Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik herwon mijn zelfvertrouwen en vond nieuwe motivatie om mijn dromen na te jagen #Vrijwilligerswerk in de prachtige natuur en leren met internationale vrienden #Zelfvertrouwen en trots omdat ik een nieuwe uitdaging ben aangegaan
Na mijn afzwaaien uit het leger ontmoette ik tijdens mijn tussenjaar in Nieuw-Zeeland nieuwe mensen en had ik een ontspannen tijd en kreeg ik vanzelf mijn zelfvertrouwen terug! Het was ook een periode vol gesprekken met de vrienden met wie ik vrijwilligerswerk deed. Daar heb ik veel aan gehad en veel van geleerd.
Met vrienden uit de hele wereld met plezier vrijwilligerswerk doen voor het milieu in de natuur van Nieuw-Zeeland! Choi Chan-sik, deelnemer aan Gap Year (23)
|
# Na mijn diensttijd wilde ik reizen en diepgaander over mezelf nadenken. Daarom besloot ik een tussenjaar te nemen.
# Ik vertrok vol enthousiasme, niet uit angst voor een nieuwe omgeving!
Door mijn ervaringen in het leger leerde ik dat je het onmogelijke mogelijk kunt maken en uitdagingen zonder aarzeling kunt aangaan. Daarom probeerde ik liever iets nieuws dan dat ik bang was voor een nieuwe omgeving. Ik maakte me niet al te veel zorgen over de taal, en omdat ik alleen was, kon ik gewoon teruggaan als ik fouten maakte,en ik vond het een heerlijk vooruitzicht om vrij te kunnen leven zonder me zorgen te maken over de mening van anderen. Daarom begon ik vol enthousiasme aan het vrijwilligersproject in Nieuw-Zeeland.
Omdat ik vaak naar het buitenland had gereisd, waren de voorbereidingen voor vertrek — vliegticket, paspoort en visum — eenvoudig. Maar het was de eerste keer dat ik alleen ging backpacken en ik zou vrijwilligerswerk gaan doen, dus het inpakken kostte veel tijd.
Maargaf Korea Gap Year uitgebreide informatie over alles wat ik nodig had.Van vliegtickets, accommodatie, visa en paspoorten tot handige inpaktips en informatie over Nieuw-Zeeland: alles werd zorgvuldig uitgelegd, waardoor ik me gemakkelijk kon voorbereiden. Voor alles wat ik nog miste, stelde ik vragen per e-mail en bereidde ik me grondig en zorgvuldig voor.
# Wat me het meest is bijgebleven, zijn de houdingen en manieren die ik leerde van de vrienden die ik tijdens het vrijwilligerswerk ontmoette.
Door vrijwilligerswerk in het buitenland heb ik veel geleerd op taalgebied, maar wat me het meest is bijgebleven, zijn de houdingen en gedragingen die ik leerde door samen te leven met mensen uit andere landen.
Toen we onze namen aan elkaar vertelden, zei ik de mijne één keer en vanaf dat moment noemden ze me meteen bij mijn naam. Ik schaamde me omdat ik hun namen niet kon onthouden, maar ik leerde van hen dat ze aandacht hebben voor anderen en respect voor hen tonen. Ik denk dat ik uit zulke kleine dingen veel heb geleerd over hun omgangsvormen.
De vele lessen en inzichten die ik dankzij dit project heb opgedaan, motiveerden me om in Korea weer hard te gaan studeren en mijn dromen na te jagen. Als ik mijn tijd in het leger gedachteloos had doorgebracht, zou deze kans waarschijnlijk niet de aanzet zijn geweest om me zo in te zetten voor het verwezenlijken van mijn dromen.
# Door als eerste op buitenlandse vrienden af te stappen en gesprekken te beginnen, kreeg ik geleidelijk meer zelfvertrouwen.
Hoewel ik in Korea woonde, was ik dol op Engels en studeerde ik de taal uit interesse. Ik dacht dat ik er goed in was. Voordat ik vrijwilligerswerk ging doen in Nieuw-Zeeland, merkte ik dat ik me in alledaagse gesprekken prima in het Engels kon redden. Dat maakte me erg trots, nam mijn zorgen over taalproblemen weg en deed me denken dat ik me zonder moeite aan het vrijwilligerswerk zou kunnen aanpassen.
