Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik kreeg mijn vertrouwen in mijn vakgebied en mijn levenslust terug #Een inzicht over mezelf: ik voel me zelfstandig en gelukkig #Ik voelde nieuwe prikkels en hernieuwde energie in een leven dat eerder leeg had gevoeld
Deze medische vrijwilligersreis naar Cambodja heeft mijn interesse in mijn studierichting vergroot! Tot nu toe vond ik het leven saai, maar ik denk dat dit tussenjaar me meer prikkels heeft gegeven. Het belangrijkste was dat ik blij was te ontdekken wat voor persoon ik ben en wanneer ik me het gelukkigst voel!
Een Cambodjaans medisch vrijwilligersprogramma waarbij kinderen worden behandeld en waaraan iedereen kan deelnemen! Jeong Hee-jae — deelnemer aan het tussenjaarprogramma (Gapper), 25 jaar
|
# Omdat ik zelfstandiger wilde worden, ontdekte ik het buitenlandse medische vrijwilligersprogramma van Gap Year!
.png "image1 (1).png")
Hallo! Ik ben Jeong Hee-jae, vierdejaarsstudent verpleegkunde aan de Chung-Ang-universiteit. Ik nam in januari 2018 deel aan het Gap Year-project, in het jaar waarin ik aan mijn derde studiejaar begon.Omdat ik vond dat ik niet zelfstandig genoeg was, heb ik me meteen aangemeld voor het buitenlandse medische vrijwilligersproject van Gap Year toen ik erover hoorde. Ik ging er vol enthousiasme aan de slag.
* Voor Jeong Hee-jae, die nieuwe ervaringen en betekenisvolle kennismaking met haar studierichting zocht,kreeg ze activiteiten waarmee ze nieuwe uitdagingen kon aangaan, dagelijks op haar afgestemde persoonlijke opdrachten voor nieuwe ervaringen en loopbaanoriëntatie, en een Gap Year-notitieboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Tijdens de vakantie wilde ik tijd nemen om meer te leren over mijn carrièrepad en mezelf.
Ik hoorde via een vriend over Gap Year. In die tijd zat ik in een enorme dip. Ik vroeg me af of verpleegkunde wel bij me paste,en had iets zinvols nodig om tijdens de vakantie te doen: tijd om mezelf beter te leren kennen.
Toen ik op de website van Gap Year rondkeek, ontdekte ik dat er een buitenlands vrijwilligersprogramma was.Medisch vrijwilligerswerk sloot aan bij mijn studierichting. Ik dacht dat ik als vrijwilliger kon toepassen wat ik had geleerd en tegelijkertijd zelfstandiger kon worden,dus koos ik voor het medische vrijwilligersprogramma in Cambodja!
# Hoe dichter de vertrekdatum naderde, hoe groter mijn enthousiasme werd en hoe minder ik me zorgen maakte!
Toen ik op de basisschool zat, woonde ik anderhalf jaar alleen in Canada. Maar ik verbleef toen bij een gastgezin dat voor me zorgde, dus maakte ik me nergens zorgen over. Hoewel ik veel heb gereisd, vroeg ik me toch een beetje af of ik een maand lang met succes medisch vrijwilligerswerk in Cambodja kon doen.
Maar toen het eenmaal tijd was om te vertrekken, had ik er zin in.Voor de voorbereiding op mijn vertrek pakte ik mijn spullen, kreeg ik een uitgebreide introductie op het hoofdkantoor van Gap Year in Korea en kocht ik Koreaanse snacks die ik aan mijn huisgenoten wilde laten proeven. Ik eet bijna alles, dus dacht dat het lokale eten wel goed zou komen. Ik nam geen rijst of gochujang mee, maar wel ongeveer vier tot zes bekers instantnoedels.
Ik dacht dat ik alles wat ik nodig had wel in Cambodjaanse winkels kon kopen. Achteraf gezien heb ik met mijn huisgenoten kleding gekocht op de markt: gewoon gemakkelijke kleren om te dragen zonder me zorgen te maken.Als ik erover nadenk, ben ik iemand die zich snel zorgen maakt, maar toen ik aan een nieuwe uitdaging begon, was mijn enthousiasme groter dan mijn zorgen.
