Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik kreeg de moed om een nieuwe carrièreweg in te slaan #Een waardevolle ervaring met het overwinnen van podiumvrees #De trots dat ik de moed heb gekregen om dingen onder ogen te zien in plaats van me zorgen te maken
Tijdens mijn tussenjaar in Cambodja kon ik de tijd nemen om na te denken over mijn toekomst, en nu koester ik een nieuwe droom. Ook heb ik door vrijwilligerswerk met de kinderen,iets wat ik had mijn podiumangst kunnen overwinnen. Na het vrijwilligerswerk maakte ik nog een reis om mezelf te vinden, die me veel kracht gaf!
Childcare teacher volunteer work in Cambodia Seong Eun-young, deelnemer aan een tussenjaar (39)
|
Tijdens mijn tussenjaar kreeg ik de tijd om na te denken over mijn toekomst en ontstond er een nieuwe droom!
Hallo. Ik ben Seong Eun-young, een 39-jarige vrouw. Ik werkte als wiskundedocent bij een particuliere bijlesacademie.MaarTijdens mijn tussenjaar doe ik momenteel vrijwilligerswerk in Cambodja. Daardoor ben ik mijn toekomst opnieuw gaan overdenken en begon ik de nieuwe droom te koesteren om ambtenaar te worden.
*Voor Seong Eun-young, die tijd wilde nemen om nieuwe uitdagingen en toekomstige loopbaanmogelijkheden te verkennen,werden activiteiten aangeboden die unieke uitdagingen boden, evenals een dagelijks op maat gemaakte persoonlijke opdracht om na te denken over de richting van haar leven. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om op zichzelf terug te blikken en plannen te maken.
Tijdens mijn tussenjaar kreeg ik de tijd om na te denken over mijn toekomst en ontstond er een nieuwe droom!
Ik werkte ongeveer tien jaar als docent bij een particuliere bijlesacademie. Op een gegeven moment begon ik me zorgen te maken over de richting van mijn leven. Terwijl ik daarover nadacht, besefte ik ook dat ik tot dan toe alleen voor mezelf had gewerkt en nooit vrijwilligerswerk voor anderen had gedaan. Daarom besloot ik een manier te zoeken om vrijwilligerswerk te doen met de vaardigheden die ik bezit. Zo schreef ik me in voor het internationale vrijwilligersprogramma van Gap Year in Cambodja.
Ik had niet vaak naar het buitenland gereisd, dus aanvankelijk was ik bang, maaral snel groeide mijn verlangen om die angst zelf te overwinnen en kreeg ik de moed om te vertrekken.
Met deze ervaring wilde ik de richting van mijn leven vinden.
Tijdens dit tussenjaar, met het vrijwilligerswerk in Cambodja, wilde ik de richting van mijn leven vinden.Op mijn 39e... wist ik niet zeker of ik zo verder kon gaan.
Ik dacht dus dat ik allerlei ervaringen, gedachten en gevoelens nodig had. Ik wilde ervaren hoe het voelt om op een andere plek te staan dan de grond waarop ik altijd sta, en weten wat mensen uit andere culturen denken en hoe ze leven. Uiteindelijk was ik benieuwd naar het soort geluk dat zij nastreven en hoe ze de richting van hun leven bepalen en daarin verdergaan.
Nu ik in Cambodja ben geweest, heb ik de nieuwe richting van mijn leven definitief bepaald.Meteen nadat het tussenjaarproject was afgelopen, waagde ik me, ondanks mijn leeftijd, aan een ander carrièrepad.
Ik denk dat het hielp dat ik leerde niet alleen te piekeren, maar dingen recht in de ogen te kijken.Ik kon denken: 'Laten we het gewoon proberen, laten we gaan; als het niet lukt, kunnen we een andere richting inslaan.'
Ik wilde de kinderen in Cambodja ook liefde geven, net als mijn vader..