Daarom probeerde ik zo veel mogelijk te praten met de buitenlandse vrienden die ik in Nieuw-Zeeland ontmoette, en begon ik vaak zelf een gesprek met iemand. Daardoor kreeg ik meer zelfvertrouwen en mijn buitenlandse vrienden waardeerden dat.Natuurlijk heb ik tijdens het vrijwilligerswerk veel geleerd,maar ook uit de vele gesprekken met die vrienden heb ik veel gehaald.Ik vind het jammer dat ik meer had kunnen leren en meer wijsheid had kunnen opdoen als ik beter had gesproken en meer gesprekken had gevoerd. Als je echt goed Engels spreekt, kun je meer ervaren en leren, maarer zijn nog veel meer dingen om te leren en te ervaren. Ik hoop dus dat je vrijwilligerswerk in het buitenland niet laat schieten uit angst voor de taal.
# Hoe ziet een dag eruit bij het vrijwilligersproject voor natuurbescherming in Nieuw-Zeeland?
Op doordeweekse dagen begint het vrijwilligerswerk doorgaans om 8 uur 's ochtends. Ik stond om 7 uur op, waste me snel, maakte het ontbijt klaar en at het op, maakte alvast mijn lunch klaar en begon daarna aan het vrijwilligerswerk in de ochtend. Naarmate je langer vrijwilligerswerk doet, sla je het ochtendwasje waarschijnlijk wel eens over — ik deed dat ook.
Omdat ik moest ontbijten en mijn lunch klaarmaken, denk ik dat ik rond half negen naar de vrijwilligerslocatie vertrok. Acht uur is de officiële begintijd, maar het schema is vrij flexibel. Omdat het winter was, dronk ik 's ochtends altijd warme thee. Van dat kopje thee warm je helemaal op.
Na het vrijwilligerswerk in de ochtend keerden we om 12 uur terug naar de accommodatie. We lunchten tot 1 uur en hadden daarna vrije tijd om uit te rusten. Tijdens de lunch was iedereen moe van het vrijwilligerswerk. Iedereen at op zijn eigen plek het eten dat hij had klaargemaakt. Het was een moment waarop iedereen elkaars rust respecteerde.
's Middags deden we van 1 tot 4 uur vrijwilligerswerk. Daarna keerden we terug naar de accommodatie om ons op te frissen en uit te rusten, en om 6 uur maakten we het avondeten klaar. Iedereen hielp altijd mee met koken. Als er niet veel mensen nodig waren, verdeelden we de taken voor het koken en afwassen. Zelfs als ik aan de beurt was om af te wassen, hielp ik tijdens het koken met de voorbereidingen, zodat ik kon leren koken, nog wat extra woorden kon uitwisselen en Engels kon oefenen. Na het eten kon iedereen tot bedtijd zelf bepalen hoe hij de avond doorbracht. Je kon heerlijk ontspannen zonder je zorgen te maken om anderen.
Er is geen vaste bedtijd, dus je kunt gaan slapen wanneer je wilt. Voor het vrijwilligerswerk van de volgende dag ging ik meestal om 9 of 10 uur naar bed.Als we eerder dan 4 uur klaar waren met het vrijwilligerswerk, trokken we er tot slot met vrienden op uit in de natuur, maakten we foto's, ademden we de frisse lucht in en genoten we van de prachtige natuur van Nieuw-Zeeland.Als het vrijwilligerswerk uitloopt, beginnen ze de volgende dag zoveel eerder. Overwerk komt absoluut niet voor! :)
# Onvergetelijke en leuke ervaringen tijdens het vrijwilligerswerk!
Er waren echt heel veel onvergetelijke en leuke ervaringen.Dit vrijwilligersprogramma bestaat al lange tijd en wordt voortgezet door de Nieuw-Zeelandse overheid.De gedachte dat ik deel uitmaakte van die geschiedenis en samenwerkte met buitenlandse vrienden gaf me een voldaan en trots gevoel. Daarom vond ik het vrijwilligerswerk zelf heel interessant.
Tijdens het vrijwilligerswerk vertelde de begeleider interessante verhalen en zei hij dat we gerust mochten uitrusten als het zwaar werd. Toch deed iedereen zijn uiterste best. Dankzij die sfeer kun je waarschijnlijk hard werken én genieten van het vrijwilligerswerk! :)
# Mijn persoonlijke reistips voor Nieuw-Zeeland!
Ik kwam twee dagen voordat het vrijwilligerswerk begon aan in Nieuw-Zeeland, nam de SKY-bus en verbleef in een hostel om een algemeen beeld te krijgen van Auckland en Nieuw-Zeeland. Door te praten met vrienden van allerlei nationaliteiten in het hostel besefte ik dat ik in het buitenland was, en dat vond ik leuk. Daardoor keek ik uit naar mijn tijd als vrijwilliger. Ik raad hostels aan. De voorzieningen zijn goed, de prijzen zijn laag, je kunt er koken en eten of je eigen eten meenemen, en je kunt er vrienden uit allerlei landen ontmoeten.