# Ik ontdekte dat een van mijn sterke kanten is dat ik overal goed met mensen kan opschieten!
Ik heb het altijd fijn gevonden om dingen samen met iemand anders te doen.Mijn doel voor dit tussenjaar was zelfstandiger te worden en allerlei ervaringen op te doen door een maand in het buitenland te wonen. Achteraf denk ik dat ik meer heb opgedaan dan ik had verwacht.
Toen ik voor het eerst in Cambodja aankwam, raakte ik aan de praat met een Amerikaan die naast me zat en raakten we bevriend. Ik nam in mijn eentje een tuktuk naar Phnom Penh om die vriend te ontmoeten. We aten samen, kochten een simkaart en gingen wat bezienswaardigheden bekijken. Ook raakte ik bevriend met de huisgenoten die deelnamen aan het buitenlandse medische vrijwilligersprogramma. In het weekend trokken we samen op en aten we met elkaar.
Voor de vrijwilligersreis stelde ik me voor dat ik zou nadenken, alleen zou reizen en in mijn eentje vrijwilligerswerk zou doen. Maar eenmaal daar raakte ik zo goed bevriend met mensen dat ik uiteindelijk elke dag met anderen doorbracht.Tochbesefte ik dat het een sterke kant van me is dat ik goed met mensen kan opschieten en me overal thuis voel.Ik besloot dat ik mezelf niet onder druk moest zetten door dit als een gebrek aan zelfstandigheid te zien.Bovendien betekent dit eigenlijk dat ik me goed aan onbekende omgevingen aanpas. Misschien ben ik dus juist wél zelfstandig! :)
# Dankzij mijn tussenjaar was ik ontzettend blij dat ik nieuwe ervaringen kon opdoen die ik nog nooit eerder had gehad!
Ik had nog nooit in een studentenhuis gewoond en het was de eerste keer dat ik met huisgenoten samenwoonde. Maar mijn beide huisgenoten waren zo aardig dat ze tijdens het medische vrijwilligersproject een bron van troost voor me waren.Allereerst voelde het geweldig om tijdens mijn tussenjaar al deze ervaringen op te doen. Ik had het gevoel dat ik weer een stapje was gegroeid.
En nu is het seizoen voor sollicitaties aangebroken,en ik was heel blij dat ik mijn eigen verhalen had om in mijn persoonlijke verklaring te verwerken!In het plaatselijke ziekenhuis was ik geraakt door de Cambodjaanse verpleegkundigen en artsen die ondanks de slechte omstandigheden voor hun patiënten zorgden. Tijdens het project ontmoette ik allerlei mensen, praatte ik met hen en deed ik veel ervaringen op. Dat gaf me veel energie toen ik terugkeerde naar Korea en mijn studie hervatte.
# Door dit medische vrijwilligerswerk ontdekte ik waarom ik in de toekomst harder moet werken!
Na deelname aan het buitenlandse medische vrijwilligersproject van Gap Year ben ik mijn studierichting serieuzer gaan bestuderen.Ik maakte me veel zorgen over mijn studie en vond het leven betekenisloos. Maar toen ik de slechte medische voorzieningen in Cambodja zag, de stagiairs ondanks de beperkte faciliteiten hard zag studeren en de leraren zo hard zag werken, veranderde mijn instelling!Ik ontdekte waarom ik harder moet werken.
Het werd ook een kans om mezelf op meer verschillende manieren uit te dagen. Na mijn tussenjaar ben ik daarom meer Engels gaan studeren om hogere scores te halen. Ik heb me zelfs zelfstandig aangemeld voor studieprogramma's en daaraan deelgenomen.
# Hoe zag het dagelijkse programma ter plaatse eruit?
's Ochtends stond ik op, douchte ik volgens de afgesproken volgorde met mijn huisgenoten, maakte ik me klaar en ontbeet ik. Als ik naar beneden liep, praatte ik met andere vrijwilligers en wenste ik ze een fijne dag.Op rustige ochtenden liep ik naar het ziekenhuis (20–30 minuten). Op drukke ochtenden nam ik een tuktuk voor de accommodatie (1–2 dollar).
De vrijwilligersdienst in het ziekenhuis begon om 8.30 uur, maar meestal ging ik al om 8.00 uur om me te oriënteren en gezellig met de docenten en stagiairs te praten. Bij aankomst in het ziekenhuis trokken we onze operatiepakken aan, zetten we mondkapjes en mutsen op, kregen we taken toegewezen van de begeleidende docent en zagen we patiënten.