In het begin begrepen veel mensen niet dat ik plotseling mijn baan opzegde en vertrok.Toch vroeg ik me af: waarom zou ik gaan? Waarom helemaal naar Cambodja?Het antwoord was: 'Laten we gaan!' Daarna legde ik een kopie van mijn paspoort, een brief, een reisschema enzovoort op de eettafel en stapte ik op het vliegtuig naar Cambodja.
Mijn vader gelooft dat anderen iets geven een deugd is. Hij zegt dat als je anderen iets geeft, de verdienste bij ons terugkomt. Daarom geeft hij niet zomaar wat, maar alles, tot mensen zeggen dat het geweldig is. Zelfs als mensen misbruik van hem maken, doet hij dat. Misschien is de kracht van erfelijkheid wel heel groot? Net als mijn vader wilde ik de kinderen in Cambodja liefde geven.
Het eerste wat ik in Cambodja deed, was een ritje in een tuktuk maken. Omdat het mijn eerste keer was en ik de prijzen niet kende, betaalde ik wat ze vroegen. Eens zat ik met mijn kamergenoot in een tuktuk en onderhandelde die met de chauffeur. Eerst dacht ik: 'Waarom noemen ze niet meteen een lage prijs, in plaats van elkaar uit te putten?' Toen besefte ik dat dit me deed denken aan hoe ik tijdens mijn studententijd kleding kocht in Dongdaemun.In Korea was ik vergeten dat niet de uitkomsten, maar juist de processen het leven verrijken.
# Ik had vroeger podiumangst, maar kreeg geleidelijk meer zelfvertrouwen toen ik lesgaf aan de kinderen!
Eigenlijk heb ik podiumangst en ben ik bang om presentaties te geven.Zelfs als ik met goede vrienden praat, word ik erg zenuwachtig.Ironisch genoeg was ik in Korea docent bij een wiskundeacademie. Ik moest die angst overwinnen om in mijn levensonderhoud te voorzien.
En ik werkte een maand lang als docent Engels in Cambodja. Als ik in Korea vrijwilligerswerk had gedaan, had ik niet zo'n bijzondere ervaring gehad. Met de kinderen die alleen maar naar mij keken, kon ik niet weglopen en zeggen dat ik het niet kon. We begonnen met het alfabet, daarna kwamen fruit, dieren en spelletjes waarbij we elkaars namen moesten raden.Vreemd genoeg deden de kinderen goed mee, alsof het er niet toe deed of ik Engels had gestudeerd. Zo kreeg ik geleidelijk meer zelfvertrouwen en verliepen de lessen vanzelf, als water.
# Over vrijwilligerswerk in Cambodja!
Het vrijwilligerswerk dat ik in Cambodja deed, bestond uit spelen met en zorgen voor Cambodjaanse kinderen.We deelden de lessen vooral in op leeftijdsgroepen en de begeleiders organiseerden activiteiten om met de kinderen te spelen.
Van de Cambodjaanse kinderen die ik ontmoette, maakte een jongen die zo goed voor zijn jongere zusje zorgde een diepe indruk op me. Zijn zusje was opvallend klein en had bijna elke dag buikpijn. Elke keer deed de jongen gek tegen zijn zusje.Hij leek te denken dat zijn zusje minder pijn zou hebben als ze lachte.Toen ik dat zag, zette het me aan het denken over mezelf en bracht het veel gedachten bij me teweeg.
# Na het vrijwilligerswerk in Cambodja maakte ik nog meer reizen om mezelf te vinden.
Nadat het vrijwilligersprogramma was afgelopen, reisde ik ongeveer een week door Cambodja. Ik bezocht Angkor Wat en Sihanoukville. Bij Angkor Wat was ik overweldigd door de grootsheid ervan en voelde het alsof ik door het verleden reisde.