Ik nam twee weken deel aan het vrijwilligersprogramma. Nadat het vrijwilligerswerk was afgelopen, boekte ik via Airbnb accommodatie in Auckland voor zes dagen en verkende ik de stad. De laatste dag verbleef ik in een hotel.
In Auckland lopen mensen uit het buitenland voor je langs, staan er onbekende buitenlandse winkels langs de straten en komen auto's uit de tegenovergestelde richting dan in ons land. Toch besloot ik te genieten van de stedelijke kanten van Auckland en de natuurervaringen te bewaren voor het vrijwilligerswerk. De plek die me het meest is bijgebleven, is DEVON PORT. Je komt er in ongeveer 15 minuten met de veerboot; het ligt in Auckland, maar je kunt er de natuur ervaren. Als je de uitgestrekte zee voor je ziet liggen, gaat je hart open en is de zee, met de jachten, een lust voor het oog.
Probeer zeker fish and chips!Omdat er in Auckland zoveel verschillende bevolkingsgroepen wonen, is er niet één typisch Nieuw-Zeelandse keuken of cultuur, maar vind je er gerechten en culturen uit allerlei landen. Er zijn ook veel Koreaanse restaurants. Na afloop van het vrijwilligerswerk had ik zo'n zin in Koreaans eten dat ik het vaak at. Misschien denk je dat je juist van Nieuw-Zeelands eten moet genieten, maar als je er eenmaal woont, merk je dat je onvermijdelijk toch Koreaans blijft. Toch vind ik Auckland absoluut een bezoek waard; ongeveer vier à vijf dagen is genoeg om de stad te bekijken.
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar!
- Taal
: Stap eerst op de vrienden af met wie je vrijwilligerswerk doet en begin een gesprek. Terwijl je samen vrijwilligerswerk doet, meng je je al snel onder buitenlandse vrienden en krijg je meer zelfvertrouwen! Maak je niet te veel zorgen over de taal!! Het feit alleen al dat we allemaal samen zijn gekomen om vrijwilligerswerk te doen, geeft ons genoeg gemeenschappelijke grond, hehe
- Accommodatie
: Neem zeker een slaapzak mee, haha. In het weekend is er in de accommodatie GRATIS WIFI, dus je kunt daar volop gebruik van maken. Tijdens het vrijwilligerswerk is er echter geen GRATIS WIFI en zelfs als je mobiele data wilt gebruiken, is het er zo afgelegen dat je vaak geen bereik hebt. Tijdens het vrijwilligerswerk kun je je telefoon dus eigenlijk alleen als camera gebruiken. Maar daardoor was het fijn om even niet met mijn telefoon bezig te zijn en volop van de prachtige natuur van Nieuw-Zeeland te genieten, haha.
- Maaltijden
: Meestal kookten we zelf. Voor het eerste weekend stonden de ingrediënten voor de maaltijden die we zouden bereiden al klaar in de accommodatie. De ingrediënten die je voor het weekend nodig hebt, worden bij de accommodatie afgeleverd. In het weekend kun je dus gewoon koken met die ingrediënten. Omdat het maaltijdplan grotendeels vastligt, kun je het volgen of het menu naar eigen inzicht aanpassen.
Tijdens de vrijwilligersperiode verblijf je in een accommodatie vlak bij de locatie van het vrijwilligerswerk. Voordat we daarheen gaan, stoppen we bij een supermarkt om zelf boodschappen te doen en de ingrediënten mee te nemen. Als je bepaald eten wilt eten, vegetariër bent of andere dieetwensen hebt, kun je dat gerust aan je teamgenoten vertellen en daar rekening mee houden bij het boodschappen doen. Ik kocht instantnoedels omdat ik daar echt zin in had, en ook extra groenten voor een vegetarische vriend.
Tijdens de vrijwilligersperiode maak je zelf een eenvoudig ontbijt en bereid je 's ochtends je lunch voor. Zo kun je lunchen zodra je terugkomt van het vrijwilligerswerk in de ochtend. Je kunt misschien even moeten wennen aan buitenlandse ingrediënten (brood als hoofdvoedsel, onbekende kruiden en sauzen). In het begin vond ik het ook lastig om ontbijt en lunch klaar te maken. In Korea kookte ik niet veel en omdat brood het hoofdvoedsel was, wist ik niet wat ik moest maken. Maar naarmate je er langer woont, raak je er vanzelf aan gewend en voel je je nauwelijks nog een buitenlander. Als je iets anders wilt eten dan wat je zelf hebt ingeslagen, kun je dat het beste in het weekend kopen.