Ik heb twee weken op de afdeling traumatologie en twee weken op de afdeling plastische chirurgie gewerktmaar de manier van werken kon enigszins verschillen, afhankelijk van de arts die ons begeleidde. Ik deed taken zoals wonden verbinden, benodigdheden ordenen, medische ondersteuning bieden en patiënten vervoeren. Bij patiënten met ernstige wonden werkte ik samen met lokale Cambodjaanse stagiairs, terwijl ik eenvoudigere gevallen alleen behandelde.
Na zo gewerkt te hebben, was ik meestal rond 15.00 uur klaar.(De arts die ons begeleidde op de afdeling plastische chirurgie zei dat we samen nachtdiensten konden proberen als we dat wilden, maar ik raakte zo close met mijn huisgenoten dat we andere plannen hadden, waardoor ik geen nachtdienst kon proberen. Achteraf vind ik dat jammer — het zou waarschijnlijk heel waardevol zijn geweest om te zien hoe de afdeling ’s nachts werkt.)
Als ik om 15.00 uur klaar was, liep ik terug naar de accommodatie of zetten mijn Cambodjaanse vrienden, met wie ik een hechte band had opgebouwd, me op hun motor af in de buurt van de accommodatie, op weg naar school.Het was de eerste keer dat ik op een motor reed — in het begin was het best spannend en eng, maar geleidelijk raakte ik eraan gewend :)
Terug in de accommodatie zette ik op een rijtje wat ik in het ziekenhuis had meegemaakt en geleerd,Als mijn huisgenoten terugkwamen (het ziekenhuis lag relatief dicht bij de accommodatie, dus ik was meestal als eerste terug), bespraken we de gebeurtenissen van die dag en gingen we samen uit eten. Op vrijdag gingen we vaak naar het centrum om traditionele optredens te bekijken en een ontspannen avond door te brengen.
# Mensen die ik ontmoette tijdens mijn medische vrijwilligerswerk!
De huisgenoten met wie ik vrijwilligerswerk deed, hebben een diepe indruk op me gemaakt!Het was de eerste keer dat ik iemand uit Bermuda ontmoette — diegene was echt cool en heel zelfstandig, een universiteitsstudent die trots was op diens studierichting en van wie ik veel kon leren.
Jessica studeert geneeskunde in de Verenigde Staten en nam vlak voor haar afstuderen kort verlof om vrijwilligerswerk te doen in Cambodja. Het bijzondere aan Jessica is dat haar grootvader Cambodjaans is en tijdens de Rode Khmer-periode naar de VS verhuisde, waardoor Jessica familie in Cambodja heeft. We kregen een hechte band, ik bezocht het huis van haar familie en in het weekend gingen we samen naar Siem Reap om bezienswaardigheden zoals Angkor Wat te bezoeken. Daardoor werden we nog hechter.
Ook de plaatsvervangend afdelingshoofd van de plastische chirurgie die ik tijdens mijn vrijwilligerswerk in het ziekenhuis ontmoette, de Cambodjaanse verpleegkundigen in opleiding en de Cambodjaanse verpleegkundedocenten bezorgden me een prachtigeherinnering en dankzij henkwamen we voor mijn terugkeer naar Korea allemaal samen om te eten, gingen we naar het winkelcentrum en brachten we gezellig tijd met elkaar door, haha.
# Mijn favoriete plekken in Cambodja!
Ik raad aan om in het weekend naar Siem Reap te gaan!Siem Reap heeft namelijk meer toeristische attracties en bezienswaardigheden, dus je kunt er na het vrijwilligerswerk op vrijdag naartoe gaan en tot zondagavond blijven.
Als je bovendien goed rondkijkt op de Central Market in het centrum van Phnom Penh, vind je heel wat leuke dingen om te kopen. We gebruikten TripAdvisor om restaurants te kiezen waar we met onze huisgenoten gingen eten. In Phnom Penh is ook een enorm winkelcentrum van Aeon — als je soms trek hebt in Koreaans eten, kun je daar producten zoals instantnoedels kopen. Ik raad je aan er eens te gaan kijken!
Als ik erop terugkijk, was het feit dat ik een beetje Engels kon spreken waarschijnlijk de belangrijkste factor om het project goed af te ronden en veel fijne vrienden te maken.Daarom denk ik dat toekomstige deelnemers een veel bevredigender project zullen hebben als ze wat meer Engels studeren.
