering geen weggegooid geld, dus sluit ik er altijd een af, ook voor korte reizen.
Omdat ik een werkende professional ben, was het lastig om lange tijd deel te nemen. Dat ik een week mee kon doen, stelde me in staat om zonder veel moeite deel te nemen.Ik maakte goed gebruik van een nachtvlucht en kon mijn reisplanning goed regelen :-)
# Met deze GapYear wilde ik ‘nieuwe ervaringen opdoen en rustig aan doen!’
Mijn doel voor deze GapYear was ‘nieuwe ervaringen opdoen en rustig aan doen’.Reizen met dierbaren is natuurlijk aantrekkelijk, maar als werkende is het niet eenvoudig om agenda’s op elkaar af te stemmen. Ik wilde ook geen stress krijgen van het proberen alles passend te maken.
Omdat ik van nature meestal nogal ongeduldig ben, was mijn doel om tot rust te komen en te besluiten het rustig aan te doen.Op de dag van vertrek kwam ik te laat bij de luchthavenbus en leek het erop dat ik de geplande bus niet zou halen. Ik haastte me, zette er flink de pas in en voor ik het wist was ik aan het rennen. Op dat moment zei ik tegen mezelf dat ik het rustig aan moest doen.Het thema van deze reis naar Bali was precies wat ik nodig had en het was een zeer geslaagd doel!
# Het meest memorabele moment tijdens mijn verblijf op Bali!
Het was de eerste dag van de vrijwilligerslessen. De tomeloze energie van de kinderen was werkelijk geweldig. Net zoals scholen in mijn land de dag afsluiten met een slotceremonie,De kinderen gingen in een rij staan om als groep afscheid te nemen en we rondden de les af. Voordat ze het klaslokaal verlieten, brachten ze mijn hand naar hun voorhoofd. Een voor een kwamen ze naar me toe, brachten mijn hand naar hun voorhoofd en zeiden: ‘Dank je wel’ :)
Later vroeg ik het aan de lokale coördinator en hoorde ik dat leerlingen dit gebaar gebruiken om respect te tonen aan een leerkracht. Het ontroerde me dat deze kinderen me als een leerkracht beschouwden.Hier zijn er niet alleen op school, maar ook bij alle lessen, waaronder mentorbegeleiding, openings- en slotwoorden. Iedereen vouwt de handen samen, sluit de ogen en zegt de woorden in koor. Het begint met ‘Om Swasti Astu’ en eindigt met ‘Om Shanti Shanti Shanti Om’. Ook dat moment was een bijzondere ervaring voor mij.
# De Balinezen leerden me bovendien hoe ik mijn emoties kan beheersen en mijn gedachten kan ordenen — iets waar ik eerder zelfs bij eenvoudig nadenken moeite mee had!
Door de Balinezen te observeren, kwam ik ook tot een ander inzicht. Ik dacht altijd dat de samenleving waarin ik leef me stress bezorgde en dat ik geen stress meer zou hebben als ik die achter me liet. Daarom nam ik zomaar aan dat de Balinezen, die midden in de natuur leven, ontspannen en stressvrij zouden zijn.
Maar na gesprekken met dorpelingen ontdekte ik dat iedereen stress heeft. Toch blijven ze daar niet in hangen: ze gaan actief met stress om en nemen de tijd voor diepgaande ‘zelfreflectie’ over hun innerlijke gevoelens.Ik luisterde naar hun diepgaande manieren om met emoties om te gaan en gedachten te ordenen, en leerde ervan. Zelfs eenvoudig ‘nadenken’ viel mij al moeilijk.Los van religie was dit een gelegenheid om opnieuw na te denken over de ‘grote glimlach’ van de Balinezen.
Op een dag reed ik met de coördinator op de motor naar school en zei die: ‘Ik denk dat het gaat regenen.’ Ik vroeg: ‘Hoe weet je dat?’ Die antwoordde: ‘Gewoon door de lucht. Het is dat soort weer. Ook aan de wolken — ik kan het niet echt uitleggen, maar ik voel het.’