In het begin zijn inderdaad alle ingrediënten onbekend en kan het onwennig en frustrerend zijn als je niet weet hoe je ze moet gebruiken. Als dat gebeurde, vroeg ik steeds: "Zullen we samen iets koken?" of "Wat heb jij gemaakt?" Zo leerde ik door samen te koken. Het is een kans om buitenlandse gerechten uit te proberen en om je moeder eens extra te waarderen ^^
- Wat neem je mee
: De belangrijkste dingen die ik nodig had, waren een waterfles, een slaapzak en zalf tegen jeuk (er zijn geen insecten, maar tijdens het vrijwilligerswerk kun je bijvoorbeeld huiduitslag krijgen door planten). Voor de rest stuurden de coördinatoren van Korea Gap Year uitgebreide e-mails, zodat we ons goed konden voorbereiden zonder iets tekort te komen of ongemak te ervaren!
- Extra tips!
: Voor het vrijwilligerswerk kun je waarschijnlijk genoeg hebben aan één set kleding (boven- en onderkleding). Ik deed vrijwilligerswerk in de winter en droeg een legging onder twee lagen comfortabele wandelbroeken. Boven droeg ik drie lagen: een functioneel shirt met lange mouwen, een hoodie en een windjack. Ik raad kleding aan die je niet erg vindt om weg te gooien. Je kleren worden niet ontzettend vies, maar het blijft vrijwilligerswerk ^^ In het weekend kun je ook (tegen betaling) de was doen. Je kunt het dus vijf werkdagen volhouden, in het weekend wassen en de kleren daarna nog eens vijf dagen dragen. (Eerlijk gezegd worden je kleren niet zo vies, dus je zou ze zelfs twee weken kunnen dragen.) Neem zeker een windjack mee voor je bovenkleding. Het regent vaak in Nieuw-Zeeland, dus ik raad een waterafstotend windjack aan. Neem comfortabele wandelschoenen of wandellaarzen mee. Tijdens het vrijwilligerswerk loop je vaak op steile hellingen, waardoor je je enkel kunt verstuiken; daarom raad ik laarzen aan die je enkels bedekken. En neem zeker een slaapzak mee om in te slapen.
Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
: Drie maaltijden per dag delen met buitenlanders, zinvol vrijwilligerswerk doen en daarbij de prachtige natuur van Nieuw-Zeeland ervaren, die je in Korea niet tegenkomt, en tijdens het vrijwilligerswerk de verfrissende ruimte en rust voelen van het samenzijn met de natuur — ik denk dat dit alles samen de best mogelijke ervaring oplevert.
Leren ★★★★★
: Net als bij het onderdeel 'Ervaring' hierboven heb ik veel geleerd door met buitenlanders samen te wonen. Ik leerde hoe Nieuw-Zeelanders (Kiwi's) met de natuur omgaan en kon hun ontspannen houding en vrijgevigheid overnemen.
Omgeving ★★★★★
: Over de omgeving van Nieuw-Zeeland hoef je niet veel te zeggen. Geniet van de prachtige natuur. Ik wilde er wonen. Ook waren alle voorzieningen voor het vrijwilligerswerk — accommodatie en vervoer — erg goed.
Veiligheid ★★★★★
: Ik stelde Gap Year per e-mail veel vragen. Hun antwoorden gaven me het vertrouwen dat het veilig zou zijn, dus besloot ik mee te doen. Uiteindelijk heb ik het vrijwilligerswerk heel veilig en met veel plezier kunnen doen!
Vrije tijd ★★★★★
: Het vrijwilligerswerk was belangrijk, maar de vrijetijdsactiviteiten in het weekend waren echt gelukkige en bijzondere ervaringen. Als soloreiziger kon ik naar toeristische plekken gaan die ik me niet had kunnen voorstellen, en naar plekken die alleen de lokale bevolking kent. In de accommodatie waar we in het weekend verbleven, woonden we samen met een manager uit Nieuw-Zeeland, en elk weekend reisden we met die vriend. Binnen Auckland is het openbaar vervoer redelijk goed ontwikkeld, dus je kunt gaan waar je wilt als je er je best voor doet. Maar zodra je Auckland verlaat, kun je je alleen met de auto verplaatsen. Daarom reden we elk weekend diep de bossen en natuur in en genoten we van de prachtige buitenwereld.
Je wilt in het weekend waarschijnlijk ook uitrusten, maar ik was de manager erg dankbaar dat die ons naar zulke geweldige plekken meenam. Zorg dat je goed contact krijgt met de manager en stel zelf voor om verschillende plekken te bezoeken. In mijn geval stelde de manager voor dat ons hele team samen op pad zou gaan. Maak goed gebruik van je weekends; ik raad je aan om niet alleen tijdens het vrijwilligerswerk, maar ook daarbuiten te genieten van de veelzijdige natuur van Nieuw-Zeeland!
waaraan Choi Chansik deelnamvrijwilligersproject voor natuurbehoud in Nieuw-ZeelandprojectBen je nieuwsgierig?!