Wees ook niet bang om gewoon met mensen te praten en tijd met anderen door te brengen.Het was fijn om alleen op mijn kamer te zijn, te lezen en over mezelf na te denken, maar ook tijd doorbrengen met anderen, meer leren over andere culturen en luisteren naar iemands levensverhaal is heel waardevol.
Mijn tussenjaar was
Ervaring ★★★★★
: Als verpleegkundestudent was het een bijzonder waardevolle ervaring om vrijwilligerswerk te doen in een ziekenhuis in een ander land en kennis te maken met het zorgstelsel daar. Het bood me veel steun toen ik terugkeerde naar Korea en mijn studie voortzette.
Leren ★★★★★
: Hoewel de gezondheidszorg in Cambodja minder ontwikkeld is dan bij ons, was de toewijding van het medische personeel werkelijk iets om van te leren. In de zeer sobere omstandigheden, zonder airconditioning, was het waardevol om te zien hoeveel het medische personeel om de patiënten gaf.
Omgeving ★★★★
: Door de hoge temperaturen was het een beetje warm, maar omdat er in de accommodatie voor iedereen een ventilator was, viel het mee. Ook beantwoordden de medewerkers van het lokale ziekenhuis of de instelling vriendelijk onze vragen wanneer ze iets niet wisten, dus waren er geen bijzondere moeilijkheden tijdens mijn verblijf.
Veiligheid ★★★★★
: Eerlijk gezegd voelde ik me niet echt in gevaar. We gingen met onze huisgenoten naar de stad en ik ging alleen naar buiten als de zon nog scheen, dus het was niet erg gevaarlijk. De tuk-tukchauffeurs kenden de meeste plekken, dus waren er geen grote problemen als we eropuit gingen voor een leuk avondje.
Vrije tijd ★★★★★
: Ik had veel geluk met mijn geweldige huisgenoten, dus gingen we elk weekend op stap. Als onze agenda's niet overeenkwamen, ging ik alleen naar musea, markten of cafés en bracht ik daar een ontspannen tijd door.
Benieuwd naar het medische vrijwilligersproject in Cambodja waaraan Jeong Hee-jae heeft deelgenomen?!
Nu! Klik op de banner hieronderAlsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
Deze medische vrijwilligersreis naar Cambodja heeft mijn interesse in mijn studierichting vergroot! Tot nu toe vond ik het leven saai, maar ik denk dat dit tussenjaar me meer prikkels heeft gegeven. Het belangrijkste was dat ik blij was te ontdekken wat voor persoon ik ben en wanneer ik me het gelukkigst voel!
Een Cambodjaans medisch vrijwilligersprogramma waarbij kinderen worden behandeld en waaraan iedereen kan deelnemen! Jeong Hee-jae — deelnemer aan het tussenjaarprogramma (Gapper), 25 jaar
|
# Omdat ik zelfstandiger wilde worden, ontdekte ik het buitenlandse medische vrijwilligersprogramma van Gap Year!
Hallo! Ik ben Jeong Hee-jae, vierdejaarsstudent verpleegkunde aan de Chung-Ang-universiteit. Ik nam in januari 2018 deel aan het Gap Year-project, in het jaar waarin ik aan mijn derde studiejaar begon.Omdat ik vond dat ik niet zelfstandig genoeg was, heb ik me meteen aangemeld voor het buitenlandse medische vrijwilligersproject van Gap Year toen ik erover hoorde. Ik ging er vol enthousiasme aan de slag.
* Voor Jeong Hee-jae, die nieuwe ervaringen en betekenisvolle kennismaking met haar studierichting zocht,kreeg ze activiteiten waarmee ze nieuwe uitdagingen kon aangaan, dagelijks op haar afgestemde persoonlijke opdrachten voor nieuwe ervaringen en loopbaanoriëntatie, en een Gap Year-notitieboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Tijdens de vakantie wilde ik tijd nemen om meer te leren over mijn carrièrepad en mezelf.
Ik hoorde via een vriend over Gap Year. In die tijd zat ik in een enorme dip. Ik vroeg me af of verpleegkunde wel bij me paste,en had iets zinvols nodig om tijdens de vakantie te doen: tijd om mezelf beter te leren kennen.