Ik antwoordde: ‘Sinds ik in Seoel woon, heb ik het gevoel dat ik zulke dingen al heel lang niet meer heb aangevoeld. In de stad vertrouw je al snel op de weersvoorspelling — ook al klopt die vaak niet.’ Ze vertelden me dat ik toevallig tijdens het regenseizoen op Bali was gekomen, waardoor ze konden voelen en voorspellen dat het zou gaan regenen.
Op weg naar huis na school hoorde ik de kinderen naar de bergen in de verte wijzen en roepen: ‘Het regent! Het regent!’Omdat ik vooral in de stad woon en veel binnen ben, ben ik niet gewend het weer te voorspellen door naar de lucht en de wolken te kijken, tenzij er onweerswolken zijn. Dat moment is me dus echt bijgebleven! :)
# Dit is het programma van het vrijwilligersproject voor Engelse les op Bali!
Vanwege mijn persoonlijke planning vroeg ik vooraf om extra accommodatie en kwam ik een dag eerder aan dan de geplande startdatum. De volgende ochtend was er na het ontbijt een introductie. Die was individueel en ging over de activiteiten in het algemeen, veiligheid, voorzorgsmaatregelen en het dagelijks leven. Ik kon er ook vragen stellen. Na afloop stuurde de lokale coördinator me via WhatsApp een persoonlijk aangepast rooster met het programma, dat ik vervolgens volgde.
Meestal ontbeet ik en gaf ik ’s ochtends één-op-één Engelse mentorlessen aan een gids. Daarna ging ik op excursie met de gids die ik begeleidde.De excursies verschilden per dag: tempelbezoeken, snorkeltochten, ervaringen met kokosolie maken en handwerk, en watervaltochten. Ook het niveau Engels van de gidsen verschilde. Sommigen spraken vloeiend en konden zich goed uitdrukken, terwijl anderen pas kort Engels leerden en het nauwelijks konden spreken.
Tijdens de begeleiding van een gids was de lokale coördinator ook aanwezig om te helpen met vertalen als de communicatie stroef verliep. En zodra de excursie voorbij was, was het tijd voor een heerlijke lunch!Op de dag dat we gingen snorkelen had ik ongewoon veel honger en heb ik heerlijk gegeten.In mijn vrije tijd deed ik dutjes, ruimde ik mijn kamer op, ontspande ik even en ging ik op tijd naar de gemeenschappelijke ruimte om me voor te bereiden op de middagles.
# Ik leerde de kinderen vooral Engelse woorden en uitdrukkingen over het weer, emoties en soortgelijke onderwerpen.
Ik bereidde ongeveer een uur lang lessen voor met de lokale coördinator. We volgden het bestaande lesmateriaal of lesrooster en oefenden eenvoudige Engelse woorden en uitdrukkingen. De coördinator hielp me daarbij, dus het ging goed.In mijn lessen behandelde ik vooral uitdrukkingen over het weer en emoties, en Engelse woordenschat over kleding. Omdat ik geen ervaring had met lesgeven in het Engels, tekende ik nauwgezet op het whiteboard en gebruikte ik mijn hele lichaam om de betekenis aan de kinderen over te brengen. Mijn tekenvaardigheid is enorm verbeterd :-)
De schoolkinderen zaten in groep 4, 5 en 6. Ik bereidde de lessen voor elke groep anders voor en had er spijt van dat ik niet meer van tevoren had voorbereid. Zelfs als de kinderen niet aan het leren waren en met elkaar praatten, begonnen hun ogen te stralen zodra we samen zongen en bewegingen maakten.
Na de les gingen we terug naar de accommodatie. Als er geen verdere plannen waren, zat de activiteit erop en genoot ik van een heerlijke rustpauze. Stond er wel iets op het programma, dan at ik een stevige avondmaaltijd en deed ik mee aan de avondactiviteiten.