Daar ontmoette ik veel mensen uit verschillende landen. Op plekken waar er een leuke foto ontstaat wanneer veel mensen in een kring samenkomen, aarzelde ik omdat ik alleen was. Mensen uit het buitenland die in de buurt waren, kwamen bij elkaar en maakten de foto samen met mij. En omdat Angkor Wat zo uitgestrekt is en ik verdwaald raakte, liep een Frans stel met me mee en gaf een Tsjechisch stel me een ritje in een tuk-tuk. Dat voelde hartverwarmend.
Dit gevoel kun je alleen ervaren wanneer je alleen reist.Door die warmte te voelen, werd ik mijn angst om alleen te reizen enigszins de baas.
Sihanoukville is een rustige, schone en vredige plek, waar je goed kunt uitrusten.Zo kon ik de tijd nemen om over mezelf na te denken.
Omdat het mijn eerste reis naar het buitenland was, was ik behoorlijk ambitieus: ik dacht dat deze kans misschien mijn laatste zou zijn. Daarom wilde ik niet dezelfde foto’s maken als iedereen. Ik wilde dingen zelf ervaren en er op allerlei manieren over nadenken. Ik was benieuwd hoe ik de verschillende perspectieven kon zien en aanvaarden van mensen die in uiteenlopende omstandigheden leven. Uiteindelijk vroeg ik me af hoe ik dat kon toepassen in mijn leven en de juiste richting kon vinden. Daarna daagde ik mezelf uit om ambtenaar te worden, hoewel dat niet mijn oorspronkelijke carrièreplan was, en nam ik de tijd om terug te kijken op de weg die ik had afgelegd.
# Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op vrijwilligerswerk in Cambodja!
- Maaltijden en benodigdheden
: De maaltijden van de lokale vrijwilligersorganisatie waren lekker. Af en toe kocht ik eten buiten de deur. Neem ook zeker kimchi en instantnoedels mee! :) En ik raad je ten zeerste aan een reisverzekering af te sluiten!
Mijn tussenjaar is!
Ervaring ★★★★★
Leren ★★★★★
Vrije tijd ★★★
Seong Eun-youngheeft bezochtVrijwilligersproject in CambodjaMeer informatie?!
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
Tijdens mijn tussenjaar in Cambodja kon ik de tijd nemen om na te denken over mijn toekomst, en nu koester ik een nieuwe droom. Ook heb ik door vrijwilligerswerk met de kinderen,iets wat ik had mijn podiumangst kunnen overwinnen. Na het vrijwilligerswerk maakte ik nog een reis om mezelf te vinden, die me veel kracht gaf!
Childcare teacher volunteer work in Cambodia Seong Eun-young, deelnemer aan een tussenjaar (39)
|
Tijdens mijn tussenjaar kreeg ik de tijd om na te denken over mijn toekomst en ontstond er een nieuwe droom!
Hallo. Ik ben Seong Eun-young, een 39-jarige vrouw. Ik werkte als wiskundedocent bij een particuliere bijlesacademie.MaarTijdens mijn tussenjaar doe ik momenteel vrijwilligerswerk in Cambodja. Daardoor ben ik mijn toekomst opnieuw gaan overdenken en begon ik de nieuwe droom te koesteren om ambtenaar te worden.
*Voor Seong Eun-young, die tijd wilde nemen om nieuwe uitdagingen en toekomstige loopbaanmogelijkheden te verkennen,werden activiteiten aangeboden die unieke uitdagingen boden, evenals een dagelijks op maat gemaakte persoonlijke opdracht om na te denken over de richting van haar leven. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om op zichzelf terug te blikken en plannen te maken.
Tijdens mijn tussenjaar kreeg ik de tijd om na te denken over mijn toekomst en ontstond er een nieuwe droom!