Toen ik op de website van Gap Year rondkeek, ontdekte ik dat er een buitenlands vrijwilligersprogramma was.Medisch vrijwilligerswerk sloot aan bij mijn studierichting. Ik dacht dat ik als vrijwilliger kon toepassen wat ik had geleerd en tegelijkertijd zelfstandiger kon worden,dus koos ik voor het medische vrijwilligersprogramma in Cambodja!
# Hoe dichter de vertrekdatum naderde, hoe groter mijn enthousiasme werd en hoe minder ik me zorgen maakte!
Toen ik op de basisschool zat, woonde ik anderhalf jaar alleen in Canada. Maar ik verbleef toen bij een gastgezin dat voor me zorgde, dus maakte ik me nergens zorgen over. Hoewel ik veel heb gereisd, vroeg ik me toch een beetje af of ik een maand lang met succes medisch vrijwilligerswerk in Cambodja kon doen.
Maar toen het eenmaal tijd was om te vertrekken, had ik er zin in.Voor de voorbereiding op mijn vertrek pakte ik mijn spullen, kreeg ik een uitgebreide introductie op het hoofdkantoor van Gap Year in Korea en kocht ik Koreaanse snacks die ik aan mijn huisgenoten wilde laten proeven. Ik eet bijna alles, dus dacht dat het lokale eten wel goed zou komen. Ik nam geen rijst of gochujang mee, maar wel ongeveer vier tot zes bekers instantnoedels.
Ik dacht dat ik alles wat ik nodig had wel in Cambodjaanse winkels kon kopen. Achteraf gezien heb ik met mijn huisgenoten kleding gekocht op de markt: gewoon gemakkelijke kleren om te dragen zonder me zorgen te maken.Als ik erover nadenk, ben ik iemand die zich snel zorgen maakt, maar toen ik aan een nieuwe uitdaging begon, was mijn enthousiasme groter dan mijn zorgen.
# Ik ontdekte dat een van mijn sterke kanten is dat ik overal goed met mensen kan opschieten!
Ik heb het altijd fijn gevonden om dingen samen met iemand anders te doen.Mijn doel voor dit tussenjaar was zelfstandiger te worden en allerlei ervaringen op te doen door een maand in het buitenland te wonen. Achteraf denk ik dat ik meer heb opgedaan dan ik had verwacht.
Toen ik voor het eerst in Cambodja aankwam, raakte ik aan de praat met een Amerikaan die naast me zat en raakten we bevriend. Ik nam in mijn eentje een tuktuk naar Phnom Penh om die vriend te ontmoeten. We aten samen, kochten een simkaart en gingen wat bezienswaardigheden bekijken. Ook raakte ik bevriend met de huisgenoten die deelnamen aan het buitenlandse medische vrijwilligersprogramma. In het weekend trokken we samen op en aten we met elkaar.
Voor de vrijwilligersreis stelde ik me voor dat ik zou nadenken, alleen zou reizen en in mijn eentje vrijwilligerswerk zou doen. Maar eenmaal daar raakte ik zo goed bevriend met mensen dat ik uiteindelijk elke dag met anderen doorbracht.Tochbesefte ik dat het een sterke kant van me is dat ik goed met mensen kan opschieten en me overal thuis voel.Ik besloot dat ik mezelf niet onder druk moest zetten door dit als een gebrek aan zelfstandigheid te zien.Bovendien betekent dit eigenlijk dat ik me goed aan onbekende omgevingen aanpas. Misschien ben ik dus juist wél zelfstandig! :)
# Dankzij mijn tussenjaar was ik ontzettend blij dat ik nieuwe ervaringen kon opdoen die ik nog nooit eerder had gehad!
Ik had nog nooit in een studentenhuis gewoond en het was de eerste keer dat ik met huisgenoten samenwoonde. Maar mijn beide huisgenoten waren zo aardig dat ze tijdens het medische vrijwilligersproject een bron van troost voor me waren.Allereerst voelde het geweldig om tijdens mijn tussenjaar al deze ervaringen op te doen. Ik had het gevoel dat ik weer een stapje was gegroeid.