Klik hieronderalsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
Na mijn afzwaaien uit het leger ontmoette ik tijdens mijn tussenjaar in Nieuw-Zeeland nieuwe mensen en had ik een ontspannen tijd en kreeg ik vanzelf mijn zelfvertrouwen terug! Het was ook een periode vol gesprekken met de vrienden met wie ik vrijwilligerswerk deed. Daar heb ik veel aan gehad en veel van geleerd.
Met vrienden uit de hele wereld met plezier vrijwilligerswerk doen voor het milieu in de natuur van Nieuw-Zeeland! Choi Chan-sik, deelnemer aan Gap Year (23)
|
# Na mijn diensttijd wilde ik reizen en diepgaander over mezelf nadenken. Daarom besloot ik een tussenjaar te nemen.
# Ik vertrok vol enthousiasme, niet uit angst voor een nieuwe omgeving!
Door mijn ervaringen in het leger leerde ik dat je het onmogelijke mogelijk kunt maken en uitdagingen zonder aarzeling kunt aangaan. Daarom probeerde ik liever iets nieuws dan dat ik bang was voor een nieuwe omgeving. Ik maakte me niet al te veel zorgen over de taal, en omdat ik alleen was, kon ik gewoon teruggaan als ik fouten maakte,en ik vond het een heerlijk vooruitzicht om vrij te kunnen leven zonder me zorgen te maken over de mening van anderen. Daarom begon ik vol enthousiasme aan het vrijwilligersproject in Nieuw-Zeeland.
Omdat ik vaak naar het buitenland had gereisd, waren de voorbereidingen voor vertrek — vliegticket, paspoort en visum — eenvoudig. Maar het was de eerste keer dat ik alleen ging backpacken en ik zou vrijwilligerswerk gaan doen, dus het inpakken kostte veel tijd.
Maargaf Korea Gap Year uitgebreide informatie over alles wat ik nodig had.Van vliegtickets, accommodatie, visa en paspoorten tot handige inpaktips en informatie over Nieuw-Zeeland: alles werd zorgvuldig uitgelegd, waardoor ik me gemakkelijk kon voorbereiden. Voor alles wat ik nog miste, stelde ik vragen per e-mail en bereidde ik me grondig en zorgvuldig voor.
# Wat me het meest is bijgebleven, zijn de houdingen en manieren die ik leerde van de vrienden die ik tijdens het vrijwilligerswerk ontmoette.
Door vrijwilligerswerk in het buitenland heb ik veel geleerd op taalgebied, maar wat me het meest is bijgebleven, zijn de houdingen en gedragingen die ik leerde door samen te leven met mensen uit andere landen.
Toen we onze namen aan elkaar vertelden, zei ik de mijne één keer en vanaf dat moment noemden ze me meteen bij mijn naam. Ik schaamde me omdat ik hun namen niet kon onthouden, maar ik leerde van hen dat ze aandacht hebben voor anderen en respect voor hen tonen. Ik denk dat ik uit zulke kleine dingen veel heb geleerd over hun omgangsvormen.
De vele lessen en inzichten die ik dankzij dit project heb opgedaan, motiveerden me om in Korea weer hard te gaan studeren en mijn dromen na te jagen. Als ik mijn tijd in het leger gedachteloos had doorgebracht, zou deze kans waarschijnlijk niet de aanzet zijn geweest om me zo in te zetten voor het verwezenlijken van mijn dromen.
# Door als eerste op buitenlandse vrienden af te stappen en gesprekken te beginnen, kreeg ik geleidelijk meer zelfvertrouwen.
Hoewel ik in Korea woonde, was ik dol op Engels en studeerde ik de taal uit interesse. Ik dacht dat ik er goed in was. Voordat ik vrijwilligerswerk ging doen in Nieuw-Zeeland, merkte ik dat ik me in alledaagse gesprekken prima in het Engels kon redden. Dat maakte me erg trots, nam mijn zorgen over taalproblemen weg en deed me denken dat ik me zonder moeite aan het vrijwilligerswerk zou kunnen aanpassen.
Daarom probeerde ik zo veel mogelijk te praten met de buitenlandse vrienden die ik in Nieuw-Zeeland ontmoette, en begon ik vaak zelf een gesprek met iemand. Daardoor kreeg ik meer zelfvertrouwen en mijn buitenlandse vrienden waardeerden dat.Natuurlijk heb ik tijdens het vrijwilligerswerk veel geleerd,maar ook uit de vele gesprekken met die vrienden heb ik veel gehaald.Ik vind het jammer dat ik meer had kunnen leren en meer wijsheid had kunnen opdoen als ik beter had gesproken en meer gesprekken had gevoerd. Als je echt goed Engels spreekt, kun je meer ervaren en leren, maarer zijn nog veel meer dingen om te leren en te ervaren. Ik hoop dus dat je vrijwilligerswerk in het buitenland niet laat schieten uit angst voor de taal.