Vooral op woensdag en vrijdag is er een conversatieles waarin we tijd besteden aan gesprekken in het Engels. De sfeer is ontspannen en iedereen praat met elkaar.Dorpsbewoners die Engels willen leren, komen langs om te praten en ervaringen uit te wisselen. De sfeer is er opener dan in de les, dus we konden elkaar van alles vragen waar we nieuwsgierig naar waren.Als het middagprogramma zo was afgelopen, had ik vrije tijd en zat de dag erop :-)
# De mensen die ik tijdens mijn verblijf op Bali heb ontmoet!
Lu –Zij was de lokale coördinator bij de vrijwilligersorganisatie en begeleidde de vrijwilligers die Engelse les gaven.Ze zorgde met veel warmte voor ons en ik leunde vaak op haar kalme aanwezigheid.Tijdens de activiteiten bracht ik ook de meeste tijd met haar door. Als ik het moeilijk had, moedigde ze me vaak aan en gaf ze me moed. Ik huilde bijna toen we afscheid namen. Het is een coördinator die ik ooit zeker nog eens wil ontmoeten. Ik herinner me dat we het over Koreaanse dramaseries hadden. Omdat ze geïnteresseerd was in onderwijs, vroeg ze of de serie SKY Castle de werkelijkheid weerspiegelt, haha.
Bella –Ik zat in een restaurant te eten en hoorde steeds van ver KakaoTalk-meldingen. Ik dacht dus: ‘O, ze gebruiken KakaoTalk vast ook in Indonesië.’Maar het bleek een mannelijke student uit een lokaal Balinees dorp te zijn, Bella genaamd, die Koreaans leerde — en hij was er heel goed in..Hij werkt in een resort in de omgeving van Ubud. Hij vertelde dat hij altijd langskomt om Koreanen te ontmoeten zodra hij hoort dat ze eraan komen. Hij had vrij genomen om mij te ontmoeten.
We konden elkaar maar één dag zien, maar hij was de vriend die me het meest is bijgebleven.Waarom hij Koreaans is gaan leren en waarom hij zo goed Engels spreekt. Hoewel hij financiële problemen had en niet kon doen wat hij wilde, kwamen er vrijwilligers die Engels gaven, en...De verhalen over hoe Engels leren hem aan een baan hielp, motiveerden mij persoonlijk ook enorm.
# Mijn persoonlijke reistips voor Bali!
In het dorp waar ik verbleef, ligt het strand recht voor je: je kunt de zonsopgang rechts zien en de zonsondergang links! Kijk van tevoren op Google hoe laat de zon opkomt en ondergaat. Ik raad je vooral aan om op die tijdstippen op het strand te gaan zitten en ervan te genieten :)
Verder waren de meeste excursieprogramma’s goed georganiseerd, dus heb ik geen uitstapjes op eigen houtje gemaakt.
# Voor iedereen die een tussenjaar als vrijwilliger Engelse les wil geven op Bali!
Wie eraan denkt om in het buitenland als vrijwilliger Engelse les te geven, vraagt zich misschien af of dat wel lukt als je geen moedertaalspreker bent. Dat vroeg ik me ook af. Maar omdat de normen voor het onderwijs verschillen,Als je gewoon ons onderwijssysteem hebt doorlopen, kun je de lokale dorpsbewoners op zijn minst basiswoordenschat, grammatica en uitdrukkingen leren. Ik denk dus niet dat je je zorgen hoeft te maken.
Het is een kans om elkaar te helpen. In plaats van je zorgen te maken over wie beter of minder goed is, of over je eigen vaardigheden, kun je je volgens mij beter richten op samen groeien.Voordat de lessen beginnen, bereidt de lokale coördinator samen met je lessen voor met het materiaal van de organisatie en bedenkt die ideeën. Ik hoop dus dat je zonder je bezwaard te voelen meedoet! Ik nam gekleurd papier, tape met figuurtjes en stickers mee voor de kinderen, en we deden knutselactiviteiten en quizzen. Zelfs zonder prijzen voor de quizzen waren de kinderen ontzettend geconcentreerd, haha.
# Mijn tips voor de voorbereiding op een tussenjaar!
- Taal
: Als er in het land geen Engels wordt gesproken, leer ik meestal eenvoudige begroetingen en zinnen om mezelf voor te stellen. Meer dan dat is lastig, maar zelfs als je van tevoren een paar eenvoudige zinnen leert, worden de lokale bewoners blij. Dat leverde me kleine geluksmomentjes op, haha. (Ik heb een paar zinnen opgezocht in het basisoriëntatiemateriaal!)