En nu is het seizoen voor sollicitaties aangebroken,en ik was heel blij dat ik mijn eigen verhalen had om in mijn persoonlijke verklaring te verwerken!In het plaatselijke ziekenhuis was ik geraakt door de Cambodjaanse verpleegkundigen en artsen die ondanks de slechte omstandigheden voor hun patiënten zorgden. Tijdens het project ontmoette ik allerlei mensen, praatte ik met hen en deed ik veel ervaringen op. Dat gaf me veel energie toen ik terugkeerde naar Korea en mijn studie hervatte.
# Door dit medische vrijwilligerswerk ontdekte ik waarom ik in de toekomst harder moet werken!
Na deelname aan het buitenlandse medische vrijwilligersproject van Gap Year ben ik mijn studierichting serieuzer gaan bestuderen.Ik maakte me veel zorgen over mijn studie en vond het leven betekenisloos. Maar toen ik de slechte medische voorzieningen in Cambodja zag, de stagiairs ondanks de beperkte faciliteiten hard zag studeren en de leraren zo hard zag werken, veranderde mijn instelling!Ik ontdekte waarom ik harder moet werken.
Het werd ook een kans om mezelf op meer verschillende manieren uit te dagen. Na mijn tussenjaar ben ik daarom meer Engels gaan studeren om hogere scores te halen. Ik heb me zelfs zelfstandig aangemeld voor studieprogramma's en daaraan deelgenomen.
# Hoe zag het dagelijkse programma ter plaatse eruit?
's Ochtends stond ik op, douchte ik volgens de afgesproken volgorde met mijn huisgenoten, maakte ik me klaar en ontbeet ik. Als ik naar beneden liep, praatte ik met andere vrijwilligers en wenste ik ze een fijne dag.Op rustige ochtenden liep ik naar het ziekenhuis (20–30 minuten). Op drukke ochtenden nam ik een tuktuk voor de accommodatie (1–2 dollar).
De vrijwilligersdienst in het ziekenhuis begon om 8.30 uur, maar meestal ging ik al om 8.00 uur om me te oriënteren en gezellig met de docenten en stagiairs te praten. Bij aankomst in het ziekenhuis trokken we onze operatiepakken aan, zetten we mondkapjes en mutsen op, kregen we taken toegewezen van de begeleidende docent en zagen we patiënten.
Ik heb twee weken op de afdeling traumatologie en twee weken op de afdeling plastische chirurgie gewerktmaar de manier van werken kon enigszins verschillen, afhankelijk van de arts die ons begeleidde. Ik deed taken zoals wonden verbinden, benodigdheden ordenen, medische ondersteuning bieden en patiënten vervoeren. Bij patiënten met ernstige wonden werkte ik samen met lokale Cambodjaanse stagiairs, terwijl ik eenvoudigere gevallen alleen behandelde.
Na zo gewerkt te hebben, was ik meestal rond 15.00 uur klaar.(De arts die ons begeleidde op de afdeling plastische chirurgie zei dat we samen nachtdiensten konden proberen als we dat wilden, maar ik raakte zo close met mijn huisgenoten dat we andere plannen hadden, waardoor ik geen nachtdienst kon proberen. Achteraf vind ik dat jammer — het zou waarschijnlijk heel waardevol zijn geweest om te zien hoe de afdeling ’s nachts werkt.)
Als ik om 15.00 uur klaar was, liep ik terug naar de accommodatie of zetten mijn Cambodjaanse vrienden, met wie ik een hechte band had opgebouwd, me op hun motor af in de buurt van de accommodatie, op weg naar school.Het was de eerste keer dat ik op een motor reed — in het begin was het best spannend en eng, maar geleidelijk raakte ik eraan gewend :)
Terug in de accommodatie zette ik op een rijtje wat ik in het ziekenhuis had meegemaakt en geleerd,Als mijn huisgenoten terugkwamen (het ziekenhuis lag relatief dicht bij de accommodatie, dus ik was meestal als eerste terug), bespraken we de gebeurtenissen van die dag en gingen we samen uit eten. Op vrijdag gingen we vaak naar het centrum om traditionele optredens te bekijken en een ontspannen avond door te brengen.
# Mensen die ik ontmoette tijdens mijn medische vrijwilligerswerk!
De huisgenoten met wie ik vrijwilligerswerk deed, hebben een diepe indruk op me gemaakt!Het was de eerste keer dat ik iemand uit Bermuda ontmoette — diegene was echt cool en heel zelfstandig, een universiteitsstudent die trots was op diens studierichting en van wie ik veel kon leren.