# Hoe ziet een dag eruit bij het vrijwilligersproject voor natuurbescherming in Nieuw-Zeeland?
Op doordeweekse dagen begint het vrijwilligerswerk doorgaans om 8 uur 's ochtends. Ik stond om 7 uur op, waste me snel, maakte het ontbijt klaar en at het op, maakte alvast mijn lunch klaar en begon daarna aan het vrijwilligerswerk in de ochtend. Naarmate je langer vrijwilligerswerk doet, sla je het ochtendwasje waarschijnlijk wel eens over — ik deed dat ook.
Omdat ik moest ontbijten en mijn lunch klaarmaken, denk ik dat ik rond half negen naar de vrijwilligerslocatie vertrok. Acht uur is de officiële begintijd, maar het schema is vrij flexibel. Omdat het winter was, dronk ik 's ochtends altijd warme thee. Van dat kopje thee warm je helemaal op.
Na het vrijwilligerswerk in de ochtend keerden we om 12 uur terug naar de accommodatie. We lunchten tot 1 uur en hadden daarna vrije tijd om uit te rusten. Tijdens de lunch was iedereen moe van het vrijwilligerswerk. Iedereen at op zijn eigen plek het eten dat hij had klaargemaakt. Het was een moment waarop iedereen elkaars rust respecteerde.
's Middags deden we van 1 tot 4 uur vrijwilligerswerk. Daarna keerden we terug naar de accommodatie om ons op te frissen en uit te rusten, en om 6 uur maakten we het avondeten klaar. Iedereen hielp altijd mee met koken. Als er niet veel mensen nodig waren, verdeelden we de taken voor het koken en afwassen. Zelfs als ik aan de beurt was om af te wassen, hielp ik tijdens het koken met de voorbereidingen, zodat ik kon leren koken, nog wat extra woorden kon uitwisselen en Engels kon oefenen. Na het eten kon iedereen tot bedtijd zelf bepalen hoe hij de avond doorbracht. Je kon heerlijk ontspannen zonder je zorgen te maken om anderen.
Er is geen vaste bedtijd, dus je kunt gaan slapen wanneer je wilt. Voor het vrijwilligerswerk van de volgende dag ging ik meestal om 9 of 10 uur naar bed.Als we eerder dan 4 uur klaar waren met het vrijwilligerswerk, trokken we er tot slot met vrienden op uit in de natuur, maakten we foto's, ademden we de frisse lucht in en genoten we van de prachtige natuur van Nieuw-Zeeland.Als het vrijwilligerswerk uitloopt, beginnen ze de volgende dag zoveel eerder. Overwerk komt absoluut niet voor! :)
# Onvergetelijke en leuke ervaringen tijdens het vrijwilligerswerk!
Er waren echt heel veel onvergetelijke en leuke ervaringen.Dit vrijwilligersprogramma bestaat al lange tijd en wordt voortgezet door de Nieuw-Zeelandse overheid.De gedachte dat ik deel uitmaakte van die geschiedenis en samenwerkte met buitenlandse vrienden gaf me een voldaan en trots gevoel. Daarom vond ik het vrijwilligerswerk zelf heel interessant.
Tijdens het vrijwilligerswerk vertelde de begeleider interessante verhalen en zei hij dat we gerust mochten uitrusten als het zwaar werd. Toch deed iedereen zijn uiterste best. Dankzij die sfeer kun je waarschijnlijk hard werken én genieten van het vrijwilligerswerk! :)
# Mijn persoonlijke reistips voor Nieuw-Zeeland!
Ik kwam twee dagen voordat het vrijwilligerswerk begon aan in Nieuw-Zeeland, nam de SKY-bus en verbleef in een hostel om een algemeen beeld te krijgen van Auckland en Nieuw-Zeeland. Door te praten met vrienden van allerlei nationaliteiten in het hostel besefte ik dat ik in het buitenland was, en dat vond ik leuk. Daardoor keek ik uit naar mijn tijd als vrijwilliger. Ik raad hostels aan. De voorzieningen zijn goed, de prijzen zijn laag, je kunt er koken en eten of je eigen eten meenemen, en je kunt er vrienden uit allerlei landen ontmoeten.
Ik nam twee weken deel aan het vrijwilligersprogramma. Nadat het vrijwilligerswerk was afgelopen, boekte ik via Airbnb accommodatie in Auckland voor zes dagen en verkende ik de stad. De laatste dag verbleef ik in een hotel.
