Tips voor een tussenjaar in Korea

[People’s Gap Year] ‘Je zult een nieuwe wereld zien die je nog nooit eerder hebt gezien’ Bae Jun-su

Terug naar lijst

Naam: Bae Jun-su
Geslacht: Man
Beroep: Student

V. Wat was voor jou de aanleiding om een tussenjaar te nemen?
A. Toen ik jong was, droomde ik ervan piloot te worden. Maar terwijl ik me voorbereidde op het toelatingsexamen voor de universiteit, ging mijn gezichtsvermogen snel achteruit. Uiteindelijk zakte ik twee keer voor de medische keuring voor piloten. Daardoor zag mijn twintiger jaren er heel anders uit dan ik me lange tijd had voorgesteld. Van het ene op het andere moment verdween alles wat ik wilde doen en worden. Ik haatte het dat ik elke dag machteloos en zonder motivatie leefde, en wilde een nieuwe droom vinden die echt van mij was.

Ik deed mijn best om mijn droom te vinden, maar dat bleek niet zo makkelijk als ik had gedacht. Toen ik een tijdje nadacht over de oorzaak, zag ik dat ik nauwelijks deed wat ik moest doen en mijn dagen doorbracht met een overweldigd gevoel. Ik besloot dat ik iets nieuws en afwisselends moest meemaken. Anderen vonden dat daar net zoveel moed voor nodig was als voor een grote uitdaging, maar ik wilde het proberen als ik daarmee mijn droom kon vinden. Daarom plande ik een backpackreis waar ik al sinds mijn jeugd van droomde, en nam ik uiteindelijk een tussenjaar om even afstand te nemen van school.

V. Waar richtte je je op?
A. Ik richtte me op taal en financiën.
‘Taal’ – Een van de dingen waarover ik me zorgen maakte voordat ik op werkvakantie naar Australië ging, was mijn Engels. Sinds mijn jeugd had ik nooit Engels gesproken met een buitenlander, terwijl ik in Australië meteen werk moest vinden. Ik was een beetje bang en nerveus, dus voordat ik naar Australië vertrok, studeerde ik Engels in de Filipijnen. Daar kreeg ik veel meer zelfvertrouwen en verstevigde ik mijn basiskennis van het Engels. Ook luisterde ik af en toe naar het Australische CBS News-programma 60 Minutes om meer vertrouwd te raken met de Australische uitspraak. Voordat ik op backpackreis naar Zuid-Amerika ging, volgde ik een maand lang Spaanse grammaticacursus bij het Spaans Cultureel Centrum in Daegu. Ik leerde de basis van het Spaans, zodat ik tijdens het reizen zelfstandig verder kon studeren.

‘Financiering’ – Ik nam een pauze van mijn studie en ging in een fabriek werken. Het was geen baan met een minimumloon of een hoog uurloon, maar in de fabriek kon ik veel uren maken. Hoe meer ik werkte, hoe sneller ik geld kon sparen, dus ging ik daar aan de slag. Daarna nam ik hier en daar deeltijdbanen om geld opzij te zetten voor mijn Engelse studie in de Filipijnen en mijn werkvakantie in Australië. In Australië werkte ik in een fabriek en bij een zaak waar zelfgemaakte hamburgers werden verkocht. Zo spaarde ik geld voor een backpackreis naar Zuid-Amerika.

V. Hoe verliep de voorbereiding?
A. Terwijl ik me voorbereidde op mijn reis naar het buitenland, kwam ik plotseling alleen met mijn grootouders te wonen. Mijn grootouders konden zich moeilijk verplaatsen, dus moest ik voortdurend voor hen zorgen. Daardoor kon ik lange tijd niet naar het buitenland gaan of zelfs maar naar een andere regio reizen. Terwijl ik studieverlof had, liepen mijn plannen in het honderd en naarmate de tijd verstreek, werd ik steeds ongeruster.

Er waren veel dingen die belangrijk voor me waren, zoals de tijd die ik had na het opnemen van studieverlof en de doelen die ik wilde bereiken. Maar het allerbelangrijkst was mijn familie. Ik vond dat ik als oudste zoon de verantwoordelijkheid moest nemen, dus aanvaardde ik de situatie zonder er veel over te zeggen. Ik bracht de tijd die ik in het buitenland had willen doorbrengen uiteindelijk in Korea door. Toch dacht ik dat het tijd was om een grotere sprong voorwaarts te maken. Daarom stelde ik mijn doelen bij en bereidde ik me voor door meteen in Korea te doen wat ik kon, terwijl ik op die dag wachtte.