Ik werkte ongeveer tien jaar als docent bij een particuliere bijlesacademie. Op een gegeven moment begon ik me zorgen te maken over de richting van mijn leven. Terwijl ik daarover nadacht, besefte ik ook dat ik tot dan toe alleen voor mezelf had gewerkt en nooit vrijwilligerswerk voor anderen had gedaan. Daarom besloot ik een manier te zoeken om vrijwilligerswerk te doen met de vaardigheden die ik bezit. Zo schreef ik me in voor het internationale vrijwilligersprogramma van Gap Year in Cambodja.
Ik had niet vaak naar het buitenland gereisd, dus aanvankelijk was ik bang, maaral snel groeide mijn verlangen om die angst zelf te overwinnen en kreeg ik de moed om te vertrekken.
Met deze ervaring wilde ik de richting van mijn leven vinden.
Tijdens dit tussenjaar, met het vrijwilligerswerk in Cambodja, wilde ik de richting van mijn leven vinden.Op mijn 39e... wist ik niet zeker of ik zo verder kon gaan.
Ik dacht dus dat ik allerlei ervaringen, gedachten en gevoelens nodig had. Ik wilde ervaren hoe het voelt om op een andere plek te staan dan de grond waarop ik altijd sta, en weten wat mensen uit andere culturen denken en hoe ze leven. Uiteindelijk was ik benieuwd naar het soort geluk dat zij nastreven en hoe ze de richting van hun leven bepalen en daarin verdergaan.
Nu ik in Cambodja ben geweest, heb ik de nieuwe richting van mijn leven definitief bepaald.Meteen nadat het tussenjaarproject was afgelopen, waagde ik me, ondanks mijn leeftijd, aan een ander carrièrepad.
Ik denk dat het hielp dat ik leerde niet alleen te piekeren, maar dingen recht in de ogen te kijken.Ik kon denken: 'Laten we het gewoon proberen, laten we gaan; als het niet lukt, kunnen we een andere richting inslaan.'
Ik wilde de kinderen in Cambodja ook liefde geven, net als mijn vader..
In het begin begrepen veel mensen niet dat ik plotseling mijn baan opzegde en vertrok.Toch vroeg ik me af: waarom zou ik gaan? Waarom helemaal naar Cambodja?Het antwoord was: 'Laten we gaan!' Daarna legde ik een kopie van mijn paspoort, een brief, een reisschema enzovoort op de eettafel en stapte ik op het vliegtuig naar Cambodja.
Mijn vader gelooft dat anderen iets geven een deugd is. Hij zegt dat als je anderen iets geeft, de verdienste bij ons terugkomt. Daarom geeft hij niet zomaar wat, maar alles, tot mensen zeggen dat het geweldig is. Zelfs als mensen misbruik van hem maken, doet hij dat. Misschien is de kracht van erfelijkheid wel heel groot? Net als mijn vader wilde ik de kinderen in Cambodja liefde geven.
Het eerste wat ik in Cambodja deed, was een ritje in een tuktuk maken. Omdat het mijn eerste keer was en ik de prijzen niet kende, betaalde ik wat ze vroegen. Eens zat ik met mijn kamergenoot in een tuktuk en onderhandelde die met de chauffeur. Eerst dacht ik: 'Waarom noemen ze niet meteen een lage prijs, in plaats van elkaar uit te putten?' Toen besefte ik dat dit me deed denken aan hoe ik tijdens mijn studententijd kleding kocht in Dongdaemun.In Korea was ik vergeten dat niet de uitkomsten, maar juist de processen het leven verrijken.
# Ik had vroeger podiumangst, maar kreeg geleidelijk meer zelfvertrouwen toen ik lesgaf aan de kinderen!
Eigenlijk heb ik podiumangst en ben ik bang om presentaties te geven.Zelfs als ik met goede vrienden praat, word ik erg zenuwachtig.Ironisch genoeg was ik in Korea docent bij een wiskundeacademie. Ik moest die angst overwinnen om in mijn levensonderhoud te voorzien.