In Auckland lopen mensen uit het buitenland voor je langs, staan er onbekende buitenlandse winkels langs de straten en komen auto's uit de tegenovergestelde richting dan in ons land. Toch besloot ik te genieten van de stedelijke kanten van Auckland en de natuurervaringen te bewaren voor het vrijwilligerswerk. De plek die me het meest is bijgebleven, is DEVON PORT. Je komt er in ongeveer 15 minuten met de veerboot; het ligt in Auckland, maar je kunt er de natuur ervaren. Als je de uitgestrekte zee voor je ziet liggen, gaat je hart open en is de zee, met de jachten, een lust voor het oog.
Probeer zeker fish and chips!Omdat er in Auckland zoveel verschillende bevolkingsgroepen wonen, is er niet één typisch Nieuw-Zeelandse keuken of cultuur, maar vind je er gerechten en culturen uit allerlei landen. Er zijn ook veel Koreaanse restaurants. Na afloop van het vrijwilligerswerk had ik zo'n zin in Koreaans eten dat ik het vaak at. Misschien denk je dat je juist van Nieuw-Zeelands eten moet genieten, maar als je er eenmaal woont, merk je dat je onvermijdelijk toch Koreaans blijft. Toch vind ik Auckland absoluut een bezoek waard; ongeveer vier à vijf dagen is genoeg om de stad te bekijken.
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar!
- Taal
: Stap eerst op de vrienden af met wie je vrijwilligerswerk doet en begin een gesprek. Terwijl je samen vrijwilligerswerk doet, meng je je al snel onder buitenlandse vrienden en krijg je meer zelfvertrouwen! Maak je niet te veel zorgen over de taal!! Het feit alleen al dat we allemaal samen zijn gekomen om vrijwilligerswerk te doen, geeft ons genoeg gemeenschappelijke grond, hehe
- Accommodatie
: Neem zeker een slaapzak mee, haha. In het weekend is er in de accommodatie GRATIS WIFI, dus je kunt daar volop gebruik van maken. Tijdens het vrijwilligerswerk is er echter geen GRATIS WIFI en zelfs als je mobiele data wilt gebruiken, is het er zo afgelegen dat je vaak geen bereik hebt. Tijdens het vrijwilligerswerk kun je je telefoon dus eigenlijk alleen als camera gebruiken. Maar daardoor was het fijn om even niet met mijn telefoon bezig te zijn en volop van de prachtige natuur van Nieuw-Zeeland te genieten, haha.
- Maaltijden
: Meestal kookten we zelf. Voor het eerste weekend stonden de ingrediënten voor de maaltijden die we zouden bereiden al klaar in de accommodatie. De ingrediënten die je voor het weekend nodig hebt, worden bij de accommodatie afgeleverd. In het weekend kun je dus gewoon koken met die ingrediënten. Omdat het maaltijdplan grotendeels vastligt, kun je het volgen of het menu naar eigen inzicht aanpassen.
Tijdens de vrijwilligersperiode verblijf je in een accommodatie vlak bij de locatie van het vrijwilligerswerk. Voordat we daarheen gaan, stoppen we bij een supermarkt om zelf boodschappen te doen en de ingrediënten mee te nemen. Als je bepaald eten wilt eten, vegetariër bent of andere dieetwensen hebt, kun je dat gerust aan je teamgenoten vertellen en daar rekening mee houden bij het boodschappen doen. Ik kocht instantnoedels omdat ik daar echt zin in had, en ook extra groenten voor een vegetarische vriend.
Tijdens de vrijwilligersperiode maak je zelf een eenvoudig ontbijt en bereid je 's ochtends je lunch voor. Zo kun je lunchen zodra je terugkomt van het vrijwilligerswerk in de ochtend. Je kunt misschien even moeten wennen aan buitenlandse ingrediënten (brood als hoofdvoedsel, onbekende kruiden en sauzen). In het begin vond ik het ook lastig om ontbijt en lunch klaar te maken. In Korea kookte ik niet veel en omdat brood het hoofdvoedsel was, wist ik niet wat ik moest maken. Maar naarmate je er langer woont, raak je er vanzelf aan gewend en voel je je nauwelijks nog een buitenlander. Als je iets anders wilt eten dan wat je zelf hebt ingeslagen, kun je dat het beste in het weekend kopen.