Ik woonde negen maanden bij mijn grootouders. Toen mijn jongere broer, die in militaire dienst was geweest, na zijn ontslag thuiskwam, begon ik aan mijn tussenjaar. Destijds kon ik geen manier vinden om de situatie op te lossen, dus moest ik die accepteren. Maar de tijd met mijn grootouders en als hoofd van het huishouden was kostbaar. Ik kon nadenken over veel dingen die ik als vanzelfsprekend had beschouwd en was vergeten, en mezelf opnieuw onder de loep nemen.

V. Vertel eens over je tussenjaar.
A. Ik wilde mijn droom vinden door de backpackreis te maken waar ik al sinds mijn jeugd van droomde. Mijn tussenjaar begon met een werkvakantie in Australië. Toen ik voor het eerst in Australië aankwam, was ik zo moe dat ik tranen in mijn ogen had. Toen mijn werkvakantie erop zat en ik Australië verliet, had ik het gevoel dat ik deze plek, die me zoveel ervaringen had gegeven, zou missen. Ik was zo geraakt door hoeveel ik was gegroeid en veranderd dat ik opnieuw moest huilen. Toen ik de klaslokalen en bibliotheek een tijdje achter me liet en de wereld in trok, leerde ik veel dingen die je niet uit boeken kunt leren. Bovenal was het heerlijk om tijd te hebben om over mezelf na te denken en mezelf te leren kennen.

Gesprekken met mensen die heel anders leefden dan ik, eten dat ik voor het eerst proefde, prachtige natuur die ik alleen uit films kende en allerlei ervaringen die ik nog nooit eerder had opgedaan. Dat waren stuk voor stuk leermeesters die me onderweg levenswijsheid bijbrachten. Terwijl ik in Australië woonde, werkte ik hard en spaarde ik geld. Met dat geld maakte ik een backpackreis van vijf maanden door Zuid-Amerika. Door de nieuwe en uiteenlopende ervaringen raakte ik vanzelf in dingen geïnteresseerd en leerde ik mezelf beter kennen. Eigenlijk is nog niet alles duidelijk, maar ik heb in elk geval ontdekt welke richting mijn leven op moet en hoe ik het wil leiden.

Als je met een droom een baan of loopbaan bedoelt, heb ik die droom nog niet echt gevonden. Toch ben ik door mijn tussenjaar een stuk dichter bij mijn droom gekomen. Vorige week kwam er een einde aan mijn lange verblijf in het buitenland en keerde ik terug naar Korea. De gedachte dat ik weer naar school moet om te studeren en me op een baan voor te bereiden, voelt een beetje overweldigend, maar ik ben niet langer bang. Integendeel, ik kijk enorm uit naar de tijd die voor me ligt. Ik kan het moeilijk onder woorden brengen, maar ik ben zo gelukkig, want dit is de eerste keer dat ik me zo voel. Plotseling denk ik terug aan mezelf van twee jaar geleden, toen ik het moeilijk had en me zorgen maakte omdat ik niet eens wist welke kant ik op moest. Ik vraag me af hoe mijn leven er nu uit zou zien als ik geen tussenjaar had genomen.

V. Wil je tot slot nog iets zeggen tegen jongeren die een tussenjaar overwegen?
A. Nu mijn tussenjaar erop zit, kan ik terugkijkend zeggen dat het moeilijkste moment was toen ik voor het eerst nadacht over de vraag of ik wel of geen tussenjaar moest nemen. Misschien ontbreekt het je aan moed om iets nieuws aan te gaan. Misschien ben je bang voor de blik van anderen en de maatschappij, of denk je na over de gemiste kansen die een tussenjaar met zich meebrengt.

Natuurlijk moet je er goed over nadenken en een weloverwogen beslissing nemen. Maar als je het echt wilt en denkt dat je het nodig hebt, knijp dan je ogen dicht en spring in het water. Spring erin. Het water is niet zo koud of diep als je denkt, en je zult een nieuwe wereld ontdekken die je nog nooit eerder hebt gezien.