En ik werkte een maand lang als docent Engels in Cambodja. Als ik in Korea vrijwilligerswerk had gedaan, had ik niet zo'n bijzondere ervaring gehad. Met de kinderen die alleen maar naar mij keken, kon ik niet weglopen en zeggen dat ik het niet kon. We begonnen met het alfabet, daarna kwamen fruit, dieren en spelletjes waarbij we elkaars namen moesten raden.Vreemd genoeg deden de kinderen goed mee, alsof het er niet toe deed of ik Engels had gestudeerd. Zo kreeg ik geleidelijk meer zelfvertrouwen en verliepen de lessen vanzelf, als water.
# Over vrijwilligerswerk in Cambodja!
Het vrijwilligerswerk dat ik in Cambodja deed, bestond uit spelen met en zorgen voor Cambodjaanse kinderen.We deelden de lessen vooral in op leeftijdsgroepen en de begeleiders organiseerden activiteiten om met de kinderen te spelen.
Van de Cambodjaanse kinderen die ik ontmoette, maakte een jongen die zo goed voor zijn jongere zusje zorgde een diepe indruk op me. Zijn zusje was opvallend klein en had bijna elke dag buikpijn. Elke keer deed de jongen gek tegen zijn zusje.Hij leek te denken dat zijn zusje minder pijn zou hebben als ze lachte.Toen ik dat zag, zette het me aan het denken over mezelf en bracht het veel gedachten bij me teweeg.
# Na het vrijwilligerswerk in Cambodja maakte ik nog meer reizen om mezelf te vinden.
Nadat het vrijwilligersprogramma was afgelopen, reisde ik ongeveer een week door Cambodja. Ik bezocht Angkor Wat en Sihanoukville. Bij Angkor Wat was ik overweldigd door de grootsheid ervan en voelde het alsof ik door het verleden reisde.
Daar ontmoette ik veel mensen uit verschillende landen. Op plekken waar er een leuke foto ontstaat wanneer veel mensen in een kring samenkomen, aarzelde ik omdat ik alleen was. Mensen uit het buitenland die in de buurt waren, kwamen bij elkaar en maakten de foto samen met mij. En omdat Angkor Wat zo uitgestrekt is en ik verdwaald raakte, liep een Frans stel met me mee en gaf een Tsjechisch stel me een ritje in een tuk-tuk. Dat voelde hartverwarmend.
Dit gevoel kun je alleen ervaren wanneer je alleen reist.Door die warmte te voelen, werd ik mijn angst om alleen te reizen enigszins de baas.
Sihanoukville is een rustige, schone en vredige plek, waar je goed kunt uitrusten.Zo kon ik de tijd nemen om over mezelf na te denken.
Omdat het mijn eerste reis naar het buitenland was, was ik behoorlijk ambitieus: ik dacht dat deze kans misschien mijn laatste zou zijn. Daarom wilde ik niet dezelfde foto’s maken als iedereen. Ik wilde dingen zelf ervaren en er op allerlei manieren over nadenken. Ik was benieuwd hoe ik de verschillende perspectieven kon zien en aanvaarden van mensen die in uiteenlopende omstandigheden leven. Uiteindelijk vroeg ik me af hoe ik dat kon toepassen in mijn leven en de juiste richting kon vinden. Daarna daagde ik mezelf uit om ambtenaar te worden, hoewel dat niet mijn oorspronkelijke carrièreplan was, en nam ik de tijd om terug te kijken op de weg die ik had afgelegd.
# Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op vrijwilligerswerk in Cambodja!
- Maaltijden en benodigdheden
: De maaltijden van de lokale vrijwilligersorganisatie waren lekker. Af en toe kocht ik eten buiten de deur. Neem ook zeker kimchi en instantnoedels mee! :) En ik raad je ten zeerste aan een reisverzekering af te sluiten!
Mijn tussenjaar is!
Ervaring ★★★★★
Leren ★★★★★
Vrije tijd ★★★
Seong Eun-youngheeft bezochtVrijwilligersproject in CambodjaMeer informatie?!
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