Jessica studeert geneeskunde in de Verenigde Staten en nam vlak voor haar afstuderen kort verlof om vrijwilligerswerk te doen in Cambodja. Het bijzondere aan Jessica is dat haar grootvader Cambodjaans is en tijdens de Rode Khmer-periode naar de VS verhuisde, waardoor Jessica familie in Cambodja heeft. We kregen een hechte band, ik bezocht het huis van haar familie en in het weekend gingen we samen naar Siem Reap om bezienswaardigheden zoals Angkor Wat te bezoeken. Daardoor werden we nog hechter.
Ook de plaatsvervangend afdelingshoofd van de plastische chirurgie die ik tijdens mijn vrijwilligerswerk in het ziekenhuis ontmoette, de Cambodjaanse verpleegkundigen in opleiding en de Cambodjaanse verpleegkundedocenten bezorgden me een prachtigeherinnering en dankzij henkwamen we voor mijn terugkeer naar Korea allemaal samen om te eten, gingen we naar het winkelcentrum en brachten we gezellig tijd met elkaar door, haha.
# Mijn favoriete plekken in Cambodja!
Ik raad aan om in het weekend naar Siem Reap te gaan!Siem Reap heeft namelijk meer toeristische attracties en bezienswaardigheden, dus je kunt er na het vrijwilligerswerk op vrijdag naartoe gaan en tot zondagavond blijven.
Als je bovendien goed rondkijkt op de Central Market in het centrum van Phnom Penh, vind je heel wat leuke dingen om te kopen. We gebruikten TripAdvisor om restaurants te kiezen waar we met onze huisgenoten gingen eten. In Phnom Penh is ook een enorm winkelcentrum van Aeon — als je soms trek hebt in Koreaans eten, kun je daar producten zoals instantnoedels kopen. Ik raad je aan er eens te gaan kijken!
Als ik erop terugkijk, was het feit dat ik een beetje Engels kon spreken waarschijnlijk de belangrijkste factor om het project goed af te ronden en veel fijne vrienden te maken.Daarom denk ik dat toekomstige deelnemers een veel bevredigender project zullen hebben als ze wat meer Engels studeren.
Wees ook niet bang om gewoon met mensen te praten en tijd met anderen door te brengen.Het was fijn om alleen op mijn kamer te zijn, te lezen en over mezelf na te denken, maar ook tijd doorbrengen met anderen, meer leren over andere culturen en luisteren naar iemands levensverhaal is heel waardevol.
Mijn tussenjaar was
Ervaring ★★★★★
: Als verpleegkundestudent was het een bijzonder waardevolle ervaring om vrijwilligerswerk te doen in een ziekenhuis in een ander land en kennis te maken met het zorgstelsel daar. Het bood me veel steun toen ik terugkeerde naar Korea en mijn studie voortzette.
Leren ★★★★★
: Hoewel de gezondheidszorg in Cambodja minder ontwikkeld is dan bij ons, was de toewijding van het medische personeel werkelijk iets om van te leren. In de zeer sobere omstandigheden, zonder airconditioning, was het waardevol om te zien hoeveel het medische personeel om de patiënten gaf.
Omgeving ★★★★
: Door de hoge temperaturen was het een beetje warm, maar omdat er in de accommodatie voor iedereen een ventilator was, viel het mee. Ook beantwoordden de medewerkers van het lokale ziekenhuis of de instelling vriendelijk onze vragen wanneer ze iets niet wisten, dus waren er geen bijzondere moeilijkheden tijdens mijn verblijf.
Veiligheid ★★★★★
: Eerlijk gezegd voelde ik me niet echt in gevaar. We gingen met onze huisgenoten naar de stad en ik ging alleen naar buiten als de zon nog scheen, dus het was niet erg gevaarlijk. De tuk-tukchauffeurs kenden de meeste plekken, dus waren er geen grote problemen als we eropuit gingen voor een leuk avondje.
Vrije tijd ★★★★★
: Ik had veel geluk met mijn geweldige huisgenoten, dus gingen we elk weekend op stap. Als onze agenda's niet overeenkwamen, ging ik alleen naar musea, markten of cafés en bracht ik daar een ontspannen tijd door.
Benieuwd naar het medische vrijwilligersproject in Cambodja waaraan Jeong Hee-jae heeft deelgenomen?!
Nu! Klik op de banner hieronderAlsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