In het begin zijn inderdaad alle ingrediënten onbekend en kan het onwennig en frustrerend zijn als je niet weet hoe je ze moet gebruiken. Als dat gebeurde, vroeg ik steeds: "Zullen we samen iets koken?" of "Wat heb jij gemaakt?" Zo leerde ik door samen te koken. Het is een kans om buitenlandse gerechten uit te proberen en om je moeder eens extra te waarderen ^^
- Wat neem je mee
: De belangrijkste dingen die ik nodig had, waren een waterfles, een slaapzak en zalf tegen jeuk (er zijn geen insecten, maar tijdens het vrijwilligerswerk kun je bijvoorbeeld huiduitslag krijgen door planten). Voor de rest stuurden de coördinatoren van Korea Gap Year uitgebreide e-mails, zodat we ons goed konden voorbereiden zonder iets tekort te komen of ongemak te ervaren!
- Extra tips!
: Voor het vrijwilligerswerk kun je waarschijnlijk genoeg hebben aan één set kleding (boven- en onderkleding). Ik deed vrijwilligerswerk in de winter en droeg een legging onder twee lagen comfortabele wandelbroeken. Boven droeg ik drie lagen: een functioneel shirt met lange mouwen, een hoodie en een windjack. Ik raad kleding aan die je niet erg vindt om weg te gooien. Je kleren worden niet ontzettend vies, maar het blijft vrijwilligerswerk ^^ In het weekend kun je ook (tegen betaling) de was doen. Je kunt het dus vijf werkdagen volhouden, in het weekend wassen en de kleren daarna nog eens vijf dagen dragen. (Eerlijk gezegd worden je kleren niet zo vies, dus je zou ze zelfs twee weken kunnen dragen.) Neem zeker een windjack mee voor je bovenkleding. Het regent vaak in Nieuw-Zeeland, dus ik raad een waterafstotend windjack aan. Neem comfortabele wandelschoenen of wandellaarzen mee. Tijdens het vrijwilligerswerk loop je vaak op steile hellingen, waardoor je je enkel kunt verstuiken; daarom raad ik laarzen aan die je enkels bedekken. En neem zeker een slaapzak mee om in te slapen.
Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
: Drie maaltijden per dag delen met buitenlanders, zinvol vrijwilligerswerk doen en daarbij de prachtige natuur van Nieuw-Zeeland ervaren, die je in Korea niet tegenkomt, en tijdens het vrijwilligerswerk de verfrissende ruimte en rust voelen van het samenzijn met de natuur — ik denk dat dit alles samen de best mogelijke ervaring oplevert.
Leren ★★★★★
: Net als bij het onderdeel 'Ervaring' hierboven heb ik veel geleerd door met buitenlanders samen te wonen. Ik leerde hoe Nieuw-Zeelanders (Kiwi's) met de natuur omgaan en kon hun ontspannen houding en vrijgevigheid overnemen.
Omgeving ★★★★★
: Over de omgeving van Nieuw-Zeeland hoef je niet veel te zeggen. Geniet van de prachtige natuur. Ik wilde er wonen. Ook waren alle voorzieningen voor het vrijwilligerswerk — accommodatie en vervoer — erg goed.
Veiligheid ★★★★★
: Ik stelde Gap Year per e-mail veel vragen. Hun antwoorden gaven me het vertrouwen dat het veilig zou zijn, dus besloot ik mee te doen. Uiteindelijk heb ik het vrijwilligerswerk heel veilig en met veel plezier kunnen doen!
Vrije tijd ★★★★★
: Het vrijwilligerswerk was belangrijk, maar de vrijetijdsactiviteiten in het weekend waren echt gelukkige en bijzondere ervaringen. Als soloreiziger kon ik naar toeristische plekken gaan die ik me niet had kunnen voorstellen, en naar plekken die alleen de lokale bevolking kent. In de accommodatie waar we in het weekend verbleven, woonden we samen met een manager uit Nieuw-Zeeland, en elk weekend reisden we met die vriend. Binnen Auckland is het openbaar vervoer redelijk goed ontwikkeld, dus je kunt gaan waar je wilt als je er je best voor doet. Maar zodra je Auckland verlaat, kun je je alleen met de auto verplaatsen. Daarom reden we elk weekend diep de bossen en natuur in en genoten we van de prachtige buitenwereld.
Je wilt in het weekend waarschijnlijk ook uitrusten, maar ik was de manager erg dankbaar dat die ons naar zulke geweldige plekken meenam. Zorg dat je goed contact krijgt met de manager en stel zelf voor om verschillende plekken te bezoeken. In mijn geval stelde de manager voor dat ons hele team samen op pad zou gaan. Maak goed gebruik van je weekends; ik raad je aan om niet alleen tijdens het vrijwilligerswerk, maar ook daarbuiten te genieten van de veelzijdige natuur van Nieuw-Zeeland!
waaraan Choi Chansik deelnamvrijwilligersproject voor natuurbehoud in Nieuw-ZeelandprojectBen je nieuwsgierig?!
Klik hieronderalsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
