Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.

Naam:Jang Chan-young
Duur van het tussenjaar:1 jaar en 6 maanden (528 dagen)
Ervaringen tijdens het tussenjaar:Een wereldreis om al mijn penvrienden te ontmoeten (reisde naar 23 landen)
Huidige werk na het tussenjaar:Internationale logistiek
Waarom ik een tussenjaar nam
Toen ik uit het leger kwam en terugkeerde naar de universiteit, waren al mijn vrienden om me heen bezig met de voorbereidingen op hun baan. Ik wist niet wat ik wilde doen en dacht alleen na over welk vakgebied ik zou proberen. Hoe dan ook, omdat ik dacht dat ik op zijn minst een goede Engelse score moest halen, begon ik voor de TOEIC te studeren. Omdat ik helemaal niet vertrouwd was met Engels, vond ik het erg saai om elke dag in de bibliotheek Engels te studeren. Toen herinnerde ik me iets wat ik vroeger had gehoord: "Als je Engels studeren leuk wilt maken, neem dan een penvriend." Dus zocht ik op internet naar "penvriend", plaatste een korte introductie en mijn e-mailadres op een website, en binnen een dag kreeg ik e-mails van mensen van over de hele wereld die vrienden wilden worden.
Tot dat moment was Engels iets wat ik voor examens moest studeren, maar nadat ik met veel vrienden over de hele wereld brieven in het Engels had uitgewisseld, werd Engels...een communicatiemiddelNa twee jaar brieven te hebben uitgewisseld met penvrienden, had ik in totaal 87 penvrienden over de hele wereld. Omdat ik hen persoonlijk wilde ontmoeten, besloot ik de wereld rond te reizen.
Ik had mijn derde studiejaar afgerond en stond op het punt aan mijn vierde jaar te beginnen, maar ik maakte me geen zorgen over de toekomst of het vinden van een baan. Als ik een specifieke carrière had willen nastreven, zou ik me zorgen hebben gemaakt over het uitstellen daarvan om een paar jaar op lange reis te gaan, maar ik wilde niets anders doen dan de wereld rondreizen om mijn penvrienden te ontmoeten. Omdat ik een student was die nog niet veel had bereikt, had ik niets op te geven en voelde ik me daarom meer op mijn gemak.
Mijn verhaal over het tussenjaar
In plaats van elke dag vaag te piekeren over werk tijdens mijn studententijd, had ik een duidelijk doel: "Een wereldreis om al mijn penvrienden te ontmoetenVanaf dat moment begon mijn leven bruisender aan te voelen. Om geld te verdienen voor de geplande wereldreis sliep ik maar vier uur en combineerde ik drie banen met deeltijdwerk. En omdat ik duidelijk iets had wat ik wilde doen, kon ik geen geld verspillen. Het werk was zwaar en ik kon weinig slapen, maar het was een heel fijne periode. In mijn vrije tijd plande ik reisroutes en hield ik met plezier contact met mijn penvrienden. Ik zei dan: "Ik denk dat ik rond [maand] volgend jaar in jouw land aankom. Laten we elkaar dan zeker ontmoeten." Door zo hard te werken, kon ik de 5.000.000 won sparen die ik als doel had gesteld en op reis gaan. De rest van mijn reiskosten vulde ik aan door tijdens een werkvakantie in Australië 18.000.000 won te sparen.

Korea GapyearⓒKorea Gapyear
Tijdens mijn werkvakantie in Australië ontmoette ik veel buitenlandse vrienden met wie ik bevriend raakte. Ik was verbaasd dat de Europese vrienden die hun land hadden verlaten allemaal zo jong waren. In Korea waren veel mannelijke vrienden ongeveer 23–25 jaar oud na hun militaire dienst, en veel vrouwelijke vrienden waren ouder dan 23. Onder de Europese vrienden waren er echter echt veel die naar Koreaanse leeftijd 19 of 20 waren. Ze waren allemaal geslaagd voor de middelbare school en hadden eentussenjaargenomen, zeiden ze. Ik dacht vaak hoe geweldig het zou zijn geweest als ik op jongere leeftijd had besloten om te reizen.
In een jaar en zes maanden reisde ik naar 23 landen en 81 steden en kon ik veel penvrienden ontmoeten. De meest memorabele was een vriendin genaamd 'Nina', die op het Afrikaanse eiland Madagaskar woonde. Ik dacht dat ik haar niet zou kunnen ontmoeten omdat ik vanwege de reisroute en de kosten niet naar Afrika kon gaan, maar gelukkig werd Nina tijdens mijn reis geselecteerd voor een door de overheid gefinancierde studiebeurs en vertrok ze naar Frankrijk om daar te studeren. Zo konden we elkaar onverwacht in Frankrijk ontmoeten. Het geld dat haar vader thuis stuurde, was niet genoeg om van te leven, dus werkte ze parttime en leidde ze in Frankrijk een zuinig studentenleven. Toch raakte ik ontroerd door de heldere blik in haar ogen toen ze zei dat ze haar studie wilde afronden en haar arme land enorm wilde helpen. Het deed me beseffen dat er in deze wereld...een vastberadenheid vol optimismeIk herinner me dat ik ontroerd was door het besef dat er zoveel jonge mensen zijn met zo'n vastberadenheid.

Korea GapyearⓒKorea Gapyear
Wat ik aan mijn tussenjaar heb overgehouden
Publicatie van een boek over een wereldreis
Tijdens mijn wereldreis legde ik mijn indrukken en de gebeurtenissen die ik meemaakte voortdurend vast op mijn persoonlijke blog. Terwijl ik reisverhalen plaatste, raakten veel mensen geïnteresseerd in mijn avonturen en bezochten ze mijn blog. Het aantal volgers nam geleidelijk toe. Een uitgever die belangstelling had gekregen voor mijn reisverhalenbood aan mijn boek uit te geven. Zo publiceerde ik een reisgids over een wereldreis met de titel "De wereld rond: van couchsurfen tot werkvakantie".
Het inzicht dat je zonder spijt moet leven
Ik heb geen spijt van het anderhalf jaar dat ik op reis was. Hoewel ik nog jong ben, vind ik dat het een groot geschenk voor mijn toekomst is dat ik zelf heb geleerd wat het betekent om zonder spijt te leven. Door te reizen en veel vrienden over de hele wereld te ontmoeten, besefte ik dat er in deze wereld geen vaststaande kaders zijn. Als er iets is wat je wilt doen, stel het dan niet uit—begin er meteen mee.

Voor jongeren die een tussenjaar plannen
Ik geloof dat er niets is wat je in deze wereld niet kunt doen als je zelf de verantwoordelijkheid voor je daden neemt. Ook als je niet precies weet welk werk je wilt doen, moet je gewoon beginnen. Niet alles wat je probeert zal lukken, maar je zult in elk geval geen spijt hebben van dingen die je nooit hebt geprobeerd.
Als je ergens aan begint, hoef je niet vooraf elke stap van begin tot eind te plannen. Als je het pad voor je stap voor stap volgt, verschijnen er dan niet vanzelf nieuwe, onverwachte wegen?

Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.