- Accommodatie
: Ik meldde me alleen aan en boekte, omdat ik graag mijn eigen ruimte had, een villa.De villa had een balkon, dus in mijn vrije tijd zat ik met uitzicht op zee of lag ik lekker op bed te ontspannen.De airconditioning werkte goed en de badkamer had een douche met warm water, dus ik had het er heel comfortabel!!En als je iets nodig hebt, helpen de gastheer of de keukenhulp je als je het vraagt.
Ter informatie: in de villa kun je massages krijgen en ook privé-excursies regelen. Vraag gerust om wat je nodig hebt! In mijn vrije tijd boekte ik een massage en liet ik me masseren! :)
- Maaltijden
: Er wordt drie keer per dag eten verzorgd! Elke dag krijg je ruime porties van goed uitgebalanceerde maaltijden, dus ik heb er volop van genoten!Als ontbijt at ik meestal bananenpannenkoeken, toast, omeletten en fruit. De lunch was elke dag anders. Voor het avondeten gaf het personeel me een menu en vroegen ze altijd wat ik wilde eten. Zo genoot ik van allerlei gerechten, zoals nasi goreng en mie goreng. Als ik voor het slapengaan een biertje wilde, bestelde ik er soms een bij het restaurant van de accommodatie en dronk ik die op! haha
- Wat je moet meenemen
: Eén ding dat je zeker moet meenemen als je op Bali gaat winkelen, is een boodschappentas.Vanwege het zwerfafval in zee en de plasticvervuiling gebruikt Bali de laatste tijd geen plastic tasjes meer om het milieu te beschermen. Als je er geen meeneemt, kun je op lokale markten goedkoop een papieren tas kopen. Ik raad ook aan om een herbruikbare drinkbeker mee te nemen; die komt op allerlei manieren van pas! Neem ook zeker slippers, muggenspray en een zwempak (rashguard) mee!!
Mijn tussenjaar!
Ervaring★★★★★
: Persoonlijk ontmoet ik liever de lokale bevolking en ervaar ik de plaatselijke cultuur dan dat ik typische toeristische bezienswaardigheden bezoek. Daarom was vrijwilligerswerk op Bali tijdens deze reis een heel bijzondere ervaring voor mij en een onvergetelijke tijd.
Leren★★★★
: Het was mijn eerste bezoek aan Indonesië en ik kreeg de kans om de cultuur, verhalen en bevolking van het land echt te leren kennen en te ervaren. Ik leerde ook over de hindoeïstische cultuur van Bali en vooral was dit een periode waarin ik veel voelde en leerde van de levenshouding van de Balinezen.
Omgeving★★★★
: De activiteiten van de vrijwilligers vinden plaats in lokale Balinese dorpen en eigenlijk is alles wat je nodig hebt aanwezig! Natuurlijk kun je het gebrek aan moderne gemakken als onhandig ervaren, maar wanneer je de zonsopgang en zonsondergang, de uitgestrekte blauwe zee, de sterren aan de nachtelijke hemel en de palmbomen die hoog naar de hemel reiken ziet, voel je je alsof je alles ter wereld hebt.
Veiligheid★★★★★
: Het Balinese dorp waar ik verbleef was echt veilig! Natuurlijk moet je in het buitenland altijd voorzichtig zijn, maar als je ergens last van hebt of een probleem ervaart, vertel het dan aan het lokale personeel. Zij helpen je zo goed mogelijk!
Vrije tijd★★★★★
: Ik heb heel ontspannen van mijn vrije tijd genoten. Buiten het vrijwilligerswerk om speelde ik, at ik en sliep ik haha. Ik luisterde naar muziek terwijl ik gedachteloos naar de zee staarde. Omdat ik graag een dagboek schrijf en mijn gedachten op een rijtje zet, heb ik extra van die momenten genoten. Omdat ik daar normaal gesproken geen tijd voor heb, vond ik ze des te waardevoller. Ik pakte dus het notitieboekje voor mijn tussenjaar dat ze me hadden gegeven, schreef er ijverig in en nam de tijd om over mezelf na te denken!
Een kort tussenjaar, ook voor werkende professionalsVrijwilligersproject Engelse les op Bali in het buitenlandWil je meer informatie?!
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
